All Chapters of เฉิ่มนักรักซะเลย: Chapter 21 - Chapter 30

84 Chapters

บทที่ 11 บนรถ...

หลังจากที่นัดแนะกันเสร็จ ไม่นานพี่ปายก็มารับที่คอนโดฯ ซึ่งเขาไม่ได้ขึ้นมาหาถึงห้องหรอก เพียงแค่รอในรถก็เท่านั้น และตอนนี้ฉันก็ขึ้นมาอยู่บนรถกับพี่ปายแล้วเรียบร้อยเรื่องแบบนี้ไข่ตุ๋นรวดเร็วทันใจ วางใจได้“ไหนบอกว่าจะมารับดึก ๆ ไง นี่สองทุ่มอยู่เลย” หันไปถามคนข้างกายที่กำลังขับรถและฟังเพลงอย่างสบายใจ “พี่ทำให้หนูเสียการเสียงานรู้ไหมเนี่ย”“ตอนชวนไม่เห็นพูดแบบนี้” เขาหันมามองฉันนิดหน่อยก็หันกลับไปมองถนนตามเดิม “พอชวนก็พยักหน้าหงึกหงักตาเป็นประกายเชียว”“อย่ามาใส่ร้ายหนูนะ หนูได้ทำแบบนั้นที่ไหน”“แกล้งเฉิ่มเหรอเราอะ” แล้วอยู่ดี ๆ ก็บีบจมูกฉันเฉยเลย “แต่งตัวอย่างกับป้า แต่ลีลาบนเตียงนึกว่าเป็นแม่เล้า”“ก็บอกแล้วว่าของดีพรีเมี่ยม”“ไม่ค่อยชมตัวเองเลยเนอะ” แม้จะค่อนขอดกันแต่ก็หัวเราะออกมานั่นแหละ “ไอ้เฉิ่มเอ้ย”“หรือมันไม่จริงล่ะ ถ้าหนูไม่พรีเมียมพี่ก็ไม่ติดใจหนูหรอก” พูดจริงทั้งนั้น ไม่งั้นเขาจะชวนฉันอีกทำไม อีกอย่างเมื่อคืนเราก็เพิ่งฟัดนัวกันไปด้วย“ติดใจเพราะมันดูดต่างหาก”“ดูดตุบ ๆ เลยอะดิ”“แม่งไม่เฉิ่มจริง ๆ แน่เลยว่ะ” พี่ปายบีบจมูกกันอีกครั้งจนฉันต้องปัดมือเขาหนีเพราะเจ็บ มือใหญ่ ๆ บ
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 11 บนรถ...

“ไม่มีใครสงสัยใช่ไหม?”“สงสัยอะไร” ถามแค่นั้นก็พาฉันขับออกจากมหา’ ลัยด้วยความเร็วสูง ดีนะที่ถนนมันโล่งก็เลยไม่น่ากลัวเท่าไหร่“เรื่องของเราไง”“ไม่มีใครสงสัยหรอก ถ้าพวกมันสงสัยป่านนี้ปล่อยหมาออกจากปากแล้ว” ได้ยินแบบนั้นก็โล่งใจ อยากให้เรื่องของเรามันนานกว่านี้อีกสักหน่อย ถ้ายังไม่เลิกกันก่อนแล้วเรื่องมันแดง ฉันก็โอเคใจนึงก็กลัวคนอื่นหาว่าเป็นมือที่สามของพี่ปายกับพี่ทับทิม อีกใจก็คิดว่าไม่นานพี่ปายคงเบื่อฉัน ถ้าถึงวันนั้นเรื่องมันยังเป็นความลับแบบนี้ต่อไปก็คงจะดี ไม่มีใครรู้ก็ไม่ต้องอึดอัดใจเวลาต่อมา…“พี่ปาย…นี่มันบนรถ” ฉันพูดขึ้นด้วยเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่อถูกเขาอุ้มให้ไปนั่งบนตักแล้วซุกไซร้กันเหมือนจะเอาคารถยังไงยังงั้น“ไม่มีใครเห็นหรอก” เสียงของเขาแหบต่ำเหมือนเมื่อวานที่ร่วมรักกัน “บนรถเสียวดีนะ ลองไหม”“อือ…เดี๋ยวรถขย่ม” แม้ปากจะปฏิเสธ แต่ใจตอนนี้ก็โบยบินไปกับเขาแล้ว ยิ่งถูกเรียวลิ้นฉ่ำชื้นแตะลงที่ผิวเนื้อ ลากไล้ดูดเลียไปมาก็ยิ่งรู้สึก ‘อยาก’ ไม่ต่างกันกับเขา“อื้อ…” แต่แล้วก็ต้องร้องออกมาเสียงดังเมื่อพี่ปายถอดกางเกงฉันออกแล้วแหย่นิ้วเข้าไปในช่องทางคับแคบ หมุนวนนิ้วไปมาแล้วถอดอ
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 12 หวงของ(1)

เวลาต่อมาคอนโดฯ ห้องไข่ตุ๋น“เงียบ ๆ นะ เจนหลับแล้ว” ฉันกระซิบเสียงแผ่วเมื่อพาพี่ปายเข้ามาในอาณาเขตของตัวเองอีกครั้ง ตอนแรกก็จะไปนอนคอนโดฯ เขานั่นแหละ แต่พรุ่งนี้ฉันมีเรียนเช้า และไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าก็เลยต้องกลับมานอนห้องตัวเอง หลังจากเสร็จกิจก็ว่าจะแยกย้ายทางใครทางมัน แต่พี่ปายดันอยากมานอนด้วยซะงั้น แถมพรุ่งนี้เขามีเรียนบ่ายก็เลยยอม“ไม่มีชุดผู้ชายนะ” พูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเข้ามาถึงห้องนอนตัวเองแล้ว“ไม่ใส่ก็ได้” เขาวางโทรศัพท์กับของต่าง ๆ ลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง “ผ้าขนหนูมีไหม”“มี แต่มีผืนเดียวนะ ใช้กับหนูได้หรือเปล่า”“ได้ งั้นก็เข้าไปอาบก่อน อาบเสร็จก็เอาผ้ามาให้พี่” ฉันพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่ายก็เดินเข้าห้องน้ำชำระร่างกายตามคำสั่ง ใช้เวลาอยู่ในนั้นนานพอสมควรก็ออกมา สองตาเห็นพี่ปายกำลังยืนสูบบุหรี่ก็ทำให้ฉันหยิบชุดนอนขึ้นมาใส่เงียบ ๆ“แปรงสีฟันหนูแกะไว้ให้แล้วนะ พี่ใช้ได้เลย” เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาแล้วก็เลยพูดขึ้นพร้อมกับยื่นผ้าขนหนูให้ ซึ่งพี่ปายก็ผงกหัวรับแล้วเดินเข้าห้องน้ำเงียบ ๆฉันเดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนโต๊ะทำงานของตัวเองพร้อมกับเปิดโน๊ตบุ๊คพิมพ์งานที่ค้างไว้ วันนี้ได้ข้อมูลมาอี
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 12 หวงของ(2)

หลายวันต่อมาชีวิตก็ไม่ได้มีอะไรมาก ไปเรียน กลับห้องพิมพ์งาน หรือบางวันก็นอนค้างกับพี่ปาย และสถานที่คือคอนโดฯ ห้องของเขา เพราะอายเกินกว่าจะไปร่วมรักกันอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นบ้านของเขา หรือห้องของฉัน มันทำไม่ได้จริง ๆ แต่ถ้าเลือกไปที่คอนโดฯ พี่ปายก็พอหายใจหายคอสะดวก ฟัดเหวี่ยงกันได้ตามสบายเลยแหละแต่วันนี้ดูเหมือนว่าชีวิตฉันกำลังจะเปลี่ยนไปเมื่อโดนเพื่อนสาวกับเจ๊ ๆ คะยั้นคะยอให้ไปเข้าค่ายด้วยกัน“ไปนะตุ๋น จะได้มีเพื่อนเยอะ ๆ ไง” เจนเขย่าแขนไปมาพร้อมกับส่งสีหน้าอ้อนวอนมาให้ ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ๊นัทกับเจ๊แป้งที่กำลังนั่งมองฉันอย่างกดดันในขณะนี้“ไปด้วยกันสิตุ๋น พวกแก๊งนั้นก็ไปนะ แก๊งหล่อดิบเถื่อนอะ” ก็คงจะเป็นแก๊งพวกพี่ปายนั่นแหละ“งานหนูยังไม่เสร็จเลยนี่สิ ว่าจะปั่นให้ทันสิ้นเดือนนี้ด้วย” ที่จริงมันก็จะเสร็จนานแล้วล่ะ ถ้าไม่ได้ไปไหนมาไหนกับพี่ปายก็คงปิดต้นฉบับไปแล้ว แต่นี่ออกบ้านทีก็กลับมาเช้าทุกวัน มันก็เลยไม่เสร็จไง อีกอย่างที่กลัวไม่ทันสิ้นเดือนนี้ก็เพราะฉันมีค่าใช้จ่ายหลายอย่าง อยากเอาเงินส่วนนั้นมาช่วยทางบ้าน เพราะตอนนี้การเงินที่บ้านก็ไม่ค่อยดี“ทำไมทำหน้าเครียดจังสาว ๆ” น้ำเสียงคุ้
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 13 แสดงความเป็นเจ้าของ(1)

คอนโดฯ ห้องปาย.“ทำไมพี่เงียบไป” ฉันถามคนที่นอนอยู่ข้างกายเมื่อเห็นเขาเงียบตั้งแต่ไปรับฉันที่คอนโดฯ แต่ก็ไม่ได้เงียบถึงขนาดไม่พูดไม่จา มีพูดบ้าง แต่ก็ไม่มากเท่าที่ควร“เรื่องเงินคือยังไง มีปัญหาอะไรบอกพี่ได้นะเฉิ่ม”“ไม่มีอะไรหรอก มันก็เหมือนปัญหาของคนทั่วไปที่เงินไม่พอใช้นั่นแหละ อีกอย่างมันก็ไม่ได้ปัญหาใหญ่ขนาดนั้น พี่ไม่ต้องคิดมากกับหนูหรอก” พอจะเดาออกว่าพี่ปายกำลังคิดเรื่องของฉันอยู่ เพราะตั้งแต่ที่เราพูดกันเมื่อช่วงเย็น เขาก็มองหน้าเหมือนมีคำถามตลอด จะพูดแต่ก็ไม่พูด คงจะรอจังหวะนี้ละมั้ง“เฉิ่มเป็นแฟนพี่ หรือลืมไปแล้ว?” พี่ปายทำหน้าจริงจังจนฉันไม่คิดที่จะต่อปากต่อคำด้วย หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันให้ยุ่ง ก็เลยใช้นิ้วคลึงให้มันคลายออกเบา ๆ“ใครจะไปลืม พี่ปายเล่นหิ้วหนูทุกวันแบบนี้ หนูลืมก็แปลกแล้ว”“งั้นมีปัญหาอะไรก็บอกพี่ ไม่ต้องเกรงใจ เข้าใจไหม”“รับทราบค่า” ฉันลากเสียงยาว “อย่าทำหน้าโหดกับเสียงเข้มสิ หนูกลัวนะ”“นี่กลัวแล้วเหรอ” ว่าจบก็บีบจมูกฉันอีกแล้ว “แม่งมันเขี้ยวฉิบหายเลยว่ะ”“วันนี้ไม่ได้นะ หนูเป็นแดงเดือด” ที่จริงก็บอกไปแล้วว่าวันนี้เป็นประจำเดือน แต่พี่ปายก็ไม่ฟัง บอกแค่ว่
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 13 แสดงความเป็นเจ้าของ(2)

“มัดผมไหมเฉิ่ม เดี๋ยวผมจิ้มน้ำแกงนะ”“นี่คือง้อแล้ว?”“ใช่ มัดเปล่า พี่มัดให้” เขาโชว์ยางรัดผมสีชมพูที่อยู่ในข้อแขนของตัวเองให้ฉันดู ซึ่งแน่นอนว่ามันคือยางรัดผมของฉันเอง น่าจะจิ๊กมาจากห้องฉันนั่นแหละ“ของหนูเหรอ?” รู้แหละ แต่อยากถาม“อือ พี่เอามาจากหน้ากระจก” พี่ปายตอบยิ้ม ๆ “ตกลงมัดไหม?”“ไม่ หนูอยากให้ยางรัดผมเส้นนั้นมันอยู่ในแขนของพี่ปายต่อไป” ยอมรับว่ารู้สึกดีที่เขาทำแบบนั้น เพราะในนิยายที่ฉันแต่งมันก็มีฉากนี้เหมือนกัน ฉากที่พระเอกเอายางรัดผมนางเอกมาใส่แขนไว้แบบนี้ มันให้ความรู้สึกที่ว่าเขาประกาศทางอ้อมว่ามีเจ้าของแล้ว ไม่คิดเลยว่าพี่ปายจะทำแบบนี้เหมือนกันคิดดูสิ ผู้ชายทรงดิบมาทำมุ้งมิ้งแบบนี้ ใครจะอดรู้สึกดีไม่ได้“หายโกรธแล้วดิ ยิ้มหน้าระรื่นเชียว”“หายแล้ว เห็นว่าทำดีหรอกนะ” ฉันดึงยางสีชมพูที่แขนของพี่ปายเบา ๆ “ห้ามถอดออกด้วย”“เดี๋ยวนี้แสดงความเป็นเจ้าของเหรอเฉิ่ม”“ใช่แล้ว ถึงเราจะไม่ได้รักกัน แต่หนูก็เป็นแฟนพี่ปาย และพี่ปายเป็นแฟนหนู ฉะนั้นแสดงความเป็นเจ้าของไว้เลย” พูดเล่นไปงั้นแหละ ถ้าเขาจะถอดออกก็ไม่เป็นไร แต่แค่อยากพูดกวนไง“กินก่อนค่อยพูดต่อ ไหนว่าหิว” พี่ปายเปลี่ยนเรื
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 14 ประเจิดประเจ้อ(1)

วันเข้าค่ายจิตอาสาฉันกวาดตามองไปที่กระเป๋าสัมภาระของตัวเองเพื่อตรวจเช็คอุปกรณ์ว่าเอาของไปครบหรือเปล่า และเมื่อแน่ใจแล้วก็เดินออกจากห้องพร้อมกับของที่จัดเตรียมไว้ ถ้าขืนยังตรวจอยู่แบบนี้อาจจะตกรถได้“เสร็จแล้วเหรอ” เจนถามขึ้นเมื่อเห็นฉันเดินเข้าไปหา“เรียบร้อย พร้อมเดินทาง”“งั้นไปกัน” พูดแค่นั้นก็พาฉันออกจากห้องทันที เราเดินมาเรื่อย ๆ จนถึงห้องเก่าของพี่ทับทิมก็อดที่จะมองไม่ได้ อีกทั้งได้ข่าวมาว่าพี่ทับทิมก็ไปค่ายนี้ด้วย ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันหรือเปล่า และถ้าเจอฉันควรทำหน้ายังไง“ไม่ได้ไปรถแกเหรอ” หันมองหน้าเจนงง ๆ เมื่อเจนพาเดินมาที่รถคันหนึ่งที่จอดอยู่โซนวีไอพี “รถเฮีย?”“เอาอะไรไปบ้าง ทำไมมันเยอะแบบนี้” พี่ปายที่เดินมาจากไหนไม่รู้พูดขึ้นพร้อมกับแย่งกระเป๋าฉันไปถือ คงจะไปสูบบุหรี่มานั่นแหละ เพราะฉันได้กลิ่นบุหรี่ติดตัวเขา“พี่ปายมากับเฮียเหรอ” ถามขึ้นอีกครั้งเมื่อถูกจับยัดเข้าไปในรถ แล้วเขาก็สอดตัวเข้ามานั่งข้างฉัน ส่วนหน้ารถก็เป็นพื้นที่ของเจนกับเฮีย“อือ ไม่อยากเอารถไปจอดไว้ที่มอ ก็เลยให้มันไปส่ง”“อ้อ…” ตอบรับแค่นั้นเพราะไม่รู้จะพูดอะไร“กินข้าวเช้ามายัง?” แต่คนข้างกายก็ต่อบทสนทนา
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 14 ประเจิดประเจ้อ(2)

“แกจะนั่งนอกหรือนั่งใน” เจนถามขึ้นเมื่อฉันเดินมาถึงท้ายรถบัสแล้ว และเพื่อนก็นั่งรออยู่ตรงนั้น ส่วนพี่ปายก็เดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพี่คินที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ กัน“ขอนั่งข้างในก็แล้วกัน” ฉันเข้าไปนั่งก่อนเมื่อพูดจบ เมื่อจัดแจงที่ได้แล้วก็เลยรื้อขนมที่พี่ปายซื้อให้ออกมากิน แต่ก็ไม่ลืมที่จะแบ่งให้เจนเพราะซื้อมาเยอะมาก ๆ“แกเหมาเซเว่นมาหรือไง”“ก็มีคนเลี้ยงทั้งที” ปากก็พูด แต่มือก็หาลูกอมที่พี่ปายซื้อมาแล้วยืดตัวขึ้นส่งมันให้เขาที่นั่งอยู่ข้างหลัง เพียงเท่านั้นก็ได้เห็นสายตาของพี่คินมองมาเหมือนกำลังสงสัยอะไรบางอย่าง ฉันก็เลยยื่นให้พี่คินบ้าง“หน้าพี่เหมือนคนอยากกินลูกอมเหรอไข่ตุ๋น” เขาพูดยิ้ม ๆ“ก็เหมือนนะ พี่ดูเป็นง่วง ๆ” เพื่อความแนบเนียนก็เลยต่อบทสนทนา “ถ้าได้ลูกอมน่าจะหายง่วง”“ไอ้คินมันต้องกินตีน ถึงจะหายง่วง” พี่เดย์ที่นั่งอยู่แถวเดียวกันกับพวกพี่ปายพูดขึ้น ซึ่งเขาก็นั่งกับปาล์ม ส่วนเจ๊นัทกับเจ๊แป้งนั่งอยู่เบาะข้างพวกฉันนี่แหละ“หนูไม่เกี่ยวนะ” ว่าจบก็ทิ้งตัวนั่งลงเหมือนเดิมเพราะกลัวพี่คินจะหาว่าฉันเป็นคนจุดชนวนให้เขาโดนด่า ด้วยความที่ท้องร้องประท้วงก็เลยเลิกสนใจทุกคนแล้วหยิบขนมกับนมขึ้น
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 15 หน้าโหดโหมดคิตตี้(1)

ที่บอกว่าจะไม่คุยกับพี่ปายคือเรื่องจริง เพราะฉันหลับ! หลับตลอดทางเลยก็ว่าได้ ด้วยความที่นอนน้อยและได้อกหอม ๆ ของพี่ปายก็เลยหลับเพลิน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ทุกคนลงจากรถหมดแล้ว แต่ยังไม่ถึงที่หมายหรอก แค่แวะกินข้าวก็เท่านั้น“ทำไมพี่ไม่ปลุกหนูอะ” ฉันถามคนที่เดินข้างกายในขณะที่สีหน้ากำลังงัวเงียอยู่ หยิบกระจกยกขึ้นมาเช็คความเรียบร้อยของใบหน้าเพราะกลัวว่าจะนอนน้ำลายยืดติดแก้ม แต่ก็ยังดีที่ไม่มีอะไรผิดปกติ ก็ยังหน้าเฉิ่ม ๆ เหมือนเดิม“หลับขนาดนั้นใครจะกล้าปลุก”“แล้วไม่เอาเสื้อคืนเหรอ” เสื้อที่ว่าก็คือเสื้อยีนของพี่ปายนั่นแหละ จากตอนแรกที่ห่มอยู่ดี ๆ ตอนนี้ต้องได้เอามาใส่แล้ว ด้วยเหตุผลที่ว่า…“เสื้อบาง” พี่ปายพูดขึ้นเป็นจังหวะที่เราเดินมาถึงโต๊ะของกลุ่มแก๊งเดิม ๆ พอดี ทั้งกลุ่มมองฉันสลับกับพี่ปายยิ้ม ๆ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะแบบนั้นก็ทำให้ฉันอดที่จะมองเขาตาขวางไม่ได้ ทำความแตกแล้วยังจะมามึนอีก“ปาล์มไปไหนอะเจ๊” ฉันเอ่ยปากถามเจ๊นัทเมื่อไม่เห็นปาล์มนั่งร่วมวง เมื่อเช้ายังไม่มีโอกาสได้คุย ว่าจะคุยตอนลงจากรถ แต่อีกฝ่ายก็หายไปซะก่อน“เห็นว่าไปกินข้าวกับเพื่อนนะ” เจ๊นัทมองหาน้องชายตัวเองไม
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more

บทที่ 15 หน้าโหดโหมดคิตตี้(2)

ที่พักในที่สุดเราก็มาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว และตอนนี้ฉันกับแก๊งสาว ๆ ก็เอาของเข้ามาเก็บในห้องพักที่นอนได้ประมาณสิบคน ไม่ใช่ห้องพักห้องใหญ่อะไรหรอก แต่เป็นห้องเรียนดี ๆ นี่แหละ เพราะที่ที่เรามาปลูกป่าก็คือป่าหลังโรงเรียน และที่ต้องมาที่นี่ก็เพราะมันเป็นโรงเรียนที่เทคโนโลยีเข้าไม่ถึง ความเจริญก็แตกต่างจากในเมืองและต่างจากบ้านฉันมาก แต่ก็เป็นต่างจังหวัดเหมือนกัน“อันนี้คือต้นไม้ที่เราจะต้องปลูกเหรอ” ฉันหันไปถามคนข้างกายเมื่อเรามาอยู่ตรงลานหน้าอังคารเรียนแล้ว ตอนแรกก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้ผู้ชายประกบ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วเพราะพวกเขาต้องคอยถือของต่าง ๆ ให้พวกผู้หญิง“อือ” พี่ปายพูดพร้อมกับถอดหมวกมาใส่ให้ฉันท่ามกลางแดดที่เจิดจ้า ดีนะที่ฉันใส่เสื้อแขนยาวมา ไม่งั้นก็คงถอดเสื้อยีนมาให้ฉันอีกตัว“พี่ไม่ร้อนเหรอ”“ใส่เหอะ เดี๋ยวเป็นลมแดด” คงจะเป็นว่าสภาพฉันพะรุงพะรังก็เลยดึงหมวกออกแล้วมัดผมให้ฉันลวก ๆ โดยใช้ยางที่อยู่ในแขนเขานั่นแหละมัดให้ ก่อนที่จะจับหมวกมาสวมให้อีกครั้ง ไม่เท่านั้นยังพยักพเยิดหน้ามาที่แขนฉันอีก“เอายางมา”“ก็มัดแล้วไม่ใช่เหรอ” ถามแต่ก็ยอมส่งยางให้เขา ส่วนพี่ปายก็รับไปเงียบ ๆ แล
last updateLast Updated : 2025-11-03
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status