All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 41 ทำลายครอบครัว “นั่นสิในบ้านจะเป็นยังไงนอกบ้านก็ต้องสามัคคี…ที่ติปาเยว่ ฉันก็แอบได้ยินนะ พูดออกมาแบบนั้นไม่ละอายใจบ้างรึไง ถ้าจะพูดว่าเธอสวยน้อยลงก็คงต้องพิจารณาว่าบ้านอันดูแลเธอยังไง ฉันตื่นมาเตรียมของขายตอนเช้ามองไปก็เห็นมีแต่สหายซ่งที่ลุกมาทำงาน แล้วยังลากเธอมานาอีก ใจร้ายเกินไปแล้ว”        ว่านเฟยเฟิ่งที่เห็นท่าทีกลัวจนหงอจึงสอดปากออกไปในเรื่องของคนอื่น ที่จริงตอนแรกเธอไม่อยากจะยุ่ง แต่เห็นคนยืนสั่นเพราะความหนาวเย็น ด้วยไม่มีไขมันมาช่วยให้อบอุ่นเลยก็อดสงสารไม่ได้ “หน็อยทำเป็นพูดดีไป เธอตื่นมาเห็น ก็แปลว่าไอ้จื่อหานมันก็ใช้เธอทำงานเหมือนกันต่างกันตรงไหน” อันส่งจื่อลุกมาเถียงแทนพี่ชาย “คุณใช้ฉันไปขายของเหรอ” เฟยเฟิ่งหันไ

บทที่ 43 เด็กบ้านซีต้องไปโรงเรียน        ซีจื่อหานนั่งอยู่ข้างว่านเฟยเฟิ่งช่วยล้างจานให้กับงานเลี้ยงที่เขาไม่อยากจะเชื่อว่าถูกจัดขึ้นอย่างกะทันหัน เขาก็ได้ชิมอาหารมาหลายอย่างจนรู้ฝีมือ แต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นมีคนมาจ้างให้ไปทำอาหารในงานเลี้ยง จนมีงานให้ต้องพาคนไปทำทุกสองสัปดาห์เช่นนี้ วันนี้ก็ได้เห็นแล้วว่าเฟยเฟิ่งทำออกมาได้ดีและดูคุ้มค่าเงินอย่างถึงที่สุด “โรงเห็ดพร้อมใช้สองหลังแล้วนะครับ” จื่อหานชวนคุยไม่ให้บรรยากาศเงียบเกินไป “ดีจังค่ะ งั้นฉันย้ายท่อนไม้ที่ซ่อนไว้ไปที่นั่นเลยนะคะ โรงเห็ดของคุณมีกุญแจคงจะปลอดภัยกว่า” “ครับ ท่อนที่เหลือก็เชื้อเดินจนเต็มแล้ว อีกสองโรงคงสร้างหลังปักดำทั้งที่ของเราและที่ของช่างหูเสร็จ” &nb

บทที่ 45 เข้ามิติ        เด็กน้อยบ้านซีทั้งสองกอดของตนเองไว้อย่างหวงแหน นอกจากเครื่องเขียนและสมุดที่จำเป็นแล้ว เฟยเฟิ่งเองก็คิดว่าควรขอให้จื่อหานกลับมาทำชั้นเก็บของให้ลูกๆ ได้มีที่วางของเป็นหลักแหล่ง สำหรับตอนนี้ต้องใช้ลังที่ขอมาจากร้านเพื่อใส่ของไปก่อน         ชุดใหม่ที่เฟยเฟิ่งอนุญาตให้ซื้อถูกนำมาแช่แยกไว้อย่างดี ทีแรกเด็กทั้งสองจะเลือกผ้าสีเข้มเพื่อให้เลอะยาก และย้อมให้ดูใหม่ได้เสมอ แต่เธอเองก็เห็นว่าคนพี่มองเสื้อสีเขียวอ่อนไม่วางตา ส่วนคนน้องจ้องกระโปรงสีม่วงอ่อนอยู่หลายครั้ง จึงหยิบทั้งสองชุดมาด้วย และไม่ลืมซื้อเสื้อผ้า และเครื่องเขียน เพื่อเอามาใส่ในมิติโดยเฉพาะด้วย “วันนี้น้าอนุญาตให้ไปเล่นกับเพื่อนได้ ต้องเล่นจริงๆ ด้วยนะ คนเราต้องสนุกบ้าง ชวนเพื่อนมาบ้านด้วย น้าว่าเราต้องฉลองที

บทที่ 47 ข้อตกลงกับคุณชายสู่       สองเท้ารีบถีบจักรยานจนมาถึงบ้านด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่ขาเธอจะไหว รีบต้มน้ำร้อนลวกขวดและฝาให้สะอาด จากนั้นก็ก่อไฟตั้งน้ำวิเศษกับน้ำเปล่าหนึ่งต่อหนึ่งส่วน        ตามด้วยกลีบกุหลาบที่ล้างจนสะอาดแล้ว วันนี้เฟยเฟิ่งจะทำน้ำตบดอกไม้ด้วยกันทั้งหมดสี่สูตร โดยมีหม้อแรกคือน้ำตบกุหลาบ ที่มีสรรพคุณช่วยฟื้นฟูผิว ให้ความชุ่มชื้น บำรุงผิวให้ดูเปล่งปลั่งสดใส        สูตรที่สองคือดอกดาวเรือง ช่วยปลอบประโลมผิว และเพิ่มความแข็งแรง เติมน้ำให้ผิวดูอิ่มฟู ลดอาการอักเสบของผิว และชะลอการเกิดริ้วรอย        สูตรที่สามคือดอกคาโมมายล์ที่ช่วยลดความระคายเคืองจากผิวที่โด

บทที่ 49 ไม่สดใส       การทดลองขายวันแรกนั้นถือว่าจบลงด้วยดี เฟยเฟิ่งจึงทยอยเก็บของคัดแยกให้ตอนไปถึงบ้านตัวเธอจะได้เหนื่อยน้อยลง ครู่หนึ่งก็รู้สึกเหมือนมีคนมายืนมองจึงเงยหน้าขึ้นมา “วันนี้หมดแล้ว วันจันทร์ลองมาซื้อใหม่นะจ๊ะ” ว่านเฟยเฟิ่งที่เงยหน้ามาพบนักเรียนคนหนึ่งจึงรีบบอกไปว่าของหมดเสียแล้ว “คุณเห็นฉันเหรอคะ” เด็กนักเรียนคนนั้นถามอย่างตื่นเต้นและเดินทะลุรถเข็นมาหาเฟยเฟิ่ง “อีกแล้วเหรอเนี่ย”        เฟยเฟิ่งแหงนหน้ามองท้องฟ้า ให้ดวงตาที่สามกับเธอมาก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่ให้ดวงตาเช่นนี้มาแต่กลับไม่ให้ความสามารถในการแยกแยะว่าสิ่งไหนเป็นคนสิ่งไหนเป็นผีนี