All Chapters of อสูรร้อนซ่อนรัก (NC20+): Chapter 31 - Chapter 40

Chapter 32“อแมนดา ทาร่าไปทำงานที่ห้องวิลสันก่อนนะ” หญิงสาวบอกเสียงเรียบ พยายามไม่มองใบหน้าของใครทั้งสิ้น ไม่อยากให้ใครเห็นหยาดน้ำตาที่จวนเจียนจะไหลรินลงมา หูของอเล็สซานโดรขยายกว้างทันทีที่ได้ยินคำพูดของหญิงสาว ไปห้องวิลสันไปทำไม มีงานอะไรต้องทำที่นั่น แค่มาทำที่นี่เขาก็อยากจะบ้าอยู่แล้ว“อืมไปสิ ตอนบ่ายฉันต้องไปทำงานนะ อย่าลืมเอาชุดที่ฉันซื้อมาใหม่ส่งซักด้วยนะ” อแมนดาสั่งเมดชาวไทย เพราะกว่าที่ทิพย์ธาราจะมา เธอก็คงเดินทางไปทำงานแล้ว ทุกย่างก้าวที่ทิพย์ธาราเดิน มีสายตาของอเล็สซานโดรมองตามด้วยความไม่พอใจ หึงหวง ซึ่งทิพย์ธารารับรู้ถึงรังสีอำมหิตนั้นพอดี เพราะเธอเงยหน้ามองเขาและต้องหันไปมองทางอื่นเมื่อเห็นสายตาที่แข็งกระด้าง ดุกร้าวของเขา เท้าบางจ้ำอ้าวเดินออกไปจากห้องพักของอแมนดาทันที ก่อนที่เธอจะกลายเป็นศพอยู่ในห้องนี้“ไปที่ห้องกันดีกว่าค่ะ” อแมนดาหันใบหน้ามาพูดกับชายหนุ่มเสียงหวาน ตอบรับคำชวนของเขาเมื่อครู่ ดวงตาสีฟ้าเปล่งประกายด้วยความปรารถนา หากแต่สมองและร่างกายของเขาตอนนี้ ไม่มีความนึกคิดถึงเรื่องบนเตียงเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะความคิดของเขาติดอยู่กับทิพย์ธารา ลูกแมวน้อยแสนดื้อของเขา

Chapter 34อเล็สซานโดรหลงใหลกับอาหารว่างรสหวานล้ำนี้ยิ่งนัก รสชาติของเรียวปากบางเหมือนบรั่นดีชั้นเลิศผสมกับน้ำผึ้งที่ได้มาจากธรรมชาติ ที่ยิ่งกินยิ่งติดใจเพราะรสชาติของมัน เมื่อทั้งสองสิ่งผสมผสานกันทำให้ผู้ที่ได้ลิ้มลองหลงมัวเมาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เรือนร่างขาวลออที่เขาได้เห็น ความนุ่มนิ่มของผิวเนื้อของวัยสาวที่เต่งตึง ทรวงอกคู่อวบยอดทรวงที่เขาได้ดูดดื่มกิน มันทำให้เขาอยากกลับไปเป็นทารกอีกครั้ง เพราะเขาจะไม่มีวันยอมผละจากยอดทรวงสีสดนั้นแม้สักวินาทีเดียว ยังจำได้ดีว่าความคับแน่นที่เขาได้คืบคลานเข้าไป เขาไม่มีวันลืมเพราะวันนั้นหัวใจที่แข็งแกร่งเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ความเสียวซ่านแผ่กระจายไปทั่วทุกรูขุมขนในร่างกาย ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนกับว่าเขากำลังจะขาดใจตาย หากไม่ขยับเคลื่อนไหวบนร่างกายของเธอ จนกระทั่งความสุขสมที่เขาได้รับ เมื่อปลดปล่อยสายพันธุ์ธรรมชาติเข้าไปในร่างกายของเธอ มันเต็มไปด้วยความสุขที่เขาไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน ทิพย์ธาราคืออาหารที่เขาขาดไม่ได้ในชีวิตประจำวัน“ริมฝีปากเธออร่อยมากเลยรู้ไหม อร่อยจนฉันไม่อยากหยุด” คำพูดของเขาไม่ได้เข้ามาในสมองของเธอเลยสักนิด ตอนนี้เธอกำ

Chapter 36รถยนต์คันหรูจอดเทียบที่หน้าคอนโดของอแมนดา หนุ่มสาวที่นั่งอยู่ตอนท้ายของรถผละริมฝีปากออกจากกัน เมื่อรู้ว่าถึงจุดหมายแล้ว“พอแล้วค่ะ ทาร่าจะไปทำงานแล้ว” ทิพย์ธาราพูดเสียงสั่น ผลักร่างหนาของอเล็สซานโดรให้ออกห่างร่างของเธอ แต่ดูเหมือนร่างสูงใหญ่จะไม่ยินยอม“อีกนิดนะ กว่าจะได้เจอกันก็ตอนเย็นนู้น ฉันคงคิดถึงเธอน่าดู” อเล็สซานโดรพูดอยู่บริเวณซอกคอขาว สูดความหอมที่ตราตรึงจิตใจเขาเข้าไปเต็มปอด“คุณซานโดร พอเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณไปทำงานสายนะคะ วันนี้มีประชุมไม่ใช่เหรอคะ” ทิพย์ธาราหาข้ออ้าง ให้เขาหยุดการกระทำที่วาบหวามนี้“พอก็ได้ แต่คืนนี้ลูกแมวน้อยต้องชดใช้ให้ฉันเป็นเท่าตัวนะ” เขาหยุดการกระทำทั้งหมด เงยหน้าจากซอกคอขาวมามองใบหน้าที่แดงระเรื่อ ที่ทำให้คนมองเกิดอารมณ์ดิบได้ทุกที“บ้า ทาร่าไปทำงานก่อนนะคะ” หญิงสาวพูดก่อนจะก้าวลงจากรถทันที เพราะดูจากสายตาและท่าทางของเขา ไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่ ถ้าขืนอยู่นานมีหวังชายหนุ่มต้องเขมือบเธอบนรถแน่ สายตาคมที่มีเสน่ห์เหลือล้น มองตามร่างบางที่เดินหายเข้าไปในคอนโด ด้วยความรู้สึกผูกพัน สายใยแห่งรักเริ่มถักทอมากขึ้นเรื่อยๆ หากแต่อสูรร้ายอย่างเขากลัวการบอก

Chapter 38เขาและเธอเริ่มปลดเสื้อผ้าของกันและกัน เริ่มจากเสื้อผ้าของทิพย์ธาราหลุดออกจากร่างกายด้วยมือของชายหนุ่ม กระดุมเสื้อตัวสวยของอเล็สซานโดร ถูกนิ้วเรียวเล็กปลดออกทีละเม็ด จนกระทั่งถึงเม็ดสุดท้าย มือบางถอดเสื้อนั้นออกอย่างเชื่องช้า ท่อนบนของชายหนุ่มเหลือเพียงเสื้อกล้ามสีขาวเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะใจร้อนเขาจึงเป็นฝ่ายถอดเสื้อกล้ามนั้นเอง และตามด้วยเสื้อผ้าท่อนล่างร่างสองร่างเปลือยเปล่าต้องกับแสงสีเหลืองทองของเทียนไข กระทบกับเรือนกายที่ยืนกอดรัดอยู่ที่กลางห้อง ฝ่ายชายบรรจงมอบจูบที่อ่อนหวานแต่เต็มไปด้วยความเรียกร้อง แฝงไว้ซึ่งความดุดันเป็นบางครั้ง หัวใจของเขาและเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ นักรักอย่างเขาใจสั่นเมื่อกลิ่นกายของหญิงสาวที่หอมกว่าดอกไม้ชนิดไหนในโลก โชยเข้ามาในจมูก ผสมผสานกับกลิ่นหอมของดอกกุหลาบด้วยแล้ว ทำให้อารมณ์ปรารถนาถูกปลุกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เขาเสมือนทะเลบ้าคลั่งถูกคลื่นลมแรงกระหน่ำไม่รู้ทิศทาง ชายหนุ่มผละเรียวปากออกก่อนจะจ้องดวงหน้าที่แดงซ่านของหญิงสาว ใช้มือปัดเส้นผมที่ลงมาปรกหน้า จูบที่หน้าผากเกลี้ยงนูน“ต่อไปนี้เราจะเป็นคนๆ เดียวกัน ในชีวิตของฉันนับตั้งแต่วินา

Chapter 40สามสัปดาห์ที่ผ่านมาอเล็สซานโดรและทิพย์ธารา มีความสุขกับความรักที่ผลิบานอยู่ในใจ เขาจะไปส่งเธอที่คอนโดของอแมนดาทุกๆ เช้า แต่ชายหนุ่มบ่ายเบี่ยงที่จะขึ้นไปที่ห้องของนางแบบสาว แม้ว่าลูกแมวน้อยจะขอร้องด้วยเหตุผลนานัปการ ทั้งที่ฟังขึ้นและฟังไม่ขึ้น ทิพย์ธารารู้สึกไม่สบายใจเมื่อชายหนุ่มตัดความสัมพันธ์กับ‌อแมนดาแบบฉับพลัน ทั้งที่เธอได้ขอร้องเอาไว้แล้ว“คุณซานโดร ทาร่าขอร้องนะคะ วันนี้คุณขึ้นไปหาอแมนดาหน่อยนะ เมื่อวานเขาบ่นกับทาร่า ว่าคุณเริ่มตีตัวออกห่าง ทาร่าเห็นแล้วรู้สึกสงสารมากเลย นะคะทาร่าขอร้อง” เมื่อวานอแมนดามาปรับทุกข์กับเธอเรื่องของเขา นางแบบสาวพูดว่าระยะหลายสัปดาห์มานี้ อเล็สซานโดรหลบหน้าเธอตลอด โทรศัพท์ไปหานับร้อยครั้ง แต่ไม่มีสักครั้งที่เธอจะได้พูดสายกับเขา บางครั้งเหมือนตัดสายทิ้ง บางครั้งให้โรแบร์โตพูดสายแทนผู้ฟังที่ดีอย่างทิพย์ธารานั่งนิ่งในใจรู้สึกสงสารควบคู่กับความรู้สึกผิด ยิ่งใบหน้าของอแมนดาเวลาพูดเรื่องชายหนุ่ม สีหน้าช่างหมองเศร้า ดวงตาเอ่อล้นด้วยน้ำใสๆ ทำให้ทิพย์ธารารู้สึกสงสารจับใจ“นะคะ ทาร่าขอร้อง” ทิพย์ธารากอดร่างหนาที่นั่งนิงอยู่บนรถ ใช้มือลูบที่แผ่นอกผ่า