บททั้งหมดของ Secret Affair with My Hot Ninong: บทที่ 91 - บทที่ 100

Hinablot ni Rafael ang pulso ni Stacey bago pa ito tuluyang makalapit kay Liana.“Stacey,” mababa at matatag ang boses ni Rafael, parang pader na biglang humarang sa pagitan nila. “Tama na. Huwag kang mag-eskandalo dito. Sa mansyon tayo mag-usap.”Nanginginig ang babae, luhaan, hingal na hingal na parang hinahabol ng multo ang sarili nitong anino. Nakataas ang kamay nito na tila gustong manakit o baka gusto lang humawak sa kung anong pamilyar.“Siya ang dahilan!” sigaw ni Stacey, nangingilid ang luha habang nakatitig kay Liana. “Ikaw ang dahilan kung bakit ayaw mo akong pakasalan! Malandi ka! Papatayin kita!”“Enough.” Mas tumatag ang tinig ni Rafael.Mabilis na lumapit ang dalawang resort staff, alerto sa tensyon. Isa ang pumwesto sa pagitan nina Rafael at Stacey, ang isa naman ay nagbigay senyas sa guard.“Ma’am, please calm down,” sabi ng staff, magalang pero handa.At doon umarte si Stella.Lumapit ito na parang nagmamadali, ang mukha puno ng pagkabahala, ang kilos parang isang ka

Nakaupo si Liana sa isang cubicle ng banyo ng café na pinapasukan niya minsan, nakasandal ang noo sa malamig na pader, hawak-hawak ang singsing sa daliri niya na kanina lang ay nagbibigay ng lakas… ngayon ay parang tanong.Bumalik sa isip niya ang boses ni Stella.“Kapag nagsawa si Rafael sa’yo, iiwan ka rin niya.”Pinikit niya ang mga mata.“Lahat ng babae niya, gano’n ang ending.”Parang siguradong-sigurado sa sinasabi niya si Stella kanina.“Kung ako sa’yo, ikaw na ang lumayo. Hindi mo talaga kilala si Rafael.”Pag-alis ni Stella, hindi galit ang naramdaman ni Liana kundi pagkalito. Nakakalunod na pagkalito.Tahimik siyang umiiyak, walang hikbi. Tumulo lang ang luha sa pisngi niya habang pinagmamasdan ang singsing, ang pangakong paulit-ulit niyang pinanghawakan.“Kilala ko si Rafael, hindi niya magagawa ang ibinibintang ni Stella,” mahina niyang bulong sa sarili.Pinunasan niya ang mukha. Huminga nang malalim.***Samantala, sa isang tahimik na silid sa mansyon, nakaupo si Stacey s

Nauna pang pumasok si Stella sa condo unit ni Liana. Naglakad ito sa loob at nagmasid. Pagkatapos ay umupo ito sa sofa, tuwid ang likod, maingat ang bawat galaw. Ang mga mata nito ay matalim, mapanuri at parang sinusukat ang bawat sulok ng tinitirahan ni Liana.“Relax ka lang,” mahinahong sabi ni Stella, sabay ngiti na tila may malasakit. “Hindi ako nandito para manggulo. Gusto lang kitang kausapin.”Hindi sumagot si Liana. Hawak niya ang strap ng kanyang bag, pilit pinatatatag ang sarili. Ramdam niya ang tibok ng puso niya, mabilis, may halong kaba.“Concern lang talaga ako,” patuloy ni Stella. “Bilang babae. Alam mo naman… may mga bagay na mahirap tanggapin kapag mahal natin ang isang tao. Minsan nagiging bulag na din tayo. I get it. Sino ba naman ang hindi magkakagusto sa isang Rafael Vergara. Pero hindi mo siya lubos na kilala.”“Concern?” tanong ni Liana, mahinahon pero may bakas ng paninindigan. “O nananakot lang kayo?”Bahagyang nagbago ang ngiti ni Stella, isang iglap lang, bum

“May gusto lang akong sabihin,” ani Stacey.Lumunok si Liana. Ramdam niya ang bigat ng sandaling iyon.“Hindi kita hinahabol para saktan,” dugtong ni Stacey, nangingilid ang luha sa mata. “Gusto ko lang malaman… kung ano ba talaga ang totoo.”Nag-alangan siya pero tumango. Umupo sila sa isang bench. Ilang segundo ng katahimikan ang lumipas.“May relasyon ba kayo ni Rafael?”“Ma’am Stacey, hindi na po ako magsisinungaling sa inyo. Mahalaga sa akin si Rafael at nagkakaunawaan po kami. Pero hindi po ako mapayapa kasi iniisip ko na nakasakit ako ng ibang tao. At kayo nga po ‘yun. Mabigat po sa kunsensya.”“Ikakasal kami kahit ano ang mangyari. Hindi papayag si Ate Stella na hindi matuloy ang kasal. Kaya humanda ka na. Baka matulad ka sa akin,” anitong tumatawa.Hindi niya alam kung maniniwala ba o hindi. Pero sumubok siyang magtanong.“Ma’am Stacey, ano po ang nangyari noong birthday mo?”“Hindi ko na alam,” biglang sabi ni Stacey, nanginginig ang boses. “Kung alin ang alaala ko… at alin a

Tumunog ang cellphone ni Stella. Isang ngiting malamig ang sumilay sa labi niya habang pinipindot ang pangalan sa screen.“Stella,” sabi ni Karl sa kabilang linya. “Ano na naman ‘to? Bakit bigla mong gustong mag-file? Seryoso ka ba?”Hindi nag-aksaya ng oras si Stella. “Isampa mo na ang kaso, iutos mo sa iba. Masyadong matigas si Rafael.”Tumahimik sandali si Karl. “Rape case ‘to. Alam mo ‘yan. Kapag sinimulan natin, wala nang atrasan. At--” huminga siya nang malalim, “--bakit mo ba ipinipilit na makasal sina Rafael at Stacey? Akala ko ba… may gusto ka kay Rafael?”Sumikip ang panga ni Stella. “Alam mo, huwag kang makialam. Mas madali siyang agawin kung kay Stacey mapupunta.”“Stella--”“Kapag nakasal na sila,” patuloy niya, mabagal at malinaw, “pwede kong ipadala ulit si Stacey sa mental institution. Isang pirma lang. Isang assessment. Tapos kami na ni Rafael ang magsasama.”Nabigla si Karl. “Stella, you’re sick.”Tumawa si Stella. “At ikaw? Anong tawag ko sa’yo? Traydor sa kaibigan?