Semua Bab ข้าน่ะหรือฮูหยินใหญ่แม่ทัพเตียงหัก : Bab 31 - Bab 40

ดังนั้นนางคงต้องทำตามใจตัวเอง ผิดแต่สายตาหยางอี้คงชวนใจสั่นและทำให้มือไม้อ่อน นางจึงคิดหาวิธีทำให้ตนผ่อนคลายลงหญิงสาวเอี้ยวตัวไปข้างหลัง คว้าได้สายรัดเอวของเขา จึงใช้มันมัดเข้ากับศีรษะชายหนุ่มเพื่ออำพรางดวงตาคมคู่งดงาม ซึ่งยามที่เขามองมานางแทบละลายทั้งร่าง “เจ้าต้องการเล่นสนุกอันใด” “ย่อมเป็นสิ่งที่ท่านแม่ทัพคาดไม่ถึง” ชายหนุ่มได้ยินแล้วก็คึกจัด จนแก่นกายเขากระตุกไหว และซูกุ้ยฟางไม่อยากเชื่อว่าเขาถูกพิษร้ายแทรกซึมร่าง จากนั้นนางก็นั่งทับบนกึ่งกลางลำตัวหยางอี้คัง โดยไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวสองมือนวดหน้าอกแกร่งพอให้เขาคลายอาการชา และยอดหน้าอกของเขาแข็งเป็นไต นางนวดฟอนเฟ้นกายแกร่งที่มีกระไอเย็นแผ่ทั่วเรือนร่าง พลางมองริมฝีปากสวยของเขา หยางอี้คังส่งเสียงพึงใจออกมาเป็นระยะ ซึ่งมันทำให้ซูกุ้ยฟางหลงเสน่ห์เขาขึ้นไปอีก ยามนี้ในหัวนางคิดถึงภาพในหนังลามกที่เคยผ่านตา รวมถึงฉากในหนังสือนิยายที่ชอบอ่าน จึงโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ก่อนจะจุมพิตหยางอี้คังด้วยความสิเน่หา ชายหนุ่มตอบรับนางด้วยการจูบเบาๆ ก่อนเพิ่มความต้องการมากขึ้นราวกับเด็กน้อยที่หิวโหย ครู่หนึ่งซูกุ้ยฟางจึงถอนจูบออกและตำห

หนึ่งเดือนต่อมา เอี้ยเติ้งฉวนเจ็บใจมากที่ซูกุ้ยฟางรอดตายไปได้จากเหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานที่ธารน้ำตก โดยได้รับการช่วยเหลือของหยางอี้คัง และเขาสืบรู้มาว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์หวานชื่นอยู่ในสำนักศึกษาโบราณลึกลับหลายคืน พอออกมาได้นางก็กลับไปอยู่คฤหาสน์อ๋องเจ็ด เพื่อเตรียมตัวเข้ารับการคัดเลือกเป็นหยางฮูหยิน ยามนี้ความแค้นของเขายิ่งพุ่งสูง แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่ออีกฝ่ายมีคนหนุนหลัง ดังนั้นเขาจึงเลือกเล่นงานคู่แข่งขันคนอื่นแทน เจ้าบ้านเอี้ยปล่อยข่าวลือต่างๆ เกี่ยวกับโรคระบาดมากมายเพื่อขัดขวางไม่ให้สตรีหลายนางมาคัดเลือกเป็นสะใภ้ตระกูลหยาง ซึ่งหากมีการแข็งข้อ เขาก็สั่งหลี่ป๋อไปดักปล้นสตรีที่เดินทางมาจากเมืองอื่น หรือไม่ก็ย่ำยีพวกนางจนไม่กล้ามาที่เมืองไคหนาน บ้างฆ่าให้ตายเสีย เมื่อปล่อยข่าวเรียบร้อย เขาจึงจัดการเรื่องของตนเพื่อให้พร้อมสำหรับงานสำคัญ และยังไม่วายส่งจดหมายลึกลับไปให้ฮูหยินผู้เฒ่าหยาง หวังให้นางโกรธแค้นต่อม่านลั่วลั่วและสตรีชุดแดงซูกุ้ยฟาง ซึ่งแผนของเขาไปได้สวย คนในเรือนตระกูลหยางมารายงานให้ทราบว่าฮูหยินผู้เฒ่าหยางพยายามหาวิธีกีดกันไม่ให้ซูกุ้ยฟางเข้าร่วมการคัดเลือกตัว หลี

“ทะ ท่าน ได้โปรดอย่ารุนแรงกับผู้น้อย”ชายหนุ่มเหมือนดึงสติตนเองกลับ เขารู้ว่านางชอบเรื่องอุ่นเตียง แต่เขาไม่ใช่คนป่าเถื่อน ดังนั้นไม่ควรทำให้สตรีนางนี้บอบช้ำจากความเอาแต่ใจของตนริมฝีปากบางจูบบนเนินหน้าอก ก่อนส่งสิ้นสากๆ เลียเม็ดทับทิมคู่สวยของซูกุ้ยฟางร่างของหญิงสาวถูกชายหนุ่มครอบครอง แต่แรกอยากขัดขืน หากตอนนี้นางยอมให้เขาชมเชยความงามทุกพื้นที่ทั้งคู่กอดรัดและแลกลิ้นกัน กระทั่งเขาเผยท่อนอุ่นจัดออกมาให้นางประจักษ์ ซูกุ้ยฟางก็หน้าแดงและบริเวณท้องน้อยก็ปั่นป่วน“มังกรของข้าจะไม่พ่นพิษในวันนี้ ฉะนั้นไม่ต้องคิดเรื่องชั่วๆ อยากเอาเปรียบข้าเลยแม่นางซู”หยางอี้คังยังเป็นคนปากร้ายและช่างสรรหาคำพูดเจ็บแสบมาเชือดเฉือนใจซูกุ้ยฟางเสมอ“แต่ท่านจะเร่งเร้าให้ผู้น้อยขึ้นสวรรค์ผู้เดียวไม่ได้”“อย่ากังวลไป” เขาเอ่ยจบก็เล้าโลมหญิงสาวต่อด้วยปาก มือ และเรือนกายแข็งแกร่งซูกุ้ยฟางครางเสียงกระเส่า นางแทบอดใจไม่ไหว อยากครอบครองหยางอี้คังบ้าง แต่เขาเล่นตัวเหลือเกิน เมื่อความน้อยใจพลุ่งขึ้น นางจึงเอ่ยว่า“หากท่านแม่ทัพ เห็นเพียงผู้น้อยเป็นของเล่นสนุก ก็โปรดอย่าดีต่อสตรีแซ่ซูอีกเลย”“เจ้าหมายความเยี่ยงไร”“ก็

“ข้าหวังว่า ฮูหยินเฒ่าจะชอบนางได้สักวัน” เกาจื้อเฉิงกล่าว“องค์ชาย สำหรับข้าผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก และหากต้องเลือกภรรยาให้ลูกชายสักคน สตรีนางนั้นย่อมต้องเป็นหลังบ้านที่ดีของเขา และเหนืออื่นใด บุตรชายของข้าต้องรักนาง” “หากเป็นเช่นนั้น ข้าคิดว่าเสี่ยวกุ้ยคงยืนหนึ่งในตอนนี้” จางเสี่ยวเหลียนนิ่วหน้าเล็กน้อย และกล่าวต่อ“องค์ชายสนับสนุนนาง ใครๆ ต่างดูออก แต่อย่าลืมว่าในที่นี้มีสตรีที่เพียบพร้อมหลายคน โดยเฉพาะผู้ที่เดินทางมาไกลอย่างโม่ลี่”ยามนั้นเกาจื้อเฉิงมองไปอย่างโจวโม่ลี่ซึ่งนั่งหลังตรง และอมยิ้มนิดๆ อย่างคนอารมณ์ดีอยู่เป็นนิตย์ เห็นแล้วเกาจื้อเฉิงก็ไม่สบอารมณ์ เขาจำต้องหาวิธีช่วยซูกุ้ยฟาง “ฮูหยินเฒ่า ในผู้สมัครทั้งหมดนี้ หากท่านไม่เลือกเสี่ยวกุ้ย ก็ขออย่าได้เทคะแนนให้แก่ผู้หญิงคนนั้น ข้าบอกตามตรง ขนลุกทุกครั้งที่เห็นนางเดิน แม้กระทั่งยิ้มหรือส่งเสียงสื่อสาร” “องค์ชาย ภายใต้ความงามย่อมมีสิ่งลึกลับ อย่าได้หวั่นกลัวไป” “ถึงอย่างนั้น หากข้าต้องแต่งกับหญิงเช่นโม่ลี่ ชาตินี้ขออยู่เป็นโสดจะดีกว่า” ฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินคำโอดครวญของเกาจื้อเฉิง นางก็อารมณ์ดีขึ้นทันที กระนั้นยังไม่วายส่งสายค

โลกปัจจุบันแสนเสน่ห์เข้ามาทำงานที่บริษัทผลิตเฟอร์นิเจอร์ส่งออกแห่งนี้ในช่วงต้นปี โดยที่หล่อนถูกสัมภาษณ์งานเกือบสามรอบ หวิดถอดใจไปแล้ว สาเหตุเป็นเพราะไม่ใช่คนสวยจัด หน้าตาจืดชืด ดูไม่ทันสมัยทั้งที่มันไม่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารคุณภาพและเก็บข้อมูล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในแผนกบัญชีกระนั้นหล่อนก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ รูปร่างสูงเพรียว หน้าอกหน้าใจมีพอให้หนุ่มๆ ได้กลืนน้ำลาย ผิดแต่ไม่ใช่คนทันสมัย แต่งตัวเรียบๆ ด้วยไม่มีเงินเหลือเฟือให้ชอปปิงในสถานที่ต่างๆ อย่างดีก็แค่ห้างสรรพ-สินค้าใกล้คอนโดที่อาศัย อีกทั้งหลังเลิกงานต้องรีบกลับห้อง หล่อนมีงานพิเศษหารายได้ใช่...แสนเสน่ห์เป็นแม่ค้าออนไลน์รับรีวิวและขายของทั่วไป ซึ่งแล้วแต่ใครจะสนับสนุนวันนี้แสนเสน่ห์ต้องเข้าไปสุ่มตรวจสต๊อกที่โรงงานแถวชานเมือง เพื่อช่วยฝ่ายวางระบบตรวจสอบโปรแกรมใหม่ ซึ่งหล่อนต้องอยู่โยงยาว ทำงานจนเวลาล่วงเลยเกือบห้าโมงเย็นเจ้าหน้าที่คนอื่นกลับไปก่อนแล้ว ตอนแรกแสนเสน่ห์ตั้งใจไปพร้อมรถตู้บริษัท แต่พวกเขารีบมากด้วยมีคนท้อง และพี่ผู้หญิงอีกคนทะเลาะกับสามี จึงขอตัวรีบเข้าออฟฟิศใหญ่ ดังนั้นแสนเสน่ห์จึงจำใจอาสาอยู่ช่วยงาน