บททั้งหมดของ Secret Affair with My Hot Ninong: บทที่ 11 - บทที่ 20

“Kapag nasanay ako sa’yo, mahirap nang bumalik sa dati.” Huminga ito nang malalim, hindi inaalis ang tingin sa kanya. “At balang araw, aalis ka rin dito, kaya sana panatilihin natin ang distansya.”Sumikip ang dibdib niya. Para bang sa unang pagkakataon, may boses sa loob niya ang tumangging marinig ang salitang aalis.“Ninong, nakahanda po kitang pagsilbihan,” mahina niyang sagot, pero buo. “Hangga’t kaya ko. Hangga’t kailangan ninyo ako.”Sandaling tumahimik si Rafael. Nagtagal ang tingin nito sa mga mata niya. Naramdaman niya ang dahan-dahang paghila nito sa kanya palapit, ang pag-init ng palad nito sa pulso niya.“Liana…Huwag nating gawing kumplikado ang ugnayan natin bilang mag-ninong.”“Po?” mahina at nanginginig ang boses niya.Bago pa siya makasagot, bago pa man niya maunawaan kung ano ang ibig sabihin ng Ninong niya, biglang bumukas ang pinto.“Raf, kailangan natin mag-usap tungkol kay--”Natigilan si Stella sa bungad ng pinto, nanlaki ang mata. Nakatayo siya nang sobrang lapi

Lahat ng kasambahay, napalingon. Si Liana, nanlalabo ang paningin sa sakit ng sabunot at sa mga luha.Bakat ang litid sa panga ni Rafael, at ang mga mata nito nag-aalab na nakatingin sa kanya.Si Stella, hindi agad binitiwan ang buhok niya. “She stole my bracelet, Raf! Simula nang dumating ‘yang batang ‘yan, kung anu-anong nawawala sa--”Hindi na natapos ang sinasabi nito.Mabilis na lumapit si Rafael. Hinawakan ang pulso ni Stella at marahas na inalis ang pagkakahawak sa buhok ni Liana. Pagkatapos, hinila siya nito palapit sa kanya, at tinakpan ng sarili niyang coat ang likod niya.Parang lumambot ang tuhod niya.“Touch her again, Stella…” malamig ang boses ni Rafael, pero nagliliyab ang mga mata. “And I swear, ikaw ang palalayasin ko.”Napasinghap ang mga maid. May nabitawang tray, may nahulog na basahan. Si Yaya Lucy, napatakip ng bibig. Si Missy, nanlalaki ang mata.“Pinalalagpas lang kita dahil kapatid ka ni Stacey,” mariin na dagdag ni Rafael. “Pero hindi ibig sabihin noon may ka

Pinagbuksan si Liana ni Ninong Rafael ng kotse. Tahimik ang loob ng sasakyan. Tanging ugong ng makina at mahinang tunog ng wipers ang humahati sa tensyon sa pagitan nilang dalawa.Si Liana, nakaupo nang tuwid, hindi halos gumagalaw.Si Rafael, nakatitig sa kalsada, ngunit halatang malayo ang isip. Tahimik lang ito.At iyon ang mas nakakakaba kaysa sa pagsigaw.Mahigpit ang hawak ni Rafael sa manibela, bakat ang litid sa braso, at sa sulok ng mata niya, alam niyang galit ito.Nagtaas si Liana ng tingin. “Ninong… galit po ba kayo sa’kin?”Hindi sumagot.Nagtuloy-tuloy ang mabilis na tibok ng puso niya.Para siyang batang nahuling gumawa ng mali kahit wala naman siyang ginawang kasalanan.Pagdating nila sa mall, huminto si Rafael sa drop-off area. Naglabas ito ng sigh, saka tumingin sa kanya, unang beses simula nang umalis sila sa school.“Pumili ka ng kailangan mo.”“Po?”“At gusto mo. Anything you want. Ako ang magbabayad.”Parang binuhusan siya ng malamig na tubig.Hindi niya inasahan

Ang kamay ni Liana ay nakapulupot sa leeg ni Ninong Rafael.Ang kamay naman nito sa beywang niya, hinahapit siya palapit.Nagtama ang mata nila sa dilim.Hindi niya alam kung sino ang unang lumapit.Siya ba? O si Rafael?Pero nang ilang pulgada na lang ang pagitan ng labi nila…Langhap niya ang mabangong hininga ng ninong niya.Wala ni isang kudlit ng pagtutol sa kanyang puso.May kumislap na ilaw.Mula sa isang flashlight.At isang malakas na hiyaw:“Sir Rafael! Nasaan po kayo?!”Napaatras si Liana.Mabilis siyang binitiwan ni Rafael.Pero huli na.Nakita iyon ng dalawang manggagawa.Sila pa naman ang matagal nang tsismoso sa plantasyon.At ang mukha ni Rafael, hindi makapag-deny.Hindi makatingin sa ibang direksyon.Parang nahuli sa gitna ng kasalanan na hindi pa man nangyayari… pero gustong-gusto nang mangyari.Nakakapit siya kay Rafael nang umihip ang malakas na hangin at pumatak ang ulan na parang ito lang ang natitirang matibay na poste sa gitna ng bagyo.“Halika,” anito, mahigpi

Natulala si Liana habang nakahiga. Ano na ba ang nagyayari sa kanya? Nawawala ang pokus niya sa goal na makatapos ng pag-aaral at magkaroon ng magandang kinabukasan.Hindi niya makalimutan ang mga mukha ngilaDon Leonardo at Donya Eleanor habang tinitingnan siya kanina, parang hindi siya tao, parang dumi lang na pumasok sa mansyon.At ang salitang kasal.Bakit ang sakit?Bakit parang ayaw niyang ikasal ito kay Stacey?Makalipas ang ilang oras, may kumatok sa pinto.“Liana, open the door.”Hindi siya gumalaw.Utang na loob, bakit kumakatok sa labas ng pinto si Ninong Rafael?“Liana…”Mas mababa ang tono ngayon.Dahan-dahan siyang tumayo, lumapit sa pinto, nanginginig ang kamay.Binuksan niya ang pinto at tumambad sa kanya ang Ninong niyang nakasandal sa doorframe.“Liana,” mahinang sabi nito, pero may bigat.“Ninong… ano po--”Hindi pa man siya nakakapagtanong, pumasok si Rafael, isinara ang pinto, at humarap sa kanya. Ang loob ng kwarto ay bahagyang maliwanag lang mula sa lampshade, kay