All Chapters of PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก: Chapter 121 - Chapter 130

“ไปไหนมาวะแก”ลูกแก้วเดินมาที่โต๊ะเห็นเรเน่เดินกลับมาพอดีก็ถามทันทีว่าเพื่อนสาวหายไปไหนมา“ฉันไปห้องน้ำมา ไปเต้นกันต่อปะ” เรเน่เอ่ยชวนเพื่อนสนิทแล้วสองสาวก็พากันลุกเดินออกไปเต้นต่อ ทั้งเต้นทั้งดื่มเรียกว่าพวกเธอพากะนเมาได้ที่แล้วตอนนี้เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงจนคลับใกล้ปิดแล้ว“ตีอะไรแล้ววะ”พอร์ชหันมาถามจิมมี่ พวกเขามาตั้งแต่สี่ทุ่มและรู้ว่ามันผ่านไปนานมากแล้ว“จะตีสามละ”“ชวนพวกมันกลับเลยไหม”“แม่งเมาละโดยเฉพาะเรเน่กับลูกแก้ว”จิมมี่พูดสายตาก็ยังคอยมองดูเพื่อนสาวทั้งสามคน ก็มีหนุ่มเขาหาพวกเธออยู่บ้างแต่ถ้าไม่ได้มากไปเขาก็จะไม่เข้าไปแต่ถ้ามีไอ้หน้าไหนทำเพื่อนเขาล่ะก็ มันไม่ได้กลับบ้านครบสามสิบสองแน่!“เออก็ดี พรุ่งนี้กูมีนัดด้วย”พอร์ชเดินไปตามสามสาวชวนกลับ“ไม่อาววม่ายกาบจะเต้นต่อ(ไม่เอาไม่กลับจะเต้นต่อ)”ลูกแก้วนี่เมาสุดพูดไม่เป็นภาษาแล้ว แถมยังเพ้อเรื่องผู้ชายอีก เพื่อนชายทั้งสองคนถึงกับส่ายหน้าจะว่าเอ็นดูก็ได้ลูกแก้วเป็นคนเปิดเผยคิดอะไรก็พูดไม่ปลอมหรือปั้นหน้าสร้างภาพ“มึงอุ้มมันเลย”จิมมี่พูดกับพอร์ชขณะพยุงเรเน่ไปด้วยส่วนพริมโรสคอแข็งมากแป๊บเดียวก็สร่าง“เออได้”“อย่า ม่าย

กริ๋งๆๆ กริ๋งๆๆ“นี่ก็กดจังเลย! ใครเนี่ย”ด้วยความที่ร่างบางนั้นลืมไปว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอะไรอยู่เลย…ก็ลุกจากเตียงมาด้วยร่างอันไร้เสื้อผ้า แม้แต่บราเซียก็ไม่ได้ใส่…“รู้สึกหนาวแปลกๆแฮะ”เธอเดินไปก็บ่นไป ยังไม่รู้ตัวอีกว่าไม่ได้ได้ใส่เสื้อผ้า!กริ๋งๆๆ“จะเปิดแล้วๆ กดอะไรนักหนา”เอริคยังคงกดต่อไปตอนแรกมีคนที่อาศัยอยู่ภายในชั้นนี้จะออกมาด่าแต่พอเปิดประตูมาเจอเหล่าชายชุดดำนับสิบคนยืนล้อมรอบบริเวณก็ต้องปิดประตูทันทีแกร๊ก ฟึ่บ ร่างบางเดินมาเปิดประตูแบบที่ไม่ส่องตาแมวเลยด้วยซ้ำ“เรเน่!”เอริคเมื่อได้เห็นสภาพร่างบางก็ตะคอกเสียงด้วยความตกใจ เธอเล่นแก้ผ้ามาเปิดประตูได้ยังไงกัน!หมับ! พรึ่บ! เขาจับเธอเขาอ้อมกอดอย่างกลัวว่าลูกน้องที่อยู่ด้านนอกจะเห็นร่างกายอันเปล่าเปลือยของเธอปัง! ปิดประตูลงอย่างแรง ร่างบางตกใจยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรด้วยซ้ำหัวก็ปวดตุบๆ เหมือนจะระเบิดออกมาได้อยู่แล้ว“เอริคหรอ?”“มาได้ไง?”เธอพยายามจ้องมองไปที่ร่างหนาก็พบกับใบหน้าที่คุ้นเคย นี่เขากลับมาหาเธอแล้วหรอ แล้วทำไมเขาถึงมีสีหน้าแบบนี้ล่ะ…“เรเน่! เสื้อผ้าไปไหน!?”“คะ?” ร่างบางค่อยๆก้มหน้าลงไปมอง

“แต่คุณบอกจะอาบน้ำให้ฉัน…” “ก็จะอาบและฉันก็จะอาบด้วย” จ๋อม! เสียงมาเฟียหนุ่มลงมาในอ่างอาบน้ำกับเธอ ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน นี่ดีนะที่ในอ่างมันมีฟองสบู่ปกปิดส่วนของสงวนไว้ได้อย่างพอดี “ขยับเข้ามาใกล้ๆ”เขาจับมือเธออยู่ใต้น้ำ ร่างบางขยับเข้าไปอย่างว่าง่าย “จำได้ไหมว่าเมื่อวานพูดอะไรกับฉัน” น้ำเสียงทุ้มต่ำพูดถามไปมือก็ลูบไล้อยู่ใต้ราวนมอวบอึ๋มของเธอไปด้วย หน้าเธอตอนนี้แดงเสียยิ่งกว่าลูกสตรอว์เบอร์รี่ “จะ..จำไม่ได้ค่ะ”เสียงสั่นเพราะความเสียวมือโดนเขาสัมผัสร่างกาย ฟึ่บ เธอโดนเขาคว้าตัวเข้าไปใกล้กว่าเดิมพร้อมโดนจับพลิกตัว ตอนนี้กลายเป็นว่าร่างบางกำลังนั่งหันก้นแนบชิดติดกับแก่นกายใหญ่ที่แข็งชูชันกระดกแตะอยู่บริเวณก้นเธอ “ไม่ว่าฉันจะถามอะไรนี่เป็นคำสั่งให้เธอต้องตอบทุกเรื่องที่ฉันอยากรู้” มือหนาบีบเคล้นคลึงอยู่บนเต้านมสวยไปด้วยอย่างเมามันมือ ร่างบางถึงกับต้องจิกมือลงที่ต้นขาตัวเองเพราะความเสียวซ่านที่ถูกปลุกเร้าจากมาเฟียหนุ่ม “ถ้าเกิดเธอไม่ตอบหรือคำตอบนั้นที่เอ่ออกมามันไม่ถูกใจฉัน” “ฉันจะทำโทษเธอด้วยการเอาเธอหนึ่งน้ำต่อหนึ่งคำตอบที่ไม่ถูกใจ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าไม่ว่า

“อ๊ะ!อื้อ” “ทำไมไม่ตอบ ฉันผิดอะไร ฮึ่ม” พั่บๆ พั่บๆ “คิด..จะอ๊าส์ ก็ไป ยังไม่ผิดอีกหรือไงอ๊ะ”เธออยากจะพูดให้มันเป็นประโยคอยู่หรอกนะแต่โดนร่างหนาขยับเอวกระแทกเข้ามานี่มันก็นะ พอมีน้ำมันทำให้เข้าง่ายกว่าเดิมและยังเสียวยิ่งกว่าเดิมเสียอีก พั่บๆ พั่บๆ “ฉันทำงาน อ๊าส์”เขาก็อดที่จะครางไม่ได้มือบีบขย้ำหน้าอกใหญ่ล้นมือ ปากก็จูบไปที่หลังขาวเนียนกลิ่นหอมจากสบู่มันเป็นที่คุ้นเคยเหลือเกิน ฟอดด! ปักๆ ปักๆ สองร่างกระแทกขึ้นลงจนน้ำในอ่างสั่นกระเพื่อมน้ำกระเด็นออกจากอ่าง “อ๊ะ อ๊างง” “อื้ม ฉันคิดถึงเธอนะ” พูดจบก็จูบลงไปที่หลังของเธอ เรเน่ที่ได้ยินก็อดที่จะยิ้มไม่ได้… หมับ! ฟึ่บ “อ่างนี่มันเล็กไป”เขารู้สึกทำไม่ถนัด เลยตัดสินใจช้อนตัวเธอขึ้นจากอ่าง ย้ายมาที่หน้าอ่างอาบน้ำ สองมือเล็กดันไปที่กระจก มือหนาของมาเฟียหนุ่มจับไปที่เอวเล็กก่อนจะเริ่มบรรเลงท่วงท่า ปักๆ “ยังแน่นเหมือนเดิมเลยอ๊าส์” ปักๆ พั่บๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นทั่วทั้งห้องน้ำ “ได้ อ๊ะ ได้ไปทำกับ อื้อ ผู้หญิงคนอื่นไหมคะ” เธอจะไม่โกรธเขาหรอกนะถ้าจะไปมีอะไรกับคนอื่น มันก็คงห้ามไม่ได้ ห่างกันไปตั้งหนึ่งเดือน..

“อ๊าส์/อื้ม”สองเสียงครางออกมาพร้อมกันเมื่อถึงจุดสุดยอด ร่างหนากัดฟันเงยหน้าขึ้น ส่วนร่างบางก็ฟุบหน้าไปกับที่นอนเสียงเหนื่อยหอบของทั้งสองคนกับเหงื่อที่ไหลออกมาทั้งที่เปิดแอร์24องศาก็ยังไม่สามารถหยุดความร้อนแรงของทั้งสองคนให้เย็นลงได้เลย“ต่ออีกนะ”พูดแล้วจับก้นเธอยกขึ้นตั้งแก่นกายใหญ่ยังคงเสียบคาไม่ยอมถอดออก“คะ! ยังไม่พออีกหรอคะ”เธอเหนื่อยมากเลยนะแต่เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักเลย นี่เขาไม่เหนื่อยบ้างเลยหรอ แรงเหลือล้นอะไรขนาดนี้คุณมาเฟีย!“ไม่พอหรอก สิบรอบก็ยังไหว”“โอเวอร์ไปแล้วเอริค”“รู้ไหมว่าทุกครั้งที่เธอเรียกชื่อฉัน ฉันรู้สึกยังไง”“รู้สึกยังไงคะ”“รู้สึกอยากจับเธอกดทุกครั้ง”พูดจบก็จับร่างบางลงไปที่เตียงและครั้งนี้เอริคขึ้นไปนอนทับร่างบางบนเตียง มือหนาจับไปที่หัวเตียงและเริ่มขยับสะโพกแก่นกายใหญ่เข้าไปอีกครั้งปักๆ พั่บ ปักๆ พั่บๆ ปัก“อ๊ะ อ๊างง อ๊ะ”“เอริค อ๊ะ”“ครางให้ดังกว่านี้เรเน่ อื้ม”ปักๆ ปักๆๆ พั่บ ปักจังหวะการขยับสะโพกของร่างหนามีทั้งเร็วและช้าสลับไปมา เสียงเนื้อกระทบกันดังเข้าจังหวะ เขากระแทกเข้าไปเธอก็ตั้งก้นรับอย่างไม่มีใครยอมใคร ก้นงอนมีการควงเล่นเล็กน้อยยิ่งท