Semua Bab ลีลารักของหมอหญิงช่างเร่าร้อน : Bab 21 - Bab 30

ตอนที่สิบสอง ช่วยข้าหน่อย ครั้นหญิงสาวปรับเปลี่ยนท่าทางลงไปคลานสี่ขาบนเตียงแล้วแนบใบหน้าก้มต่ำทำให้ส่วนสะโพกกลมกลึงเด้งโด่งสูงขึ้นเปิดเปลือยให้เห็นโคนขาขาวเนียนกับก้อนเนื้อกลีบก้นงอนงามเต็มตามู่หยางจับจ้องส่วนโค้งส่วนเว้าของสตรีที่ปรากฏชัดตรงหน้าด้วยไม่อาจยับยั้งใจของตนเองได้อีกต่อไปกลีบอวบอูมสีชมพูเด่นช่างปลิดปลิ้นออกมาล่อตาล่อใจกระตุ้นความรู้สึกปั่นป่วนภายในอย่างรุนแรงยามนี้เลือดลมในกายของเขาจึงแตกพล่านจนอยากจะควักแท่งแข็งที่กำลังคึกคักผงาดง้ำมุดเข้าไปยังถ้ำฉ่ำน้ำแทนนิ้วเรียวขาวนั้นแล้วกระแทกแทงตอกทิ่มอย่างลืมตายครั้นหันไปมองใบหน้าชื้นเหงื่อซึ่งกำลังหลับตาเผยอปากอย่างยั่วยวน แม่ทัพหนุ่มจึงก้าวเท้าเข้าใกล้ด้วยจิตใจที่ล่องลอยปากของนางช่างบางฉ่ำน่าจุมพิตนัก อยากได้ยินเสียงร้องครวญครางออกมาให้ดังลั่นเหลือเกินสายตาเร่าร้อนสาดประกายตัณหาราคะจับจ้องไล่จากบนลงล่างไปยังสะโพกกลมกลึงที่โยกไหวไปมาด้วยนิ้วบางที่เคล้าคลึงร่องกลีบของตัวเองไม่หยุดมือครั้นเดินมาใกล้ร่างอวบอิ่ม มู่หยาง

ตอนที่สิบสี่ ข้าจะไม่เย็บแผลให้ใหม่ ยามนี้ใบหน้างามนอนหลับตาพริ้มร่างกายอ่อนตัวไปกับรสสัมผัส ยกมือบางขึ้นมาโอบรอบลำคอหนาเอาไว้เป็นหลักพลางแอ่นสองก้อนอวบหยุ่นเด้งเข้าใส่ริมฝีปากร้อนชื้นด้วยความกระสันซ่านที่เดือดพล่านไปทั้งกายแม่ทัพหนุ่มเห็นซาลาเปาสองลูกลอยเด่นพร้อมเม็ดจุกสีชมพูบนยอดชูชันย่อมอ้าปากกัดกลืนกินอย่างเอร็ดอร่อยแต่ความเร็วแรงของสะโพกกลับไม่ได้ลดลงหมอหญิงทอดร่างกางขาใต้ร่างกำยำอันร้อนผ่าวลูบไล้มัดกล้ามสีเข้มที่มีรอยแผลเป็นไม่น้อยปะปนไปกับแผลใหม่ขณะทุกสัมผัสของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเร่าร้อนอันยากปฏิเสธยามนี้ร่องสวาทของนางตอดรัวถี่เป็นสัญญาณว่าใกล้จะเสร็จอีกครั้งแล้ว หญิงสาวจึงพยายามรวบรวมสติทบทวนชื่อยาที่ยาวเหยียดเพื่อไม่ให้เลยช่วงเวลาสำคัญ“ซี้ดดดด...เสร็จ...เสร็จแล้ว”เสียงแห่งการเสร็จสมไม่ได้ทำให้การกระแทกแผ่วเบาลง ชายหนุ่มยังคงโยกเข้าโยกออกวนเวียนเสียดสีลากครูดโดนจุดเสียวแม้จะรับรู้ถึงการตอดรัดซึ่งบ่งบอกถึงความซ่านสุขกระทั่งส่งตนเองขึ้นถึงฝั่งฝันตามไปอย่างรวดเร็ว&ld

ตอนที่สิบห้า สู้หรือนางยังไม่ทันได้ทำสิ่งใดก็โดนเจ้าเมืองหนุ่มอุ้มเข้าห้องถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วแล้วควักแท่งร้อนสอดกระทุ้งเข้าในกลางบุปผาจนเจ็บแสบ“โอ๊ย!...เบาหน่อยสิ ยังไม่ทันมีน้ำลื่นไหลก็สอดใส่เช่นนี้ ร่องของข้าเจ็บแสบไปหมดแล้ว”“ข้าเพียงอยากสำรวจว่าร่องของเจ้าโดนทะลวงจนหลวมกว้างไปเพียงใด อืม...กว้างขึ้นไม่น้อยทีเดียว หลินหยุนซี เจ้านี่ช่างร่านเสียจริง”หลินหยุนซีใจหายวาบเมื่อได้ยินคำต่อว่าจึงมัวตะลึงงันขณะสองมือหนาจับหัวเข่าเล็กยกตั้งขึ้นแล้วลากเอวสาวแท่งกายออกมาก่อนจะดันกลับเข้าไปอย่างรุนแรงอีกคราราวลงโทษมือหนาลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนใสที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแดงแล้วลากลงไปบีบขยำสองก้อนอวบอิ่มพลางก้มลงขบกัดพร้อมการเคลื่อนไหวด้านล่างที่ทั้งงัดทั้งซอยไม่ต่างจากระลอกคลื่นพลิ้วไหวไม่มีผ่อน“เป็นอย่างไร ข้าไม่อยู่เพียงไม่กี่วัน ถึงกับต้องร่านไปร่อนให้ชายอื่นเชียวหรือ? ร่านมากนัก ข้าจะสนองให้เจ้าเอง หลินหยุนซี”หญิงสาวพยายามดิ้นรนหนีจากลำแท่งร้อนที่โจมตีดุเ

ตอนที่สิบเจ็ดร่านนักก็มาหาข้า หลินหยุนซีถอนหายใจเฮือกๆ ก่อนจะปักเข็มน้ำเกลือแล้วลุกขึ้นแขวนขวดแก้วบนเสาทั้งท่อนล่างที่เปลือยเปล่าเมื่อหันมาเห็นว่าแม่ทัพมู่หยางเองก็มีบาดแผลกระจัดกระจายบนตัวไม่น้อย จึงบอกให้เขานอนลงแล้วลงมือถอดเสื้อผ้าให้ด้วยตนเองเพื่อสำรวจความเสียหายบนร่างกาย“เข็มกับด้ายวิเศษหมดแล้ว คงต้องเสียเวลาอีกหน่อยเพื่อเรียกมา ท่านช่วยร่วมมือกับข้าหน่อยนะ”หมอหญิงตัดสินใจคร่อมร่างบนแท่งกายซึ่งห่อเหี่ยวลงไปเล็กน้อยแล้วค่อยๆ หย่อนสะโพกทิ้งร่องน้ำให้ครอบครองกลางความปูดโปนอย่างพอดีจากนั้นจึงยกขาออกแรงส่งตัวเองเด้งขึ้นเด้งลงเพื่อกลืนกินดุ้นลำหนาหายเข้าไปในร่องสีแดงจนน้ำกระฉอกมู่หยางชะโงกหน้าขึ้นลุ้นจนเกือบหยุดหายใจเห็นถึงความทุ่มเททั้งยังซ่านเสียวคล้อยตามสองมือจึงเอื้อมมาบีบขย้ำความอวบหยุ่นที่กระเด้งกระดอนทั้งยังช่วยยกเอวคอดให้เด้งสูงขึ้นอีกสายตาวิบวับมองแท่งเนื้อของตนเองมุดเข้าไปในถ้ำอุ่นอย่างคุ้นเคยระหว่างมือบางลูบไล้กล้ามเนื้อบึกบึนเพื่อตัดสินใจว่าบาดแผลใดลึ

ตอนที่สิบเก้าลืมอีกแล้วหลินหยุนซีไม่คิดว่าข่าวลือเรื่องลีลาการรักษาของนางที่มีอุปกรณ์ประหลาดและยาวิเศษจะลอยไกลไปจนเข้าหูแม่ทัพของฝ่ายตรงข้ามพวกเขาจึงตั้งใจส่งไส้ศึกเข้าเมืองปะปนมากับชาวบ้านเพื่อหวังแย่งตัวนางไป“หากหมอหญิงผู้นี้รักษาเหล่าทหารได้จริงก็ใช้ให้เป็นประโยชน์ แต่หากข่าวลือเป็นเรื่องหลอกลวงก็เพียงย่ำยีนางให้ขาดใจตายไปก็เท่านั้น”แม่ทัพต่างแคว้นย่อมได้ยินข่าวมาว่าหมอหญิงผู้นี้ส่งเสียงเร่าร้อนกับแม่ทัพมู่หยางหลายครั้งหลายคราจึงหวังเหยียบย่ำเพื่อความสาแก่ใจครั้นหลินหยุนซีกำลังสาละวนอยู่กับทหารที่บาดเจ็บหนัก จู่ๆ ก็มีมือของหญิงชาวบ้านมาจับแขนเอาไว้พร้อมทั้งคุกเข่าคร่ำครวญ“หมอหญิงหลิน บุตรสาวของข้าโดนลูกหลงจากดาบของทหารระหว่างทาง ช่วยไปรักษาให้หน่อยเถิด ข้าขอร้องล่ะ”ได้ยินว่ามีคนบาดเจ็บทั้งยังเป็นแค่เด็ก หมอหญิงจึงรีบผลุนผลันตามไปทันที แต่เมื่อยิ่งเดินยิ่งออกห่างทั้งหญิงสาวข้างหน้ายังมีท่าทางลุกลี้ลุกลน หลินหยุนซีจึงเริ่มหวาดระแวงและระวังตัวโชคดีที่ป้าจ