All Chapters of Day or Night รักนี้ต้องเลือก: Chapter 21 - Chapter 30

​​​​​​​@EDM PUBเมื่อเดย์และไอญดาเดินมาถึงที่หน้าผับที่นัดหมายไว้กับสายรหัสก็พบว่าทุกคนมาครบแล้วและกำลังรอเธออยู่“ขอโทษนะคะที่ให้ทำทุกคนรอ” ไอญดารีบเอ่ยปากขอโทษทันทีรู้สึกผิดที่มาสายแล้วทำให้ทุกคนรอ“ไม่เป็นไรๆ พี่ก็พึ่งมาถึง” เคทรีบบอกเมื่อเห็นสีหน้ารู้สึกผิดของน้องรหัส ไม่สายมากขนาดนั้นแค่ไม่กี่นาทีเองและนี่ก็แค่นัดกันมาเที่ยวผับไม่ใช่นัดสำคัญอะไร“ว่าแต่ทำไมพึ่งลงมากันเหรอ พี่เห็นรถพี่เดย์มาจอดนานแล้วนะ” ข้าวฟ่างถามขึ้นมาด้วยความสงสัย เพราะระหว่างยืนรอทุกคนอยู่นั้น เธอเห็นซุเปอร์คันหรูของเดย์ขับเข้าไปในลานจอดรถ แต่ยืนรอจนขาแข็งก็ไม่มีวี่แววว่าไอญดากับเดย์จะลงจากรถ จะเดินไปเคาะถึงรถก็ดูไร้มารยาทเกินไป เธอเลยยืนรออยู่ที่เดิมจนคนอื่นๆ มาถึงก่อนเสียอีกซึ่งคำถามของข้าวฟ่างทำเอาไอญดาเผลอแสดงอาการเลิ่กลั่กเหมือนทำอะไรผิดมา ใบหน้าเรียวเล็กก็เห่อแดงลามไปถึงหู ด้านเดย์ที่เห็นอาการของคนตัวเล็กข้างกายก็ต้องรีบยื่นมือเข้ามาช่วย ไม่งั้นทุกคนรู้กันหมดพอดีว่าจริงๆ แล้วเมื่อกี้พวกเขาทำอะไรกันอยู่ในรถ“พอดีพี่คุยธุระกับที่บ้านน่ะ เรื่องสำคัญเลยต้องคุยให้เสร็จ” รถไม่โยก ไม่มีหลักฐาน เขาจะปฏิเสธยังไ

ใช้เวลานานหลายนาทีกว่าไอญดาจะหาคีย์การ์ดห้องเจอก่อนยื่นมันให้เดย์ เดย์รับไว้แล้วยื่นไปแต๊ะเปิดประตูประคองคนตัวเล็กเข้าห้อง เขาปิดประตูลงแล้วพิงร่างบางไว้กับประตูเพื่อให้ไอญดา ใช้ประคองตัวเอง ก่อนจะย่อตัวลงนั่งยองเพื่อถอดรองเท้าคู่สวยให้เธอ ทว่าหลังจากถอดรองเท้าให้เธอเสร็จสายตาไม่รักดีก็แอบมองเรียวขาขาวผ่องตรงหน้าแล้วไล้สายตาขึ้นไปถึงโคลนขาอ่อน เขามองเธออย่าโลมเลียเดย์กลืนน้ำลายลงคอแห้งผากด้วยความหื่นกระหายเมื่อสายตามาหยุดที่จุดอ่อนไหวใต้กระโปรงที่มีเพียงแพนตี้ลูกไม้ตัวบางปกปิดเนินสาวอยู่ ทว่าร่างกายเขากลับทำงานเร็วกว่าความคิด เขายื่นมือไปสอดใต้เดรสตัวสวยแล้วใช้นิ้วเกี่ยวเอาแพนตี้ตัวน้อยลงมากองไว้ที่ข้อเท้าเล็กในเวลาอันสั้น“อ๊ะ! พี่เดย์จะทำอะไรคะ” ไอญดาเอ่ยถามเสียงร้อนรนพร้อมหุบขาเข้าหากันอย่างตกใจแต่ติดร่างสูงใหญ่ที่ขยับมานั่งระหว่างขาเธอตอนไหนไม่รู้“พี่อยากเลียให้ไอ อยากทำมันตอนนี้ ตรงนี้” เดย์บอกเสียงแหบพร่าแค่เห็นเธอจากมุมนี้ ในหัวเขาก็จินตนาการเตลิดไปไกล อยากเห็นเธอยืนครวญครางตรงนี้ ท่านี้ ในชุดนี้“พะ.. พี่เดย์ ” ไอญดาลืมหายใจไปชั่วขณะเมื่อเดย์ยกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นมาพาดที่ไ

เช้าวันต่อมา….ไอญดาตื่นขึ้นมาพร้อมอาการปวดหัวและเจ็บเมื่อยตามลำตัว และพอขยับตัวก็นิ่วหน้ากับอาการระบมที่จุดอ่อนไหวกลางลำตัว“อ๊ะ!”ทว่าเสียงร้องของเธอไม่ได้ทำให้คนที่นอนเอาแขนแกร่งพาดบนตัวเธอรู้สึกตัวเลย เพราะเดย์เหนื่อยจากการหักโหมมาทั้งคืนตอนนี้เลยหลับลึกไม่รู้ตัวไอญดารอบมองใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่มยามเขาหลับไหลที่ตอนนี้เขาดูเป็นแค่เด็กหนุ่มหน้าใส ไม่มีพิษมีภัย ไม่ได้ร้ายกาจเหมือนเมื่อคืน ใบหน้าเรียวสวยเห่อร้อนเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เธอกับเขาเป็นของกันแล้ว คิดแล้วก็เขิน^^เธอไม่ได้รู้สึกเสียใจแม้แต่น้อยกับเรื่องเมื่อคืน ตรงกันข้ามเธอมีความสุขและรู้สึกดีมากที่เห็นเดย์หลงใหลร่างกายของเธอ ไม่ว่าจะด้วยคำพูดที่เขาชมเธอไม่หยุดและสายตาหลงใหลและคลั่งไคล้อย่างเปิดเผยในยามที่เขามองเรือนร่างข่าวผ่องของเธอ“พี่เดย์ พี่เดย์คะ” เสียงหวานเรียกพร้อมตบบวกๆ ที่ท่อนแขนแกร่งที่กอดรัดเธอไม่ห่างทั้งคืน“อื้อออ ไอตื่นแล้วเหรอ” เดย์เอ่ยถามเสียงงัวเงีย“ไออยากเข้าห้องน้ำค่ะ พี่เดย์ขยับตัวออกจากไอก่อนได้ไหม” ไม่ใช่แค่แขนที่พาดไว้ตรงเอวแต่ขายาวก็เอาทับเธอไว้ เขาเอาตัวมาเบียดจนเธอแทบขยับตัวไม่ได้“ขอพี

วันต่อมา….เดย์พาไอญดาไปทานอาหารเย็นที่บ้านพร้อมแนะนำในฐานะแฟนสาว ซึ่งบนโต๊ะอาหารเย็นก็มีไนท์ร่วมด้วย ซึ่งไนท์ไม่ได้อยากอยู่ตรงนี้เลย แต่เขาก็จำใจต้องมาเพราะถ้าไม่มาไอญดาก็อาจจะรู้สึกไม่ดีก็ได้ ที่น้องชายฝาแฝดของแฟนไม่ยอมมาร่วมโต๊ะด้วย ไม่ยอมมาอยู่ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ด้วยหลังทานมื้อเย็นเสร็จ พ่อกับแม่เดย์ก็ถามไถ่ทำความรู้จักกันแฟนสาวของลูกชายอยู่พักใหญ่ ส่วนมากก็แม่เดย์ที่สงสัยไคร่รู้จักไอญดา เพราะเธอแปลกใจที่ลูกชายตัวดีที่เจ้าชู้เหมือนปลาไหล่เอาแฟนมาแนะนำก่อนลูกชายอีกคน พอได้พูดได้คุยได้รู้จักก็เข้าใจว่าเดย์คงตกหลุมรักความน่ารักน่าชังของไอญดาเข้า พอคลายความสงสัยแล้วผู้ใหญ่ทั้งสองคนก็ปลีกตัวออกไป เดย์จึงพาไอญดามาเดินเล่นที่สวนข้างบ้านเพราะเขามีใครบางคนอยากแนะนำให้เธอรู้จัก“ไอเดินออกไปรอกับไนท์ก่อนนะ พี่ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊ปหนึ่ง”“ได้ค่ะ” ไอญดารับคำด้วยสีหน้าไม่ค่อยมั่นใจนักเพราะเธอเจอไนท์ไม่กี่ครั้งเอง แถมยังไม่เคยพูดคุยกันจริงๆ จังๆ สักครั้ง และใบหน้าดุๆ นั้นทำให้เธอไม่ค่อยกล้าเข้าหาเขาก่อนเท่าไหร่ทั้งที่เขาเป็นน้องชายของแฟนหนุ่มทว่าไอญดาก็เดินออกไปที่สวนข้างบ้านตามที่เดย์บอก ท้าว

หลายวันต่อมา….“ไอ้ชิน” เดย์เดินเข้าห้องเรียนมาแล้วทรุดนั่งข้างชินที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือแล้วเอ่ยทักทายด้วยสีหน้าเหนื่อยๆ เซ็งๆ“ว่า?” ชินถามกลับโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเดย์ ยังตั้งหน้าตั้งตาเล่นโทรศัพท์ต่อไป“มึงเอารูปดาราเกาหลีสัก 2-3 คนมาให้กูทายชื่อดูดิ”“อะไรของมึง” ชินขมวดคิ้วเงยหน้ามองเดย์อย่างไม่เข้าใจ“เออน่า”“ไม่หา ไม่รู้จัก ไม่เคยดูซีรี่ย์ กูจะเอาเวลาที่ไหนไปดูวะ เลิกเรียนก็เข้าฟิตเนส หลังฟิตเนสก็แดกข้าวเย็น แดกเสร็จก็ต่อด้วยร้านเหล้า จบจากร้านเหล้าก็คั่วหญิง” ให้เอาเวลาอันมีค่าของเขาไปนั่งดูซีรี่ย์เนี่ยนะ ไร้สาระสิ้นดี!“มึงรู้ไหมตั้งแต่กูคบไอมากูดูซีรี่ย์ไปเกือบร้อยเรื่องแล้วว่ะ กูว่ากูแม่งรู้จักดาราเกาหลีเกือบทุกคนแล้ว”“อ่อ ที่มึงไม่ออกมาดื่มหลายอาทิตย์เพราะติดซีรี่ย์?”“ติดซีรี่ย์ห่าอะไร กูติดเมีย”“แล้วมึงไม่เบื่อบ้างอ่ะ ตัวติดกันทุกวัน” ตามเขาเป็นเงา เพื่อนโทรตามไม่เคยโผล่หน้ามา อะไรจะขนาดนั้น“เมียอ่ะไม่เบื่อ แต่เบื่อซีรี่ย์เกาหลีฉิบหาย” เดย์ตอบอย่างเซ็งๆ ทุกวันนี้เขาแทบจะฝันเป็นภาษาเกาหลีอยู่แล้ว“เบื่อก็ออกมาเที่ยวบ้าง ได้เมียแล้วอย่าลืมเพื่อนดิวะ”“คืนนี้ป