All Chapters of Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง: Chapter 41 - Chapter 50

บดินทร์ใช้สายตาส่งหุ้นส่วนคนใหม่จากบริเวณชั้นลอยของโซน VIP แต่ในจังหวะที่กำลังจะหมุนตัวเพื่อเดินกลับเข้าไปยังห้องทำงาน สายตาก็สะดุดเข้ากับใบหน้าสะสวยของหญิงสาวที่กำลังวาดลวดลายร้อนแรงกับเพื่อนอีกคนด้วยใบหน้าที่สวยเฉี่ยวสะดุดตาทำให้เขาก็สามารถจดจำเธอได้อย่างรวดเร็วแม้จะเคยเห็นจากประวัติที่เชนส่งให้ดูเพียงครั้งเดียวเขามองไล่ไปตามเรือนร่างเย้ายวนเกินวัยของเด็กสาวแล้วยกยิ้มมุมปาก ส่งสัญญาณเรียกเชนให้ก้าวเข้ามาหา"ยัยเด็กนั่น ใช่ไหม?""ครับนาย""หึหึ"บดินทร์เค้นหัวเราะในลำคอ แววตาเปล่งประกายวาววับอย่างนึกสนุกขณะทอดมองสองสาวซึ่งกำลังยืนโยกย้ายอยู่ในโซน VIP ชั้นล่าง ไม่แปลกใจแล้วว่าทำให้น้องชายของเขาถึงคลั่งนักชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาน้องชายคนสนิทเพื่อเช็กข้อมูลบางอย่างให้แน่ใจก่อน ซึ่งรอสายไม่นานอีกฝ่ายก็ส่งเสียงตอบรับกลับมา(มีไรวะเฮีย)"ยัยเด็กนั่น แฟนหรือเมีย?"(เฮียหมายถึงใบบัวเหรอ)"เออ"(ว่าที่เมีย!)"หึหึ งั้นเหรอ"(จะโทรมาถามแค่นี้ เฮียมีไรอีกไหม ไม้ขับรถอยู่)"เปล่า แค่จะโทรมาบอกว่า ...แฟนมึงตอนเมานี่ น่ารักดีนะ"(หะ? คืออะไรวะ นี่แฟนไม้อยู่ที่คลับเฮียเหรอ)"เออ"(แม่

พนักงานนำพวกเขามาส่งที่ห้อง VVIP03 ต้นไม้ค่อย ๆ วางหญิงสาวที่มีสภาพอยู่ไม่สุขลงบนเตียงนุ่มอย่างระมัดระวัง จัดท่าให้เธอนั่งห้อยขาที่ปลายเตียงดี ๆ ก่อนเดินไปหาสิ่งที่พอจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นจากเคาน์เตอร์บาร์เขากวาดสายตามองเคาน์เตอร์บาร์ที่เต็มไปด้วยเครื่องดื่มมากมายหลากหลายยี่ห้อแล้วขมวดคิ้วแน่น นี่มันห้อง VVIP หรือร้านขายเหล้าวะ เล่นยกมาเป็นสิบยี่ห้อเชียวเขาส่ายหน้าไปมาแล้วรื้อหาขวดน้ำเปล่าที่อาจแฝงอยู่ในกลุ่มขวดแอลกอฮอล์ โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่ามันไม่ได้ถูกจัดวางไว้แค่ตรงนี้เท่านั้นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มมัวแต่ง่วนกับการหาอะไรบางอย่างที่เคาน์เตอร์ หญิงสาวจึงเอื้อมมือไปหยิบเอาขวดที่มีรูปทรงแปลกตาบนโต๊ะหัวเตียงมาสำรวจด้วยความอยากรู้อยากเห็นกลิ่นที่โชยออกมาจากปากขวดที่ถูกเปิดทิ้งไว้ มันหอมละมุนและดึงดูดเสียจนใบบัวอดใจไม่ไหว รินของเหลวสีเข้มใส่แก้วเปล่าซึ่งวางอยู่ข้างกันก่อนยกขึ้นจิบเธอเบิกตา เป็นประกายหลังพบว่ามันรสชาตินุ่มละมุนกว่าทุกยี่ห้อที่เคยลิ้มลองมา ด้วยเหตุนี้ของเหลวที่เหลือจึงถูกกระดกเข้าปากแล้วรินเซตใหม่อย่างรวดเร็ว“เฮ้ย!”กว่าต้นไม้จะหันกลับมาเจอแก้วที่สามก็ถูกดื่มไปเกือบคร

"ไม้ อ๊า~"เพียงแค่เขาตวัดปลายลิ้นลงบนจุดอ่อนไหว ใบหน้าหวานก็เชิดขึ้นครางลั่น ความรู้สึกดีวิ่งวนไปตามร่างกายอย่างประหลาดเธอสอดมือเข้าใต้เรือนผมสีน้ำเงินเข้ม ดึงทึ้งจนมันยุ่งเหยิงหวังระบายความกระสันที่มันอัดแน่นอยู่ภายในกายสาวจนล้นปรี่ต้นไม้สอดมือเข้าใต้สะโพกอวบแล้วยกมันลอยขึ้นมาจากเตียงนุ่ม เหลือบตามองสีหน้าทรมานของเธอเพียงนิดก็เกร็งปลายลิ้นสอดจ้วงเข้าไปในร่องรักอบอุ่นที่กำลังตอดรัดระรัว "มะ...ไม้ ต้นไม้ มัน ละ..ลึกไป อื้ออ"เสียงหวานครางกระท่อนกระแท่นสลับกับหอบหายใจถี่ ๆ ร่างกายร้อนรุ่มราวกับถูกแผดเผาเมื่อถูกความเสียวซ่านตรงเข้าโจมตีอย่างหนักหน่วง ความรู้สึกดีทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนมองเห็นเส้นชัยอยู่รำไรต้นไม้ครางงึมงำ เร่งจังหวะการสอดแทงให้ดุดันขึ้นพลางเลื่อนมือไปบีบเคล้นสองเต้าอวบ เมื่อรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดที่บ่งบอกว่าหญิงสาวกำลังจะแตะฝั่งฝันในไม่ช้า"พะ...พอก่อน ตะ...ต้นไม้ อะ อ๊ายยยย"ใบบัวหวีดร้องเสียงหลงและเพียงไม่กี่อึดใจต่อมาร่างก็แอ่นโค้ง ความสุขอันแสนหวานพรั่งพรูออกมาเป็นหยาดน้ำสีใสอย่างทะลักทลายจนเปรอะเต็มใบหน้าคมคายในเวลาต่อมาต้นไม้ตวัดลิ้นปาดเลียให้อย่าง

ความปวดเมื่อยตรงเข้าเล่นงานทุกส่วนของร่างกายทันทีที่รู้สึกตัว โดยเฉพาะสองขาเรียวที่ขยับเขยื้อนเพียงเล็กน้อยก็ปวดร้าวจนน้ำตาซึม"เจ็บเหรอที่รัก"เสียงทุ้มเอ่ยถาม ทำให้ใบบัวลืมตาโพลงขึ้นมามองด้วยความตกใจ ดวงตาจะเบิกกว้างจนแทบเท่าไข่ห่านเมื่อพบคนเอาแต่ใจกำลังฉีกยิ้มกว้าง อวดฟันขาวให้เธอดูในระยะประชิดก่อนปากร้อนจะฉกเข้ามาบดจูบอย่างดูดดื่มเป็นการต้อนรับเช้าวันใหม่ ทำเอาสติของคนที่เพิ่งตื่นกระเจิดกระเจิงไปไกล"อื้ออ"ใบบัวครางประท้วง ใบหน้านวลเห่อร้อนแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู มือเล็กรีบตวัดผ้าห่มขึ้นคลุมใบหน้าเพื่อปิดกั้นสายตาร้อนแรงของอีกฝ่ายทันทีที่ริมฝีปากได้รับอิสระ รู้สึกอับอายกับสิ่งที่ร่วมกระทำด้วยกันจนไม่กล้าสู้สายตาคราวก่อนมันเกิดขึ้นเพราะฤทธิ์ยาของคนชั่วช้า แต่ว่าคราวนี้มัน ....แม้จะพยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่าทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความเมา แต่ในใจลึก ๆ เธอเองก็รู้ดีว่าร่างกายได้รับแอลกอฮอล์ไปก็จริง แต่ว่าเธอกระทำมันลงไปในขณะที่ยังมีสติใช่! เธอรับรู้! รับรู้ทุกอย่าง ทุกการสัมผัสและทุกความรู้สึกด้วย ยิ่งคิดก็ยิ่งอับอาย"นี่~ คลุมแบบนี้จะหายใจออกเหรอ ออกมาคุยกันก่อนสิ"ต้นไ

"คิดว่าไม้จะทำอะไรหืม"ต้นไม้ครางถามเสียงแหบพร่า ยิ่งเห็นหญิงสาวพยายามทำขึงขัง​แล้วขึ้นเสียงเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย เขาก็ยิ่งอยากกลั่นแกล้งให้เธอแผดเสียงดังขึ้นกว่าเดิมสายตาเป็นประกายอย่างรู้ทันทำเอาใบบัวอายม้วนจนแทบอยากจะมุดดินหนี แต่เพราะสองแขนที่วางค้ำบนเคาน์เตอร์แล้วกักเธอเอาไว้ในอ้อมแขน เธอจึงทำได้แต่ถลึงตาปราม"ยัยคนหื่น หึหึ""นายสิหื่นไอ้คนบ้า อ๊ะ!"ใบบัวอุทานแล้วหลับตาปี๋ด้วยความตกใจ เมื่อจู่ ๆ ชายหนุ่มก็เลื่อนใบหน้าเข้ามาแล้วทำท่าคล้ายจะประกบจูบเธออีกครั้ง แต่หลับตาอยู่นานก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอจึงค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมามองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ พลันความหวาดหวั่นก็แปรเปลี่ยนเป็นความขุ่นเคืองหลังมองเห็นสีหน้าของคนที่กลั้นขำจนหูแดง"นี่! นายแกล้งฉันเหรอ!"ต้นไม้ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างสุดกลั้น แล้วรีบเบี่ยงตัวหลบกำปั้นที่เหวี่ยงไปมาอย่างสะเปะสะปะ ทำเอาหญิงสาวยิ่งโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่ทำให้เขาเจ็บไม่ได้"ฮึ้ย ออกไปเลยนะ!""ครับ ๆ ""ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้คนนิสัยไม่ดี" หญิงสาวทำปากขมุบขมิบกล่าวคาดโทษในระดับเสียงที่ต้องการพูดกับตัวเอง แต่เพราะในนี้เป็นห้องน้ำ เสียงจึงดังก้อ