Semua Bab ไม่เป็นมันแล้วนางรองผู้แสนดี: Bab 31 - Bab 40

บทที่ 30 รู้สึกเสียหน้า ไป๋ลี่เฟยฟื้นคืนสติขึ้นมาในอ้อมแขนของจ้าวโจวเฉิง เขากำลังกระโดดขึ้นมาจากน้ำด้วยพลังปราณ เมื่อลงถึงพื้น ลี่เฟยสำลักน้ำออกมาจนหมดสิ้นจากนั้นก็เริ่มออกปราณธาตุลม พยายามเร่งเป่าให้อาภรณ์แห้งให้เร็วที่สุด แต่ยังไม่ทันจะแห้งเสียงกรีดร้องของเสิ่นหรงฮวาที่ดังขึ้นต่อเนื่องไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ก็ดึงดูดผู้คนให้วิ่งมายังบึงนี้จนได้ นั่นทำให้องค์ชายหกต้องพลิกตัวมาบดบังไป๋ลี่เฟยที่อาภรณ์ยังแนบเนื้อไว้จนมิด กลายเป็นว่ายามนี้จ้าวโจวเฉิงกอดกับคุณหนูใหญ่ไป๋ต่อหน้าคนมากมาย แม้จะมีจูจูในรัศมีอ้อมกอดนั้นด้วยแต่ก็ใช่ว่าผู้คนจะใส่ใจ“กริ๊ด ออกมาเพคะ กริ๊ด นังแพศยา” หรงฮวาไม่ยอมหยุดกรีดร้อง“เจ้าพลักข้าตกน้ำยังกลายมากล่าวหาข้าเช่นนี้หรือ” ลี่เฟยเอ่ย ทำให้คนโดยรอบหันไปส่งสายตาเอาความกับคุณหนูเสิ่น“ลี่เฟยเอานี่” ไป๋ช่างช่างถอดเสื้อคลุมตัวนอกให้แก่น้องสาวของตน ทำให้องค์ชายหกสามารถผละออกไปได้ ลี่เฟยตั้งสมาธิเดินปราณธาตุลมอีกครั้ง เมื่ออาภรณ์แห้งก็ลุกขึ้นไปออกปราณให้องค์ชายหกบ้าง ระหว่างนั้นก็ฟังคุณหนูเสิ่นแก้ตัวกับผู้อื่นไปด้วยอย่างขบขัน“ขอโทษซะ ข้าจะไม่เอาความเจ้า” ไป๋ลี่เฟ

บทที่ 32 คำพูดผายลม “ธุระอันใดจึงต้องมีองค์ชายถึงสองพระองค์มาทะเลาะเบาะแว้งในเรือนของบุตรสาวข้า” ไป๋มู่ชางที่เงียบงันอยู่นานเอ่ยขึ้น         ท่านเจ้ากรมไป๋ผู้นี้พึ่งกลับมาถึงจวน อยากจะอาบน้ำให้ผ่อนคลายก่อนเข้ารายงานความคืบหน้าของการงานในวังหลวง แต่กลับต้องมาเจอความวุ่นวายภายในจวนเสียก่อน “พี่สามลงไม้ลงมือกับไป๋ลี่เฟย ข้าเกรงว่าหากเป็นผู้อื่นลงมือจัดการจะถูกแจ้งข้อหา เพื่อกลั่นแกล้งในภายหลังจึงเป็นผู้ลงอืด” จ้าวโจวเฉิงตอบกระชับใจความ “จริงเจ้าค่ะท่านพ่อ องค์ชายสามตบหน้าลูก กล่าวหาว่าลูกสามหาว ทั้งที่เป็นฝ่ายมาก่นด่าลูกด้วยกริยาหยาบคายถึงกลางเรือน” ลี่เฟยเอ่ยสบทบออกไป 

บทที่ 34 เข้าเฝ้ากุ้ยเฟย สามวันต่อมาไป๋ลี่เฟยต้องตื่นขึ้นมาขัดแช่ถูตัวและแต่งกายตั้งแต่ยามอิ๋น เพื่อเข้าเฝ้ามู่กุ้ยเฟยผู้เป็นมารดาขององค์ชายสาม คุณหนูใหญ่จวนไป๋ผู้นี้คาดการณ์ไว้ว่าการเรียกตัวครั้งนี้ คงไม่พ้นเหตุการณ์วิ่งเข้าใส่พระกรรณของท่านป้าผู้นี้เสียแล้ว การจัดแจงเครื่องแต่งกายวันนี้พิเศษกว่าปกติ เพราะต้องเข้าวัง เครื่องแสดงฐานะจำต้องประโคมใส่จนเต็มที่ กลางหน้าผากบรรจงวาดกลีบบุปผาดู ช่วยให้ไป๋ลี่เฟยดูแช่มช้อยอ่อนโยน“คุณหนูไม่กลัวว่าจะเป็นการเรียกเข้าไปว่ากล่าวจริงหรือเจ้าคะ” จูจูที่กำลังแต่งแต้มคิ้วให้ลี่เฟยเอ่ยถาม“จูจู…ข้านี้ยืนตัวตรงไฉนต้องกลัวเงาเอียงด้วยเล่า” ไป๋ลี่เฟยถอยออกห่างจากจูจู เมื่อเห็นว่าบ่าวตรงหน้าพยักหน้าให้เป็นสัญญาณว่าเสร็จสิ้น คุณหนูใหญ่แห่งสกุลไป๋ลุกขึ้นสำรวจตนเองต่อหน้าคันฉ่องบานใหญ่ จนแน่ใจว่าไม่มีส่วนหนึ่งส่วนใดบกพร่อง ก็หันไปหาจูจูให้หยิบข้าวของเตรียมออกไปขึ้นรถม้าได้ “ไปเถอะ” ทว่าเมื่อมาถึงก็ต้องแปลกใจที่เห็นว่ามีรถม้าด้วยกันถึงสองคัน “ผู้ใดจะไปข้างนอกอีกหรือ”“เรียกคุณหนูใหญ่ เป็นคุณหนูรองขอรับ” ผู้ดูแลรถม้ากล่าวตอบ“ไปท

บทที่ 43 สุดท้ายก็สายไป วนเวียนมาถึงวันที่กำหนดไว้ให้พักผ่อนจากการร่ำเรียน แต่คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมิได้นอนหลับเต็มตื่นดีนัก การแต่งกายอย่างเต็มรูปแบบจำเป็นจะต้องปลุกให้แม่นางที่เข้าใกล้วัยปักปิ่นเต็มทีขึ้นมาตั้งแต่กลางดึก แม้ว่าฮูหยินเอกจะไม่ต้องการบีบบังคับให้บุตรสาวตนแต่งออกไปกับบุตรชายของสหายสนิทอีกแล้ว แต่เรื่องเครื่องแต่งกาย นางก็มิอาจให้ใครมาดูแคลนไป๋ลี่เฟยได้เช่นกัน“ท่านแม่ นี่ไม่ออกจะมากเกินไปหรือ มาควบคุมการแช่น้ำของข้าติดประชิดอ่างน้ำเช่นนี้” ลี่เฟยที่ถูกจับแช่น้ำโปรยดอกไม้หอมนานาพรรณบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่มีชีวิตชีวานัก“ต้องทำเช่นนี้ หากไม่ละเอียดในทุกมิติ มู่กุ้ยเฟยคงไม่วายประทานของมากมายให้เจ้า ดั่งว่าสกุลไป๋ของเราเลี้ยงดูบุตรสาวมิได้” จงว่านกุ้ยกล่าว“ความเอ็นดูของท่านป้าแปรเปลี่ยนเป็นการดูแคลนข้าไปเสียแล้วหรือ” ลี่เฟยส่ายศรีษะเล็กน้อย“แม่เพียงระแวดระวังไว้เท่านั้น แม่ก็ยังเชื่อว่ารักใคร่เจ้าแท้จริง แต่ผู้อื่นที่มองมาอาจมิได้มีความเอ็นดูเช่นนั้น… จูจูกดนวดเปิดจุดบนใบหน้าลี่เฟยให้ดี ทุกสิ่งต้องไร้ที่ติ ข้าจะไปดูเครื่องประดับอีกสักครา” จงฮูหยินหมุ

บทที่ 37 เดินหมากวางคน        ไป๋ลี่เฟยมิได้ขาดทุนในการสร้างกิจการ แต่ขาดผู้ที่ไว้ใจได้ในการมาดำเนินการวันต่อวัน การร่วมงานกับแม่นางอูมู่เฉียวจึงเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจที่สุด รองจากการเลือกร่วมมือกับเหล่าองค์ชาย “ข้าขอบอกเถ้าแก่เนี้ยตามตรง ข้ามีเพียงแนวคิดและเงินทุน แต่ฝีมือการเปิดร้านค้าก็ยังไม่แน่ว่าจะมี” ลี่เฟยกล่าวยิ้มๆ “คุณหนูไป๋บอกแนวคิดออกมาหมดจดเช่นนี้ไม่กลัวว่าข้าจะนำไปทำเอง แล้วตัดคุณหนูออกหรือ” อูมู่เฉียวตวัดสายตาเฉียบคมจ้องมองสตรีที่เด็กกว่าตนลอบพินิจพิเคราะห์ไปด้วย “เถ้าแก่เนี้ย อีกสิ่งที่ข้ามีติดตัวมาแต่กำเนิดคืออำนาจบารมี เบื้องหลังมีบิดาเป็นถึงเสนาบดีกรมคลัง เสด็จป้าฝ่ายมารดาเป็นสนมขั้นเฟย หากจะมีผู้ใดหักหาญกับข้า ย่อมต้อง