All Chapters of วิมานสวาทจอมเถื่อน: Chapter 51 - Chapter 60

สาวน้อยหน้าแดง เขินที่ถูกเรียกแบบนั้น อีกทั้งไม่มั่นใจนักหรอกว่า เธอจะมีตำแหน่งคุ้มกะลาหัวกี่วัน คิดแล้วชักหนักใจพรพิศเห็นเพื่อนถอนใจก็ตบไหล่เบาๆ“สตรองไว้เพื่อน อย่าคิดมาก แกมาครึ่งทางแล้วพุด ต่อไปมัดใจคุณเข้มให้อยู่หมัดไปเลย”“พี่ว่า คงมัดไว้ทั้งใจแล้วล่ะ ไม่เชื่อคอยดู”สามสาวคุยกันเบาๆ ระหว่างแต่งตัวไปด้วย ซึ่งชุดตอนเย็นเป็นเสื้อลูกไม้สีขาว แต่แบบน่ารักและไม่เป็นทางการจนเกินไป กระโปรงผ้าไหมเนื้อนิ่มสีพื้นปักลวดลายยาวไล่เลี่ยอยู่กับเข่า ตัวกระโปรงเป็นลอนเพราะผ้าบานออก ช่วยให้สวมใส่ง่ายและสบายกระนั้นเสื้อผ้าและการแต่งตัวง่ายๆ เรือนผมปล่อยสยายอวดเกลียวตรงปลาย ด้านหน้าเก็บปอยไปเหน็บไว้ด้านข้างด้วยกิ๊บสวยๆ เปิดดวงหน้าผุดผาดที่มีเครื่องสำอางเข้มกว่าเมื่อช่วงกลางวัน เพียงเท่านั้นก็ทำให้สี่หนุ่มตะลึงมองไปหลายอึดใจโรมรันรู้สึกตัวก่อน กระทุ้งศอกใส่ท้องเพื่อนที่อยู่ใกล้ไปทันที“โอ้...เจ้าสาวคนสวยของไอ้เข้ม ผมจอมทัพครับ” หนุ่มหน้าคม แต่ผิวขาวมากกว่าใครแนะนำตัวเองก่อน“เอ่อ ฟ้าครามครับ” หนุ่มหน้าตาคมเข้มอีกคนแนะนำตัวเองพร้อมยิ้มให้ส่วนพยับหมอกนั้นเพียงพยักหน้าให้เธอ ขณะที่เจ้าบ่าวของพุดแก้ว

พุดแก้วกลืนน้ำลายลงคอ มองแก้วเล็กๆ แต่น้ำในแก้วนี่รสแสบร้อนสุดๆ ก่อนกลั้นใจเทเข้าปากรวดเดียว จะเป็นเพราะเชื่อคำจอมทัพ หรือเพราะดีกรีที่มีในเส้นเลือดก่อนหน้ามันทำให้ใจกล้าก็สุดรู้ พอเหล้าหมด คนกิน สำลัก เรียกเสียงฮาได้รอบวงโรมรันลูบหลังบางเบาๆ คนตัวนุ่มเอนซบหัวกับไหล่เขาไว้ ปรือตามองหน้าดุๆ แล้วยิ้มแหย“แสบคอจังค่ะ...”“เหล้าอ่อนๆ น่าเพื่อน แค่นารีรำพึงสูตรพิเศษ ฮ่าๆ”“ไอ้จอม ไม่เอาแล้ว กูขึ้นบ้านละ พวกมึงจะซัดกันต่อก็ตามสบาย”“ตามใจเพื่อน เดี๋ยวสนุกกันอีกหน่อย เที่ยงคืนค่อยกลับไปนอนบ้านไอ้หมอกมัน”“ตามใจ”โรมรันไม่สนใจเพื่อนอีก ได้ยินอยู่ว่าเพื่อนๆ คุยกันเรื่องกลับ ไม่ยอมพักบ้านพักของเขา พรพิศก็ขอติดรถกลับไปด้วยจึงหายห่วง ชายหนุ่มปั้นหน้าดุนิ่งมากขึ้น ประคองคนตัวอ่อนกลับขึ้นบ้านท่ามกลางเสียงเย้าหยอกของลูกน้องเพื่อนฝูง ใจจริงอยากตวัดอุ้มแต่ไม่อยากถูกกระเซ้ามากไปกว่านี้กระทั่งถึงชานบ้านด้านบน เขาถึงช้อนอุ้มร่างบางลิ่วเข้าห้องนอนทันทีพุดแก้วซบหน้ากับอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจเต้นสม่ำเสมอ เธอมึนหัว แต่ไม่ได้เมามายจนไม่รู้เรื่อง ทว่า... อารมณ์มันอยากอ้อนมากกว่าอ้อนตอนเมา เขาคงไม่จับเธอทุ่มห

พุดแก้วสะดุ้ง เบ้หน้า แน่นตึงที่ซอกสวาทจนตัวสั่น เมื่อเขากดดันตัวเข้าหารวดเร็ว กระทั่งเธอรู้สึกถึงแรงกระแทกด้านในดังกึก ความเสียวปลาบกระแทกก้านสมองทันทีโรมรันโน้มมาจูบปากอิ่ม เบียดบดเร่าร้อน เรียกร้องและปลอบประโลม ขณะโยกสะโพกโจนจ้วงพาความรวดร้าวแข็งขึงเข้าออกในนุ่มเนื้อดอกไม้สาว ฝ่าแรงรัดกระชับสู่ความอุ่นนุ่มอย่างเสียวซ่านเสียงเพลง เสียงเฮฮาจากลานต้นมะขามแทบไม่เข้าหู เมื่อร่างกายต่างคุคลั่งด้วยไฟปรารถนาที่ลุกโหมพุดแก้วค้ำมือจิกผ้าห่มนวม ยกบั้นท้ายขึ้นรับแรงกระแทกกระทั้นหนักหน่วงรัวเร่งจนต้องถอนสะอื้น แทบขาดใจในความรัญจวนซ่านมากมายที่ถาโถมโหมเข้าใส่ ร่างร่อนสะบัดไหว บั้นท้ายไม่ติดที่นอนโรมรันยืนจังก้า เหวี่ยงสะโพกโยกย้ำ กระชับกระชากจังหวะรักฝ่าแรงดูดรัดของหลืบสวาทร้อนจัด น้ำหวานที่เธอพรูพรั่งชโลมอาบดูจะไม่เพียงพอ เมื่อช่องทางอุ่นร้อนนั้นบีบรัดแน่นจนเคลื่อนตัวลำบาก แต่มันช่างเป็นความแน่นที่น่าหลงใหล ทุกๆ การขยับ เขาเสียวซ่านไปทั้งร่างกาย“คุณเข้ม พุด พุด...”เสียงหวานสั่น หน้าตาบิดเบ้เหยเก พูดตะกุกตะกักเมื่อความซ่านเสียวบาดลึกจนสมองปั่นป่วน ร่างกายสั่นระริกสุดควบคุมชายหนุ่มกระชับมื

ยายปลิวพยักหน้าหงึกหงัก ทีแรกเห็นเงียบๆ นิ่งๆ เอาจริงก็สู้คนเป็นเหมือนกัน“ห่วงแต่คนแถวนี้ ทะเล่อทะล่าไม่ดูตาม้าตาเรือ ตัวเองแค่มองเขาห่างๆ ส่วนสองคนเขานอนคุยกัน ยังจะมีหน้าไปหาเรื่องเขา ไม่เจียมกะลาหัว อีกหน่อยคงไม่มีที่ซุกหัวนอน” ประนอมปรายตาไปทางศัตรูคู่อริ ที่ยืนหน้าบูดหน้าเบี้ยวแสงเดือนกัดปากสั่นระริก พูดไม่ออกเพราะไม่คิดว่านังเด็กเมื่อวานซืนจะกล้ายอกย้อนตนเองหึ...คนอย่างเธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกน่าพุดแก้วโกรธจนลมออกหู อะไรก็ไม่บาดใจเท่าคำพูดดูถูกนั่น ที่หาว่าเธอแก้ผ้า อ้าขาให้โรมรันเพื่อยกระดับตัวเอง ถึงแสงเดือนไม่พูดออกมาตรงๆ ความหมายมันไม่ต่างกันสักนิดร่างบางเดินมายืนพิงราวรั้วไม้สีขาว ไม่ห่างจากกายแกร่งกำยำของสามีที่แต่งงานกันมาไม่กี่วัน จะพูดกับเขาก็ขุ่นใจเกินกว่าจะทัก จึงยืนนิ่ง แต่คำพูดของแสงเดือนยิ่งลอยไปลอยมาบาดหัวใจโรมรันปรายตามองเมียสาว สองวันที่บังคับให้เธออยู่ใกล้ๆ ในบริเวณบ้านทั้งวันทั้งคืน มันช่างเป็นสองวันที่น่าประทับใจ เรือนร่างลวงตานั้น ไม่มีสักตารางมิลลิเมตรที่เขาไม่สำรวจตรวจตราไม่มีสักพื้นที่ที่ปากและมือเขาไปไม่ถึง ความสุข ซาบซ่าน ยังกรุ่นกระจายไปทั่วร่าง ก

“มาครับ เดี๋ยวพี่หมึกบอกว่าทำอะไรยังไงบ้าง”มูลของโคและกระบือนั้นมีประโยชน์มาก สามารถนำไปใส่แปลงผักได้ ปุ๋ยคอกแบบนี้มีสารอาหารที่ช่วยให้ผักทุกชนิดเจริญเติบโตดี และเป็นปุ๋ยจากธรรมชาติที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมอีกด้วยพุดแก้วฟังคำแนะนำของหนุ่มหมึกก่อนจะเริ่มลงมือกวาดเก็บอย่างเต็มใจ หาได้มีสีหน้ารังเกียจแต่อย่างใด เธอเกิดและเติบโตในไร่นี้ เคยดูเคยเห็นพ่อแม่ทำ ยังเคยบรรจุปุ๋ยคอกพวกนี้ใส่ถุงด้วย คุณประโยชน์ของพวกมันมากมายเป็นที่ต้องการของสวนผักต่างๆ ไม่ใช่แค่ในไร่พฤกษ์พนา สามารถพบเห็นได้จากบางจังหวัดจะมีประชาชนเอาปุ๋ยคอกบรรจุถุงนำมาจำหน่ายข้างถนน ราคาถือว่าแพงเลยทีเดียวเหตุการณ์นั้นหาได้มีแต่หมึกที่ร่วมรับรู้ ยังมีอีกคนที่ตามมาแอบดู ได้เห็นอริหัวใจถูกสั่งลงโทษให้กวาดขี้วัวขี้ควาย แสงเดือนถึงกับยิ้มในหน้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันยืนยันกับเธอว่า โรมรันคงไม่มีจิตพิศวาสนังเด็กพุดแก้วแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่สั่งทำโทษแบบนี้หญิงสาวขยับตามทันทีหลังจากเจ้านายหนุ่มเดินหนีไปจากโรงเรือนโรมรันกระตุกเสื้อออกจากตัว โยนทิ้งใส่ถังขยะในอาการกระแทกกระทั้น ระบายความกรุ่นขุ่นมัวจากฝีมือคนตัวเล็ก กระชากเอาสายยางที่