“งั้นผมต้องสอดส่องไว้รอน้องโตก่อนก็ได้ ผมจะรอจนกว่า ‘เดมี่’ จะโตกว่านี้” วินเทอร์ไม่ได้ยินสิ่งที่ลูกชายบอก เนื่องจากลมมันตีเข้ามาจนไม่ได้ยินอะไรอีกเลย “อะไรนะเว...แด๊ดไม่ได้ยิน...” “ไม่มีอะไรครับแด๊ด” เวกัสไม่กล้าเล่าต่อเพราะเขินอายในสิ่งที่ตัวเองคิด และเขาก็ได้แต่คิดในใจกับตัวเอง และคิดว่าจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เสียของที่ตัวเองอยากได้ไป หลังจากครบรอบของของเครื่องเล่น วินเทอร์และเวกัสก็ลงมาข้างล่าง โดยที่มีเมียรักรออยู่แล้ว “พี่วินไม่เคยกลัวอะไรบ้างเลยหรือไง” วารินดาเอาทิชชูเช็ดเหงื่อที่ขมับของสามีเบา ๆ ก่อนจะยิ้มให้เขา และอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมวินเทอร์ถึงไม่กลัวอะไรเลย เขาเดินลงจากเครื่องเล่นด้วยสีหน้าที่ไม่สะทกสะท้าน “ไม่กลัวอะไรเลยครับ” “งั้นไปเข้าบ้านผีสิงกันไหมคะ” วารินดาแอบยิ้มออกมาพร้อมมองคนรัก “อะ...อะไรนะครับ” วินเทอร์ถึงกับเหงื่อตกอีกรอบเมื่อได้ยินสิ่งที่วารินดาพูดออกมา “เราไปเล่นบ้านผีสิงกันไหมคะ” “คือจะดีเหรอวาริน พี่ว่าอย่าเข้าไปเลยดีกว่า มันไม่มีอะไรน่าด
Terakhir Diperbarui : 2026-05-15 Baca selengkapnya