Semua Bab Beneath His Shadow: Bab 81 - Bab 90

Ang lalaking lumitaw sa pintuan ay tila may dalang sariling lamig ng hangin. Si Davian ay hindi kailanman naging taong madaling lapitan, sapat na ang presensya niya para manahimik ang paligid. Ngunit sa gabing iyon, mas lalo siyang naging sentro ng atensyon. Sabay-sabay na umikot ang mga kamera ng mga reporter patungo sa kanya, halos mag-unahan sa pagkuha ng malinaw na anggulo, sabik na sabik na makumpirma ang sinabi ni Avina.“Mr. Guzman, totoo ba ang sinabi niya? Totoo bang kapatid mo si Daniel?”“Hindi ba’t napaka-coincidence na nandito kayo? Dumating ba kayo para sagipin siya matapos lumabas ang balita?”“Mr. Guzman, yes or no lang po. Hindi naman siguro mahirap sagutin.”Sunod-sunod ang tanong, parang mga bala na walang tigil sa pagputok.Nang makita ni Daniel ang nakatatandang kapatid na tatlong taon na niyang hindi nakikita, bahagyang kumislap ang makitid niyang mga mata. Ang karaniwang malamig na anyo niya ay napalitan ng sandaling pag-asa, isang damdaming pilit niyang itinago

Bahagyang nakabuka ang bibig ni Avery, saka lang niya tuluyang naalala, si Davian ay hindi kailanman yung tipo ng taong marunong yumuko o umatras kapag ayaw niya. Ang pagpunta niya kanina para tulungan si Daniel na makaalis sa gulo ay isa nang malaking konsesyon bilang nakatatandang kapatid. Ibig sabihin, malinaw na ang hangganan ng pasensya niya. Kung patuloy pang magpapapansin si Daniel at gagawa ng mga bagay na hindi niya gusto, natural lang na hindi iyon palalagpasin ni Davian.Sa huli, napabuntong-hininga si Avery sa loob-loob niya. At least, hindi tuluyang nasira ang pangalan ni Daniel ngayong gabi. Hindi na rin siya muling sumawsaw sa gusot ng magkakapatid, mas mabuti na sigurong manatili na lang sa gilid kaysa madamay pa.Sa biyahe pauwi, tahimik si Avery. Halos nakatanaw lang siya sa bintana, iniisip ang sunod-sunod na nangyari. Sa likod, si Draven naman ay sobrang daldal, walang tigil sa pakikipagkwentuhan kay Esther, na para bang wala silang pinagdadaanan na kaguluhan kanin

Hinila ni Daniel ang isang upuan palapit kay Avery. Sa bahagyang tamad ngunit mapang-akit na anyo ng kanyang phoenix eyes, sinipat niya ang lalaking nasa screen ng video call. Bahagya siyang yumuko patungo kay Avery, sinigurong sabay silang papasok sa frame ng camera, na para bang sinasadya niyang ipakita kung gaano sila kalapit sa isa’t isa.“Ang lungkot naman ng reaksyon mo, Kuya,” biro niya, may ngiting may halong pang-aasar. “Sarili mo akong kapatid, pero parang nadismaya ka pa nang makita mo ako.”Napangiti si Avery nang pilit sa camera. Ito ang unang beses na nag-video call siya kay Davian, at pakiramdam niya ay para siyang biglang naisalang sa eksena na hindi niya hiniling. Sa loob-loob niya, halos gusto niyang magsalita sa isip, ‘Please don’t misunderstand. Hindi ko siya inakit. Siya ang kusang dumating.’May bahagyang kaba sa mga mata niya habang nakatitig sa screen, samantalang ang tingin ni Davian mula sa kabila ay malamig at mabigat, parang yelong bumabalot sa hangin.“Bak

Nanlaki ang mga mata ni Draven, tila hindi makapaniwala sa narinig.“Para talaga sa akin ’to? I can spend it casually? At hindi na ako uuwi ngayong gabi?” halos nanginginig pa ang boses niya sa excitement.Napatingin pa siya sa kisame, para bang tinitingnan kung babagsak ba iyon at tatama sa ulo niya, baka kasi nananaginip lang siya.Walang emosyon sa mukha ni Davian habang bahagya niyang itinataas ang kamay. Sa isang simpleng pitik ng daliri, lumipad ang itim na card at tumama sa dibdib ni Draven.Nagulat ang binata at dali-daling sinalo iyon, parang takot na baka biglang bawiin. Hindi na siya nag-abalang magpalit ng damit. Naka-pajama at tsinelas pambahay pa rin, pero wala siyang pakialam. Bitbit ang black card na parang tropeo, tumakbo siya palabas ng apartment na parang may hinahabol na sale.Makalipas ang ilang segundo, muling bumalik sa katahimikan ang pasilyo.Hindi man lang nabahala si Daniel sa malamig at mabigat na atmospera. Habang maingat niyang itinatabi ang napanalunang

Makatuwiran ang mga sinabi ni Avery, kaya napatingin sa kanya ang buong Tamayo na may halong pagdududa. Maya-maya, isa-isang binalikan ng mga ito sa isip ang mga pangyayaring binanggit niya, hanggang sa muling mapunta ang tingin ng ilan kay Avina.Halatang napikon si Avina. Namula ang mukha niya sa galit habang mariing sumagot. “Huwag kang manira ng tao, ha? Ako pa ang naninira sa pamilya? Kung hindi dahil sa akin na nakiusap sa panganay na kapatid para manghiram ng pera kay Esther, saan kukunin ang coaching fee, registration fee, at pati gastos sa nutrisyon ng ikatlong kapatid? Kung hindi dahil sa mga plano ko para sa ikalawang kapatid, paano siya magiging guest sa boxing match na ‘to? Sa ganitong kalaking pagkakataon na magpakilala sa publiko, sa tingin mo ba may puwang siya kung hindi ako ang gumalaw?”Tumango si Arnold na parang sinasang-ayunan ang lahat. “Malaki ang naitulong ni Avina sa pamilya. Kung gusto mong makuha ang pagkilala namin, kailangan mong magpakita ng totoong aksy