All Chapters of เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+): Chapter 301 - Chapter 310

“พี่วิน...เดี๋ยวคนอื่นเขารอนะ”“รอก็รอ คนจะเอาเมียใครจะห้ามได้”“พี่วิน...มันเสียงานนะคะ” ขณะที่หญิงสาวกำลังรบเร้าเพื่อให้ชายหนุ่มทำงาน แต่วินเทอร์กำลังอยู่ในห้วงอารมณ์พิศวาสที่เขาจะไม่มีทางหยุดง่าย ๆ ต่อให้ตอนนี้ถูกตามกลับไปทำงาน เขาก็ไม่สน“ไม่ครับ...ข้างในของวารินฉ่ำขนาดนี้จะให้พี่เอาออกจริง ๆ เหรอ” เขายิ้มกรุ้มกริ่มให้กับคนที่นอนระทวยอยู่บนโต๊ะ ร่างกายเย้ายวนของวารินดาทำให้เขาอดใจไม่ไหวอีกต่อไป แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร เสียงโทรศัพท์ของวินเทอร์ก็ดังขึ้นมาก่อน“รับสายก่อนค่ะ” วารินดาบอกสามีที่ตอนกำลังหัวเสียเมื่อโดนตามให้กลับไปประชุม“ว่ายังไง!!” ชายหนุ่มบอกด้วยเสียงกระแทกกระทั้นอย่างไม่สบอารมณ์(เจ้านายจะเริ่มประชุมกี่โมงดีครับ)“เลื่อนออกไปก่อน”(ว่ายังไงนะครับ!)“เลื่อนประชุมออกไปก่อน บอกให้ทุกคนไปทำหน้าที่ของตัวเองก่อน ส่วนเรื่องประชุมไว้ว่ากันอีกที” วินเทอร์พยายามข่มความรุ่มร้อนของตัวเองเอาไว้ เขาพยายามไม่หงุดหงิดใส่ลูกน้องที่โทร. เข้ามาในช่วงที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม(คือพวกเรามารอแล้วนะครับ)“แล้วยังไงวะ! หรือพวกมึงอยากโดนไล่ออก พูดอะไรนักหนาวะ แม่งน่าหงุดหงิดฉิบหาย!” วินเทอ

ตอนพิเศษ 2โดนลักพาตัววินเทอร์กับวารินดากำลังดูความเรียบร้อยบนเรือสำราญ ซึ่งพวกเขามองดูนักท่องเที่ยวมากมายกำลังมีความสุขกับเกมพนัน ถ้ามองในแง่ดีมันอาจจะทำให้เราคลายเครียด แต่มองในมุมร้าย ๆ มันก็คือของอันตรายที่ไม่ควรเอาตัวเองไปยุ่ง เพราะการพนันแทบไม่ทำให้ใครเจริญขึ้น คนตัวเล็กหันไปมองสามีที่กำลังนั่งอ่านเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนเธออดไม่ได้ที่จะเดินไปโอบกอดเขาจากทางด้านหลัง “เครียดเหรอคะ...” “ครับ...กาสิโนที่เมืองไทยมีปัญหานิดหน่อย” มือหนายกขึ้นกุมขมับของตัวเองอย่างเคร่งเครียด “มีอะไรเหรอคะ” “พอดีมีนักพนันไม่พอใจที่เขาเสียพนัน บอกว่ากาสิโนของเราโกง” วินเทอร์มองเอกสารที่ถูกส่งมาจากลูกน้องเมื่อเช้านี้ แต่เขายังกลับเมืองไทยไม่ได้ จนกว่าเรือจะเทียบท่า “เขาเสียเยอะไหมคะ” เธอถามอย่างสงสัย “20 ล้านบาท เมื่อวานเขามาโวยจนลูกค้าเราแตกตื่นหมด พี่เลยว่าถ้าถึงไทยแล้วจะรีบกลับไปจัดการก่อน” “ไม่เป็นไรนะคะ เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น” วารินดาโน้มลงมาหอมแก้มของสามี เพราะไม่อยากให้เครียดมากไปกว่านี้

“เอากระเป๋ามาให้พวกกูก่อน!!” พวกมันตะคอกกลับมาด้วยความเหลืออด ซึ่งวินเทอร์มองร่างใหญ่ของชายตรงหน้าที่มองก็รู้ว่ามันกำลังประหม่า พวกมันก็แค่โจรมือสมัครเล่นเท่านั้น ไม่ทันขาดคำวินเทอร์ก็จัดการโยนกระเป๋าเงินใบใหญ่ใส่ร่างหนาตรงหน้า จนปืนที่อยู่ในมือหลุดออกไป เท้าใหญ่ของวินเทอร์ยกขึ้นกระแทกที่อกของคนร้าย ขณะที่วารินดารีบหยิบมีดในมือของตัวเองออกมา พร้อมกับจ้องมองผู้ชายอีกคนที่กำลังพุ่งตัวมาที่เธอ ผัวะ!! เมื่อร่างใหญ่ของคนร้ายพุ่งเข้ามา วารินดาก็ก้มตัวหลบ แล้วมายืนอยู่ข้างหลังแทน จากนั้นเธอก็กระแทกข้อศอกเล็กเข้าที่ท้ายทอยของชายร่างใหญ่อย่างแรง ทำให้มันเซถลาล้มไปข้างหน้า แล้วก็ใช้ปลายมีดแทงไปที่ร่างของคนร้ายจนมันนอนสลบไปกับพื้น ปึก!! วินเทอร์หันไปมองเมียรักที่กำลังต่อสู้กับคนร้ายด้วยความเป็นห่วง แต่ผลกลับออกมาว่าคนร้ายสองคนล้มลงไปกองกับพื้นเป็นที่เรียบร้อย จนชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างชอบใจ “เก่งเหลือเกินที่รัก” “มีผัวเป็นมาเฟียอ่อนแอได้ยังไงคะ” วารินดาฉีกยิ้ม ก่อนที่วินเทอร์จะหันกลับไปต่อสู้กับคนร้ายอีกคนที่กำลังห

“ค่ะ” หลังจากที่ทำแผลตรวจร่างกายเรียบร้อยแล้ว วินเทอร์ก็พาเมียและลูกกลับมาที่บ้าน โดยที่เมื่อมาถึงร่างเล็ก ๆ ของวีนัสก็วิ่งมากอดร่างใหญ่ของผู้เป็นพ่อด้วยความคิดถึงทันที “แด๊ดขา...มัมขา...หนูคิดถึงจังเลย” “คิดถึงน้องวีนัสเหมือนกันลูก” วินเทอร์โน้มลงมาหอมหัวลูกสาววัย 7 ขวบด้วยความคิดถึง “แด๊ดกับมัมกลับมาเร็วมาก ๆ เลยค่ะ แต่ก็ดีแล้ว เพราะหนูคิดถึงมาก” วีนัสยิ้มออกมาจนเห็นฟันซี่สวย ยังดีนะที่วันนี้ลูกสาวไม่ค่อยสบายเลยหยุดเรียน ไม่อย่างนั้นหากไปเจอเหตุการณ์สะเทือนใจต้องแย่แน่ ๆ เลย “งั้นวันนี้เราทำอะไรกินกันดีไหมครับ เดี๋ยวแด๊ดเข้าครัวเองเลย” ว่าจบวินเทอร์ก็โน้มตัวลงมาแล้วอุ้มร่างเล็กของลูกสาวเอาไว้ในอ้อมแขน จากนั้นก็หอมแก้มซ้ายขวาของวีนัสด้วยความคิดถึง ฟอด!! ฟอด!! ฟอด!! “คิดถึงลูกสาวคนสวยของแด๊ดที่สุดเลย แก้มวีนัสนุ่ม ๆ มาก” วินเทอร์อุ้มแล้วพาลูกสาวเดินเข้ามาในบ้าน ขณะที่วีนัสก็หัวเราะคิกคักกับคำพูดของพ่อ “คิก คิก คุณแด๊ดมีหนวดด้วย หนูจั๊กจี้” วีนัสหัวเราะออกมา พร้อมกับจุ๊บแก้มสากขอ

“พี่วิน...กระแทกแรงจังค่ะ” มือบางทาบกับผนังสีขาว ขณะที่สะโพกผายถูกมือใหญ่ของวินเทอร์จับเอาไว้เพื่อที่จะได้รองรับความต้องการของเขาอย่างรุนแรง “อ๊า...ซี้ด...” วินเทอร์มองเอ็นร้อนที่ขยับเข้าออกในกายสาวด้วยความเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจ ร่างกายของวารินดาเหมือนยาเสพติดที่เขากินได้อย่างไม่มีเบื่อ และไม่อยากจะเชื่อว่าร่างกายของเธอจะทำให้เขามีความสุขมากขนาดนี้ ชนิดที่ว่าชาตินี้เขาก็โหยหาแต่ร่างกายของเธอ ความแข็งกร้าวที่เข้ามาอยู่ในกายสาวมันเสียดสีกับโพรงสาวจนเธอเสียววูบวาบไปหมด ความใหญ่ยาวกระแทกเข้าไปในร่างกายสาวจนสุดความยาว ก่อนที่เขาจะถอดถอนออกมาแล้วผลักดันเข้าไปใหม่อย่างรุนแรง “อ๊า...” “แน่นฉิบ” เหงื่อของวินเทอร์ไหลออกมาเมื่อเขาขยับโยกในร่างกายสาวจนร้อนเป็นไฟ “อ๊า...ไม่ไหวแล้วค่ะ” “อย่าเพิ่งแตกครับวาริน พี่อยากให้วารินเสียวกว่านี้” เขาว่าจบก็ยกเรียวขาเล็กของหญิงสาวขึ้นแล้วไสกายหนาของตัวเองเข้าไปในโพรงสาวที่กำลังโอบรัดร่างกายของเขาแน่นไปหมด “อ๊า...” ใบหน้าหวานแดงก่ำและเห่อร้อนขึ้นมา เมื่อค