Semua Bab ไม่เป็นมันแล้วนางรองผู้แสนดี: Bab 61 - Bab 70

บทที่ 60 สิ้นลม        เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นองค์ชายหกจ้าวโจวเฉิง ถูกเต๋อเฟยเรียกตัวเข้าพบ ผู้ใดมองดูก็สามารถคาดเดาได้ว่าเสิ่นเต๋อเฟยผู้เป็นมารดาเลี้ยงขององค์ชายต้องการสิ่งใด        ‘เสิ่นหรงฮวา’ ที่กลายเป็นว่าที่ชายารองอย่างเป็นทางการ ใช้ข้อนี้มาเยือนวังลมพฤกษาหลายต่อหลายครั้ง ยิ่งพระชายาเอกอย่างไป๋ลี่เฟยออกอาการแสนงอนโยกย้ายไปอยู่จวนฉือ ยิ่งทำให้หรงฮวาลอบยิ้มสบโอกาสใช้เวลาใกล้ชิดกับว่าที่สามี         แต่จนแล้วจนรอดมารอพบกี่ครั้ง ก็ได้คำตอบว่าองค์ชายหกติดราชกิจสำคัญ ไม่อาจพบเจอได้ หรงฮวาผู้เอาแต่ใจตนมาแต่ไหนแต่ไร จึงวิ่งโร่ไปฟ้องเสด็จป้าเต๋อเฟยของตนเองจัดแจงบังคับให้ชายหนุ่มที่ตนหลงไหลได้ปลื้มมาพบเจอ 

บทที่ 62 หนทางชนะมิได้มีเพียงหนึ่ง        ภายในวังลมพฤกษาบัดนี้มีเพียงความเงียบสงบ จ้าวโจวเฉิงมิได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้ และมิได้ทำราชกิจใดมาเกือบครบหนึ่งรอบจันทร์แล้ว ไป๋ลี่เฟยผู้เป็นพระชายาเอกของวังแห่งนี้แม้บาดแผลภายนอกจะสมานดีแล้ว แต่เจ้าของร่างก็ยังมิฟื้นคืนสติ “เหตุใดนางจึงยังไม่ฟื้น” “ปราณภายในอาจต้องใช้เวลามากเสียหน่อย ยิ่งพระชายาปราณมาก แรงสะท้อนกลับมาทำร้ายย่อมมากตาม โชคยังดีที่สัตว์พันธะของนางมิใช่อ่อนด้อยจึงซึมซับแรงสะท้อนกลับไปได้มาก ทั้งสองดวงจิตต่างพยุงกันและกัน หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยังมิหายดีก็ยังต้องอยู่ในภาวะหลับไหลไปเช่นนี้” ศิษย์เอกของหมอเทวดาผู้ล่วงลับ ยอมลงจากเขาเพื่อมารักษาพระชายาเอ่ย “แม้แต่พวกท่านก็มิมียาใดพอช่วยเหลือได้เ

บทที่ 64 หนึ่งหยดหยุดกองทัพ “เฟยเฟย เจ้าหมายความว่า พี่รองยังมิได้เอาไปจากเจ้าหรือ” โจวเฉิงเอ่ยถาม “ยังเจ้าค่ะ อาจารย์ช่วยให้ข้าแฝงมิติไว้ในร่างกายได้สำเร็จ วู่อ๋องจึงไม่อาจชิงไปได้” “เช่นนั้นก็รีบไปกันเถิด” องค์ชายหกออกไปสั่งให้แม่ทัพรักษาการไว้ก่อน บอกคนในทัพว่าจะไปสืบความด้วยตนเอง จากนั้นก็ออกไปกับไป๋ลี่เฟยในทันที “ไม่เกินรุ่งเช้า เราคงไปถึงที่ตั้งของสุสานจักรพรรดิหูหลงฉาง มิรู้ว่าพระองค์ใช้อักขระใดจึงทำให้สุสานของตนเคลื่อนย้ายได้” ไป๋ลี่เฟยเอ่ย “บุรุษเช่นนั้นเห็นทีทั้งใต้ล้าจะมีได้เพียงครั้งเดียว” จ้าวโจวเฉิงมิได้พูดอันใดอีกในหัวคิดแต่เพียงว่าจะต้องได้น้ำหกธาตุพิชิตมาจัดก

บทที่ 66 ความสุขกลับคืนทีละน้อย       เช้าวันรุ่งขึ้นข่าวแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวงว่าองค์รัชทายาทต้องการพาพระชายาไปพักผ่อนให้เป็นส่วนตัว จึงมิได้ให้องครักษ์คนใดติดตามไป เกิดเป็นเรื่องราวน่าใจหายองค์ชายถูกสัตว์รุมกัด มีร่องรอยการต่อสู้ดุเดือด ส่วนไท่จื่อเฟยก็หนีอยากหวาดกลัว กล่าวกับผู้คนว่าองค์ชายปกป้องตนเองจนตัวตาย         ท่าทางของพระชายาคนงามดูอ่อนแอบอบบางจนมีแต่ผู้คนสงสาร เล็บมือเล็บเท้าของสตรีสูงศักดิ์ฉีกขาดเพราะการหนีตาย ยิ่งทำให้หมดข้อสงสัยว่าไป๋ซินหยานมีส่วนรู้เห็นกับการตายขององค์ชายสาม ช่วงเวลาต่อมาวังเมฆาแสงจันทร์ถูกปิดตาย ด้วยคำสั่งพระชายามีเพียงหมอหลวง และคนจากสกุลเดิมเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตเข้าออกวังแห่งนี้ได้ ส่วนตัวไป๋ซินหยานเองก็ออกมาด้ายนอกเพียงเพื่อร่วมพิธีศพเท่านั้น  “ซินหยาน เป็

บทพิเศษ 1 พักตากอากาศ       เมืองซุ่ยปาคือจุดมุ่งหมายที่สองบิดามารดามือใหม่ตั้งใจจะไปพักผ่อนให้สบายจิตใจ เมืองแห่งนี้เป็นเมืองสงบมีผู้คนอยู่อาศัยไม่มากนัก ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นขุนนางที่ปลดระวางตนเองจากตำแหน่งหน้าที่แล้วมาอยู่อาศัย ไม่ห่างไกลจากเมืองหลวงเกินไป เพื่อให้สะดวกหากมีขุนนางคนใดอยากเข้ามาปรึกษาหารือประเด็นต่างๆ        เมืองซุ่ยปามีทิวเขางดงาม ป่าไม่อุดมสมบูรณ์มีแหล่งพลังปราณธรรมชาติหนาแน่น สตรีมีครรภ์และผู้มีอายุจึงนิยมมาอาศัยในเมืองแห่งนี้เพื่อบำรุงร่างกาย ข้อเสียเพียงอย่างเดียวมีเพียงอากาศที่เย็นกว่าพื้นที่ส่วนอื่นของแคว้นอย่างน่าประหลาด        จ้าวโจวเฉิงจับจูงไป๋ลี่เฟยให้เดินชมสวนของจวนไม่เล็กไม่ใหญ่หลังนี้ “ชอบหรือไม่”