Lahat ng Kabanata ng Billionaire's Surrogate : Kabanata 131 - Kabanata 140

Elijah Theodore Martinez"Ayos ka lang ba?" ang may pag-aalalang tanong ko kay Eliana matapos naming bumalik sa opisina pagkatapos ng kaguluhan kanina sa conference room.“Yeah, okay lang ako. Saka hindi naman sila nakalapit sa akin kanina. You protected me kaya hindi ako nasaktan, marahil medyo nagulat lang, pero I’m fine, really,” sagot ko pa sa kanya habang tinatanggap ang tubig na kanyang iniaabot sa akin.Sa kalagitnaan naman ng aming pag-uusap ay siya namang pagpasok rin ni Davos bitbit ang isang envelop na agad naman niyang ibinigay kay Theo.“Boss, nakuha ko na ang pinapatrabaho mo sa akin,” sabi pa niya.Kinuha naman ni Theo ang mga dokumento bago ito umupong muli sa aking tabi. Si Davos naman ay inokupa ang kaharap naming upuan habang patuloy lang sa pagpapaliwanag sa kanyang natuklasan.“Base sa nakalap ko, si Ma’am Therese ang unang nagbigay ng pondo sa mga Sanchez para maitayo ang RS Bank. Ito rin ang parehong taon noong mga panahon na iniwan kayo ng mommy mo matapos mawa

"It’s all about what happened three years ago, between me and Eliana," tila ba malakas na kalansing ang aking narinig sa loob ng aking tenga dahil sa kanyang sinabi.Oo, at ngayon ay handa ko nang kalimutan ang lahat ng iyon alang-alang sa pamilya namin ni Eliana. Malaki rin ang tiwala ko sa babaeng nasa tabi ko ngayon na kahit noon ay hindi naman niya ginusto ang nangyari. Ngunit mayroon pa ring parte sa akin na ayaw kong marinig ang kabuuan ng kaganapan ng gabing iyon. Dahil aminin ko man sa sarili ko o hindi, labis-labis pa rin ang galit at selos ko, maisip ko pa lang na may ibang lalaking nakakita at nakahawak kay Eliana, dahil para sa akin, tanging ako lang ang may karapatan sa kanya.“We don’t need to hear that anymore. Masaya na kami ngayon at hindi na namin kailangan iyan,” matigas na ani ko habang mas lalong humihigpit ang pagkakakapit kay Eliana.Napansin naman ng huli ang pagpipigil ko sa aking galit kaya naman pasimple rin niyang hinahaplos ang aking kamay na tila ba ako'y

Dahil sa ibinalita ni Theo ay mas lalong naghigpit ang pagbabantay sa buong kabahayan. Tumawag na rin siya sa isa pa niyang kasamahan para magpadala ng karagdagang tauhan na magbabantay sa amin para makasigurado ang aming kaligtasan. Dahil sabi nga ni Tito Elias ay posible na kami ang balikan ng mga Sanchez at ni Therese, lalo na at napag-alaman namin na matagal na palang iniimbestigahan ni Tito Elias ang mga ito.“Aalis ka pa rin ba? Hindi ba puwedeng dito ka na lang?” nag-aalalang tanong ko kay Theo nang sa kanyang pagbaba muli ay nakabihis na ito at handa nang pumasok sa opisina.Isang masuyong halik naman ang kanyang ibinigay sa akin bago ako mahigpit na niyakap.“I need to. Saka may mga kasama naman akong bodyguards, walang mangyayaring masama sa akin,” paninigurado pa nito kaya naman kahit labag sa aking loob ay wala rin akong nagawa kundi ang payagan siya. Naabutan pa nga siya ni Emma na papaalis kaya naman ang bata ay nag-iiyak at humabol pa sa kanya.Wala ring palya ang pagpa

Elijah Theodore MartinezHindi pa rin tumitigil sa pag-iyak si Ethan kahit yakap-yakap na namin siya ni Eliana. Talaga namang bakas pa rin ang takot at trauma sa sistema ng bata kaya naman maging sa pagtulog ay hindi namin siya iniwan na dalawa.Pagsapit ng gabi at nang masiguradong mahimbing na ang tulog ng mga bata ay nagpaalam naman ako kay Eliana para kitain si Davos at ang ilang mga tauhan ko, dahil kahit walang pangalan ang sulat na nakita namin kay Ethan kanina ay may hinala na ako kung sino ang gumawa nito sa anak ko, at ipinapangako ko na hindi ako titigil hangga't hindi sila nahuhuli.“Boss… nandito na ang kuha ng CCTV sa amusement park kanina,” agad na bungad sa akin ni Davos nang makita akong pababa sa hagdan. Nandito lang din sila sa loob ng aming bahay kasama si Daddy dahil hindi ko rin naman kayang iwan ang mag-iina ko nang matagal.Agad naman akong lumapit dito at mabilis naman niyang ipinatong sa gitna ng maliit na mesa ang laptop na kanyang hawak nang sa gayon ay mak

Eliana Grace Herrera"Mommy, look! I got a perfect score in math," malawak ang ngiting sabi ni Ethan matapos itong makalapit sa aming pwesto ni Theo na naghihintay sa may labas ng kanyang paaralan.Halos isang linggo na rin kasi mula nang magsimula ang kanyang klase at kitang-kita sa mukha ng aming anak kung gaano siya kasaya."Really? Let me see," nakangiti ko ring sabi sa kanya bago kinuha ang papel na kanyang hawak."It is just a fill-in-the-blank number sequence of 1 to 20, but for a pre-KG student like Ethan, it is a really big achievement.""That’s nice, kuya. Daddy and Mommy are so proud of you," ani ko pa sa kanya."May prize si Ethan, Daddy, very good si Ethan eh," malawak pa rin ang ngiti niya habang nakatingin sa ama.Napailing naman si Theo dahil alam niyang hindi niya matatanggihan ang bata. Sinanay niya rin kasi ito na sa tuwing may gagawin ang anak namin na maganda o kaya kapag may na-a-achieve sila kahit maliit na bagay ay bibigyan niya ito ng premyo."What do you want