All Chapters of หวง ฤทธิ์ รัก: Chapter 31 - Chapter 40

น้ำคำบอกเล่าจากปากปิยฉัตร ว่าปานระพีประสบอุบัติเหตุอาการสาหัส เป็นตายเท่ากัน ว่าทำให้หัวใจหล่นวูบแล้ว แต่ความจริงที่เพิ่งได้รับรู้ว่า แท้จริงแล้วคนที่สละไตข้างหนึ่งให้เขาคือปานระพีกลับช็อกหนักยิ่งกว่า และเธอก็กำลังจะเอาชีวิตไม่รอดเพราะเหลือไตแค่ข้างเดียว อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ซี่โครงหักทิ่มไต ส่งผลให้มีการบาดเจ็บของไตรุนแรง เสียเลือดมาก จนทำให้ปานระพีมีอาการช็อกแบบเฉียบพลัน ถ้าเป็นคนปกติธรรมดาก็อาจจะมีเปอร์เซ็นต์รอดค่อนข้างสูง แต่เธออาจจะไม่โชคดีอย่างนั้น เพราะมีไตเหลืออยู่แค่ข้างเดียว ถ้าปานระพีไม่เอาไตข้างหนึ่งให้สามีห่วยๆ อย่างเขา เธอก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาเช่นนั้น และความจริงเรื่องไตก็คือความลับที่เขาพยายามค้นหามาโดยตลอด แต่กลับไม่ได้ข้อมูลอะไร ต่อให้จะใช้เส้นสายของจอมพลซึ่งเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนโรงพยาบาลรักษ์ ทุกอย่างก็ยังคงเป็นปริศนา กระทั่งถึงตอนนี้ ตอนที่เขารู้ความจริงด้วยความรู้สึกอันแสนเจ็บปวด หัวใจหนักอึ้งเหมือนมีหินผามาถ่วง“ใครก็ได้ ช่วยบอกผมที ว่าเมียผมเข้าไปเกี่ยวข้องกับคดีระยำนั่นได้ยังไง”ทันทีที่เริ่มจับต้นชนปลายได้ว่าปานระพีถูกดึงเข้าไปมีเอี่ยวกับคดีที่

คำตอบแบบไม่รักษามาดทำให้คนฟังหลุดขำ“สมน้ำหน้า!”“แล้วกูยังเสือกไปว่าเขาร่านอีก”ที่พูดไปเพราะหึงจนควันออกหู “เออ! ปากหมาโดยแท้เพื่อนกู สมแล้วล่ะ ที่ผู้หญิงเขาปัดตูดหนี”ดอกแรกว่าเจ็บแล้ว ดอกที่สองยิ่งกว่า “แหม…ไอ้คนดี! ไอ้คนไม่ปากปีจอ! อย่านึกนะว่ากูไม่รู้ว่ามึงก็ ‘โคตรหมา’ ไม่ต่างจากกู กูก็สมน้ำหน้ามึงเหมือนกันนั่นแหละ เพราะมึงก็ถูกเมียทิ้งไม่ต่างจากกู” คนถูกเหยียบคืนทำหน้าซังกะตายเหมือนหมาป่วย แล้วเอ่ยถามเมื่อนึกขึ้นได้ “เออ ว่าแต่ มึงไม่รู้จริงดิ ว่าเมียมึงเอาไตให้”“กูก็รู้พร้อมๆ กับมึงในวันนั้นนั่นแหละ”“อ้าวเวร! แล้วไอ้ที่ใช้เส้นสายของกูในฐานะผู้ถือหุ้นโรงพยาบาลรักษ์ล่ะวะ”คนที่ช่วงนั้นมัวแต่งยุ่งๆ เรื่องเมียของตัวเองเอ่ยถามด้วยความสงสัย จอมพลก็แค่ใช้ความเป็นหุ้นส่วนของโรงพยาบาลรักษ์เปิดทางให้เพื่อนซี้ แต่ไม่ได้ติดตามผลจนกระทั่งถึงตอนนี้ “ตอนนั้นกูรู้แค่ว่าสิ่งที่คณิสราเล่ามาล้วนตอแหลทั้งเพ เอกสารการรักษาบางฉบับมีข้อมูลคลาดเคลื่อนไม่ตรงกัน แน่นอนว่านั่นน่ะสร้างขึ้นจากอิทธิพลของพ่อหล่อนล้วนๆ” “หึ! ถึงว่ามึงถึงได้ถอยออกมาจากยัยหมอจอมฉกนั่น”ที่จริงมหรรณ

เวรเอ๊ย! ใครวะ? ใจร้ายทำกับเด็กได้ลงคอไวเท่าความคิดเขาก็รีบก้าวยาวๆ ไปหาเด็กน้อย รีบแก้มัดให้เธอ แล้วจากนั้นก็อุ้มร่างสะบักสะบอมออกไปจากห้องน้ำอย่างฉับไว จังหวะนั้นบอดี้การ์ดของพ่อก็มาหาพอดี ฉะนั้นจึงสั่งให้รีบไปแจ้งทางสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าถึงเรื่องของเด็กหญิง ก่อนจะรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาล ที่จริงส่งคนเจ็บที่เขาบังเอิญไปเห็นและช่วยไว้ให้ถึงมือหมอก็น่าจะพอ หากพยาบาลไม่มาแจ้งเสียก่อน ว่าเธอเสียเลือดมาก แต่เลือดที่คลังเกิดหมด และเขาดันมีเลือดกรุ๊ปเดียวกับเธอ ฉะนั้นเขาจึงบริจาคเลือดให้เธอ และอยู่เฝ้าคนเจ็บจนกระทั่งพ่อของเขามาที่โรงพยาบาลพร้อมกับคนดูแลสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ซึ่งคนหลังเล่าให้ฟังว่า สาวน้อยที่เขาช่วยไว้เพราะอยู่ๆ ก็เกิดใจอ่อน และเสือกอยากเป็นคนดี ทั้งที่ไม่เคยสนว่าใครจะกระเสือกกระสนขาดใจตายตรงหน้า เธอชื่อปานระพี เป็นเด็กมีปัญหา เข้ากับเพื่อนคนอื่นๆ ไม่ได้ และมักจะถูกกลั่นแกล้งอยู่เป็นประจำ แต่ครั้งนี้ถือว่ารุนแรงและน่าตกใจที่สุด เพราะเด็กถึงขั้นลงไม้ลงมือจนเลือดตกยางออก ทันทีที่ฟังน้ำคำบอกเล่าจบ มหรรณพก็ถามถึงตัวคนทำด้วยท่าทางขึงขังเอาเรื่อง ก่อนจะเริ่มสงบลง เมื่

“จุ๊ๆๆ ไม่เจอกันแค่ไม่กี่เดือน ทำไมเรียกผัวซะเหินห่างขนาดนั้นล่ะพิกกี้”“คุณไม่ใช่ผัวฉัน!”“แหม…พูดแบบนี้ คงต้องพิสูจน์ซะแล้ว ว่าทำไมเราสองคนถึงเป็นผัวเมียกัน”น้ำเสียงที่คนกักขฬะจงใจปั้นให้กระเส่าทำเอาปานระพีขนลุกซู่ เค้นเสียงกระด้างประณามและขับไล่ “คนสารเลว! ไปตายซะ!”“ปากเก่งแบบนี้ เวลา ‘ขึ้นให้ผัว’ ก็ช่วยขึ้นให้มันเก่งๆ ด้วยนะจ๊ะ”ขาดคำคนหน้าทนก็กดจมูกลงหอมแก้มนุ่มแรงๆฟอด!!!และได้ค่าตอบแทนจากสาวเจ้าทันควันฉาด!!!ฉาด!!!ตบแบบเน้นๆ เนื้อๆ สองรอบทำเอาใบหน้าหล่อลากไส้หันซ้ายหันขวา และเป็นปื้นแดงรอยนิ้วมือทันตา คนถูกเมียตบหลับตาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกัดฟันเค้นเสียงดุๆ ออกมา “ถ้ายังกล้าทำร้ายผัวอีก จะโดนดีนะจ๊ะ…บอกก่อน” เขาแจ้งใบเตือน แต่คนถูกล้อเล่นกับความรู้สึกหาสนไม่ ประเคนฝ่ามือใส่ซีกแก้มสากไปสุดแรงสองครั้งติดๆเผียะ!!!เผียะ!!! ทันใดนั้นเจ้าของฝ่ามืออรหันต์ก็หลุดอุทานหน้าตื่น เมื่อถูกผลักลงไปจมกับเตียง โดยมีร่างใหญ่ทาบทับเอาไว้อีกที ยังไม่ทันจะได้จับต้นชนปลายก็ต้องตาเบิกโพลง เมื่อปากหยักฉกเข้าหาปากอิ่ม แล้วบดขยี้อย่างดุดันเอาแต่ใจ ปานระพีดิ้นอึกอัก ส่ายหน้าหนีพัลวัน มือจิกข

ปานระพีปล่อยให้อีกฝ่ายร้องไห้อยู่เงียบๆ ให้เขาเข้าใจว่าเธอหลับไปแล้ว กระทั่งมหรรณพจัดการกับอารมณ์อันอ่อนไหวจนน่าบัดซบของตัวเองได้ เขาถึงพลิกร่างอ้อนแอ้นมาหา ขยับหัวทุยเข้าซุกอก ตระกองกอดเอวคอด จูบกระหม่อมบางอย่างอ่อนโยนหลายต่อหลายครั้ง จากนั้นก็นอนลืมตาโพลง เพราะไม่อาจข่มตาหลับ ความรู้สึกผิดมากมายท่วมท้น ความเสียใจที่ล้นอก ทำให้มหรรณพออกอาการกระวนกระวายใจ จนต้องผุดลุกขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ออกไปดูดบุหรี่ตรงระเบียงหมดไปสองมวนความรู้สึกอึนๆ ก็ยังก่อกวนจิตใจ จนไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้ สุดท้ายก็ต้องผลุนผลันออกมาจากห้องนอน ไปเรียกบอดี้การ์ดที่อยู่เวรยาม รวมทั้งวิชัย ที่กำลังสุมหัวกันดื่มกาแฟ หลังจากเปลี่ยนกะรอบดึก จากนั้นก็สั่งให้ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์มาออกกำลังกายกับตน แบบตัวต่อตัว ทีละคน คนแล้วคนเล่า ส่วนมากจะเป็นเขาที่ไล่กวดลูกน้องจนลงไปนอนแผ่นหลาไม่เป็นท่า ไม่ก็เลือดกบปาก แต่ก็มีเพลี่ยงพล้ำถูกชกหน้าหันไปเหมือนกัน หากว่าแค่นั้นกลับไม่ทำให้มหรรณพหยุดบ้าเลือดได้ง่ายๆ “เข้ามาสิวะ!”หลังจากยกนิ้วโป้งเช็ดเลือดตรงมุมปาก เสียงกระด้างก็ตะโกนเรียกชายร่างยักษ์ที่ต่างนอนระเนระนาดอยู่กับพื้น ส่วนต