All Chapters of Ex Lover แค่เด็กเลี้ยง: Chapter 21 - Chapter 30

เป็นช่วงเวลาเกือบสามเดือนก่อนคลอดที่ฉันแทบไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากกินนอนออกกำลังกายบ้างเล็กน้อย งานบ้านคุณธีร์ก็ไม่ให้ฉันทำ เขาบอกว่าอันตราย ท้องโตแล้วควรเห็นความปลอดภัยของลูกเป็นหลักฉันหงุดหงิดมากที่ต้องอยู่แบบไม่ต้องทำอะไรกับเพื่อนก็ได้คุยกันน้อยมาก กับไอยาก็แทบไม่ได้คุยเลย ได้แค่ดูเพื่อนผ่านหน้าไลฟ์ แต่เท่าที่รู้ดูเหมือนผู้ชายที่เคยเป็นพ่อของเด็กในท้องไอยาจะเป็นพี่เอสพี่ชายของเอลลี่ก่อนหน้านี้ฉันเคยแอบคิดว่าเป็นพี่บีมคู่หมั้นของเอลลี่ เพราะวันนั้นวันเกิดพี่เอสไอยาดูเสียใจเมื่อลองทบทวนดูอีกครั้งตอนนั้นที่ไอยาเสียใจอาจจะเป็นเพราะเพิ่งรู้ว่าพี่เอสคือพี่ชายของเพื่อนสนิทฉันก็นะ ในหัวตอนนั้นเข้าใจว่าไอยาเพิ่งรู้ว่าคนที่เคยมีสัมพันธ์กลายเป็นคู่หมั้นของเพื่อน ไอยาวันนั้นถึงได้เสียใจมากแต่ตอนนี้จะเป็นคนไหน เป็นใคร ก็เหมือนกลับเข้ามาเพื่อตอกย้ำความเจ็บปวดของไอยา ตอกย้ำเรื่องที่เธอเคยตัดสินใจผิดพลาดสงสารเพื่อน อยากไปหาเพื่อน อยากไปอยู่ข้าง ๆ อยากปกป้องเพื่อนติดก็ตรงที่ ‘ท้องโตขนาดนี้จะออกไปข้างนอกทำไมบ่อย ๆ อันตราย รอคลอดแล้วอยากไปไหนก็ไป’พ่อของลูกอารมณ์สวิงกว่าฉันที่เป็นคนท้องอีก“ไม

ตั้งแต่วันที่รู้เรื่องฉันยังคงรอคุณธีร์กลับมาหาที่บ้าน แต่เขาก็ไม่มาให้เจอ เขาส่งข้อความเสียงมาให้ลูกฟัง ถ่ายวีดีโอมาให้ลูกดู พร้อมกับบอกลูกว่าเขางานยุ่งมาก ๆ ช่วงนี้กลับมาหาไม่ได้แม้ว่าเขาจะไม่ได้มา แต่เรื่องเงินเดือนที่เขาให้ฉันและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ไม่เคยขาด ทั้งยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆนี่ก็ผ่านไปอีกหนึ่งเดือนแล้ว งานแต่งที่เพื่อนฉันบอกมาก็ถูกจัดไปเรียบร้อย ไอยาส่งรูปมาให้ดู บอกว่าพี่เอสแอบถ่ายมาให้เธอดูภาพที่ฉันเห็นเจ้าบ่าวเจ้าสาวเหมาะสมกันมาก คุณธีร์ยิ้มอย่างมีความสุขคนที่ได้อยู่กับคนที่รักเป็นแบบนี้เองสินะ“แม่อย่าร้อง ไม่ร้องนะคับ” เสียงสั่นเครือของลูกชายทำให้ฉันรีบเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า ไม่คิดว่าลูกที่หลับไปแล้วจะตื่นขึ้นมากลางดึกหรือว่าฉันสะอื้นดังเกินไป“น้องปัทม์ทำไมตื่นลูก”“ปัทม์ตื่นมาไม่เห็นแม่ ปัทม์เสียใจ แม่อย่าทิ้งปัทม์นะ”“ปัทม์เป็นลูกแม่ แม่ไม่ทิ้งลูกค่ะ”“แต่พ่อทิ้งเรา พ่อทิ้งเราไปแล้ว”“ไม่ใช่แบบนั้นนะลูก พ่อเขางานยุ่ง”“พ่อไม่ต้องการเรา ฮือ ฮือ…”“ไม่เอาไม่ร้องนะปัทม์ เดี๋ยวพ่อว่างพ่อก็มาค่ะ เดี๋ยวพ่อก็มาหาปัทม์นะ”“ปัทม์คิดถึงพ่อ แม่คับปัทม์คิดถึงพ่อ”“แม่ขอโทษ แม่

ชีวิตใหม่ของฉันกับลูกเริ่มต้นขึ้นแล้ว ลูกชายชอบที่นี่มาก บ้านพักของเราอยู่ติดธรรมชาติ น้องปัทม์ดูมีความสุขดีและไม่ค่อยถามถึงพ่อ อาจจะเพราะมีสิ่งใหม่ ๆ ให้สนใจจึงยังไม่ได้นึกถึงคนเป็นพ่อ“ขอบคุณคุณบัวสิไอ้ลูกไม่รักดี” ป้าบุ้งกำลังต่อว่าลูกชายวัย 18 ปีป้าบุ้งแกเป็นคนทำความสะอาดของโฮมสเตย์ ผัวแกตายตั้งแต่ลูกชายยังอายุไม่ถึงขวบ แกเลี้ยงลูกคนเดียวมาตลอด นี่ก็ผ่านมา 18 ปีลูกชายเข้าช่วงวัยรุ่น ป้าแกก็ชาวบ้านธรรมดา ไม่รู้ว่าควรทำยังไง ดุก็แล้ว ตีก็แล้วลูกก็ไม่ฟังสุดท้ายก็เลยได้มาประกันตัวที่โรงพัก“พูดแล้วยังเฉย ฉันบอกให้ขอบคุณคุณบัวไง” ฟาดไหล่ลูกชายไปหนึ่งป้าบเข้าให้“อย่าตีน้องค่ะป้า เรากลับบ้านกันนะ” ส่งยิ้มให้ลูกชายป้าที่ยืนหน้านิ่ง ช่วงวัยรุ่นฉันไม่เคยดื้อด้วยสิ แต่ก็ใช่ว่าไม่เคยเห็นคนดื้อ“คุณบัวพูดด้วยยังเงียบอีก นี่ถ้าไม่ได้คุณบัวแกน่ะนอนคุกไปแล้ว หยาบเหนียวแบบนี้ฉันปล่อยให้แกติดคุกดีไหมนะ ดึกดื่นแบบนี้ต้องรบกวนคุณบัวให้มาประกันตัวแก ต่อไปแกเลิกไปเที่ยวกับเพื่อนแกได้แล้วนะ พากันทำแต่เรื่องเลว ๆ พอเดือดร้อนขึ้นมาไม่เห็นไอ้หมาตัวไหนมันช่วยแกได้ เทิดทูนอยู่นั่น เจ็บป่วยมันเคยหาข้าวหาน้

“เพื่อนพี่คนนี้จะแต่งงานแล้วจริงเหรอครับ” เรนหรือพ่อหนุ่มอายุ 18 ปี อ้อ ตอนนี้ไม่อายุ 18 ปีแล้ว เขาเอ่ยถามในตอนที่ช่วยฉันปิดร้านกาแฟ“ใช่แล้ว ทำไมเหรอ”“เมื่อกี้เธอมาถามผม”“ถามอะไร”“สนใจมาเป็นเด็กพี่ไหม”“หืม”“จริงครับ เธอบอกว่าถ้าสนใจให้ติดต่อหาเธอได้เลย” เขาพูดพลางหยิบนามบัตรของเอลลี่ขึ้นมาโชว์“เรนสนใจไหม”“ผมจะสนใจได้ไงครับ เธอกำลังจะแต่งงานนะครับ ผมไม่อยากแทรกกลางครอบครัวคนอื่น”“ดีแล้ว อีกอย่างนะเพื่อนพี่แค่แซวเธอเล่น”“สีหน้าพี่เขาจริงจังนะพี่บัว”“เห็นเธอน่าแกล้งแหละ เพื่อนพี่ชอบแกล้งคนน่ะ”“ถ้าเกิดผมตอบตกลงพี่ว่าเพื่อนของพี่จะขำออกไหมครับ”“พี่ว่าเพื่อนพี่อาจจะเอาจริง ระวังไว้นะ ถ้าไม่กล้าก็อย่าไปแหย่”“พูดซะผมกลัว”“มีอะไรต้องกลัว เธอตัวโตกว่าตั้งเยอะ ถ้าเอาเข้าจริงเพื่อนพี่สิต้องกลัวเธอ”“พี่กลัวผมไหม”“กลัวเรื่องอะไร”“กลัวผมคิดไม่ซื่อ”“แล้วเธอคิดหรือเปล่า”“...เปล่าครับ”“ตอบช้า มีความลังเลอยู่นะ”“พี่ใจดี”“พี่ช่วยเธอก็เพราะพี่มีความเห็นแก่ตัวอยู่ด้วย”“อะไรครับ หนึ่งปีที่เรารู้จักกันมากพอที่พี่จะบอกผมได้ไหม”“พี่มีพี่ชายฝาแฝด แต่พี่ไม่มีแม่ มีพ่อก็เหมือนไม่มี เราถูก

“นี่เหรอน้องปัทม์ หน้าตาเหมือนธีร์ตอนเด็ก ๆ เลย น่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ” แม่ของคุณธีร์เอ่ยปากเมื่อเห็นน้องปัทม์ยืนตาแป๋ว“นี่คุณย่านะคะน้องปัทม์ คุณย่าเป็นแม่ของพ่อธีร์ ทักทายคุณย่านะคะ”“หวัดดีคับคุณย่า” ลูกชายส่งยิ้มสดใสและถามว่า “พ่อมาด้วยหรือเปล่าคับ พ่อธีร์มาไหม”“ย่ามาคนเดียวลูก พ่อธีร์ไม่ได้มา พ่องานเยอะยังทำงานไม่เสร็จเลยลูก” แม่คุณธีร์ตอบ เนื่องจากก่อนหน้านี้ฉันบอกท่านไปแล้วว่าให้เหตุผลกับลูกไปว่าที่ไม่ได้เจอพ่อก็เพราะพ่อต้องทำงานหนักให้พูดความจริงมันเป็นการทำร้ายจิตใจ ฉันก็เลยใช้เหตุผลง่าย ๆ ที่สิ้นคิดมาก ๆ ตอนนี้ลูกอายุยังเล็กสามารถโกหกเขาได้แต่ในอีกหลาย ๆ ปีเมื่อเขาโตขึ้นเหตุผลที่บอกว่าพ่อไปทำงานก็จะใช้ไม่ได้แล้ว“น้องปัทม์เรียกย่าให้ย่าชื่นใจได้ไหมลูก”“คุณย่า คุณย่า คุณย่า” ลูกชายยิ้มหวานให้แม่คุณธีร์“หลานชายของย่า ย่าขอกอดหน่อยนะลูก” ท่านเอ่ยเสียงสั่นเครือ มองน้องปัทม์ด้วยสายตาเอ็นดูน้องปัทม์ที่ไม่ชอบคนร้องไห้จึงเดินเข้าไปกอด“ไม่ร้องไห้นะคับคุณย่า คุณย่าอย่าร้อง”“จ้ะ ๆ ย่าไม่ร้อง ย่ามาเจอหลานทั้งทีจะร้องไห้ได้ยังไง”“แม่บัวทำอาหารอร่อยมาก ๆ คุณย่าหิวไหมคับ”“หิวลูก