Semua Bab The Secret Mafia Regrets : His Charming Unwanted Bride's: Bab 1 - Bab 10

"Good evening, Miss," bati ng isang katulong namin. Kakauwi ko lang pagkatapos naming gumala ni Cyril. Dahil naging pakiramdam ko kanina naging balisa na ako, inaya niya akong mag-hangout sa mall kaya ginabi na ako sa pag-uwi. "Good evening din. Nandito na po ba si Mama?" tanong ko dito at umupo muna sa couch dahil nangalay ang paa ko kakalakad."Hindi pa, Miss eh," tumango-tango na lang ako at tumambay muna dito sa couch. Kinuha ko ang cellphone ko sa pocket ng bag ko para tawagan si Mama, pero hindi niya sinasagot kaya nag-send na lang ako ng message, asking if she'll go home tonight, dahil malapit na rin mag-9 ng gabi.Fast-forward.Almost 12 midnight na, wala pa rin si Mama. Hindi rin nagre-reply sa message ko, even sa calls ko. Nang hindi ko na makaya ang antok ko, natulog na lang ako.Kinabukasan.Bumangon agad ako para sana makausap sana si Mama para sabihin sa kanya yung mga nararamdaman ko about kahapon pero umalis na raw ito. Kinaumagahan na rin siya umuwi, naligo lang tas u

"Oh my gracious! Talaga?" Sabi ko naman kasi sa'yo, teh, sa beauty mong 'yan?" Ayan na naman si Cyril sa kanyang bunganga. Alam na kasi niya na ako yung napili para dalhin sa states. "Oh, ano, what's your plan? Ano ba! Wag ka nang mag-isip pa, say yes na!" Gusto ko na lang ngayon mahawaan ng pagiging energetic niya."Hindi ko pa alam, pinag-iisipan ko pa... kawawa naman yung mga student ko pag iniwan ko," nalulungkot kong usal sa kanya."Ahhh..." Parang bumigat yung pakiramdam ko nang hampasin na naman ni Cyril yung ulo ko. "Ano ba!" ganting hampas ko sa ulo niya. "Ang sakit mo manakit, Cyril!" asik ko pa dito. Ang sakit talaga, parang nauntog ako dahil sa katangahan ko eh!"Ginawa ko 'yan para magising ka naman, Phoebe! Para na 'yun sa future mo, studyante mo pa rin iniisip mo? Pwede mo naman silang balikan, pero yung opportunity na ganyan, girl, once in a lifetime 'yan!" pangangaral nito."Oo na, Cyril, atat na atat naman 'to eh," asik ko sa kanya. Pambihirang babae, ang sakit ng u

"Sorry, Phoebe, wala akong nagawa!" Tumigil ako sa pag-iyak at nilingon si Cyril na nakayuko. "Alam mo 'yung tungkol dito?" Tumango ito nang dahan-dahan. Hindi ko mapigilang umiyak lalo sa nangyayari ngayong bumalik ako dito sa Pilipinas. Mas gusto ko na lang sa Paris kung ganito lang din naman. "Kailan pa, Cy?" hikbi kong tanong sa kanya. Ang sakit ng lalamunan at dibdib ko dahil sa pagpigil ng iyak ko. Parang may nakabara sa puso ko na gusto nang sumabog. "N-Nung umalis ka papuntang Paris, narinig ko 'yung usapan nila Tita at ni Mr. Medici," usal niya. Napatunganga na lang ako sa kawalan at napahinga nang malalim. Parang gumuho ang mundo ko sa mga narinig ko. "Ano 'yung narinig mo?" halos pabulong kong tanong. "Ipapakasal ka kay Mr. Valorin Medici kapalit ng malaking sahod at mga magagarang sasakyan at bahay." So iyon pala ang bahay na pinuntahan ko kagabi. Isang malaking transaksyon pala ang lahat. "Sorry, Phoebe," ramdam ko ang yakap ni Cyril sa likuran ko. Hindi ko alam kung

Sout ni Belphoebe ang isang kulay itim na wedding gown at belo na itim, pati ang kanyang sandalyas at ang buong kumpol ng bulaklak na kanyang hawak ay nagpapakita ng maitim na tema, na tila pinapahiwatig nito ang madilim na pinagdaraanan niya na matinding dalamhati.Hindi rin maitago ang pagkabigla sa mga mukha ng maraming bisita dahil sa kaganapan, habang abala ang bawat isa sa pagkuha ng video gamit ang kanilang mga cellphone para itala ang pangyayari sa kasal. Marami sa mga bisita ay pamilya at malalapit na kaibigan ni Belphoebe, lalo na ang kanyang mga kasamahan sa modeling at ibang celebrity mula sa Paris. Naroon din ang pamilya ni Mr. Medici na nagmula pa sa iba't ibang bansa, naglakbay ng malayo upang saksihan ang araw ng kasal na ito.Walang anumang emosyon na makikita sa kanyang mukha habang naglalakad si Belphoebe sa pulang karpet patungo sa altar. Doon, naghihintay ang anak ni Mr. Medici, na hindi rin maitago ang galit sa kanyang mukha. Ang biglaang pagpapakasal sa kanya sa

Kinabukasan, bumalik ako sa mansion—sakay ng sarili kong kotse. Para kung sakaling atakihin ako ng pagka-drama queen at maisipang maglayas, handa na ang aking getaway car. Pagdating ko sa mansyon ng mga Medici, wala roon si Slade.’Siguro nag-out of town kasama ang jowa niya,’ bulong ko sa sarili ko. Dumiretso muna ako sa kusina para iwan ang mga groceries na pinamili ko—gagamitin ko mamaya sa pagluluto. Pagkatapos, nagtungo ako sa aking silid para magpalit ng damit. Magluluto ako ng almusal. Pagkababa ko, nakasalubong ko si Mang Berto na may bitbit na tasa. Mukhang nagkakape."Magandang umaga, Ma'am," magalang niyang bati."Belphoebe na lang po, Mang Berto. At nakakain na po ba kayo?" tanong ko habang papasok sa kusina."Hindi pa, Phoebe. Kakagising ko lang din kasi," sagot niya."Ah, kaya pala. Tara po, samahan niyo akong magluto," yaya ko sa kanya. Akmang kukuha ako ng kitchen knife nang pigilan niya ako. Nagtataka akong tumingin sa kanya, at ganun din siya sa akin. "May taga-pag