The Billionaire’s Irresistible Desire のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewTuluyan na talagang nalaglag ang aking panga. Hindi maiwasang matulala na lang sa kaniya lalo pa’t halata ang pait sa kaniyang boses nang sabihin niya ‘yon.“You’re not joking?” paninigurado ko na siyang ikinatawa na lamang niya nang mahina, at basta na lamang isinubsob ang kaniyang mukha sa aking leeg.“I hope so, but I’m not.”Mariin kong ipinikit ang aking mga mata, at bahagya kong naramdaman ang pagkirot ng aking puso. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin ngayon. Na kahit hindi naman ako ang nakaranas no’n, parang ramdam ko ang bigat ng pinagdadaanan nila.“Boss is our General,” he uttered, explaining why Helios has the authority to call everyone. “The leader of this brotherhood. I’m his right hand.”I’m not that stupid para hindi ko maintindihan ang kaniyang ibig sabihin. Pero parang hindi kayang iproseso ng aking isipan ang kaniyang sinabi.Magmula sa nalaman ko na alam niya kung paano gumamit ng baril hanggang dito. Lahat, hirap na

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewHindi ko alam kung ilang oras na ba ang lumipas. Basta ang alam ko lang unti-unti akong nakararamdam ng antok. Nakailang timpla na rin ako ng kape, at sa katunayan pa nga ay unti-unti kong nararamdaman ang paghapdi ng aking tiyan. Ina-acid na naman kasi yata ako.Bumuga ako ng hangin, at napatitig na lamang sa bintana para tingnan ang mga nagkikislapang ilaw mula sa siyudad. Inaliw ko na lang ang aking sarili roon, hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako.Bigla akong naalimpungatan nang maramdaman ko ang mga matang nakatitig sa aking gawi. Ang pag-angat ko rin sa ere ang naging dahilan, kung bakit napasinghap ako sa gulat.“Sorry. Did I wake you up?”Napalingon ako kaagad sa kaniya nang maramdaman kung saan nanggaling ang pamilyar na boses.Hindi pa man nakapag-a-adjust ang aking paningin, nasiguro kong si Darius ‘yon, dahil sa kaniyang pabango.“Kanina ka pa nandito?” namamaos na boses kong tanong, dahil hindi ko talaga inaasahan na

Heislee Jean Velasco’s Point of View“She’s the long lost sister of Elijah.”Doon na nalaglag ang aking panga, dahil hindi ako mapakaniwala sa kaniyang sinabi. Paanong kapatid niya ‘yon kung hindi ko naman kailan nalaman na may kapatid siya?“How come? Wala akong nakitang articles noon na may kapatid siya,” litong-lito kong sambit, dahil hindi talaga ako makapaniwala.Napahawak pa nga ako sa aking sintido nang pumintig ‘yon. Marahil ay sa sobrang dami ko na ring narinig na impormasyon magmula nang makarating ako rito sa headquarters nila.Kung alam ko lang sana, dapat ay nakapaghanda ako. Hindi ‘yong ganito na sobrang dami talagang bumabagabag sa aking isipan.“Hindi nila ini-release ‘yon sa kung saan, dahil nga may mga kalaban dati ang mga Valiente, at Monastero.”Napakurap ako sa kaniyang sinabi, at parang unti-unti ko ng nalalam kung saan ‘to patungo. “Bakit may mga kalaban sila?”Umangat ang kaniyang kilay, at mabilis akong binuhat. Pinatay na niya ang shower, dahil tapos naman n

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewHabang kumakain, nagulat ako nang bigla na lang tumunog ang doorbell. Hindi ko pa ‘yon inaasahan, dahil buong akala ko talaga ay walang pupunta rito, dahil nga nasa meeting si Darius.Napakurap ako, at inilapag na lamang ang aking kinakain sa center table. Mabilis akong naglakad para silipin kung sino ang nasa labas, ngunit nagulat ako nang si Jasmine ‘yon. Ang asawa ni Helios, boss ni Darius.Dali-dali ko namang binuksan ‘yon, at kaagad naman siyang napalingon sa akin. Ngumiti pa siya nang matamis na siya namang hindi ko inaakala lalo pa’t siya ang female version ni Helios.“Hi! I hope that I didn’t disturb you.”Umiling ako bilang sagot, at ngumiti nang tipid, kahit na nalilito ako kung bakit bigla na lamang siyang nagpunta rito.“Hindi naman. Actually, kumakain pa lang ako nang breakfast, dahil kagigising ko lang din.”Bigla naman siyang napatango bilang sagot, habang ako naman ay medyo niluwagan ang pinto nang sa gayon ay makapasok siya kaagad.

Heislee Jean Velasco’s Point of ViewPulang-pula ang mukha ko nang sabihin ‘yon ng Mommy ni Jasmine. Nakita nga nila ang naging reaksyon ko kaya natawa sila pareho.Wala tuloy akong choice kung hindi ay ibaling na lamang ang aking atensyon sa anak ni Jasmine na ngayon ay nakatingin sa akin. Bilog na bilog ang kaniyang mga mata, at kumislap pa ‘yon nang bahagya.Tama nga ang sinabi ni Jasmine na kamukha talaga ni Helios ang anak nila. Ang kinaibahan lang ay may emosyon ang kaniyang mga mata kung ikukumpara sa ama niya.“Kamukha pala talaga niya ang asawa mo, ‘no?” sambit ko nang makalapit sila sa akin.Natawa naman si Jasmine sa aking sinabi, at kaagad ko namang inabot ang kaniyang tainga para hindi mausog.“Marunong kang magbuhat ng bata?” tanong niya sa akin.“Hindi,” untag ko naman kaagad, at tumayo nang maayos. “They’re too fragile. Parang hindi ko kayang buhatin ang bata. Parang masasaktan ko sila.”“I’ll help you.”Umiling lamang ako, at halos malukot ang aking mukha nang subukan