All Chapters of PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก: Chapter 111 - Chapter 120

ปักๆ ปักๆ ปักๆ ปักๆ “อ๊ะ อ๊ะ” “อื้อ” สองเสียงครางดังสนั่นทั่วทั้งห้องพักโรงพยาบาล เขาดึงแก่นกายใหญ่ออกมาจนเห็นปลายก่อนจะกระแทกมันไปอีกครั้ง สองแขนบีบคลึงเต้านมสวย เต้านมที่ใหญ่จนล้นมือหนา ก้มลงไปดูดดื่มอย่างเด็กทารกที่ดื่มนมแม่ จ๊วบๆ เสียงดูดนมกับเสียงครางดังสร้างอารมณ์ ปักๆ ปัก ปักๆ ปัก สะโพกยังคงกระหน่ำลงมาเน้นๆ เขาผลักตัวขึ้นมองไปยังแก่นกายใหญ่ตัวเองที่กำลังเข้าออกกับน้ำรักที่กระเด็นล้นออกมาจากรูเปื้อนไปที่ขาของเธอ “คับแน่นรูเลยนะ อื้อ” “อ๊ะ อื้ออ” “เพิ่งจะทำไปรูเธอก็ยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ” “เอ ริค อ๊างง” ปักๆ ปักๆ ปักๆ เตียงสั่นไปตามแรงกระแทกของเขาจนชนกับฝาผนัง “อ๊าส์ ฉันจะไม่ไหวแล้วค่ะ” เอริคเร่งจังหวะขยับสะโพกเข้าออกรัวๆเน้นๆ จนถึงช่วงสุดท้ายที่ทั้งสองคนนั้นเสร็จพร้อมกัน เอริคปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้งจนเต็มรูเธอ “อ๊าส์/กรี๊ด” เอริคฟุบตัวลงไปซบลงที่ซอกคอขาวสูดดมความหอมจากร่างบาง แก่นกายใหญ่กระตุกสองสามทีและเริ่มขยับอีกครั้งอย่างที่ไม่ได้พักเหนื่อยกันเลยทีเดียว… บทรักสวาทแสนหวานนี้ดำเนินไปจนเย็นเขาทำเหมือนนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายของ

SDU University 9:00 AM“สายไป30นาที..อยากจะบ้า”เรเน่ค่อยๆเปิดประตูเข้าไปมองหาเพื่อนสนิทที่โทรตามจี้เธอไม่หยุด ลูกแก้ว เพื่อนสาวคนสนิทของเรเน่ ด้วยความที่เธอมีเพื่อนสนิทเพียงสองคนคือลูกแก้วกับอีกคนคือ พริมโรส แต่วันนี้พริมโรสไม่มา“ทางนี้ๆ”เสียงลูกแก้วเอ่ยเรียกพร้อมกวักมือเรียกให้มานั่งตรงที่เธอได้จองไว้ให้“ทำไมแกมาสายขนาดนี้ นี่โชคดีนะที่อาจารย์มีประชุมเลยยังไม่มา”“โทษทีว่ะแกวันนี้ฉันตื่นสาย” “แล้วก่อนหน้านี้ถ้าแกไม่ติดต่อมาฉันจะคิดว่าแกตายไปแล้วนะเอาจริง”“อยู่ๆเล่นหายเงียบไปเลยยัยพริมโรสแทบจะไปแจ้งความ”ลูกแก้วไม่วายที่จะถามถึงเรื่องที่เรเน่หายไป“ฉันมันแมวเก้าชีวิตไม่ตายง่ายๆหรอกนา แกก็”“แล้วที่ว่ามีแฟนน่ะ โชว์รูปมาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้เลย”สะกิดไหล่เพื่อนสาวด้วยความอยากรู้ ก็เรเน่เล่นมาบอกว่าหายไปอยู่กับแฟน เธอสองคนก็ช็อกไปเลยสิ ไปแอบมีแฟนตอนไหน ละคือเรเน่มีแฟน????“จะบอกว่าแฟนไหมฉันก็ไม่กล้าเรียกเต็มปากเต็มคำหรอกแต่ว่า ฉันรักเขา” “ยัยเรเน่!”พรึ่บ สายตาเพื่อนร่วมคลาสหันมามองทั้งสองคนเป็นสายตาเดียว“ชู่ว! แกจะเสียงดังทำไม”เธอรีบก้มหน้าเป็นการขอโทษเพื่อนๆในห้องที่ทำให้ต

SDU University เพียงเปิดเทอมมาได้ไม่นาน สามสาวก็ต้องจับกลุ่มกันทำงานกลุ่มเสียแล้ว และงานที่ได้นั้นคือการวิเคราะห์ภาษาซึ่งยากพอสมควร “โอ๊ย! ไม่ไหวแล้วนะ เพิ่งจะเปิดเทอมมาได้อาทิตย์เดียวเองนะอาจารย์แกรีบสั่งไปไหน!” ลูกแก้วที่กำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ร้องขึ้นมาอย่างโมโหอาจารย์ เธอไม่ชอบการวิเคราะห์ภาษานี่เลยน่าเบื่อมาก ตอนนั้นไม่น่าลงวิชานี้เลย! “เอาน่าบ่นไปแกก็เลิกทำไม่ได้หรอก ทำไปเถอะ”พริมโรสเองก็นั่งวิเคราะห์หาคำเอ่ยบอกเพื่อนรัก “นี่โชคดีนะที่มีแกกับเรเน่ ไม่งั้นฉันไม่จบตั้งแต่อยู่ปีหนึ่งแล้ว”ลูกแก้วฟุบหน้าลงไปกับโน๊ตบุ๊คอย่างหมดเรี่ยวแรงในการพิมพ์งาน “ฉันเองก็โชคดีที่มีพวกแกเหมือนกันแหละ ไม่งั้นคงเหงาแย่”เธอพูดจริงนะเพราะถ้าไม่มีลูกแก้วกับพริมโรสป่านนี้เธอคงอยู่คนเดียวไม่มีเพื่อน ด้วยความที่เธอเป็นเด็กกำพร้าด้วยคนเลยไม่ค่อยมายุ่ง…และอีกคนก็เจย์เดน “เออแต่ว่า เจย์เดนหายไปไหนอะทุกทีต้องเห็นมาเกาะแกะแกตลอดเลย”ลูกแก้วเด้งตัวขึ้นหันไปหาเรเน่ เธอไม่ได้เล่าเรื่องเจย์เดนให้เพื่อนๆ ฟังเพราะส่วนตัวคิดว่าคงไม่ใช่เรื่องที่ต้องเล่า มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเจย์เดนเธอไม่กล้าไปละลาบละล้วง

“ห๊ะ! คลับ??? นายหญิงเนี่ยนะ?” -“เออดิ เหมือนจะไปฉลองที่ทำงานเสร็จกันนะ”- “แล้วนายหญิงไปถึงหรือยัง แล้วพวกมึงอยู่ไหนกันแล้ว” -“นายหญิงยังมาไม่ถึงแต่พวกกูถึงแล้ว กูกับโจอี้เปิดโต๊ะคอยรอดูแลอยู่ห่างๆ”- “เออ ดูแลนายหญิงให้ดีกันไอ้พวกแมลงให้ดีอย่าให้ได้เข้าใกล้นายหญิง” -“เออ แน่นอนใครบังอาจเข้าใกล้ผู้หญิงของนายท่าน แต่มึงจะรายงานนายท่านไหมก็แล้วแต่นะ กูแค่มาบอก เพราะกูก็เห็นใจนะถ้านายท่านรู้อาจจะโทรมาละสั่งห้ามเธอสนุกกับเพื่อน”- นิคชั่งใจในคำพูดของจอร์ชแต่คิดแล้วว่ามันเป็นหน้าที่เขาไม่สามารถปิดเป็นความลับได้ “ต้องรายงานดิวะ ไม่งั้นถ้าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมากับนายหญิงคนที่ซวยคือพวกเรานะ มึงกล้าเอาชีวิตมาเสี่ยงไหมล่ะ” “หรือบางทีนายหญิงอาจจะโดนนายท่านทำโทษอีกก็ได้” -“งั้นบอกเลยเพื่อน อย่ารีรอ ดีนายท่านจะได้ตอบข้อความนายหญิงสักที มึงรู้ไหมเวลานายหญิงเดินคนเดียวเธอเอาแต่จ้องรูปนายท่าน”-จอร์ชที่คอยตามดูแลนั้นเห็นมาทุกอย่าง บางทีก็เห็นว่านายหญิงแอบร้องไห้ “เออ มึงคอยดูไว้ก่อนกูจะเข้าไปรายงานนายท่านเดี๋ยวนี้เลย” พูดคุยกันเสร็จวินก็ต้องหมุนตัวเดินกลับไปที่ประตูห้องก่อนจะเคาะ

JK Night Club สามสาวก้าวเท้าเดินเข้ามาในคลับ โดยความที่ทั้งสามคนมีความโดดเด่นที่แตกต่างกัน ทำให้สายตาของทุกคนโฟกัสมายังพวกเธอ ทั้งผู้ชายและผู้หญิง จะพูดว่าตราตรึงในความสวยแซ่บของพวกเธอก็ว่าได้“พี่พอร์ชจองโต๊ะไว้แล้วน่าจะอยู่ข้างหน้าเลย”พริมโรสหันมาพูดกับเพื่อนและมองหาโต๊ะลูกพี่ลูกน้องที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน“งั้นไปที่โต๊ะก่อนก็ได้ ตอนแรกฉันว่าจะไปเข้าห้องน้ำก่อน”ลูกแก้วตั้งใจจะไปเข้าห้องน้ำเพราะเธอปวดฉี่ตั้งแต่นั่งรถมาแล้ว“กว่าจะมาได้นะ ช้าเพราะมึงใช่ปะวะลูกแก้ว”เสียงจิมมี่เพื่อนชายต่างคณะที่รู้จักกับทั้งสามคนอย่างสนิทสนมเอ่ยแซว แล้วด้วยความที่สนิทกันมากก็เลยไม่มีปัญหาที่จะพูดมึงกูใส่กัน“โถ่มาถึงก็แซวกูเลยนะคะ!”“คนสวยๆก็ต้องมาที่หลังอยู่แล้วเข้าใจไหม”“กูจะอ้วก! ถ้ามึงสวยในโลกนี้ไม่มีใครสวยแล้วแหละ”“อีจิม!”“พอๆ สองคนนี้นี่ทะเลาะกันเก่งเป็นเด็กเลย”พริมโรสอดที่จะห้ามปรามทั้งสองคนไม่ได้“พี่สั่งไปบ้างละ พวกแกอยากดื่มอะไรก็สั่งเพิ่มเอานะ”พอร์ชพูดกับพริมโรสและทุกคน“เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”ลูกแก้วฝากกระเป๋าไว้ที่เรเน่ก่อนจะลุกออกไปเข้าห้องน้ำ เธอกลั้นไม่ไหวแล้ว