All Chapters of CAN I? รักได้ไหม หนูไม่ดื้อ NC20+: Chapter 21 - Chapter 30

ข้างในของเกวรินตอดรัดเขาแน่นมากกว่าที่เคยจินตนาการเอาไว้เสียอีก ดวงตาคมกริบก้มมองกลีบอูมบวมเป่งที่โอบอุ้มลำยาวของเขาเอาไว้ ทั้งยังมีเลือดบริสุทธิ์เปรอะเปื้อนอยู่ตรงนั้นก็อดที่จะสงสารไม่ได้ครั้งแรกของเธอ เขาก็เผลอรุนแรงเสียแล้ว...“อึก...หนูเจ็บ...”“ไม่ต้องร้อง...เฮียสัญญาว่ามันจะเจ็บแค่แป๊บเดียว”นิ้วยาวเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มใสอย่างอ่อนโยน ก้มลงไปจูบริมฝีปากนุ่มของเธอเบาๆ อย่างปลอบประโลม ด้านล่างก็แช่ค้างเอาไว้อย่างนั้นพร้อมบดคลึงหมุนไปมาเบาๆ เพื่อให้เธอสามารถปรับตัวได้ ”อืมมม”“อื้อออ...เฮียภีมขา~”ไม่นานเด็กสาวก็เริ่มเคลิ้มไปกับการเล้าโลมของคนตัวโต เธอผละจูบออกแล้วมองเขาตาเยิ้มเปี่ยมไปด้วยความต้องการ เขารู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่จึงยกยิ้มร้ายกาจ จับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า โน้มตัวลงไปด้านล่าง ก่อนจะอัดกระแทกเข้าไปไม่ยั้งจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั้งห้องนอนปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อะ อ๊ะ...เฮียภีม อึก เบาก่อน…อ๊ะ หนูยังเจ็บอยู่เลยนะคะ”“อ่าส์...เมื่อกี๊เฮียให้พักแล้ว ซี้ดดด ไม่งอแงนะครับคนดี”เสียงนุ่มทุ้มฟังดูใจดีของเขาสวนทางกับแรงกระหน่ำด้านล่างอย่างเห็นได้ชัด ร่างอวบอิ่มข

“เฮียขอโทษนะ”“ไม่เห็นจะต้องขอโทษเลยค่ะ เฮียห้ามแล้วแต่หนูไม่ฟังเองนี่นา” เห็นสีหน้ารู้สึกผิดของเขาแล้วเกวรินก็ใจอ่อนยวบ โกรธเขาไม่ลงตั้งแต่แรกแล้วเพราะมันคือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ ”แดงหมดเลย...”“พะ พอก่อนค่ะ ไม่ให้ดูแล้ว”ว่าแล้วก็ขยับตัวหนีแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมตัว เพราะนิ้วเย็นๆ นั่นยังจับตรงนั้นของเธอไม่เลิกจนเกิดความรู้สึกวูบวาบเข้ามาแทนที่“เขินเหรอ”“เปล่าค่ะ”“เสียว?”“เฮีย!”คนตัวเล็กแหวเสียงหลงทันทีเมื่อเขาจี้ถูกจุด ภากรหัวเราะเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู ยื่นมือไปขยี้ผมเธอครู่หนึ่งก่อนจะลงจากเตียงไป เพราะกลัวว่าถ้าขืนยังอยู่กับเธอในสภาพล่อแหลมแบบนี้ เดี๋ยวอะไรแข็งๆ ด้านล่างของเขามันจะคึกขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเธอจะเจ็บไปมากกว่านี้“เฮียจะไปไหนคะ”มือเรียวคว้าแขนเขาเอาไว้ พร้อมเงยหน้ามองตาแป๋วเหมือนไม่อยากให้เขาไปไหน“ไปอาบน้ำ เสร็จแล้วเดี๋ยวพาไปซื้อยาคุมด้วย”เมื่อคืนเขาปล่อยในใส่เธอทุกครั้ง ถ้าไม่รีบไปซื้อก็เกรงว่าจะพลาดเกิดเรื่องที่ทำให้เธอรู้สึกเสียใจในภายหลัง“งั้นหนูอาบด้วยได้ไหมคะ”“ไม่ได้”“ง่ะ…ทำไมล่ะคะ เราสองคนเป็นแฟนกันแล้วนี่นา”เธอยู่ปากอย่างเสียดาย แม้จะยังปวดระบมด้านล่างเลย

หลังจากนั้นเธอก็ส่งสติกเกอร์หมีน้อยชูหัวใจดวงโตส่งไปให้เขา อีกฝ่ายแค่อ่าน ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ทว่ารอยยิ้มแกล้มปริบนใบหน้าของเกวรินก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย“สวัสดีครับคุณเกวริน คุณภากรให้ผมเป็นคนมารับครับ”เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมค้อมศีรษะให้เด็กสาวตรงหน้า แล้วเปิดประตูรถคันหรูสีดำให้เสร็จสรรพ“ขอบคุณค่ะ แต่ว่าเรียกหนูเกี๊ยวเฉยๆ ก็ได้นะคะ” เกวรินแย้มยิ้มสดใสส่งไปให้จนคนขับรถหน้านิ่งวัยกลางคนหลุดยิ้มตามไปด้วย“ครับคุณเกี๊ยว เชิญครับ”เขาผายมือให้เธอขึ้นไปนั่งบนรถ ร่างอวบอิ่มในชุดลำลองน่ารักรู้สึกเคอะเขินเล็กน้อยกับคำพูดและการปฏิบัติตัวแสนสุภาพของเขา ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปนั่งด้านในด้วยความรู้สึกไม่คุ้นชินกับรถคันหรูราคาหลักสิบล้านนี่ เพราะปกติแล้วว่าที่คู่หมั้นของเธอจะขับอีกคันมารับเธอตลอดฟู่ววว...“ลืมไปเลยว่าเฮียรวยขนาดไหน...” เธอเอ่ยเสียงเบาขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวออกไปตามท้องถนนครอบครัวของเธอมีฐานะปานกลาง ไม่ได้รวยมาก แต่ก็ไม่ได้ขัดสน ซึ่งต่างกับครอบครัวของภากรลิบลับที่รวยระดับมหาเศรษฐี แต่คุณย่าของเขาเป็นคนไม่ชอบความหรูหราฟู่ฟ่าจึงซื้อบ้านในต่างจังหวัดเป็นบ้านพักอากาศซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของเธอไ

1 ชั่วโมงต่อมา...@บนรถ“เฮีย...ยะ อย่าแกล้งหนูได้ไหม” เกวรินเอ่ยเสียงเบาเมื่อมือปลาหมึกของเขาเลื้อยเข้ามาที่ขาอ่อนด้านในแล้วบีบเบาๆ ขณะที่กำลังเดินทางไปที่สวนสนุกด้วยกัน การกระทำขอเขามันชวนให้รู้สึกวาบหวิวและใจสั่นจนเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังคนขับรถที่อยู่ด้านหน้าอยู่หลายครั้ง พร้อมพยายามดึงมือเขาออก กลัวว่าคนขับรถของเขาจะเห็นเข้า“เด็กขี้แกล้งโดนแกล้งบ้างจะเป็นอะไรไป”“มะ ไม่ใช่ตอนนี้สิ...อึก เราไม่ได้อยู่กันแค่สองคนนะคะ” เธอพิงอกแกร่งพร้อมกระซิบกระซาบคุยกับเขาเสียงเบาที่สุด“ไม่งั้นจะเรียกว่าแกล้งเหรอ” ภากรกระตุกยิ้มร้าย ยิ่งเห็นแก้มใสแดงก่ำจนลามไปถึงหูก็ยิ่งอยากแกล้งคนตัวเล็กมากกว่าเดิมฟึ่บ!“อ๊ะ!”เด็กสาวร้องเสียงหลงอย่างตกใจเมื่อเขาอุ้มเธอไปนั่งบนตักโดยไม่บอกไม่กล่าว ยังไม่ทันจะได้ถามอะไรเขาก็กุมใบหน้าหวานเอาไว้แล้วประกบจูบลงมาอย่างหนักหน่วง เมื่อครู่เขากดปุ่มปรับฉากกั้นให้เป็นแบบทึบทำให้ไม่ได้กังวลว่าคนขับรถจะเห็นว่าเขากำลังทำอะไรจุ๊บ จ๊วบบบ“อืมมม”เสียงภากรครางต่ำอย่างพอใจกับรสชาติแสนหวานจากว่าที่คู่หมั้นตัวน้อย ด้วยความชำนาญของเขาจึงชักจูงให้เด็กสาวเคลิ

“ก็ไม่นี่คะ...อ๊ะ! อื้อออ”ร่างอวบอิ่มถึงกับแข็งทื่อไปหมด เมื่อจู่ๆ เขาก็โน้มใบหน้าเข้ามาจูบทีเผลอ หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำอย่างหนัก แม้จะรู้สึกตกใจในทีแรก แต่ไม่นานความรู้สึกหวานล้ำก็เข้ามาแทนที่เพราะจูบในครั้งนี้ช่างอ่อนโยนมากเหลือเกิน“อืมมม” ภากรสอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นนุ่ม ตักตวงความหอมหวานจากเด็กสาวอยู่นานจึงยอมผละออกเมื่อลมหายใจเริ่มถี่กระชั้น“อ่าส์...ต้องรีบกลับแล้วล่ะ”“ทำไมล่ะคะ หนูยังสนุกอยู่เลย”พอเขาผละจูบออกไป เกวรินก็ยู่ปากอย่างเสียดาย ได้แต่กอดแขนอ้อนเขาตาแป๋วเพราะติดใจในรสจูบเมื่อครู่ไม่หาย“ค่อยไปต่อที่ห้อง...” เขาตอบกลับไปเสียงแหบพร่า ก่อนที่นัยน์ตาจะลุ่มลึกขึ้นเมื่อเอ่ยถามประโยคหลัง “หรือว่าอยากเอาท์ดอร์?”“มะ ไม่อยากค่ะ กลับก็กลับ”แก้มใสแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อถูกมองด้วยสายตาร้อนแรงแบบนั้นเธอเขินจนแทบจะละลายอยู่แล้ว...“มาสิ”ผ่านไปสักพักชิงช้าสวรรค์ก็หยุดจอดเพื่อให้คนที่รออยู่ด้านล่างขึ้นมารอบถัดไป ภากรกุมมือเล็กเอาไว้แน่นแล้วพาเธอเดินออกไปจากตู้วีไอพี ระหว่างทางที่ขับรถกลับคอนโดเด็กสาวก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอย่างเขินอาย หมดคราบเด็กขี้ยั่วในชั่วพริบต