《The Billionaire’s Irresistible Desire》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNang matapos siyang magluto, natulala na lamang ako. May noodles din naman siyang niluto, pero since instant noodles ‘yon, naglagay na lamang siya ng gulay, at itlog para naman magmukhang healthy.Hindi naman ako makapagsalita, at napatitig na lamang lalo na’t kaunti lang naman ang laman ng refrigerator ko, pero nagawa pa rin ni Darius na magluto ng dinner namin. Parang kailangan ko na tuloy ulit bumili ng stocks ko rito sa condo kung magiging madalas si Darius dito.“Did you lock the door?” tanong niya nang ihain niya ang mga niluto niya sa hapag.Nakapagsaing din siya nang kaunti, pero parang ako lang yata ang kakain ng kanin.“Yes since nagtataka ako kung bakit ang tagal mo,” paliwanag ko sa kaniya na siya namang nagpatango sa kaniya.“Don’t forget to lock the door later.”Kinagat ko ang aking ibabang labi, at napayuko na lamang. Wala rin lang naman akong masasabi. Kaya mas mabuti na lang na itikom ko ang bibig ko.Nagsimula kaming kumain. Pamin

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewWe were kissing, touching each other’s bodies sensually. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon, dahil pagkatapos nang ilang araw na hindi ko siya nakikita, at nagawa ko pang ipangako sa sarili ko na iiwasan ko siya.Ang kaso lang ay nasa bisig na naman niya ako, at nalulunod sa halik niya.Talagang kinain ko rin pala ang mga nagawa kong ipangako. Madalas pa naman akong magbitaw ng mga ganoon, umaasang susundin ang aking mga binitawang salita, pero nagkamali ako.“Oh fuck!” I moaned.Naramdaman kong bumaba na ulit ang kaniyang mukha sa aking dibdib, hanggang sa tuluyan niyang halikan ang tuktok no’n.Magkabilaan pa nga, at kung minsan ay sinasamahan niya pa ng pagkagat. Ni hindi ko alam kung saan ako nakakuhang aking lakas na kumapit sa kaniyang mga braso, habang patuloy lang siya sa paghalik sa aking dibdib.Dahan-dahan niya rin akong ipinahiga sa countertop, at pasimpleng tinanggal ang pagkabutones ng aking suot na pants.Nagulat ako,

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewHabang pinapatuyo ni Darius ang aking buhok, nakatitig lang ako sa kaniya sa repleksyon niya sa salamin.Seryoso kasi siya, at nakakunot talaga ang kaniyang noo, habang ang kaniyang buong atensyon ay nasa aking buhok.“‘Yong babaeng iniligtas natin,” panimula ko na siyang ikinalingon naman niya sa salamin, at kaagad na sinalubong ang aking mga mata roon. “Kumusta na siya? ‘Yong pinagdaanan kasi niya, hindi biro. Kaya gusto ko sanang malaman kung maayos na siya—”“Bakit mas concern ka pa sa kaniya kung ultimo naman ikaw ay hindi rin biro ang pinagdaanan mo noon para lang makauwi?” tanong niya sa akin na siya namang ikinatigil ko. “You witnessed how I killed that asshole, right?”Hindi ako makapagsalita. Tama kasi siya, pero ang nakapagtataka ay kung bakit parang nakalimutan ko ‘yon, at hindi man lang ako natakot sa kaniya.Parang expected naman na kung baga, dahil marunong siyang gumamit ng baril. Knowing na ang mga taong gumagamit ng baril maliban

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewHabang hinihintay ko si Darius, napagawi ang aking mga mata sa bintana. Hindi ko alam kung bakit bigla rin akong napatitig sa lalaki na nakatingin sa malayo, pero nang maramdaman niya yata ang pagtitig ko sa kaniya ay bumaling siya sa akin.Nakasuot siya ng cap, at black leather jacket. Since hindi ko masiyadong nakikita ang kaniyang mukha, napakunot pa ako.Nakapamulsa rin siya, at parang naghihintay lang sa parking lot. Pero hindi ko alam kung bakit ang lakas ng kabog ng puso ko ngayon.Hindi maipaliwanag ang kabang nararamdaman ko ngayon lalo na nang makita ko ang pag-angat ng sulok ng kaniyang labi.Ngunit bago ko pa mailihis ang aking mga mata, kaagad ko siyang nakita na nag-angat ng kamay. Ang nakagugulat lang ay may hawak pala siyang baril, at kaagad nitong itinutok sa akin.Hindi ako makagalaw sa aking kinauupuan. Para akong natuod na hindi ko maintindihan, at parang ako lang ang nakakikita sa lalaki ngayon kung gayon na may mga nakaupo nama

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNaging palaisipan talaga sa akin ang naging sagot ng butler sa akin. Kaya imbis na maisip ang tungkol sa bagay na ‘yon, sinubukan ko na lamang mag-bake.Hinayaan naman ako ng butler sa aking ginagawa. Kaya kahit papaano ay hindi na ako nag-iisip pa masiyado.“Kumakain ba kayo ng pastries?” tanong ko sa butler na ngayon ay nakatingin sa akin.Hindi naman ‘to masiyadong matamis. Kung tutuusin ay sakto lang talaga siya, dahil hindi rin naman ako mahilig sa matamis. Ngunit dahil gusto kong libangin ang sarili ko, minabuti ko na lamang ‘tong gawin.Isa pa, hindi ko rin naman binalak na kumain ng ganito. Kaya ngayon ay tinatanong ko siya kung mahilig ba sila sa pastries.Tumikhim naman ang butler. “Gusto po ni sir.”Kumunot ang aking noo, dahil bakit nadamay si Darius dito kung ang usapan lang naman ay sila?“Kayo?” tanong ko sa kaniya. “Hindi naman ‘to mauubos ni Darius. Kaya mas magandang itabi na lang ‘yong sa kaniya. ‘Yong natira, sa inyo na.”“Hindi