All Chapters of สามีไร้รัก: Chapter 71 - Chapter 80

ภรรยาไร้ใจ Chapter 9“งั้นผมจะเริ่มเต็มรูปแบบแล้วนะ” นาราลักษณ์ขนลุกกับประโยคนี้ ยังมีความตื่นเต้นเข้ามาร่วมด้วย อันโตรเนียลเล่ขยับตัวตามแบบฉบับของตน ความหนักหน่วงในการกระชั้นกายแม้ยังไม่มาก เพราะต้องการให้เธอคุ้นเคยมากกว่านี้ แต่ก็ทำให้สาวใต้ร่างถึงครางไม่หยุด“คุณอันโตร...อา...อา”นาราลักษณ์ครางกระเส่า เมื่อร่างหนาเริ่มรุกเร้ามากขึ้นเรื่อยๆ ฝ่าความคับแน่นกระชากใจเขาทุกครั้งที่ออกแรงขับเคลื่อน มือแกร่งกอบกุมทรวงเต็มกำมือออกแรงบีบเคล้นหนักบ้างเบาบ้าง โน้มใบหน้าดูดกลืนยอดถันกระเพื่อมไหวตามแรงส่งของเขา“นารา...ที่รัก...อูวว์”ชายหนุ่มครางเหมือนเสือร้ายที่ถูกกับดักนายพราน จนร่างหล่นไปอยู่ในหลุมพรางที่คับแคบ กว่าจะกระโจนออกมาได้แทบขาดใจ ฝ่ายพรานสาวร่างของเธอแทบฉีกขาดเมื่อเสือร้ายได้กลายร่างเป็นอสูร ขับกล่อมบทเพลงรักเคล้าคลอกับเสียงครางของทั้งคู่“คุณอันโตร...อา...คุณอันโตร” ตอนนี้นาราลักษณ์ไม่ได้นึกถึงพีระพล ในห้วงคำนึงเธอมีเพียงอันโตรเนียลเล่ ชายหนุ่มที่โยกตัวอยู่บนร่างตน เขาทำให้เธอลืมทุกอย่าง ลืมความรักที่มีต่อพีระพล ให้เธอจมอยู่กับห้วงอารมณ์ที่ไม่เคยพบพานดวงตาหวานของนาราลักษณ์เริ่มมอ

ภรรยาไร้ใจ Chapter 11“เธอเรียกว่าการทำอย่างนี้คือรักงั้นเหรอ ใช้อิทธิพลบังคับให้ฉันมาอยู่ด้วย นี่หรือความรักใช่ไหม แต่สำหรับฉันไม่ใช่ มันคือการอยากได้ อยากเอาชนะมากกว่า” เธอรู้ดีว่าอันโตรเนียลเล่รู้สึกเช่นไรกับตน เพราะนอกจากคำบอกรักที่มักบอกตนเสมอ การกระทำก็เป็นอีกเรื่องที่อันโตรเนียลเล่ทำมาตลอดหนึ่งปี อีกทั้งบิดามารดา เครือญาติและเพื่อนของเขายังพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ถ้าอันโตรเนียลเล่ไม่รักตน คงไม่พามาอยู่บ้านหลังนี้และใช้ชีวิตเยี่ยงสามีภรรยา ซึ่งคำพูดตรงกับทีน่าเมื่อครู่ “เธอเป็นลูกน้องเขา ก็ต้องเข้าข้างกันเป็นเรื่องธรรมดา”“ฉันไม่ได้พูดเข้าข้าง ฉันพูดตามจริงที่เห็นค่ะ แล้วเชื่อว่าคุณก็คงเห็นเช่นกัน แต่ทำเป็นมองไม่เห็น ไม่ใส่ใจเพราะหัวใจคุณไม่มีคุณอันโตร” ทีน่าพูดเหมือนรู้ว่า หัวใจนาราลักษณ์มีใครอยู่ คนที่บอกเรื่องนี้ให้ทีน่ารู้คือ แอนดี้ลูกน้องคนสนิทของอันโตรเนียลเล่ “คนบางคนรู้ทั้งรู้ว่าคนที่ตัวเองอยู่ด้วยไม่รัก แต่ก็ยอมเจ็บเพื่อให้อีกคนอยู่ เพราะอะไรถ้าไม่ใช่เพราะรัก ทรมานใจมากขึ้นเมื่อคนที่ตัวเองรักมีอีกคนในใจ คนที่แค่อยากได้ อยากเอาชนะต้องทนยอมเจ็บปวดใจมากขนาดนี้เลยหรือคะ แถม

ภรรยาไร้ใจ Chapter 13“ดูสิ อันโตรยิ้มไม่หุบเลย ดีใจล่ะสิที่นาราชม” ทิพย์ธาราแซวหลานชาย“ดีใจสิครับ มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยครับ” อันโตรเนียลเล่ตอบตามตรง “ผมขอตัวไปหาป๊ะป๋ากับคุณแม่ก่อนนะครับ”สองสามีพยักหน้ารับรู้ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปหามารูแอลกับลินดาที่ยืนคุยอยู่กับญาติอีกสองสามคน คนเป็นพ่อยิ้มเมื่อเห็นลูกชายกับนาราลักษณ์ที่เรียกไม่เต็มปากว่าลูกสะใภ้เพราะทั้งคู่ยังไม่แต่งงานกัน แต่จะเรียกว่าผู้หญิงของลูกชายก็ไม่ได้อีก เรียกไปลูกชายตัวดีก็พานโกรธ ครั้นจะเรียกว่าคนรักก็ดูไม่เหมาะเพราะอันโตรเนียลเล่มีความรักให้นาราลักษณ์ฝ่ายเดียว เป็นการตั้งสถานะที่ลำบากยิ่งนักทว่าสำหรับลินดา ภรรยาของเขาไม่ได้ลำบากใจในเรื่องนี้ นางบอกกับใครๆ ว่านาราลักษณ์คือนางบำเรอของลูกชาย แน่นอนว่าสายตาของลินดา มองนาราลักษณ์อย่างไม่ชอบใจนัก และนี่เป็นเหตุผลที่นางขอร้องอเล็สซานโดรให้เลือกไอรดาขึ้นเดินบนเวที นางไม่ต้องการให้นาราลักษณ์โดดเด่น“ไงตัวแสบ ถ้าไม่มางานนี้ด้วยกัน ป๊ะป๋าคงไม่เห็นหน้าแก”มารูแอลเย้าลูกชาย นาราลักษณ์ยกมือไหว้บิดามารดาของอันโตรเนียลเล่ตามมารยาท มารูแอลยิ้มตอบกลับ ทว่าลินดาหน้าบึ้งและเมินใส่ นาราล

ภรรยาไร้ใจ Chapter 15 ณ โรงพยาบาล ห้าชั่วโมงแห่งการรอคอยสำหรับอันโตรเนียลเล่คือความทรมานใจอย่างแรงกล้า ทันทีที่เขาพานาราลักษณ์มาส่งโรงพยาบาล เธอถูกนำตัวเข้าห้องผ่าตัดทันที และใช้เวลาในการนำกระสุนออกจากตัวเธอราวหนึ่งชั่วโมง หลังจากเสร็จสิ้นการผ่าตัด นาราลักษณ์ถูกนำตัวขึ้นมาพักรักษาตัวบนห้องพักฟื้น โดยมีคนของอันโตรเนียลเล่คอยคุมกันแน่นหนาขณะที่นาราลักษณ์อยู่ในห้องผ่าตัด อันโตรเนียลเล่ร้อนใจมาก หัวใจเขาเหมือนถูกเผาอย่างไรอย่างนั้น เป็นห่วงสาวยอดดวงใจจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว น้ำตาไหลออกมาไม่รู้ตัว น้ำตาแห่งความกลัว กลัวว่าจะเสียเธอไป อีกทั้งยังมีความโกรธแค้นแน่นในจิตใจ โทรศัพท์พูดคุยกับอเล็สซานโดรเรื่องมือปืน แต่ก็ไม่ได้อะไรคืบหน้ามากนัก เพราะคนเป็นลุงกำลังไล่ดูกล้องวงจรปิด หาบุคคลต้องสงสัย เขาจึงเลิกสนใจเรื่องนี้ชั่วคราว เพราะเรื่องที่ตนต้องสนใจมากที่สุดคือ อาการบาดเจ็บของนาราลักษณ์สามชั่วโมงกว่านับตั้งแต่คนเจ็บขึ้นมาพักในห้องพักฟื้น อันโตรเนียลเล่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน เขานั่งจับมือนาราลักษณ์ที่ตอนนี้ยังไม่ได้สติ มืออีกข้างลูบผิวแก้มเธอเบาๆ

ภรรยาไร้ใจ Chapter 17 แต่ก่อนนาราลักษณ์มองไม่เห็นความรัก ความดี ความเอาใจใส่ดูแลที่อันโตรเนียลเล่มีต่อตน เมินเฉยไม่ใส่ใจ ทว่าช่วงเวลาที่เธอถูกยิง กลับเกิดความรู้สึกบางอย่างในใจนาราลักษณ์ เหมือนกับประตูหัวใจที่ไม่เปิดรับเขา ถูกแง้มไม่รู้ตัว ส่วนเรื่องความคืบหน้าเรื่องมือปืน อเล็สซานโดรเร่งมือหาตัวมือปืนเต็มที่ ด้วยการดูภาพจากกล้องวงจรปิดที่ทางโรงแรมติดไว้หลายสิบตัวรอบโรงแรม ชั้นที่จัดงานเลี้ยงอยู่ชั้นที่สามที่บังเอิญว่ากล้องชั้นนั้นเสียทุกตัว อีกทั้งกล้องภายในลิฟต์ก็ใช้งานไม่ได้ เแน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มือปืนเตรียมการเป็นอย่างดี ถือว่าเป็นมืออาชีพความที่กล้องวงจรปิดเสียพร้อมกันทำให้ไม่สามารถไล่หาตัวคนร้ายได้ ในห้องจัดเลี้ยงก็ไม่มีกล้องวงจรปิดเนื่องจากทางโรงแรมคิดว่า เจ้าของงานนั้นๆ ต้องการความเป็นส่วนตัว ห้องจัดเลี้ยง ห้องประชุมทุกห้องจึงไม่มีตาที่สามไว้คอยสอดส่องเรื่องความปลอดภัย ดังนั้นจึงไม่มีกล้องจับว่า มีใครเข้าออกห้องจัดงานบ้าง ที่อาจมีมือปืนเข้ามาปะปนในงาน มันเหมือนไร้เบาะแสตามสืบอย่างไรอย่างนั้นอเล็สซานโดรนึกถึงคนที่มาร่วมงานที่มีความน่าจะเป็นว่าอาจเ