Semua Bab Hahamakin Ko ang Lahat: Bab 111 - Bab 120

Ngunit makalipas ng isang oras. Si Lorie ay naramdaman ang init ng mga haplos niya, ang bawat sentimo ng balat niya ay parang nasusunog sa sobrang sensasyon. “Ang ganda mo, Lorie...” bulong niya, ang tinig ay mababa at puno ng paghanga, ang mga labi ay bumaba sa leeg niya, nag-iwan ng mga halik na mainit at mapang-akit. Si Lorie ay napapikit, ang katawan ay nanginginig, ang mga kamay ay hinila ang kumot, para maramdaman ang matigas na dibdib niya, ang mga muscles na nagpoprotekta sa kanya noon. “Fernan... hawakan mo ako...” ungol niya, ang tinig ay puno ng pagnanasa, ang mga kamay ay gumala sa likod niya, hinila siya nang mas malapit. Si Fernan ay sumunod, ang mga kamay ay gumala sa katawan niya, hinaplos ang katawan nito ulit nang may pag-iingat at pagmamahal. Ang mga mata niya ay puno ng paghanga habang tinitingnan siya nang buo. “Lorie... ikaw ang pinakamaganda sa lahat. Ikaw ang pangarap ko.” Ramdam niya ang init ng hininga nito, ang katawan niya ay sumunod, ang mga halik ay b

Ang courtroom ay biglang sumabog sa ingay matapos ibaba ng judge ang final verdict. Ang mga salita niya “Guilty on all counts”ay parang kulog na gumuhit sa buong sala, na nagdulot ng alon ng emosyon na hindi na mapigilan. Ang mga tao sa audience ay nagbulungan, may mga sumigaw sa galit, may mga umiyak sa kaligayahan. Ang media sa labas ay parang mga buwitre na naghihintay ng karne, ang mga camera flashes ay nakikita pa sa mga bintana. Ngunit sa loob, ang tunay na drama ay nagsisimula pa lamang ang pagsabog ng poot at desperasyon ng mga Curry na hindi matanggap ang kanilang kapalaran.Si Jason Curry ay unang tumayo nang malakas, ang upuan niya ay natumba sa likod niya na nagdulot ng malakas na ingay. Ang mukha niya ay pulang-pula, ang mga ugat sa leeg ay kita na kita, ang mga mata ay puno ng galit na parang hayop na nasugatan at handang umatake. “Hindi totoo ‘yan!” sigaw niya nang malakas, ang tinig ay nanginginig sa galit at takot. “Kasinungalingan lahat! Lorie, ginawa mo ‘to sa akin!

Ang kulungan ay isang lugar ng pighati at pagsisisi. Ang bawat pader ay tila may sariling kuwento ng mga kalunos-lunos na buhay. Sa mga rehas, ang kalungkutan ay naglalakbay sa hangin, at ang bawat tunog na dulot ng mga hakbang ng mga guard ay nagsisilbing paalala ng mga pagkatalo at kamalian. Para kay Amor, Jason, at Necy , ang mga araw sa loob ng kulungan ay parang isang bangungot na walang katapusan. Matapos ang pagbagsak ng kanilang imperyo at ang huling hatol ng korte, ang pagkakulong ay naging kanilang bagong reyalidad. Wala nang mga marangyang tahanan, walang mga grandeng kasayahan, at higit sa lahat, wala na ang kanilang mga pangarap na itinaguyod sa loob ng maraming taon. Guilty. Guilty on all counts.Para kay Amor, ang dating patriarch ng Curry Empire, ang kulungan ay isang kamatayan sa kanyang dignidad. Habang nakaupo siya sa maliit na silya ng kanyang solitary cell, hindi na niya kayang tanggapin ang pagkatalo. Ang mga kamay niya ay nanginginig habang hawak ang isang luman

Ang mga katulong ay lumapit nang may awa, ngunit si Pia ay umiling. “Huwag ninyo akong kaawaan. Kami ang... kami ang natalo.”Sa hapon na iyon, nagdesisyon si Pia na bisitahin sila Amor at Jason sa kulungan. Ang biyahe ay mabigat ang dating limousine ay pinalitan ng ordinaryong kotse na may driver na tahimik. Nang makarating sa kulungan, ang amoy ng amag at kalawang ay bumungad sa kanya, ang mga rehas at guard ay parang sumpa.Una niyang binisita si Amor. Sa visitation room, si Amor ay nakaupo sa kabilang panig ng salamin, ang mukha ay wasak na wasak ang dating malamig na patriarch ay ngayon ay mukhang matanda nang sobra, ang mga mata ay puno ng poot at lungkot. Nang makita niya si Pia, ang mga luha ay tumulo sa pisngi niya.“Pia... mahal...” bulong niya sa telepono, ang tinig ay basag. “Sorry... sorry sa lahat. Nawala ang lahat dahil sa akin.”Si Pia ay umiyak nang malakas, ang mga kamay ay nakadikit sa salamin na parang gustong hawakan siya. “Amor... paano tayo aabot dito? Ang pamil

Ang mga araw pagkatapos ng guilty verdict ay parang walang hanggang dilim na bumabalot sa buhay ni Pia Curry. Ang Curry Mansion, na dating puno ng tawanan, musika, at karangyaan, ay ngayon ay parang isang libingan..tahimik at malamig. Ang bawat sulok ay nagbubulong ng sakit at pagkatalo, ang mga kristal na chandelier ay nakasabit nang walang saysay, at ang mga mamahaling carpet ay parang nag-aabsorb ng mga hagulgol na hindi na kayang pigilan. Ang mga larawan sa dingding ng kanyang pamilya noong masaya pa ay parang mga mata na nakamasid sa kanya, na nagpapahiya sa bawat tingin. Sa mga araw na ito, ang lahat ng dating mga yaman at prestihiyo ng Curry Empire ay naglaho sa isang iglap.Si Pia ay madalas mag-isa sa master's bedroom, nakaupo sa gilid ng kama na dating pinagsaluhan nila ni Amor. Ang mga kamay niya ay nanginginig habang hawak ang lumang wedding ring na hindi na kayang isuot sa daliri dahil sa sobrang pagpayat. Ang mga luha ay tumulo nang walang tigil, ang mukha ay basa ng paw