All Chapters of Beneath His Shadow: Chapter 71 - Chapter 80

Napaisip si Avery. Sa nakaraan niyang buhay, nang tuluyang bumagsak ang reputasyon ni Daniel, hindi naman nanood lang si Davian. Kumilos agad ito para pigilan ang eskandalo at ayusin ang mga sumabog na balita. Pero si Daniel mismo ang tuluyang nawalan ng gana sa mundo. Tumigil siya sa pagkanta, nag-shift sa likod ng entablado at tumutok sa paglikha ng musika. Nanirahan siya ng dalawang taon sa lumang bahay ng pamilya bago tuluyang umalis ng bansa, at doon na nangyari ang aksidenteng ikinagupo ng buhay niya.Hindi kailanman tunay na binalewala ni Davian ang pinsan niya. Pero dahil sa galit at mga nangyari noon, naging parang bawal na banggitin ang pangalan ni Daniel sa lumang bahay. Tahimik na ibinaba ni Avery ang boses niya, may halong pag-iingat ang tono.“Fan si Esther ng third young master, mas marami siyang alam kaysa sa akin. Doon ko lang din nalaman ang mga ‘yon. Sabi niya, sa abroad daw unang nagsulat ng mga kanta ang third young master at kumanta sa bar bilang resident singer

Hindi natinag si Jonathan sa mga sinabi ni Avery. “Hindi ako naniniwala sa sinasabi mo,” malamig niyang sabi. “Sinabi ni Avina na nagsisinungaling ka sa amin. Kesyo raw hindi ka gusto ng Guzman? Fine. Sumama ka sa amin ngayon. Ipagpalit ka namin sa tatlong milyon sa Guzman. Kapag binalewala ka nila, saka ako maniniwala sa’yo.”Habang sinasabi iyon, muli niyang inabot ang braso ni Avery, handa nang kaladkarin siya. Ngunit sa halip na umatras, humakbang pasulong si Avery. Inangat niya ang robot dog na yakap-yakap niya at itinapat iyon kay Jonathan.“Kayo ang nagtulak sa akin dito. Don’t blame me.”Napanood ni Jonathan ang live broadcast noon at alam niyang may defensive function ang robot dog. Pero sa isip niya, puro palabas lang iyon. Sa galit at pagmamataas, kinuyom niya ang kamao at buong lakas na isinugod ang suntok sa robot dog. Hindi pa man dumadampi ang kamao niya, biglang dumaloy ang matinding kuryente mula sa contact point. Parang tinamaan ng kidlat ang buong katawan niya. Pumi

Hindi alam ni Avery na ang simpleng pananahimik niya sa hapag-kainan ay magbubunga ng ganoon kalaking alon.Dahil kay Esther, isang certified star-chasing girl na kayang kabisaduhin pati flight schedule ng idolo, madali niyang nalaman kung saang hotel naka-check in si Daniel. Si Esther ang pumunta sa airport para sumalubong, samantalang si Avery ay tahimik na sumakay ng taxi at dumiretso sa hotel.Plano lamang sana niyang makita kung anong klaseng tao ba talaga si Daniel sa personal. Gusto niyang makita ang ekspresyon nito, ang tindig, ang aura, hindi bilang idol ng masa, kundi bilang miyembro ng Guzman.Ngunit pagdating niya sa hotel entrance, napahinto siya.Sa gilid ng pinto, may isang babaeng nakatayo, simple ang suot, tila sinadya ang pagiging ordinaryo. Isang T-shirt na mukhang galing sa tabi-tabi, at isang maong na pantalon na pamilyar sa kanyang paningin.Napasinghap siya nang bahagya.Ang jeans na iyon… iyon ang pantalon na minsang ibinigay sa kanya, ngunit itinago lamang niy

“Avina, mukhang sa pinakaharap ng infield ang seats natin ah. Hindi basta-basta nakakakuha ng ganitong ticket. Ang lakas naman ng boyfriend mo.”“Avery,” biglang sabi ng isa sa kanila nang mapansin si Avery sa pila, “nasaan ang boyfriend mo? Bakit hindi ka sinamahan? Huwag mong sabihing infield din ang ticket mo? Baka kailangan mo pa ng telescope para makita ang stage.”Napakunot ang noo ni Esther at hindi napigilang sumabat. “Akala mo ba madaling makakuha ng infield ticket sa concert ni Daniel? Kahit sa scalper ako bumili, outfield na lang ang natira.”Hindi umimik si Avery sa pang-aasar, ngunit napansin niya ang kakaibang detalye sa mga ticket na hawak ng grupo ni Avina. Masinsin niya itong tiningnan bago tuluyang nagsalita.“Bakit iba ang itsura ng ticket ninyo kumpara sa amin?”Umangat ang baba ni Avina at yumakap sa sariling mga braso, wari’y nilulunod ang sarili sa atensyon ng mga nakapaligid sa kanya. “Siyempre iba. VIP infield ‘to. Hindi pareho sa outfield ninyo. Gusto mo ba?

Nang mariing itinanggi ni Davian ang paratang, hindi naman nagulat si Avery. Sa halip, sinubukan niyang gawing magaan ang tono, kahit halatang kabado ang loob niya. “Okay lang kahit hindi mo aminin, Kuya Davian. Kung ayaw mo, eh di ayaw mo. Choice mo ’yan. Your life, your rules. Maniwala ka sa’kin.”Bahagyang gumalaw ang Adam’s apple ng lalaki, at may mahinang halakhak na pumiglas mula sa dibdib niya. “Hindi ako umaamin sa mga bagay na hindi naman totoo,” mababa ngunit malinaw ang boses niya. “Avery, bakit ka ba kinakabahan nang ganyan?”Hindi sanay si Avery sa sobrang lapit nila sa isa’t isa. Sobrang lapit na parang nararamdaman niya ang tibok ng puso ng lalaki sa likod ng kamay niya. Napaatras siya nang bahagya, pilit hinahanap ang distansya. “A, ah… wala naman. Hindi ako natatakot.”Gusto sana niyang magmukhang kalmado, pero sa pagbukas pa lang ng bibig niya, lalo siyang naging halatang nerbiyosa. Ang magsinungaling sa harap ng lalaking ito ay parang dumadaan sa matinding pressure