All Chapters of ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน: Chapter 201 - Chapter 210

“เวินรั่วอัน เธอหัดใช้สมองหน่อยเถอะ นี่คือคำชี้แนะจากใจจริงของฉัน!”ในตอนนั้นก็ถึงคิวเจียงซานนักเรียนดีเด่นที่เป็นตัวแทนรุ่นขึ้นไปพูดสุทรพจน์บนเวที เธอเริ่มต้นด้วยการแนะนำตัวเอง จากนั้นก็แนะนำเพื่อนร่วมชั้นที่เข้าร่วมพิธีในวันนี้ทีละคน จนกระทั่งถึงเวลาแนะนำหลินชิงเหยียน เธอก็เม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า “ฉันไม่ขอเอ่ยชื่อของเธอ แต่หวังว่าเธอจะทำตัวดีขึ้นกว่านี้ก็แล้วกัน”เธอไม่เอ่ยชื่อ แต่เพื่อนร่วมชั้นทุกคนล้วนหันไปมองทางหลินชิงเหยียน เมื่อคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกเขามองไปทางหลินชิงเหยียนจึงมองตามด้วย ตอนนี้หลินชิงเหยียนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะถูกคนมองด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่เธอก็ยังสงบนิ่ง ท่าทางผ่อนคลาย อีกทั้งใบหน้ายังประดับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ เมื่อเห็นท่าทางของเธอเช่นนั้น เจียงซานก็โมโหขึ้นมา แต่ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังอยู่ในพิธีใหญ่ ดังนั้นจึงพูดอะไรมากไม่ได้ และเริ่มหยิบสคริปขึ้นมาอ่าน ทว่าเพิ่งอ่านไปได้แค่ไม่กี่ประโยค เสียงลำโพงที่อยู่ในห้องจัดแสดงก็เริ่มหอนขึ้นมา พร้อมตามมาด้วยเสียงบันทึกสนทนา“ฉันจะบอกความจริงให้ฟังก็แล้วกัน ในปีนั้นคนที่เอาโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเธอไม่ใช

“เวินรั่วอัน เธอยังมีหน้ามาพูดกับฉันแบบนี้อีกเหรอ?” หลินชิงเหยียนแค่นหัวเราะ “ความจริงแล้วคนที่ควรได้รับการแก้แค้นมากที่สุดก็คือเธอ แต่ฉันไม่รีบ ถ้าฉันจะแก้แค้น สิบปีก็ยังไม่สาย!”เมื่อหลินชิงเหยียนพูดจบก็เดินทางไปที่สถานีตำรวจพร้อมกับคุณตำรวจ หลังจากให้ความร่วมมือสอบปากคำเรียบร้อยแล้ว เธอก็กลับออกมา เซิ่งหนิงและอันชิงเล่อที่มีสีหน้าบูดบึ้งกำลังยืนรออยู่ด้านนอก พวกเขาน่าจะได้ยินเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น ดังนั้นจึงมารับเธอที่นี่ หลินชิงเหยียนเพิ่งเดินลงจากบันได ตอนนั้นเซิ่งถิงก็ขับรถเข้ามาพอดี เธอโทรหาลุงเว่ยเพื่อขอให้เขาช่วยจัดการเรื่องรถชนอีกครั้งเมื่อวานมีครั้งหนึ่ง วันนี้ก็อีกครั้งหนึ่ง เมื่อวานเป็นรถปอร์เช่ วันนี้เป็นเฟอร์รารี่ลุงเว่ยไม่ได้พูดอะไร แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกปวดใจ เซิ่งถิงลงจากรถ สีหน้าค่อนข้างย่ำแย่ หลินชิงเหยียนคิดว่าความรู้สึกของนายจ้างเป็นเรื่องสำคัญมาก ดังนั้นเธอจึงรีบเดินผ่านเซิ่งหนิงและอันชิงเล่อ และวิ่งตรงไปหาเซิ่งถิง“เอ่อ ฉันทำรถทั้งสองคันของคุณพังหมดเลย ฉัน…ฉันน่าจะชดใช้ไม่ไหว” รถสองคันนี้มีราคารวมกันมากกว่าห้าสิบล้าน เธอไม่สามารถชดใช้ไหวแน่น

สถานที่แห่งนั้นคือโรงแรม เดิมทีแล้วเธอแค่อยากจะไปส่งเซิ่งหนิงเท่านั้น แล้วเธอก็จะกลับไปที่ร้านอาหาร แต่เธอบังเอิญเห็นว่าเด็กคนนั้นหยิบอิฐก้อนหนึ่งใส่ลงไปในกระเป๋าเธอกลัวว่าเขาจะก่อเรื่องเพราะความหุนหันพลันแล่นของตนเอง หลินชิงเหยียนจึงติดตามไปอย่างไม่มีทางเลือก ประตูห้องหนึ่งในชั้นสามของโรงแรมถูกเปิดออก ด้านในมีคนอยู่จำนวนไม่น้อย พวกเขาทุกคนล้วนเป็นพี่น้องของเซิ่งหนิง พวกเขาก็มาช่วยเป็นกำลังเสริมของที่นี่เหมือนกัน เซิ่งหนิงวิ่งเข้าไปด้านใน จากนั้นก็เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังยกมือกุมศีรษะแล้วร้องไห้ ส่วนฝ่ายหญิงมีเพียงผ้าปูที่นอนที่คลุมร่างกาย ผมเพ้ายุ่งเหยิง และกำลังสูบบุหรี่อย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่ชายชู้เป็นคนที่มีร่างกายสูงใหญ่ ทว่าต่อให้มีร่างกายกำยำก็ไม่สามารถรับมือกับเด็กหนุ่มร่างกายแข็งแรงจำนวนมากได้ ดังนั้นเขาจึงถูกขังอยู่ในห้องและโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือหลินชิงเหยียนอยากจะชะโงกหน้าเข้าไปดู แต่เซิ่งหนิงกลับเอามือมาปิดตาเธอไว้ “ผู้ชายคนนั้นไม่ได้สวมเสื้อผ้า”“จริงเหรอ?”“แล้วทำไมคุณถึงยังดูตื่นเต้นอยู่ล่ะ?”“ฉันเปล่า อย่ามาพูดอะไรมั่ว ๆ นะ”“ผมจะฟ้องพี่ชาย!”เพื่อ

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จเรียบร้อย ไป๋อิงก็หันไปมองทางเซิ่งหนิงอีกครั้ง เมื่อเซิ่งหนิงเห็นว่าเธอมองมา เขาก็ยืดแผ่นหลังขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ฉันเพิ่งกลับมาเมื่อวานนี้ อาจจะไปเยี่ยมคุณป้าช้าหน่อยนะ” ไป๋อิงเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเซิ่งหนิง จากนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย เซิ่งหนิงพยักหน้า “แม่ของผมพูดถึงคุณอยู่เป็นประจำ”“ได้ยินมาว่า…” ไป๋อิงเผยรอยยิ้มจาง ๆ “พี่ชายของนายกำลังจะแต่งงานแล้วเหรอ?”“ใช่ครับ วันที่ 26 เดือนนี้ ตระกูลของพวกเราน่าจะส่งการ์ดเชิญไปให้พวกคุณแล้ว”“ฉันเห็นแล้วล่ะ”“อ่า”ไป๋อิงนิ่งไปครู่หนึ่ง “เจ้าสาวมีชื่อว่าหลินชิงเหยียนอย่างนั้นเหรอ?”เซิ่งหนิงรีบจับแขนหลินชิงเหยียนที่ยืนอยู่ด้านข้าง “นี่ นี่คือพี่สะใภ้ของผมครับ”ในตอนนั้นไป๋อิงถึงเพิ่งหันมาเห็นหลินชิงเหยียน เธอใช้สายตาสำรวจอย่างละเอียด “พวกเราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า?”หลินชิงเหยียนไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลไป๋เลยแม้แต่น้อย “ฉันไม่รู้จักคุณหนูไป๋ พวกเราไม่เคยเจอกันมาก่อน” “ถ้าอย่างนั้นก็คงจะบังเอิญชื่อแซ่เดียวกัน” ไป๋อิงยิ้มอีกครั้ง “ฉันเป็นเพื่อนกับเซิ่งถิง ขอแสดงความยินดีกับพวกคุณด้วยนะ”“ขอบคุณค่ะ”“แ

ขณะที่คุณนายไป๋พูด เธอก็หันไปพยักหน้าให้กับสาวใช้ที่อยู่ด้านข้าง สาวใช้คนนั้นรีบหิ้วตัวหลินชิงเหยียนแล้วโยนไปด้านนอก อาจเป็นเพราะเธอกลัวว่าจะมีแขกมาเห็น พวกเขาจึงพาเธอมาที่ประตูด้านหลัง ก่อนจะผลักลงไปในแอ่งน้ำ“ตระกูลไป๋ไม่มีทางยอมรับเธอ เธอเลิกคิดเรื่องนั้นไปซะเถอะ! แล้วอีกอย่างหลังจากนี้อย่ามาปรากฏตัวต่อหน้าคนตระกูลไป๋อีก เพราะมันทำให้พวกเราเสียสายตา!”วันนั้นฝนตกหนักมาก น้ำแทบจะท่วม แม่เคยบอกว่า เธอหมั้นกับไป๋เจ๋อหย่วนไว้แล้ว แต่เขากลับนอกใจ หญิงชู้คนนั้นก็คือคุณนายไป๋ หลังจากนั้นตระกูลของคุณตาก็ล้มละลาย ตระกูลไป๋จึงตัดขาดความสัมพันธ์ ยกเลิกงานหมั้น แต่ตอนนั้นแม่กำลังตั้งครรภ์เธออยู่แล้ว ตอนที่เธอเดินทางไปที่ตระกูลไป๋ เธอก็ถูกไล่ออกมา เนื่องจากเธอไม่มีทางเลือกอื่น ดังนั้นจึงต้องแต่งงานกับหลิวเหลียงอัน เธอหวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลิวเหลียงอันคนนั้นจะดีแต่เปลือก หลังจากผ่านมาไม่นานเขาก็เริ่มกินเหล้า ทำร้ายคนในครอบครัว ถึงขั้นหมายตาหลินชิงเหยียนด้วยและทำให้เกิดเหตุการณ์ตามมา หลินชิงเหยียนไม่อยากนึกถึงเหตุการณ์เหล่านั้น แต่วันนี้เธอกลับได้พบกับไป๋