Todos os capítulos de สัมผัสร้าย สัมผัสรัก: Capítulo 91 - Capítulo 100

ดวงตากลมสวยไหววูบ “ถ้างั้น... บอกฉันสิว่านายคิดอะไรอยู่ถึงได้ตามมาวุ่นวายกับฉันทั้งที่ฉันก็ออกจากที่นั่นมาแล้ว นายควรจะดีใจที่ฉันไปพ้นๆ ไม่ต้องทนรำคาญเห็นฉันอยู่ในสายตาอีกไม่ใช่หรือไง”ผมมองขอบตาแดงรื้นที่มีน้ำใสๆ เอ่อคลอของเทียน ราวกับโดนเข็มทิ่มแทงอยู่ในอก ผมก็เคยคิดว่าจะเป็นแบบนั้นแต่ความจริงมันกลับไม่ใช่ ไม่ว่าจะเดินไปมุมไหนในเซฟเฮาส์ก็มักจะเห็นภาพซ้อนของเทียนอยู่เนือยๆ ผมคิดว่าตัวเองคงบ้าไปแล้วที่หยุดคิดเรื่องเทียนไม่ได้สักที“ฉันไม่ได้ไล่เธอออก แต่เธอไปจากฉันเอง”“ว่าไงนะ”“ฉันไม่ได้ไล่เธอ” ผมพูดย้ำคำเดิมเหมือนคนโง่ มองรอยยิ้มหยันของเทียนแล้วนึกอยากกัดลิ้นตัวเองให้ขาด พอถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเองผมกลับคิดว่ายังไม่พร้อมที่จะเปิดใจให้ใคร และผมไม่มั่นใจว่าเทียนจะเป็นผู้หญิงที่ผมต้องการจริงๆ หรือเปล่า“แล้วมันสำคัญตรงไหนเหรอ ไล่ไม่ไล่ก็ไม่ต่าง... ฉันว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้เถอะ ฉันไปดูน้องก่อนเดี๋ยวกลับมา” เทียนตัดบทผมดื้อๆ แล้วออกจากห้องไปทันที ไม่อยู่รอให้ผมพูดอะไรต่อ ตอนที่ประตูปิดลง ในอกผมรู้สึกเย็นเยียบอย่างไม่รู้สาเหตุเกือบสี่ทุ่มเทียนไม่ได้กลับมาที่ห้อง ผมน

สงสัยถูกมีดวิเศษฟันเข้าจริงๆ เขาถึงได้ทำอะไรที่ไม่สมกับเป็นตัวเองออกมา“ฉันว่านายอย่าทำให้เรื่องมันยุ่งยากเลยเรซ มีคนอุตส่าห์ขับรถมารับนายถึงที่ขนาดนี้ นายก็เลือกเอาสิว่าจะกลับไปกับใคร”“ฉันเลือกเธอ” เรซยืนกรานหนักแน่น ฉันพูดอะไรไม่ออกแล้ว อยากทรมานตัวเองก็ตามใจนายแล้วกันฉันเดินออกมารอรถเมล์ที่หน้าโรงพยาบาล เรซเดินตามมาเงียบๆ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ โดยมีเฟมกับลูกตาลตามมาเกลี้ยกล่อมให้เขาเปลี่ยนใจตลอดทาง แต่ไม่ว่าสองคนนั้นจะพูดยังไงเรซก็ไม่เปลี่ยนใจ ฉันถอนหายใจรัวๆ อย่างนึกรำคาญ “เฟมไปเอารถมาเถอะ ฉันจะนั่งเป็นเพื่อนเขาเอง”“คะครับอาเจ้” เฟมได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าโล่งใจรีบวิ่งไปเอารถทันที เมื่อฉันบอกว่าจะนั่งไปเป็นเพื่อน สายตาเย็นชาของเรซก็เปล่งประกายด้วยความดีใจ ส่วนลูกตาลได้แต่ยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างทำอะไรไม่ได้เพราะเรซไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตามาตั้งแต่แรก“เฮียจะให้ผมไปส่งที่ไหนครับ”เฟมเอ่ยถามระหว่างอยู่ในรถ เรซใช้เวลาคิดครู่หนึ่ง “ไปคอนโด”“ครับ” เฟมพยักหน้าหลังจากรู้จุดหมายปลายทางก็ตั้งใจขับรถเงียบๆฉันนั่งเบาะหลังกับเรซ เก็บมือไว้บนตัก เว้นระยะตรงกลางเอาไว้ ตลอดทางที่อยู่บนรถฉั

:: เทียน ::“เหมือนเขาจะตามง้อเทียนอยู่นะ พี่เห็นเขามาดักเจอเทียนแทบทุกวัน” เสียงพี่อ๊อดรุ่นพี่ที่ทำงานดังขึ้นระหว่างเดินเข้ามาในซอย เราเป็นแค่พี่น้องในที่ทำงานเดียวกัน ไม่ได้มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้ “ง้ออะไรล่ะ ไม่ได้เป็นอะไรกัน” “แน่ใจเหรอ คนไม่เป็นอะไรกันจะมาตามกันทุกวันๆ แบบนี้เหรอ พี่เป็นผู้ชายพี่ดูออกนา” ฉันจ้องพี่อ๊อดตาเขียวปัด “ถ้ายังไม่เลิกพูดถึงเขาเทียนจะโกรธจริงๆ แล้วนะ” “เฮ้อ ไม่พูดก็ไม่พูด” ฉันแยกกับพี่อ๊อดที่หน้าทางเข้าหอพัก หอพักพี่อ๊อดอยู่ถัดไปอีกสองช่วงตึกนี่เอง ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าพี่เค้าพักอยู่แถวนี้ บังเอิญเดินกลับบ้านทางเดียวกันก็เลยรู้ กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำแม่ก็โทรมา คุยอยู่นานทั้งเรื่องไอ้ธูปและก็เรซ... ฝากให้ฉันไปบอกเรซว่ายังไม่มีเงินคืน รอให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อนจะรีบหามาใช้แล้วก็วางสายไป คิดว่าฉันจะมีหน้าไปพูดกับเรซแบบนั้นเหรอ แม่นะแม่ ไม่คิดถึงใจลูกบ้างเลย ฉันถอนหายใจเฮือก แขนขารู้สึกล้าไปหมดเพราะยืนติดต่อกันนานหลายชั่วโมง ฉวยผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ ผ่านไปสักพักอารมณ์ก็ค่อยกลับม

เรซเผยประวัติครอบครัวให้ฟังฉันจนหมดเปลือก ปมที่ขมวดแน่นในใจคลายลง ฉันพลิกตัวกลับไปเผชิญหน้าเรซ ถามเศร้าๆ“งั้นนายก็ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เลยน่ะสิ”“อืม”ความสัมพันธ์ในครอบครัวฉันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ความสงสารเวลาได้ยินคนอื่นเล่าว่าครอบครัวขาดพ่อแม่จึงเป็นความรู้สึกสงสารแบบทั่วๆ ไป ไม่ได้ลึกซึ้งถึงขั้นเศร้าสลด สำหรับฉันจะอยู่ด้วยกันหรือไม่อยู่ด้วยกันแทบไม่มีอะไรต่างถ้าเป็นคนอื่นฉันคงไม่ตามต่อให้ยืดยาว แต่เพราะเป็นเรซ คนที่บอกว่าชอบฉัน ฉันเลยต้องใส่ใจเป็นพิเศษ“เหงามั้ย”เขาไม่ตอบ ฝ่ามือหนาแทรกเข้ามาใต้เสื้อฉันตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ลูบวนแผ่นหลังไปมา สัมผัสจากปลายนิ้วทำฉันเคลิบเคลิ้มและสบายตัวจนเผลอซุกตัวเข้าหาเรือนร่างสูงใหญ่ เรียวขาใต้ผ้าห่มเกยก่ายกันตามระยะห่างที่หดแคบ ฉันยกขาขึ้นชนกับความแข็งขืนของเรซโดยบังเอิญ ผิวแก้มร้อนวาบเมื่อรับรู้ถึงความต้องการอันอุกอาจของเขา“ไหนว่าไม่มีแรงไง นี่อะไร”ฉันเอาขาออกห่าง แกล้งทำเป็นแซวกลบเกลื่อนความกระวนกระวายในใจ“ความผิดเธอที่ให้ฉันอาบน้ำ ตอนนี้ต่อให้อยากนอนก็นอนไม่หลับแล้ว”ฉันเงียบ แต่หัวใจเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก ร่างกายร้อนจัด

เรายังคงคุยกันเรื่องเดิมระหว่างทางกลับมาที่เต็นท์“เรื่องนั้นทำให้เทียนติดค้างเรซก็จริง แต่ก็ไม่เกี่ยวกับที่เทียนคืนดีกับเรซหรอก”“อิจฉาไอ้เรซเลยแฮะ”“อิจฉาทำไม”“อิจฉาที่มันได้แฟนรูปร่างดีอย่างเทียน พูดแล้วเสียดาย ถ้าเรซมันไม่ลงมือก่อนนี่คงจีบเทียนจริงๆ จังๆ ไปแล้ว”“เลิกพูดแบบนี้ได้แล้วน่า แฮคเองก็มีสาวๆ ไม่ขาดไม่ใช่เหรอ”โครม!มีเสียงดังเกิดขึ้นก่อนที่ไฟในเต็นท์จะดับ ฉันกับแฮคชะงัก มองความมืดที่อยู่ดีๆ ก็ครอบครองไปทั้งเต็นท์อย่างงวยงงแต่ไม่นานไฟข้างในก็กลับมาสว่างวาบ ลูกตาลเดินออกมาจากเต็นท์ ท่าทางถมึงทึง แววตากราดเกรี้ยวแดงก่ำและเพิ่มความรังเกียจเป็นเท่าตัวเมื่อเห็นฉัน“ลูกตาล” ฉันรู้สึกประหลาดใจที่เห็นเธออยู่ที่นี่ แล้วที่ไฟดับนั่นอย่าบอกนะฝีมือเธอลูกตาลเผชิญหน้าฉัน สีหน้ามีทั้งความโกรธและอับอายจนแทบทนไม่ไหว มือที่ถือกระเป๋าแบรนด์เนมสั่นระริก“เธอไม่มีวันเป็นตัวจริงของเรซ เขาแค่เล่นกับเธอ... เขาแค่เล่นกับเธอได้ยินมั้ย!”ลูกตาลเค้นเสียงอัดอั้นเดือดดาลออกมาจากในคอ เสียงเธอดังขึ้นเรื่อยๆ ก่อนเปลี่ยนเป็นตะคอกราวคนเสียสติ ขอบตารื้นแดงรวมความผิดหวังเสียใจและเจ็บแค้นอยู่ในนั้น“เทียนเ