บททั้งหมดของ Secret Affair with My Hot Ninong: บทที่ 21 - บทที่ 30

Magkatalikod Liana at Ninong Rafael. Barely touching.Pero ramdam ni Liana ang init ng katawan nito sa likod niya, kahit may manipis na espasyo.Ramdam niya rin ang pag-iwas.Alam niyang pinipigilan nito ang sarili.At mas pinipigilan niyang umusog pa palapit.Sinubukan niyang pumikit muli.Lumalim ang gabi. Humina ang ulan. Tila dahan-dahang gumagapang pabalik ang katahimikan.Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatulog. Ang alam lang niya, nagmulat siya nang muli… dahil may nadidinig siyang mahinang ungol.“Liana…”Boses iyon ni Rafael. Paos. Puno ng kung ano.Dahan-dahan siyang lumingon.Nakasandal ito sa headboard, ang kamay nakatakip sa mata, tila hinahabol ang hininga. Hindi malinaw ang bawat galaw sa ilalim ng dilaw na ilaw ng lampara, pero sapat para makita niya ang tensyon sa panga nito, ang dibdib na mabilis ang pagtaas-baba, ang mga daliring nakakuyom sa kumot at nagtataas-baba.“Liana, shittttt! Oohhhhhh!”Parang gusto niyang lumapit.Parang gusto niyang hawakan ang

“May palihim na kumuha ng pictures at video habang nasa cabin tayo at kumakalat. But don’t worry, may kausap na akong tao to contain the posts on social media.”Nanlaki ang mata niya at napaawang ang labi.“Ninong, nakakahiya po sa inyo.”“Huwag kang mahiya sa akin. Ang isipin mo, ang sarili mo. Huwag mo akong alalahanin.”Umiling siya. “Ninong, ako ang huwag mong alalahanin. Hindi nila ako kilala. Baka po masira ang pangalan ninyo dahil sa akin.Paglingon niya sa labas ng kotse, may mga kapitbahay na mga tsismoso. Mga mata na parang kinukunan sila ng larawan sa isip.Bumaba si Rafael ng sasakyan at pinagbukas siya ng pintuan pagdating nila sa paaralan.Dozens of eyes followed them.Pagdating nila sa gate, may bumulong sa likod niya,“Ayun o, ‘yung babae sa viral video.”Paglingon niya, si Rafael, nakatitig sa bulungang iyon.At unti-unti, kumuyom ang kamao niya.He’s about to snap nang pigilan niya ang kamay nito.“Sabi mo ninong, huwag pansinin.”Nadinig pa niya ang buntunghininga n

Tahimik ang buong dining hall pagkababa ni Liana mula sa hagdanan. Pinilit lang siya ni Yaya Lucy.Nasa dulo ng mesa si Stacey, naka-white silk robe, nakaayos ang buhok, at may makeup. Ang mga mata nito… diretso kay Liana. Hindi kumukurap. Hindi inaalis ang tingin sa kanya.Para itong manika na ngumingiti pero may patalim na hawak.Uupo sana siya sa pinakamalayong upuan, kaso ay tinawag siya ni Rafael at itinuro ang katabing upuan. Ramdam niyang nagtatagpo ang tingin nina Donya Eleanor at Stella. Pagdating ni Don Leonardo, dumadagundong ang bawat yabag nito sa marmol.Tumingin siya sa tabi ni Rafael, katabi naman nito sa kabilang side si RafaelNakita niyang hinila ni Stacey ang braso ng ninong at masuyong idinikit sa sarili.“Love, kain na tayo. Ipagbalat mo ako ng hipon, please,” anito pero ang tingin niya, hindi kay Rafael kundi sa kanya.Tumalima naman si Rafael at kumuha ng ilang pirasong hipon at binalatan upang ibigay kay Stacey.Hinintay nitong lumingon siya bago idinikit ang h

Biglang umulan, patak-patak muna… hanggang sa parang may punit na ulap na bumuhos sa salamin ng Raptor.Tahimik sa loob ng sasakyan.Si Liana, nakasandal sa upuan, namumutla pero may bahid ng pamumula sa pisngi. Nanlalambot pa rin, pero gising. Gising na gising… sa sinabi ng ninong niya kanina.“Buntis daw ako… eh ni hindi pa nga tayo nagki-kiss,” sabi niyang nahihiya, habang hawak ang seatbelt niya na parang kumakapit sa kahit anong pwede para hindi sumabog ang puso niya.Si Rafael, hindi gumalaw.Hanggang sa magtanong ito.“Gusto mo ba?”Tumigil ang mundo.“H-ha?” bulong ni Liana, halos pabulong. Parang hindi maproseso ng utak niya ang nadinig.Kahit nakatalikod man si Rafael sa kanya, kitang-kita niya ang pag-angat-baba ng dibdib nito. Inabot ng kamay nito sa baba niya, hinawakan ng sobrang lambing, may halong pag-iingat… at pagnanasa.Dahan-dahan itong lumingon.Malalim ang mga mata. Mapanganib ang katahimikan.“Answer me, Liana…” hinaplos nito ang pisngi niya, hinawakan ng buong

Ngumiti si Jasper. “Kung iyon po ang inaalala ninyo. Maghihintay po ako hanggang makatapos si Liana. Hayaan ninyo lamang po akong nasa tabi niya. Kailangan po niya ako.”“Hindi ka kailangan ni Liana,” maanghang na sabi ni Rafael.“Hindi po kayo ang magdedesisyon kung sino ang kailangan niya.”At doon… parang sumiklab ang hangin sa pagitan nilang dalawa.“Hindi makikipagrelasyon si Liana habang nag-aaral pa siya,” ulit ni Rafael, malamig at diretsong nakatingin kay Jasper.Nagtaas ng kilay si Stella, halatang nag-eenjoy sa tensyon.“Ay naku, Raf,” tawa niya. “Hayaan na natin ang mga teenagers. Para namang hindi ka dumaan sa ganyang stage. Trese ka palang, lapitin ka na ng mga babae. Akala mo’y hindi ka nagka-dosena ng girlfriend noon?”Umirap si Rafael. “Stella, this is not your business.”Pero hinila na siya ni Stella palayo, halatang nagbibigay ng pagkakataon kina Liana at Jasper.“Come on, Raf. Let them talk.”Naiwan si Liana sa tabi ni Jasper.Napayuko si Liana, pinipigilan ang pam