All Chapters of ลีลารักของหมอหญิงช่างเร่าร้อน : Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ยี่สิบช่องทางนี้หรือ หญิงสาวกลืนน้ำลายเมื่อเห็นสายตาหิวโหยก่อนจะพลิกร่างหันก้นขึ้นร่อนราวหลอกล่อพานิ้วสากให้แหย่เข้าไปในรูร่องทำเอาสะดุ้งเฮือก“หยุนซี เจ้ายั่วพวกเราเอง เช่นนั้นอย่าหาว่าพวกเราไม่ปรานี รับรองว่าคืนนี้พวกเราสองคนจะจัดให้เจ้าสมใจจนกลีบดอกไม้ผลิบานคลานลงจากเตียงไม่ได้ หุบขาไม่ลงทีเดียว ดีหรือไม่”ดีไหมนะ?พร้อมกับคำพูดแท่งกายแข็งแรงก็ถูกกดแช่เข้ามาในร่องชุ่มฉ่ำขณะหลินหยุนซียังคงคิดไม่เสร็จติงชางถอนดุ้นลำเกือบสุดปลายแล้วกดกระแทกกลับเข้ามาเต็มลำอย่างดุเดือดเรียกสายตาของแม่ทัพมู่ให้มองตามแท่งกายใหญ่ขยับขับเคลื่อนอยู่ในความคับแคบจนกลีบเนื้อยับยู่ไปตามแรงชักเข้าออก เดี๋ยวเขาก็ลากสั้นๆ แต่รัวถี่สักพักเขาก็งัดเสยหมุนคว้านแล้วกระทุ้งซ้ายขวาเรียกเสียงกรีดร้องของหมอหญิง“อ้า...เสียว ติงชาง วนซ้าย ขวาอีก กระแทกเข้ามาแรงๆ อื้อ...เสียวๆๆ ซี้ดด ”ได้ยินคำครวญคราง เจ้าเมืองหนุ่มย่อมคึกคักตอบสนอง“ส่ายก้นร

บทส่งท้ายหลินหยุนซีก็ได้รับข้อเสนอให้หนีออกจากเมืองไปพร้อมกับหมอใหญ่เมิ่งและป้าจาง“พวกเราใกล้แพ้แล้ว เจ้ารีบไปเถอะ อย่าได้กังวลสิ่งใดเลย หยุนซี ข้าเป็นเจ้าเมือง จำต้องอยู่ที่นี่ ส่วนเจ้า ควรใช้ชีวิตต่อไป”ได้ยินคำของเจ้าเมืองติงชาง หลินหยุนซีกลับไม่ยอมรับ นางตัดสินใจอยู่ปกป้องเมืองร่วมกับเขาและช่วยกันใช้ร่างกายยันประตูเอาไว้จนหยดสุดท้ายแม่ทัพมู่ซึ่งถอยร่นมาอยู่อีกฟากของประตูเอ่ยคำมั่นว่าจะปกป้องหญิงสาวอันเป็นที่รักและหากชาติหน้ามีจริงเขาจะขอจดจำและรักกับนางเพียงคนเดียวก่อนจะโดนธนูพุ่งใส่จนขาดใจแต่ก็ยังไม่ยอมทิ้งร่างนอนลงเพื่อหวังใช้ร่างกายของตนเองปิดกั้นไม่ให้ผู้ใดผ่านเข้าไปในเมืองได้ติงชางกอดหลินหยุนซีเอาไว้แน่นพลางเอ่ยคำมั่นเช่นกันก่อนที่ประตูเมืองจะถูกเสือกแทงจนพรุนไปพร้อมกับร่างทั้งสองที่ทรุดลงจังหวะก่อนหน้านั้นเพียงเสี้ยววินาที หลินหยุนซีจึงได้ร้องขอการกลับไปยังร่างเดิมตามคำสัญญาก่อนสติจะวูบหายไป หลินหยุนซีฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาลเพื่อพบว่าเธอเกิดอุบัติเหตุระหว่างการเดินทางไปยังค่ายชน

ตอนพิเศษสอง  “ซีซี ผมขอโทษ เรื่องที่ผ่านไปแล้วพวกเราอย่าเอ่ยถึงเลยนะ” เจ้าบ่าวของงานรีบห้ามเสียงแผ่วเพราะไม่อยากให้เป็นเรื่องอื้อฉาว“ฉันก็ไม่ได้ต้องการมาหาเรื่อง ก็แค่ เธอ...โทรไปเมื่อวาน ย้ำว่าให้มาให้ได้ แล้วพอดีแฟนของฉันเขาก็อยากมาเปิดตัวเพราะไม่อยากให้ผู้ชายคนอื่นมาวุ่นวายกับฉันอีก ก็เท่านั้น” ฉันเชิดหน้าพลางควงแขนผู้ชายสุดหล่อทั้งสองคนให้แนบชิดยิ่งขึ้นท่ามกลางสายตาริษยาของผู้หญิงในงาน“แฟนของเธอ? สุดหล่อสองคนนี่น่ะ? จ้างมาเท่าไหร่ล่ะ?” เจ้าสาวของงานพูดเสียงดังหวังประจานอดีตเพื่อนสนิท“ทำไมหยุนซีต้องจ้างผม มีแต่ผมที่ต้องง้อขอเป็นแฟนผู้หญิงที่ทั้งแสนดีแล้วก็น่ากินอย่างเธอ” ติงชางขัดขึ้นแล้วโอบไหล่ขาวเข้าหาตัวอย่างหวงแหน“ใช่ เธอยอมให้พวกเราเป็นแฟนก็นับว่าโชคดีมากแล้ว หยุนซี ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจ พวกเรากลับไปหาเรื่องสนุกทำกันดีกว่า” มู่หยางรีบโอบเอวบางเข้าหาตัวเองบ้างขณะที่ฉันถูกเบียดอยู่ตรงกลางจนแทบมิด“ได้สิคะ” จบคำนี้ มู่หยางก็อ

ตอนที่หนึ่ง ต้องหาทางเอาเองแล้วกระทั่งสองปีก่อนที่ซ่งอี้หนิงเริ่มผิดสังเกตอาหารที่นำมาขึ้นโต๊ะในแต่ละวัน นางจึงไต่ถามพ่อบ้านซึ่งคอยดูแลบัญชี จากนั้นจึงเอ่ยขอดูแลบัญชีด้วยตนเองและนั่น...จึงกลายเป็นการค้นพบหายนะอันยิ่งใหญ่ ด้วยจวนสกุลซ่งเป็นหลุมกลวงที่ขาดแคลนเงินทองมาหลายปีแล้วหลังจากเข้าควบคุมการเงินและจัดการร้านค้าหลายแห่งตามความถนัดของร่างเดิม ซ่งอี้หนิงจึงต้องเจรจากับมารดาตามความเป็นจริง“ที่ผ่านมา ท่านแม่ไม่เคยแก้ไขปัญหาจากต้นเหตุ เพียงแก้ไขปลายเหตุด้วยการขายของมีค่าเพื่อซื้อเวลาไปในแต่ละวัน หากพวกเราไม่ได้ใช้เงินมาก วิธีนั้นก็คงพอพยุงอยู่ได้อีกหลายปีแต่อาหยางใช้เงินราวเบี้ยเช่นนี้ ต่อให้ขายของมีค่าหมดทั้งจวน ยามนี้ก็คงไม่พอแล้ว”“แต่หยางเอ๋อร์กำลังจะเป็นขุนนาง เจ้าจะให้เขาหมกตัวอยู่ในจวนไม่ได้นะ หนิงเอ๋อร์” มารดาย่อมเห็นแก่หนทางของบุตรชายคนเดียวโดยไม่เหลียวมองความเป็นจริง“นั่นก็ด้วยเขาไร้ความสามารถเอง สอบอันใดก็ไม่ผ่าน จึงต้องใช้เส้นสายใช้เงินกรุยทางเช่นน

ตอนที่สาม ขอชิมดูก่อนกระทั่งกลางดึกสงัด ประตูจวนสกุลซ่งจึงเปิดออกด้วยการทุบเรียกขององครักษ์ซ่งอี้หนิงรีบคลุมผ้าแล้วเปิดประตูออกมาเมียงมองเห็นอ๋องจ้าวจื้อหมิงพาตัวซ่งหยางซึ่งมึนเมาแทบทรงตัวไม่อยู่มาส่งด้วยตัวเองด้วยเป็นเวลาดึกแล้ว คุณหนูใหญ่จึงไม่ได้ออกไปต้อนรับเพียงปล่อยให้พ่อบ้านจัดการรับตัวน้องชาย ส่วนตนเองยืนอยู่ด้านในครั้นเขามองสบสายตามา นางกลับไม่ได้หลบด้วยไม่คิดว่าเขาจะล่วงรู้เรื่องที่กระทำเมื่อตอนเย็น กระทั่งเห็นองครักษ์ที่รายล้อมจึงเพิ่งนึกได้เอ๊ะ!...อ๋องสูงศักดิ์อาจมีองครักษ์เงานี่นาหรือว่า...จะมีคนเห็น?แม้ในใจจะหวาดหวั่น แต่ซ่งอี้หนิงกลับไม่แยแสด้วยเงินที่นางหยิบฉวยมาเป็นของสกุลซ่ง ไม่ใช่ของผู้อื่นขโมยเงินตัวเองจะผิดได้อย่างไร?คุณหนูใหญ่จึงเชิดหน้ายืนส่งแขกสูงศักดิ์กระทั่งเขาขึ้นรถม้ากลับออกไปโดยไม่ใส่ใจว่าเขาจะรู้หรือไม่ กระทั่งเช้า ซ่งหยางซึ่งตื่นมาร่วมโต๊ะอาห