All Chapters of Bawal Na Tadhana: I'm Obsessed With My Ninang Ruth (SPG): Chapter 81 - Chapter 90

Chapter 81 Matapos naming magpaalam sa ilang staff ng resort, naglakad na kami papunta sa parking area. Mainit na ang araw ngunit sariwa pa rin ang hangin mula sa dagat. Binuksan ko ang kotse at inilagay ang bag ko sa passenger seat bago ako umupo sa driver’s seat. Ako ang magmamaneho pauwi ng Manila. Sumakay si Zahra sa kabilang side habang inaayos ang seatbelt niya. “Ready?” tanong ko. “Ready,” sagot niya habang sumandal sa upuan. Paandar ko ang makina ng sasakyan at dahan-dahang inilabas ang kotse mula sa resort. Habang umaandar kami sa highway palabas ng Batangas, tahimik lang muna kami. Pareho kaming pagod mula sa mahabang gabi. Makalipas ang ilang minuto, nagsalita si Zahra. “Back to reality,” sabi niya habang tumitingin sa labas ng bintana. Napangiti ako nang bahagya. “Back to work.” Bukod sa pagiging kaibigan ko, si Zahra rin ang aking PA — personal assistant sa Skyline. Kaya kadalasan ay sabay talaga kaming pumapasok sa opisina. “By the way,” sabi niya habang bi

Chapter 82 Pagbalik namin sa opisina ko, agad akong naupo sa swivel chair habang inilalapag ni Zahra ang mga folder sa mesa. Sandali akong napasandal at ipinikit ang mga mata ko. Mahaba pa ang araw na naghihintay sa akin. “Ms. CEO,” tawag ni Zahra habang tinitingnan ang tablet niya. “You still have two meetings this afternoon.” Bahagya akong napabuntong-hininga. “Let me guess,” sabi ko habang binubuksan ang laptop ko. “One with the architects.” Tumango siya. “And the other one?” “With the marketing team for the Skyline summer campaign.” Tumango ako habang mabilis na binubuksan ang ilang emails. Halos limampung bagong mensahe na agad ang bumungad sa akin. “Busy day,” sabi ko. “Very busy,” sagot ni Zahra. Tahimik akong nagbasa ng ilang email bago ko biglang naalala ang isang bagay. “Zahra.” “Yes, Ms. CEO?” “Do we have any events scheduled next week?” Mabilis niyang chineck ang calendar sa tablet niya. “Next week… hmm,” sabi niya habang ini-scroll ang schedule. “Wedne

Chapter 84 Tumango ako. “Lumaki ka ba kasama ang tunay mong mga magulang?” Para akong napako sa kinatatayuan ko. Dahil iyon ang tanong na matagal ko nang hindi iniisip. “Hindi po,” sagot ko matapos ang ilang segundo. Tahimik silang lahat. “Adopted ako.” Parang sabay-sabay silang napahinga. Lalo na ang ina ni Richie na ngayon ay tuluyang napaluha. “Oh my God…” Napatingin si Richie sa akin. Ngayon ay hindi na lang pagtataka ang nasa mukha niya. May halong pag-aalala. “Ms. Salvador…” Huminga siya nang malalim bago nagsalita. “Ruth.” Ito ang unang beses na tinawag niya ako sa pangalan ko nang walang formalidad. “Would you… be willing to take a DNA test?” Biglang natahimik ang mundo ko. Sa kabilang bahagi ng garden, masayang tumatawa ang mga bata. Naroon si Gab. Kasama ang anak ni Richie. Walang kamalay-malay sa nangyayari sa amin. Habang ako naman ay nakatayo sa gitna ng isang tanong na maaaring magbago ng buong pagkakakilanlan ko. Kung totoo ang

Chapter 86 Mahina kong bulong sa aking isipan habang dahan-dahan kong inilalatag si Gab sa kama. Mahimbing na ang tulog niya walang iniintinding problema. Hindi tulad ko, inayos ko ang kumot niya at hinaplos ang buhok niya bago ako tuluyang tumayo. Tahimik akong naglakad palabas ng kwarto at dumiretso sa balcony ng resort. Malamig ang simoy ng hangin. Rinig ang alon ng dagat. Dati, ito ang lugar kung saan ako nakakahanap ng kapayapaan. Pero ngayon ay hindi ko maramdaman iyon. Napahawak ako sa railing habang nakatanaw sa malayo. “Bakit ngayon pa…” bulong ko. Kung kailan okay na ako. Kung kailan natanggap ko na kung sino ako at kung kailan sapat na sa akin ang buhay ko kasama ang anak ko saka naman dumating ang isang katotohanang kayang baguhin ang lahat. Napapikit ako nang mariin. “Paano kung totoo nga…” Huminga ako nang malalim. “Paano kung anak nga nila ako…” Dahan-dahan akong napailing. Kung totoo iyon ay ibig sabihin may pamilya pala ako. Isang pamilya na matagal nang nagha

Chapter 88 Umupo sila sa harap namin, tahimik, mabigat pero kontrolado, kaya ito na `yon. Huminga ako nang malalim bago nagsalita. “I assume… you’re here about the DNA test.” Napatingin si Richie sa akin at tumango. “Yes.” Bahagya akong tumango. “Then let’s talk.” Sa mga sandali ito ay wala nang atrasan pa.na ang katotohanan ay nasa harapan na namin. At ngayon ay kailangan na namin itong harapin. “Manang,” tawag ko sa caretaker na nakatayo sa gilid. “Paki asikaso muna si Gab at si Zahra. May pag-uusapan lang kami in private.” “Okay po, Ma’am,” agad niyang sagot. Napatingin si Gab sa akin at kumapit sa kamay ko. “Mommy…?” Lumuhod ako para kapantay siya at hinaplos ang buhok niya. “I’ll be back, baby. Stay with Manang, okay?” Tinitigan niya ako sandali, parang nagdadalawang-isip. Pero tumango rin siya kahit na nag-alangan ito. “Okay…” Ngumiti ako at hinalikan siya sa noo. “Good boy.” Tumayo ako at tumingin kay Zahra dahil alam na niya agad ang ibig kong sabihi