All Chapters of วิมานสวาทจอมเถื่อน: Chapter 41 - Chapter 50

“อ๊ะๆ ถ้าบิดอีก ฉันจะสอดไอ้นั่นเข้าในตัวเธอบนนี้จริงๆ ไม่เชื่อลองดู”“คนบ้า คุณเข้มโรคจิต คิดแต่เรื่องลามกรึไง”“คิดทุกเรื่อง แต่เวลาอยู่กับเธอ ฉันไม่อยากแค่คิดหรอก อยากทำด้วย”“หึ เอาเปรียบ นี่เห็นพุดเป็นของเล่นจริงๆ ใช่มั้ย ตั้งใจจะทำให้พุดเป็นแค่คนไร้ค่าใช่มั้ยคะ คุณเข้มทำได้ยังไง”“ไร้ค่าตรงไหน เธอควรดีใจสิ ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนหรอกนะพุดที่ฉันจะทำแบบนี้”“น่าเชื่อตาย” ทั้งหื่นทั้งร้าย แถมบ้าพลังสุดๆ สาวๆ สวยๆ ในไร่คงเสร็จพ่อเจ้าประคุณไปหลายรายแล้วมั้ง ถึงมีหลายคนมองเธอเหมือนจะฉีกอก อย่างผู้หญิงที่ชื่อแสงเดือนนั่นปะไรหน้างอง้ำ ตาแดงเรื่อ ทำให้โรมรันถอนใจหนักๆ รัดร่างบางจนบั้นท้ายแน่นกลมแทบจะเกยขึ้นมาบนตัก“ไม่เอาน่า อย่ามาไร้สาระนะพุด”“พุดอยากทำงาน”“ก็มีงานให้ทำแล้วไง งานสบายๆ แค่เอาใจฉันก็พอแล้ว”“คุณเข้ม!”คราวนี้พุดแก้วสะอึก มองหน้าคมที่แนบคางบนไหล่เธอแล้วขืนตัวหนี นึกสะท้อนสะท้านในใจ แม้เธอจะรู้สึกดีกับเขาแค่ไหน สุดท้ายในสายตาโรมรันเธอก็มีค่าแค่แก้ผ้าอยู่บนเตียงเท่านั้นโรมรันดึงคางมนให้หันมามอง พลางถอนใจ“หน้าแบบนี้คิดมากอีกแล้วสิใช่มั้ย งานในไร่มันหนัก เธอไม่เคย ทำไม่ไหวหรอก

“เรื่องเตรียมของไปออกบูธงานของจังหวัดเรียบร้อยดีไหมลุงบัติ” เสียงห้าวถามขึ้น แต่ไม่มองหน้าชายวัยห้าสิบเศษ“ครับคุณเข้ม วันเปิดงานวันแรก ท่านปลัดจังหวัดกำชับมาว่าให้คุณเข้มไปร่วมงานให้ได้นะครับ เห็นว่ามีผู้หลักผู้ใหญ่จากจังหวัดใกล้เคียงกับในกรมมากันเยอะ”“ก็คงต้องไปถึงไม่ค่อยชอบเท่าไหร่” นายหนุ่มตอบเสียงเนือยๆ “แล้วอีกเรื่องล่ะ ตระเตรียมจัดแจงกันหรือยัง”คราวนี้ลุงสมบัติทำหน้าเอ๋อ หันมามองหน้าพันแสงอย่างงงๆ เรื่องที่เดินคุยกันมาจากออฟฟิศก็มีแค่เรื่องงานประจำจังหวัด แล้วนายหนุ่มพูดถึงเรื่องอะไรอีกพันแสงนิ่วหน้า งงไม่น้อยกว่าผู้สูงวัยโรมรันขมวดคิ้ว ตวัดตาคมดุมองหน้าผู้ช่วยสูงวัย ซึ่งช่วยงานไร่พฤกษ์พนามาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ของเขา สมบัติไม่ได้มีหน้าที่หนักอะไรในไร่นี้ เพราะนายหนุ่มอยากให้ท่านได้พัก ช่วยดูงานเล็กๆ น้อยๆ เพราะเขาเห็นสมบัติเป็นเสมือนญาติผู้ใหญ่มากกว่าคนงาน ชายสูงวัยจึงมาช่วยเรื่องดูแลฟาร์มวัวและฟาร์มกระบือนมประนอมกับแสงเดือนยกถาดข้าวกลางวันมาที่โต๊ะพอดี“วันนี้มีแกงเลียง น้ำพริกปลาทูผักลวกแล้วก็ไก่ทอดค่ะคุณเข้ม” แสงเดือนรีบชิงรายงานเสียงหวานอย่างเอาใจ ขณะยกถ้วยกับข้าววางตรงกล

ชั่วโมงต่อมา โรมรันพารถมาจอดหน้าร้านตัดเสื้อผ้าที่ใหญ่ที่สุดในตัวเมืองพุดแก้วนั่งนิ่ง กระทั่งประตูด้านข้างถูกกระชากเปิดด้วยมือหนา“จะนั่งให้รากมันงอกตรงนี้หรือไงพุด”“เป็นแบบนั้นได้ก็ดีสิคะ พุดจะได้ไม่ต้องทนเห็นหน้าคุณเข้ม”“คงต้องเห็นกันอีกนาน แล้วไม่ใช่แค่หน้า ต่อไปนี้ฉันจะแก้ผ้าให้เธอเห็นทุกวันด้วย ลงมา” คนหน้าไม่อายยื่นหน้ามากระซิบเสียงกร้าว คว้าเอวเล็กดึงลงจากรถยนต์ไฮแลนเดอร์สี่ประตูของเขาพุดแก้วบิดหมับที่สีข้างอย่างเอาคืนเช่นกัน พลางส่งค้อนยังกับแต่ละวันนี้ไม่แก้ผ้างั้นแหละ เห็นทีไร ก็ถอดเสื้อโชว์ความแมนกับซิกซ์แพ็กกระแทกตาเธอทุกครั้ง“ดอกทบต้นคืนนี้ อยากบิดกี่ทีก็เอา”โรมรันไม่แค่ขู่ แต่ฉกฉวยกดปลายจมูกปะทะแก้มนิ่มเต็มรัก สร้างความตกใจให้สาวน้อย ตาโต อ้าปากหวอ ผลักอกกว้างเต็มแรง หินผาทั้งสูงและหนาไม่ได้สะเทือนสักนิด มิหนำซ้ำยังกระตุกยิ้มร้ายกาจใส่หน้า ก่อนคว้าข้อมือเล็กให้วิ่งตามเข้าไปในตึกพาณิชย์พุดแก้วหน้าร้อนวูบๆ วาบๆ กวาดตาไปมองรอบๆ บริเวณนั้น ซึ่งเป็นย่านร้านค้าตลอดทั้งสองฝั่งของตึกอาคารพาณิชย์ ผู้คนผ่านไปมามากหน้าหลายตา โชคยังดีที่เธอไม่เห็นใครมองจ้องมาทางนี้ จึงถอนใจ

พรพิศยิ้มแหยๆ ที่เผลอร้องเสียงดัง รีบเชิญชายหนุ่มไปยังโซฟาห้องรับรองด้านใน พนักงานตระเตรียมน้ำและแบบแหวนมารอเรียบร้อย“เอาแหวนคู่มาด้วยค่ะพี่ไหม” พรพิศสั่งพนักงานเพิ่มพุดแก้วยังเขินเพื่อนไม่หาย สายตาของพรพิศจิกถามเป็นนัยๆ กับข่าวชวนตะลึงแบบฟ้าแลบโรมรันกวาดตามองแบบแหวนหลากหลายแบบผ่านๆ ไปสองถาด ก่อนสะดุดเข้ากับแหวนคู่จึงหยิบมาพลิกดู จับมือเรียวบางของพุดแก้วไปลองสวมแหวนวงเล็กสำหรับผู้หญิง ตัวเรือนเป็นทองคำขาว ฝังเพชรเล็กๆ ด้านบน มันพอดีกับขนาดนิ้วของพุดแก้ว ขณะที่แหวนวงใหญ่สำหรับผู้ชายก็พอดีนิ้วของโรมรัน“ชอบไหมพุด”“เอ่อ ค่ะ” แบบแหวนสวยอยู่แล้ว ส่วนเพชรพุดแก้วดูไม่เป็นหรอกว่าน้ำดีหรือไม่ดี แต่ร้านของพรพิศการันตีคุณภาพสินค้าอยู่แล้ว เธอไม่ได้ตื่นตะลึงกับแหวนเพชรนัก ใจสั่นไปกับการกระทำของโรมรันมากกว่า ไม่น่าเชื่อว่า เขาจะละเอียดกับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ เสื้อผ้า แหวน สิ่งที่เจ้าสาวทุกควรปรารถนาจากเจ้าบ่าว“งั้นเอาชุดนี้นะพิศ”“ได้ค่ะ เพชรนี่น้ำงามมากนะคะ แต่แบบน่ารัก ใส่ได้ตลอดเวลาไม่สะดุดตาด้วยค่ะ เดี๋ยวพิศเอาไปจัดการให้นะคะ”โรมรันส่งบัตรให้ไปด้วย ซึ่งพรพิศหายไปไม่นาน ก่อนจะกลับมาพร้อม

แรงบีบกระชับกับการนวดเน้นไปทั่วเรือนลำทำให้โรมรันพ่นเสียงคำรามเป็นระยะ รับรู้ถึงความเสียวซ่านอย่างสาสมใจ เขารั้งรอ... กระทั่งร่างงามอ่อนระทวย คลายแรงรัด เหลือแต่การนวดเน้นตอดตุบเบาๆ สะโพกสอบเริ่มขยับ โจนจ้วงล่วงลึกอย่างเร้าใจด้วยจังหวะเนิบเน้น ละเลียดเข้าจนสุด ถอนถอยออกเกือบสิ้นความยาวก่อนเคลื่อนกลับสาวน้อยครางเสียงสั่น เสียวกระสันขึ้นมาอีกครั้งเมื่อถูกเร่งเร้าเร่าร้อนขึ้นทุกขณะ บั้นท้ายลอยร่อนแทบไม่ติดเบาะนุ่ม ปลายเท้าจิกเกร็งกลางอากาศ เผยอปากเรียกร้องหาจุมพิตหวาม ชายหนุ่มสนองตอบให้ด้วยจูบเรียกร้องแทบขาดใจ พร้อมๆ กับการเหวี่ยงไหวบั้นท้าย โจนจ้วง ครอบครองร่างนุ่มอุ่นอย่างดิบเถื่อน หนักเน้น จนเหงื่อกาฬแตกพลั่กอาบเรือนกาย“อีกนิดพุด ฉันอยากได้อีกนิด” เสียงห้าวกระซิบแตกต่ำ กรามแกร่งขบกันดังกรอดๆ เมื่อโถมเรี่ยวแรงกระแทกย้ำรัวลึก เสียงนั้นระงมลั่นอยู่ในรถพุดแก้วยกมือสั่นๆ ขึ้นประคองใบหน้าคมครึ้มเครียดเคร่งของเขาไว้ ผงกหัวขึ้น จูบปากเข้มเบาๆ เท่านั้น โรมรันก็บดปากตอบ เธอจึงเบียดเนื้อตัวชุ่มเหงื่อเข้าเสียดสีแนบชิดโรมรันละมือจากท่อนขานวล ดันหน้าขาเข้าชิดปลีก้นนุ่ม สอดมือรองบั้นท้ายงอนสวย ย