All Chapters of อสูรร้อนซ่อนรัก (NC20+): Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 11“เย็นนี้จะไปเลี้ยงฉลองที่ไหนล่ะ” ทิพย์ธาราเปลี่ยนเรื่องสนทนา“ยังไม่รู้เลย อาจจะไม่เลี้ยงฉลองก็ได้ อเล็สซานโดรเขาไม่ว่าง เห็นบอกว่าจะไปเวนิสพอดีมีเรื่องด่วนที่ต้องจัดการ” ทิพย์ธารารู้สึกโล่งใจเป็นอันมาก เมื่อรู้ว่าอเล็สซานโดรไปต่างเมือง เพราะนั่นเท่ากับว่าเธอไม่ต้องเจอหน้าเขา“ไปนานไหม”“เห็นเขาบอกว่าประมาณสามสี่วัน ว่าแต่เธอถามทำไม” อแมนดาถามกลับด้วยความสงสัย“อ๋อ!! ไม่มีอะไรหรอกแค่ถามดู จะได้รู้ว่าต้องทำอาหารเช้าเผื่อเขาด้วยหรือเปล่า อย่างวันนี้ก็ทำเผื่อด้วย นึกว่าจะมาทานอาหารเช้าพร้อมอแมนดาอีก” ทิพย์ธาราพูดแก้ตัวทันท่วงที ทำให้อแมนดาคลายความสงสัยลง และไม่สนใจในที่สุด ก่อนจะรับประทานอาหารเช้าที่ทิพย์ธาราเตรียมไว้ให้ จากนั้นจึงเดินทางออกไปทำงานทิพย์ธาราทำงานบ้านด้วยความสบายใจ เมื่อรู้ว่าอสูรตัวร้ายของเธอ จะไม่มาที่นี่หลายวัน หากในใจของเธอภาวนาให้เขาไม่ต้องมาเลยตลอดชีวิตได้ยิ่งดี แต่เรื่องจริงคงเป็นไปได้ยากเสียงกริ่งประตูหน้าห้องพักดังขึ้น ทำให้สาวน้อยหัวใจเต้นรัว กลัวเหลือเกินว่าคนที่กดกริ่งจะเป็นอเล็สซานโดร หากเป็นเขาจริงๆ เธอจะต้านทานสัมผัสของเขาได้อีกหรือไม่ หากเขาใกล

Chapter 13“ตกลง สองร้อยก็มากพอแล้ว ฉันกำลังอยากได้โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดอยู่พอดีเลย” เดชดวงพูดอย่างมีความหวังว่า เขาจะต้องร่ำรวย มีเงินทองมากมายอยากได้ในสิ่งที่หวัง อยากทำในสิ่งต้องการ และจะได้หลุดพ้นกับคำว่าความจนเสียที แต่หนุ่มที่อ่อนต่อโลกไม่รู้ตัวเลยว่า กำลังก้าวเข้าไปอยู่ในวังวนของยาเสพติดอย่างเต็มตัว นั่นหมายความว่าขาข้างหนึ่งของเขาก้าวเข้าไปอยู่ในคุก ส่วนอีกข้างหนึ่งก้าวเข้าไปอยู่กับคำว่าความตาย เพราะวงการนี้ใครที่ถลำเข้าไป น้อยคนนักที่จะก้าวออกมาอย่างสง่างาม มีเพียงสองสิ่งเท่านั้น ที่คนเหล่านี้จะออกมาจากวังวนนี้ได้ คือติดคุกกับความตาย“งั้น!! เริ่มพรุ่งนี้เลยนะ ถ้านายทำได้คล่อง นายจะได้ฉายเดี่ยวรับเงินเต็มๆ” หัวหน้าแก็งค้ายารายย่อยกระดกแก้วทรงเตี้ยที่ใส่บรั่นดีราคาแพงเข้าไปในปาก แววตาของจาลโก้เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ มากด้วยกลอุบาย โดยที่คนอย่างเดชดวงไม่อาจตามทันได้“ดื่มฉลองเพื่อความสำเร็จของเราหน่อย รอซซี่” ชื่อนี้มีไว้เพื่อให้ชาวอิตาลีที่เขารู้จักเรียกขาน เพราะเป็นชื่อที่สามารถออกเสียงได้ง่าย กว่าชื่อที่เป็นภาษาไทยที่เรียกยากสำหรับคนประเทศนี้การเลี้ยงฉลองความสำเร็จของจาลโก

Chapter 15วันหนึ่งเดชดวงกำลังทำหน้าที่ส่งยาเสพติดตามที่นัดหมายไว้ หากแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อน เพราะคู่ค้ายาเสพติดรายนี้ ฝากให้นำเงินค่ายาเสพติดไปให้ฟิลิปโปด้วย โดยให้เหตุผลว่าเขาจะเดินทางกลับไปประเทศของเขา เดชดวงจึงรับเงินในกระเป๋านั้นไปให้ฟิลิปโป หากแต่ความโลภครอบงำเดชดวง ทำให้ความคิดบางอย่างวิ่งเข้ามาในสมอง เดชดวงเปิดกระเป๋าใบขนาดกลางออก ดวงตาของเด็กหนุ่มเบิกกว้าง เมื่อเห็นเงินจำนวนหลายแสนยูโรอยู่ในกระเป๋าใบนั้น และเดชดวงก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เด็กหนุ่มหยิบเงินสามปึกใหญ่ลงในกระเป๋าเป้ใบเก่งของเขา ก่อนจะนำเงินส่วนที่เหลือไปให้ฟิลิปโป โดยไม่รู้ว่าการกระทำของตัวเองเสียงต่อความตายมากแค่ไหนฟิลิปโปรับกระเป๋าเงินจากเดชดวงด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ เพราะเขาไม่เคยให้เด็กส่งของรับเงินค่ายาจากลูกค้า แต่ข้อนี้เป็นข้อยกเว้นเพราะคู่ค้าของเขา มีความจำเป็นต้องเดินทางกลับประเทศ ฟิลิปโปกำลังเปิดกระเป๋าเพื่อตรวจนับเงิน เมื่อเดชดวงก้าวออกไปจากห้อง หากแต่โทรศัพท์ที่อยู่ข้างกายแผดเสียงขัดจังหวะเสียก่อน“ว่าไงนะ ทำถึงโดนจับได้ทำงานภาษาอะไรวะ เออ!! พวกมึงรอกูอยู่ที่นั่นแหละกูจะรีบไป” ชายหนุ่มละมือจาก

Chapter 17อเล็สซานโดรเดินทางกลับมาจากเวนิส หลังจากไปเจรจาเรื่องธุรกิจที่นั่น เป็นเวลากว่าสัปดาห์ พอเขาเดินทางมาถึงโรม สิ่งแรกที่ชายหนุ่มทำคือไปบ้านพักของอแมนดา เพื่อไปพบหญิงคนหนึ่งที่เขาคิดถึงตลอดเวลาที่อยู่เวนิส หากแต่เขาต้องพบกับความผิดหวัง เพราะห้องพักของอแมนดาถูกปิดอย่างแน่นหนา เขาสอบถามจากคนดูแลคอนโด ได้ความว่าทิพย์ธาราไม่ได้มาที่นี่สามวันแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องที่ผิดปกติเพราะทิพย์ธาราจะเดินทางมาที่นี่ทุกวัน แม้ว่าอแมนดาจะไม่อยู่ห้องก็ตาม“พอจะรู้หรือเปล่า ว่าเมดของอแมนดาอยู่ที่ไหน” อเล็สซานโดรถามผู้ดูแลคอนโด เพราะรู้สึกเป็นห่วงทิพย์ธาราอย่างบอกไม่ถูก เมื่อรู้ที่อยู่ของหญิงสาว อเล็สซานโดรพร้อมลูกน้องคู่ใจ จึงเดินทางไปตามที่อยู่ที่หญิงวัยกลางคนให้ไว้ทันทีชายหนุ่มเดินเข้ามาในอพาร์ตเมนต์กลางเก่ากลางใหม่ เขาสังเกตเห็นชายกลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงทางเข้าอพาร์ตเมนต์ แต่ละคนล้วนแล้วแต่ไม่น่าไว้วางใจทั้งสิ้น ลูกน้องของอเล็สซานโดรจึงระแวดระวังเจ้านายหนุ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว เมื่อรู้ว่าชายที่นั่งอยู่นั้นเป็นคนของฟิลิปโปเสียงเคาะประตูหน้าห้องพักของทิพย์ธาราดังขึ้นหลายครั้ง หากแต่หญิงสาวที่นั่งจ

Chapter 19“งั้น ฉันขอแลกรอซซี่กับผู้หญิงคนนี้ของนายได้หรือเปล่า”“เพล้ง!!!” สิ้นเสียงคำพูดของฟิลิปโป แจกันที่อยู่บนโต๊ะใกล้มือของอเล็สซานโดร ถูกเขวี้ยงไปกระทบกับฝาผนังของตัวบ้านจนแจกันแหลกละเอียด ใบหน้าของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อได้ยินคำพูดของฟิลิปโป เจ้าของบ้านเองรู้สึกตกใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่คิดว่าอเล็สซานโดรจะหวงผู้หญิงคนนี้มากมายนัก ลูกน้องของฟิลิปโปได้ยินเสียงดังมาจากห้องรับแขก จึงวิ่งกรูมาช่วยเจ้านายทันที โดยที่ลูกน้องของอเล็สซานโดรต่างกรูเข้ามาปกป้องเจ้านายของพวกเขาเช่นกัน“นี่เป็นการเตือนนะ ว่าไงรอซซี่อยู่ไหน ฉันจะบอกอะไรแกอย่างหนึ่งฟิลิปโป ผู้หญิงคนนี้เป็นพี่สาวของรอซซี่และเป็นผู้หญิงของฉัน อย่าหวังว่าจะได้ตัวเธอเลยเพราะฉันไม่มีวันยอม เอ้านี่เงินหนึ่งแสนยูโร ทีนี้ปล่อยตัวรอซซี่ได้หรือยัง หรือว่าแกอยากมีเรื่องกับฉัน ฉันก็ไม่ว่านะ ฉันรับได้ทุกรูปแบบอยู่แล้ว” มาเฟียหนุ่มประกาศศึกกับฟิลิปโปอย่างเปิดเผยหากชายหนุ่มไม่ได้ตัวของเดชดวงกลับไป พร้อมกับโยนเงินปึกใหญ่ลงตรงหน้าฟิลิปโป เจ้าของบ้านกำลังชั่งใจอยู่ว่า จะยอมรับเงินของอเล็สซานโดรและปล่อยตัวเดชดวงไป หรือว่าจะดื้อแพ่งแย่งชิงส