All Chapters of กริชเพียงขิม: Chapter 51 - Chapter 60

ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง! เสียงกดออดที่ดังขึ้นในเวลาเกือบสามทุ่ม ทำให้ปราณต์ซึ่งเพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังจะเข้านอนต้องเดินไปชะเง้อดูยังระเบียง เมื่อเห็นรถที่อยู่หน้าบ้านเป็นรถรุ่นเดียวสีเดียวกับรถของเขา ร่างสูงของคนที่มีอาชีพเป็นหมอจึงลงจากห้องนอน แล้วตรงไปเปิดประตูหน้าบ้านให้ “มีอะไรวะ มาซะดึก” ปราณต์เอ่ยถามหลังจากเดินนำเข้าไปในห้องนั่งเล่นซึ่งเขาใช้เป็นห้องรับแขกด้วย “ดึกที่ไหนนี่แค่สามทุ่ม อย่าบอกนะว่าแกยังเป็นหมอเนิร์ด ทำงานและนอนแบบตรงเวลา”“อย่ากวนตีน ถามอะไรก็ตอบมาตรงๆ”ศาสตราหัวเราะออกมาเบาๆ หลังจากยั่วให้คุณหมอซึ่งปกติจะดูดีและสุขุมออกอาการได้ แต่บอกใครใครจะเชื่อว่าผู้ชายที่หล่อเหลาเพียบพร้อมอย่างปราณต์กลับล้มเหลวในชีวิตแต่งงาน ตอนนี้ปราณต์อยู่ในสถานะหม้ายหย่าเมีย หลังจากแต่งงานกันได้เพียงสามเดือน ซึ่งก็เป็นห้วงเวลาที่เท่ากันกับที่เขากับภัคธีมาตกลงกันไว้ หรือว่าหลังจากสามเดือนไปแล้ว เขาเองก็จะมีสภาพเช่นเดียวกับเพื่อนสนิทในตอนนี้“ฉันมาหาเหล้ากินและว่าจะมานอนที่นี่เลย” คราวนี้เสียงตอบเครียดและขรึมลงเมื่อความคิดวกมาถึงเรื่องตัวเอง “บ้านมีหลังออกใหญ่โตทำไมไม

ค่ำมากแล้วแต่ภัคธีมาที่บอกว่าจะกลับค่ำๆ ก็ยังโอ้เอ้อยู่บ้านตัวเอง กระทั่งอาหารเย็นผ่านไปเธอก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับ ทำให้มธุรสต้องเตือนหลานสาวตัวเอง“ค่ำแล้วนะขิม”“ค่ะน้ารส”“ไม่กลับไร่เดชาธรเหรอ ป่านนี้พ่อเลี้ยงศาสตรารอแย่แล้วมั้ง”“ไล่ขิมจัง น้ารสไม่รักขิมแล้วเหรอคะ” หญิงสาวแสร้งพูดงอนๆ เบี่ยงประเด็น ทว่ามธุรสที่เลี้ยงหญิงสาวมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกย่อมจะไม่หลงกล“ไม่ต้องทำเป็นงอนน้าหรอก น้าก็รักขิมเหมือนเดิมแหละ แต่ตอนนี้ขิมแต่งงานแล้วนะลูก ไม่กลัวว่าพ่อเลี้ยงจะรอเหรอ”“ขิมว่าคืนนี้ขิมจะค้างที่นี่ค่ะ” เสียงหวานเอ่ยกับน้าและพ่อที่นั่งอยู่ด้วยอย่างตัดสินใจได้ในที่สุด หลังจากพะว้าพะวังอยู่นานว่าจะกลับดีหรือไม่ แต่เธอยังไม่อยากเห็นหน้าคนบางคน คืนนี้เธอจึงจะนอนที่บ้านเพื่อให้เสมอภาค เพราะเมื่อคืนเขาก็นอนที่อื่นเหมือนกัน“งอนอะไรพ่อเลี้ยงหรือเปล่า” คนเป็นน้าถามต่ออย่างพอจะรู้นิสัยหลานสาวดี ลองหนีมาแบบนี้น่าจะมีเรื่องทะเลาะกับพ่อเลี้ยงศาสตราเป็นแน่“เปล่านะคะ ขิมแค่คิดถึงน้ารสกับพ่อ เลยอยากอยู่ด้วยนานๆ หรือว่าน้ารสจะไล่ขิมกลับคะ”“น้าไม่ได้จะไล่ ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่ขิมมา แต่กลัวคนทางโน้นจะคิด

โรงทอผ้าของภัคธีมาเปิดทำการได้สี่ห้าวันแล้ว ปิ่นกับคนงานในไร่อีกห้าคนทำหน้าที่เป็นช่างทอ โดยภัคธีมาเป็นผู้มาสอนงานด้วยตัวเองทุกขั้นตอน โชคดีที่บางคนมีพื้นฐานมาก่อนแล้ว งานทุกอย่างจึงดำเนินไปได้ไวกว่าที่คิด แต่ก็ยังต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด เพื่อให้ลายและคุณภาพผ้าเป็นไปตามที่ต้องการ ทำให้ช่วงนี้ภัคธีมาต้องมาขลุกอยู่ที่โรงทอแทบจะตลอดทั้งวัน โดยแต่ละวันคนที่ขับรถมาส่งและรับกลับบ้านคือศาสตรา ซึ่งถึงแม้ภัคธีมาจะปฏิเสธว่าอยากขับรถไปเอง จะได้สะดวกและไม่ต้องรบกวนเขา แต่ศาสตราไม่ยอม เขายังคงยืนกรานที่จะรับส่งเธอด้วยตัวเองทุกวัน ทว่าวันนี้เหมือนเทพีโชคชะตาจะเข้าข้างภัคธีมา เพราะเพียงดาราน้องสาวคนสุดท้องของบ้านเดชาธรกลับบ้านหลังจากสอบเสร็จ และเช้านี้เพียงดาราก็ขอตามภัคธีมาไปที่โรงทอด้วย“วันนี้ดาวจะไปโรงทอกับพี่ขิมนะคะพี่กริช” น้องสาวคนเล็กเอ่ยกับพี่ชายหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ เธอกลับมาถึงบ้านในตอนเย็นของเมื่อวาน และแปลกใจมากเมื่อรู้ว่าศาสตรากับภัคธีมาแต่งงานกัน แต่ไม่กล้าถามเหตุผลกับพี่ชายตรงๆ จึงอยากถามความเป็นมาเป็นไปกับตัวภัคธีมาเอง ดังนั้นก็เลยหาอุบายที่จะอยู่กับภัคธีมาตามลำพัง“ไปก็ไปสิ รถพี

“พี่กริชเป็นเจ้านายที่ทั้งดุและทั้งใจดีค่ะ คนงานในไร่นี้ถึงได้รักและเกรงใจพี่กริชมาก อ้อ...แล้วก็มีหลายคนที่คิดกับพี่กริชเกินเจ้านายด้วยนะคะ พี่ขิมเห็นไหมคะคนนั้นน่ะค่ะนางชื่อคุณสร้อยสุดา อายุน่าจะพอๆ กับพี่ขิม ทำงานที่นี่ได้สี่ห้าปีแล้ว ตอนนี้นางเป็นผู้ช่วยผู้จัดการแผนกบัญชีค่ะ นางชอบพี่กริชและทอดสะพานให้แบบเปิดเผยสุดๆ ค่ะ แต่พี่กริชไม่เล่นด้วย นางก็สวยนะคะแต่สู้พี่ขิมของดาวไม่ได้ พี่ขิมสวย สง่า และเก่งกว่านางเยอะ” เพียงดาราบุ้ยปากทางคนที่ตัวเองกำลังพูดถึง ภัคธีมามองตามแวบหนึ่งก็หันมาปราม ซึ่งถึงแม้เพียงดาราจะพูดตามประสาซื่อและพูดตรงๆ ตามนิสัย แต่เธอก็ไม่อยากให้คนงานได้ยิน“ไม่เอาจ้ะดาว อย่าเปรียบเทียบแบบนี้ ใครได้ยินเข้ามันจะไม่ดี”“ขอโทษค่ะพี่ขิม”“ทานข้าวกันเถอะ เสร็จแล้วพี่จะได้ไปดูงานที่โรงทอต่อ ว่าแต่ดาวเบื่อไหม ถ้าเบื่อบอกนะเดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านก่อน”“ไม่เบื่อค่ะ อยู่นี่สนุกกว่าที่บ้าน อีกอย่างดาวก็รอ...” เกือบจะหลุดปากออกมาแล้วว่ารอกันท่าผู้ชายที่จะมาหาภัคธีมา แต่ยั้งปากเอาไว้ทัน“รออะไร”“รอกลับพร้อมพี่ขิมไงคะ อยู่บ้านดาวก็ไม่มีอะไรทำนอกจากนั่งๆ นอนๆ เฉยๆ อีกอย่างพอเห็นพี่ขิ

“เรามีอะไรกับพี่หรือเปล่า หรือว่าแค่จะมากวนประสาท”“เปล่า...ก็นึกว่ามีเรื่องอื่นหงุดหงิดด้วย อย่างเช่นกลับบ้านมาแล้วไม่เจอเมียอะไรงี้”“เรารู้เหรอว่าพี่สะใภ้เราไปไหน” คราวนี้ศาสตราถามน้องสาวตรงๆ เพราะคิดว่าเพียงดาราน่าจะรู้ถึงได้ออกมาดักรอตน“รู้สิคะ พี่ขิมเข้าเมืองไปซื้อไหมพรมมาสอนดาวถักผ้าพันคอน่ะค่ะ”“แล้วทำไมเราไม่ไปด้วย ปล่อยให้ไปคนเดียวได้ยังไง”“โอ๊ย...คนอะไรหวงเมียจัง แต่ก็อย่างว่าเนอะมีเมียสวยแถมเนื้อหอมอีกต่างหาก”“หมายความว่ายังไงที่ว่าเนื้อหอม เราเห็นอะไรมา” ศาสตราหรี่ตามองน้องสาวอย่างสงสัยในคำพูด“เปล่า...ก็แค่เห็นว่าพี่ขิมเป็นคนสวยไง ส่วนเรื่องที่ดาวไม่ได้ไปด้วย ก็เพราะตอนกลับพี่ขิมจะแวะทานข้าวเย็นที่บ้าน พี่ขิมคงอยากอยู่กับครอบครัว ถ้าดาวไปด้วยก็ต้องมาคอยดูแลดาวอีก ดาวเลยมารอบอกพี่กริชนี่ไง กลัวพี่กริชจะหงุดหงิดที่กลับมาแล้วไม่เจอพี่ขิม และพี่กริชก็หงุดหงิดจริงๆ ด้วย” เพียงดารารีบร่ายยาวเพราะกลัวพี่ชายจะซักไซ้มากกว่านั้น เธอไม่อยากให้ศาสตรารู้ว่า วันนี้มีปลัดหนุ่มเกือบหล่อมาหาพี่สะใภ้ของตนถึงที่ไร่ ไม่อย่างนั้นทั้งสองอาจจะมีเรื่องหมางใจกัน และการลงทุนลงแรงของเธอวันนี้ก็