All Chapters of His Empire, Her Heart: Chapter 61 - Chapter 70

ClaraHindi ko alam kung bakit mas mabigat ang katawan ko habang papasok sa conference room.Hindi dahil sa trabaho.Sanay na ako roon.Kundi dahil alam kong nasa iisang lungsod lang siya—at hindi ko siya kasama.“Clara, kailangan namin ng final decision bago maghatinggabi,” sabi ng regional head.Tumango ako. “Give me thirty minutes.”Sa loob-loob ko, gusto kong humingi ng higit pa—pero hindi pwede.AlexanderMula sa bintana ng hotel room, tanaw ko ang ilaw ng lungsod.Tahimik.Masyadong tahimik para sa isang gabi na dapat puno ng usapan.Tiningnan ko ang relo. 9:47 PM.Busy siya.At okay lang iyon.Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko—okay lang.ClaraLumabas ako ng meeting room bandang alas-onse.Pagod.Pero malinaw ang isip.Nanalo ang proposal ko.Ako ang napili.Dapat masaya ako.Pero ang una kong naisip—Si Alex.Isang MensaheClara: Tapos na ako. Sorry, natagalan.Alexander: Okay lang. Gusto mo bang maglakad? Kahit sandali lang.Napatingin ako sa oras.11:18 PM.

ClaraMatagal akong nakatitig sa email.Hindi ko ito binubuksan.Hindi ko rin ito dine-delete.Parang ang simpleng pag-click ay magpapasya ng buong buhay ko.Transfer Offer – New York.Mas mataas na posisyon.Mas malaking responsibilidad.Mas malapit sa global headquarters.At—mas malapit sa kanya.Umupo ako sa gilid ng kama, hawak ang phone, iniisip kung anong klaseng desisyon ang tama kapag ang puso at pangarap ay sabay na kumakatok.Isang MensaheAlexander: Nakauwi na ako. Kumusta ka?Ngumiti ako nang bahagya.Clara: Okay lang. Pagod. Ikaw?Alexander: Same. Gusto kitang marinig pero alam kong busy ka.Napatingin ako muli sa email.Kung alam mo lang.Sa Opisina“Clara, this is huge,” sabi ng regional head.“Hindi lahat binibigyan ng ganitong pagkakataon.”Tumango ako. “I know.”“Pero,” dagdag niya, “we need your answer within the week.”Isang linggo.Parang ang haba—pero sa katotohanan, sobrang ikli.ClaraNoon, madali lang akong magdesisyon.Kung saan may oportunidad, doon

“Ang Laban na Hindi Naiiwasan”⸻ClaraMatagal ko nang alam—ang New York ay hindi biro.Lungsod na hindi natutulog, at puno ng mga taong may ambisyon na kasing tindi ng lamig ng hangin sa kalye.Ngunit ngayon, nasa loob ako ng conference room, nakatayo sa harap ng board members, at ramdam ko ang init ng bawat tingin sa akin.“Clara, explain these discrepancies,” sabi ni Mr. Reynolds, senior board member.Tiningnan ko ang spreadsheet na ipinadala niya.Malinis ang lahat.Tinitiyak ko.“Sir, lahat ng data ay tama at validated. Ang discrepancy na nakikita ninyo ay dahil sa delayed consolidation ng regional teams,” paliwanag ko, matatag ang boses.Tahimik ang board.Ngunit ramdam ko ang tensyon.AlexanderNakaupo ako sa kabilang dulo, tahimik, pinapanood si Clara.Ang bawat salita niya—malinaw, maayos, confident.Pero may isang bagay na alam ko: may taong gustong pabagsakin siya.Tiningnan ko ang mga senior board members, hinahanap ang kahit maliit na indikasyon ng pagsuporta.At ma

“Pagsubok sa Gitna ng Laban” ⸻ Clara Hindi ko pa tuluyang napapawi ang kaba habang nakaupo sa conference room ng headquarters. Sa screen sa harap ko, may flashing notification: Potential data breach detected. Immediate action required. Ang bawat segundo ay parang sampu. Ang bawat heartbeat ko ay mas mabilis kaysa sa traffic sa Times Square. Ngunit alam ko—hindi ako nag-iisa. ⸻ Alexander Tahimik akong nakaupo sa tabi niya. Hindi ako nakikialam sa bawat galaw niya—pinapayagan ko siyang ipakita ang kakayahan niya. Ngunit kung may iisang bagay na malinaw, ito ay: hindi ko hahayaang mawalan siya ng kontrol. At sa bawat pagkilos niya, ramdam ko ang determinasyon. ⸻ Clara Tumayo ako, huminga nang malalim, at nagsimula sa presentation mode. “Board members, investors, lahat—ang breach na ito ay confined sa regional systems. Hindi naapektuhan ang core servers,” paliwanag ko. “Tinatayang naitama namin ang initial vulnerability. However, additional monitoring i

“Kapag Lahat ay Nakasalalay sa Iyo” Clara Umiikot ang mundo sa paligid ko—hindi literal, kundi sa tensyon sa opisina. Bawat click ng mouse, bawat boses sa conference call, bawat notification sa screen ay parang may bigat na mas mabigat pa sa lamig ng New York winter. Ngunit ngayon, ramdam ko na—hindi ako nag-iisa. Alexander. Tahimik siyang nakaupo sa tabi ko sa office lounge, hawak ang tablet, nakatingin sa logs. Hindi niya ako pinipigilan. Ngunit sa bawat pagkilos niya, ramdam ko—nariyan siya, handang sumabay sa laban, handang protektahan ako. Alexander Nakatayo ako sa window, tinitingnan ang skyline ng lungsod. Ngunit kahit gaano man kaganda, wala akong pakialam sa view. Ang nakaka-focus lang sa isip ko ay si Clara. Hindi lang bilang empleyado ko. Hindi lang bilang partner ko. Ngunit bilang tao na lumalaban sa sarili niyang pangarap, sa gitna ng work crisis na hindi ko rin maiiwasan. Clara “Handa ka na ba para sa meeting mamaya?” tanong ko. Tumang