Todos os capítulos de DADDY ADONIS (FORBIDDEN PASSION SERIES): Capítulo 41 - Capítulo 50

ATASHA I know I was dreaming but my body feels so hot. I miss his touch. Damn it, am I fantasizing about him? I can't believe it… his scent, his mouth, his warmth… it's all over my body. “Atasha…” tinatawag niya ako. Ramdam ko ang pumasok niyang kamay sa aking lace panty at inilabas-masok sa aking hiwa ang kanyang mga daliri. Dahan-dahan ngunit madiin. Hindi pa ako dumidilat. Gusto kong damhin iyon, kung paano niya ilabas-masok. Maya-maya ay ramdam ko ng namamasa na ako at bumilis na rin ang pag finger niya sa akin. “Uhmm… uhmm.. uhmm..” ungol ko na antok na antok pa rin. Hindi ba ako nananaginip? nandito ba talaga si daddy Adonis? Nagulat at napasinghap ako ng maramdaman ko sa aking pagkababae ang matigas at malaki niyang sandata. Pumapasok iyon sa loob ko habang natutulog ako. Malalalalim na halinghing ang naiganti ko sa ginawa niya at sa wakas ay idinilat ko ang aking mga mata at nakita ko siya, n*******d na siya at handang-handa na akong romansahin. “Daddy, you-you’re h

ATASHA “One month lang, Mahal ko. I promise, I’ll make things right pagbalik ko.” saad ni daddy Adonis habang hawak ang magkabilang pisngi ko ng mga kamay niya. Masaya akong tumango sa kanya. “Ingat ka doon daddy ah, yung mga bilin ko sayo at saka… pasalubong ko ah…” ipinaalala ko sa kaniya iyon. Sa totoo lang ay hindi ko naman talaga kailangan ng pasalubong. Sinabi ko lang iyon para ma-excite siyang umuwi at hindi na siya malungkot at para hindi niya na rin maisip ang madilim niyang nakaraan. Ang makauwi siya ng ligtas, iyon lang ang gusto ko. “Parang ayokong umalis ah, pero kailangan e, hintayin mo ako ah..” “Opo daddy, naka-ilang sabi ka na niyan kanina sa kotse, sige na, baka ma-late ka pa sa flight mo.” “Oo nga e, naghihintay na si Siobeh.” “Daddy, hihintayin kita. I love you.” “I love you too, baby…” Mabilis niya akong kinintalan ng halik sa labi at lumakad na palayo. Ngayon na kasi ang flight niya at talagang sakto lang ang pagpunta namin sa airport. Ngumiti

ATASHA “Buntis ka?!” singhal ni mommy na masama ang tingin sa akin. “Mo-mommy.. hi-hin–” naputol na ang mga uutal-utal kong salita dahil mabilis niyang hinablot ang buhok ko. “Walang hiya kang bata ka! kaka-graduate mo lang ng kolehiyo! sinayang mo lang ang pagpapa-aral sayo ni Adonis! hindi ka na naawa sa stepfather mo!” “Aray! Mommy, tama na po! nasasaktan ho ako! Mommy!” “Malandi kang bata ka! masasaktan ka talaga sa akin! nagpapagalaw ka na nga ng walang bayad sa lalaki mo at ngayon nagpabuntis ka pa?! at ang kapal ng mukha mong manatili pa dito pagkatapos ng ginawa mo?! lumayas ka, ngayon din!” “Mommy, tama na po! parang awa niyo na! wala po akong mapupuntahan, parang awa niyo na po!” napahagulgol na ako ng iyak dahil naghalo-halo na ang sakit na nararamdaman ko. Ang pagsabunot sa akin ni mommy at ang isipin na pinapalayas niya ako. “Tanga ka talaga! boba! hindi ka na naawa sa nagpa-aral sayo! pagkatapos mong maka-graduate nagpabuntis ka lang!” singhal ni mommy haba

ATASHA Nang makalabas kami ng Ospital ay iginiya ako ni Sir Wade sa kotse niya. Napakalinis niya sa kotse, iyon agad ang napansin ko. May kalumaan na rin ito ngunit mukhang maingat si Sir Wade sa pag-gamit. Dumiretso kami sa Gentleman Hotel. Iniisip ko ang penthouse na binigay ni daddy Adonis ngunit dahil nga hindi ko nakuha ang mga gamit ko ay wala sa akin ang susi o ID man lang na nagpapatunay na ako si Atasha Montenegro kaya hindi ko rin magagamit ang penthouse. May mga guards kasi doon pero bukas na bukas magpapatulong ako kay Sir Wade. Tama, iyon ang plano. Nang makababa kami ng kotse at lumakad na papasok ng lobby ay kaagad siyang sinalubong ng mga empleyado doon. Namangha ako sa sobrang ganda ng lugar. Iyon ang kauna-unahang pagkakataon na nakapasok ako ng Gentleman Hotel. May malaking staircase sa harap at meron ding malaking chandelier. Napakaganda at hindi maalis ang tingin ko doon ngunit iginiya na ako ni Sir Wade paakyat. Nag-elevator kami. Sa pinakataas na palapag ay

ADONIS Nakalipas ang isang buwan. Wala akong narinig na kahit anong balita sa kahit sino sa mga naiwan ko sa Pinas. Hindi na nag-report sa akin si Mat-Mat. Maging si Jhondo, at mas lalong wala akong balita kay Cynthia at Atasha. Umuwi ako sa Mansyon ng tahimik. Gabi na ako nakauwi, mga 9:00 p.m na. “Atasha?! Where are my girls?! Cynthia?!” sigaw ko ngunit walang sumalubong sa akin. Nagpalinga-linga ako sa buong Mansyon. Maging si Michael ay wala. Maya-maya ay nakita kong may lumakad papunta sa kusina at pagtingin ko ay ang kasambahay naming si Lina. “Lina, si ma’am Cynthia mo?” “Sir, nakabalik na ho pala kayo! Gusto niyo ho ba kumain? Baka natutulog pa po si maam Cynthia.” “No thanks. Kumain na ako. Si Atasha, nasaan?” tanong ko ngunit tila umuurong ang dila ni Lina at hindi siya makapagsalita kung kaya’t umakyat na ako sa itaas at binuksan ang kwarto ni Atasha ngunit wala siya doon. Nakita ko namang palabas si Cynthia ng kwarto namin at nakabihis na. “Oh, Adonis, na