All Chapters of Bawal Na Tadhana: I'm Obsessed With My Ninang Ruth (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

Chapter 71 Parang sabay-sabay na dumating ang problema. Maya-maya ay naramdaman ko ang kamay ni Mica na mahigpit na humawak sa braso ko. “Ace…” mahina niyang tawag. Tumingin ako sa kanya. Namumula na ang mga mata niya sa pagpigil ng luha. “Ace… ayoko silang mawala…” napaiyak na sabi niya habang hinahawakan ang tiyan niya. “Please… iligtas mo ang mga anak natin.” Sa sandaling iyon ay parang may kung anong kumurot sa puso ko. Mahigpit kong hinawakan ang kamay niya. “Hey…” sabi ko habang pilit na pinipigilan ang sarili kong emosyon. “Tingnan mo ako.” Tumingin siya sa akin habang umiiyak. Hindi ko alam kung paano, pero kailangan kong maging malakas para sa kanya. “Walang mangyayari sa inyo,” sabi ko habang hinahawakan ang mukha niya. “Hindi kita pababayaan.” Napalingon ako sa doctor. “Doc,” sabi ko nang seryoso. “Gawin niyo ang lahat para mailigtas ang asawa ko at ang mga anak ko.” Tahimik ang kwarto. Pero sa loob ng dibdib ko ay isang bagay lang ang malinaw. Hindi ko

Chapter 73 “Thank you, Mom…” mahina kong sabi habang nakatingin pa rin sa hardin. Huminga ako nang malalim bago muling nagsalita. “You know what… I think this is karma for me.” Napatingin sa akin si Mom. “Because of what happened in my past life… or maybe because of what I did before." Napangiti ako nang mapait. “What do you think, Mom?” Sandali siyang natahimik. Tila pinag-iisipan niya ang isasagot. Pagkatapos ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Ace,” mahinahon niyang sabi, “hindi lahat ng nangyayari sa buhay ay karma.” Napatingin ako sa kanya. “Minsan… bunga lang ito ng mga desisyon natin.” Napayuko ako. “Tama ka po…” “Pero hindi ibig sabihin noon na wala ka nang karapatang maging masaya,” dugtong niya. “Lahat ng tao nagkakamali. Lahat may nagawang hindi tama." Napahinga ako nang malalim. “Pero tingnan mo ang sitwasyon mo ngayon,” sabi niya habang nakangiti nang bahagya. “May anak ka at dalawa pa nga ang paparating. May asawa ka na nangangailangan ng lakas mo.” Tumig

Chapter 75 Pagkatapos naming ayusin ang invitation at magplano ng konting detalye, napagpasyahan kong hindi isama si Gab sa kasal. “Zahra…” panimula ko habang nakatingin sa kanya, “about sa kasal… siguro mas mabuti kung hindi ko muna dadalhin si Gab.” Napatingin siya sa akin, halata ang pagkamangha. “Why? He’s so cute! He would love it!” Ngumiti ako nang pilit. “Alam ko… pero may pakiramdam ako na masyadong marami ang posibleng mangyari sa paligid ng kasal. Mas safe siya kung mananatili muna sa bahay.” Napahinga siya at tumango. “Okay… I understand. Safety first.” Huminga ako nang malalim, parang nagbawas ng bigat sa dibdib. “Gusto ko lang makapag-focus sa sarili ko at sa business… at siguro kailangan ko ring harapin ang nakaraan ko nang walang distractions.” “True… and you’ll be okay,” sabi niya habang hinawakan ang braso ko. “Besides, I’ll be there with you. We’ll survive this wedding drama together!” Napatawa ako. “Thanks, sis. I need that.” Habang papalapit na kami sa exi

Chapter 77 Tahimik na nakatayo si Marcos sa di kalayuan habang pinagmamasdan ako. Kita sa mukha niya ang hindi niya maitago—ang gulat, pagsisisi, at tila may halong paghanga. Samantala, patuloy pa rin ang usapan ng mga businessmen sa likod namin. “I heard she built Skyline from almost nothing,” sabi ng isa. “Not just Skyline,” sagot ng isa pa. “She also owns a luxury resort chain. That woman is seriously impressive.” “And single?” biro ng isa. “Lucky man if someone gets her.” Napailing si Zahra at bahagyang napatawa. “Sis, naririnig mo ba sila?” Bahagya akong ngumiti, pero pinanatili kong kalmado ang sarili ko. “Ignore them.” “Impossible to ignore,” sagot niya habang nakataas ang kilay. “They’re practically worshipping you.” Humigop ako ng kaunting champagne at tumingin sa dagat. Hindi ko inaasahan na makaririnig ako ng ganitong mga salita sa isang lugar kung saan naroon ang taong minsang dumurog sa puso ko. Sa gilid ng mata ko, nakita kong papalapit ang isang grupo ng mga

Chapter 79 “Hahah!” Iyon lang ang naging sagot ni Zahra sa sinabi kong stop overthinking. Malakas pa ang tawa niya kaya napailing na lang ako habang napapangiti. “You’re impossible,” sabi ko habang umiinom ng kaunting champagne. “Hey, I’m just saying,” sagot niya na nakataas pa ang kilay. “Handsome, successful, single dad… that’s a rare combo.” Umiling ako at hindi na lang pinatulan ang sinabi niya. Sandali akong tumingin sa paligid. Patuloy pa rin ang sayawan sa dance floor, mas lalong naging lively ang tugtog at ang ilang bisita ay mukhang hindi pa handang matapos ang gabi. Pero nang silipin ko ang aking relo, bahagya akong napakunot ang noo. “Zahra,” sabi ko. “Hm?” “It’s almost midnight.” Napatingin siya sa relo niya. “Oh wow… 12 AM na pala.” Napabuntong-hininga ako nang mahina. “Let’s go,” sabi ko. “We should rest.” Tumango siya. “Yeah… tomorrow we still have things to do.” Tumayo kami mula sa aming mesa at nagpaalam sa ilang taong nakilala namin kanina. Habang nagl