All Chapters of That Gigolo Turned Out to be a Billionaire: Chapter 141 - Chapter 150

Yung ilaw mula sa TV ay malambot na sumasayaw sa mukha namin habang nanonood kami ng sobrang nakakabaliw na movie tungkol sa alien na umiibig sa tao. Si Damian ang nag-insist na kailangan namin ng “light and stress-free” na movie, at hindi naman ako tumutol. Sa lahat ng pinagdaanan namin these past weeks, isang tahimik na gabi sa bahay ang eksaktong kailangan namin.Naka-sandal ako sa dibdib niya habang nasa sofa kami, hawak ang bowl ng bagong weird kong pagkain: vanilla ice cream na may sliced pickles at mustard sauce. Alam kong parang kadiri pakinggan, pero hindi ko siya mapigilan.“Helga,” sabi ni Damian habang pinapanood niya ako isawsaw ang piraso ng pickles sa ice cream, “this is officially the strangest thing I’ve ever seen you eat.”“Hindi ko kasalanan,” sagot ko bago sumubo nang malaki. “It’s the hormones. Sila ang may pakana ng crazy cravings ko.”“Crazy is an understatement,” natatawa niyang sabi sabay halik sa ulo ko. “Last week chocolate with sardines. Ngayon ‘yan nama

Pagdating ko sa café, nandoon na si Dexter sa parehong mesa kung saan kami nagkita noon. Halatang nag-ayos siya nang sobra sa normal. Ang buhok plantsado, naka-blue na long sleeves, at suot ang pabango na ginagamit niya dati kapag gusto niya akong i-impress. Malinaw na may ibang dahilan kung bakit siya nandoon.Tumayo siya agad pagkarating ko, at sinubukan akong halikan sa pisngi pero umiwas ako.“Dexter.”“Helga,” ngumiti siya, pero medyo natigil nang hindi ko tinanggap ang beso. Umupo ako kaagad, diretso, walang seremonya.“You look beautiful,” sabi niya, isang ngiti na may halong pangungulila at pag-asa. “That dress really looks good on you.”“Thanks,” sagot ko na walang emosyon, sabay tagilid ng bag sa mesa namin, parang barrier.“I'm really glad you called,” tuloy niya habang bahagyang yumuyuko papunta sakin. “I’ve been thinking about our last talk. About everything. About us.”“Dexter,” putol ko agad, matigas ang boses ko. “Let's be honest here.”Napakurap siya, halatang

Hindi ko akalaing posible pala na baguhin ang buong buhay ko sa loob lang ng wala pang isang araw. Pero heto ako ngayon, nakatingin sa labas ng bintana ng isang private jet habang unti-unting lumiliit ang buong Celebes Town sa baba namin, at parang lahat ng meron ako sa mundo ay nasa mga baggage lang na nakaimpake sa compartment ng eroplano.Natapos namin ang pag-empake sa loob lang ng isang araw, at pati ako hindi pa rin makapaniwala. Nag-hire si Damian ng professional movers — mga mabilis kumilos, parang mga langgam. Bawat gamit, bawat alaala, bawat parte ng buhay ko sa maliit na apartment na yun, ni-wrap, nilagyan ng box, inilipat. Binalik namin yung susi sa may-ari, at halos hindi na pinansin ni Damian ang mga multa o penalties dahil maaga naming tinapos ang kontrata (kasama na doon yung mga mantsa ng wine sa pader na ayaw ko nang alalahanin).Sinubukan pa ng may-ari makipag-argue tungkol sa mga clause, penalties, fees. Pero biglang binuksan ni Damian ang app ng bank niya, nag-tr

DAMIANNakapag-pwesto ako sa mesa ng office dito sa bahay nang biglang kumatok si Javier at pumasok, may dalang makapal na folder at mukhang may halong relief at urgency sa expression niya. Dalawang araw pa lang kaming nandito sa Light Flame, pero ramdam ko na kailangan kong bumalik sa kontrol ng negosyo ng pamilya. Dahil sa nangyari kay Mariel at sa mga sabotages, napabayaan ko ang maraming bagay sa kumpanya, at oras na para ayusin ulit lahat.“Kamusta na ang lagay ng kumpanya?” tanong ko habang sinenyasan siyang maupo sa poltrona sa harap ko.Umupo si Javier, binuksan ang folder at inilatag ang ilang reports sa mesa ko.“Mostly good news,” sabi niya, may optimisim sa boses na matagal ko nang hindi naririnig. “Nagawa nating pigilan ang sabotages. The security team you hired did an excellent job. Nahanap at naayos nila lahat ng weak points sa production. Tinanggal na rin natin ang buong PR team, siyempre, pero kailangan na nating isipin yun sa lalong madaling panahon. We can’t go t

Dalawang linggo na ang nakakalipas mula nang lumipat ang pamilya ko sa mansyon, at para talagang nagkaroon ng bagong buhay ang lugar. Ang laki ng pinagbago, mula sa mga dating tahimik na pasilyo, ngayon parang tunay na may tahanang nakatira.Si Papa naging best friend ni Gerardo. Halos buong orasan silang nasa vineyard, nagdi-discuss ng planting methods, at sabay nagmo-monitor ng mga organic wines. Ang sarap tingnan, dalawang lalaki mula sa magkaibang generation pero pareho ang passion, at sa wakas parang may kausap si Gerardo na talagang nakakaintindi sa pagmamahal niya sa lupa.Si Mama naman, sobrang saya niya, parang ang gaan na ng buhay. Wala nang problema sa pera, wala nang mabigat na gawaing bahay. Mga araw niya ngayon punong-puno ng pagbabasa sa garden, long walks kasama si Via, at natuto pa siya tungkol sa wines kay Gerardo. Parang may tinanggal na malaking bigat sa balikat niya.Sina Via at Rafael ay tinetrain ng Avelino team. For now, dito muna sila hanggang manganak ako a