All Chapters of ข้าน่ะหรือฮูหยินใหญ่แม่ทัพเตียงหัก : Chapter 81 - Chapter 90

ฝ่ายเส้าเฟิง เขาเป็นผู้นำรุ่นที่สามของหน่วยนักรบของคนเถื่อน รับจ้างทำงานทั้งทุกชนิดเน้นพวกคุ้มกันสินค้า มีหอกระจายข่าว และการค้าที่สร้างผลกำไรมหาศาลก็คือ ม้าศึกและม้าใช้ในการแข่งขัน รวมถึงสุนัขป่า สุนัขใช้งาน และมีไว้เพื่อการสงคราม ซึ่งได้รับความนิยมไปทั่วทั้งใต้หล้า นอกเหนือจากนั้น เขายังได้รับความไว้วางใจให้ป้องกันกำแพงจากข้าศึก จากเผ่านอกด้านอันประกอบด้วยห้าเผ่าใหญ่ ซึ่งหมายตายึดพื้นที่เมืองจิง ใช้เป็นฐานสำคัญในการตีเข้าเมืองหลวง ดังนั้นภาพที่ทุกคนเห็นคือ ชายหนุ่มผู้สง่างามนั่งอยู่บนหลังม้า ทั้งยังมีฝีมือในการรบยอดเยี่ยมหาตัวจับยาก แต่เดิมเขารับเลี้ยง--คนฝาแฝดไว้ ซึ่งเป็นลูกของพี่ชายต่างมารดา อีกฝ่ายจากไปก่อนวัยอันควร และพวกเขาสองคน-เป็นผู้ชายทั้งคู่ อยู่ในวัยซุกซน ทั้งมักจะคอยจับคู่ให้เขากับสตรีไปทั่ว กระทั่งพวกเขาได้พบหยวนหยวน จึงชอบนางเป็นพิเศษ จนกลายเป็นพ่อสื่อ และถึงหยวนหยวนจะเป็นหญิงสาวบ้านป่า ใช้ชีวิตในทุ่งหญ้า แต่นางอ่านออกเขียนได้ นั่นเป็นเพราะเมืองจิงมีนักโทษชั้นดีจากเมืองหลวง ถูกเนรเทศให้มาอยู่ที่นี่เนืองๆ นางเลยได้เรียนรู้หลายสิ่งจากคนพวกนี้ อ่านได้ ใช้พู่กั

หยวนหยวนใช้ชีวิตในตำหนักขององค์ชายสามอย่างเรียบง่ายซึ่งผ่านไปเกือบหนึ่งเดือนแล้ว ดูเหมือนเรื่องภายนอกจะเต็มไปด้วยความน่ากลัว มีข่าวร้ายมากมายเกิดขึ้น รวมถึงการที่ฮ่องเต้ถูกวางยาพิษ ตอนนี้ฝ่ายของรัชทายาทจึงโดนเพ่งเล็งเป็นพิเศษ สถานการณ์จึงตึงเครียด ผู้คนต่างลือว่ายามนี้เกิดการก่อกบฏ และทั้งหมดเป็นฝีมือของรัชทายาทและคนของพวกเขา ซึ่งไม่น่าเชื่อว่า สถานการณ์ดังกล่าวทำให้ฝ่ายขององค์ชายสามได้เปรียบ เหลียงเซียนซีได้รับการคุ้มกันจากทหารองครักษ์ ตำหนักของเขามีการดูแลเข้มงวด สิ่งที่ชวนให้ประหวั่นใจสำหรับหยวนหยวนคือ สตรีคนอื่นของเหลียงเซียนซีล้วนถูกจับตัวไป “พวกนางเป็นสายให้แก่รัชทายาท ตอนนี้ถูกขังคุกจนหมดสิ้น เหลือแต่อี๋เหนียงสี่... ผู้ที่เพิ่งแต่งเข้ามาตำหนักนี้ ซึ่งพ้นภัย ไม่มีข้อกล่าวหาใดๆ ให้ชื่อเสียงด่างพร้อย” หลัวฟูเอ่ย สีหน้านางเต็มไปด้วยความสุข ผิดกับเซี่ยงอี่ ที่วันนี้นางดูเหมือนมีสิ่งไม่สบายใจ นั่นเป็นเพราะนางทราบเรื่องทั้งหมดว่ามีต้นสายปลายเหตุเช่นไร ฝ่ายเซี่ยงอี่ก็พยายามเหลือเกินที่จะหาโอกาสคุยกับหยวนหยวน แต่ทั้งหลัวฟูและพ่อบ้านเติ้ง ต่างใช้งานนางอย่างหนัก

อึดใจต่อมา หยวนหยวนจึงถูกอุ้มขึ้นไปในรถม้าคันใหญ่ เสื้อผ้านางถูกปลดเปลื้องออกจากรวดเร็ว เหลือเพียงดวงตาที่พันธนาการไว้ด้วยผ้าผืนหนึ่ง “อ๊ะ...บัดซบ ทะ ท่านจะทำสิ่งใดข้า” “จูบเจ้า...แนบเนื้อกับเจ้า... และทำให้เจ้ากลายเป็นสตรีที่ร่านรัก... กับบุรุษอื่นที่ไม่ใช่สามี!” เอ่ยจบอินปั๋วก็ถอดหน้ากากของตนออก แล้วก็ใช้ปาก สองมือ และแก่นกายอันใหญ่โตที่แข็งแกร่งนั้นกับพื้นที่งดงามของหยวนหยวน ในขณะเดียวกันที่เสียงเนื้อกระทบเนื้อ และเสียงทุ้มต่ำๆ ของบุรุษครางสลับการพยายามอดกลั้นเสียงซ่านสยิวของหญิงสาวเอาไว้ ได้มีคนผู้หนึ่งยืนนิ่งแข็งค้างด้วยแรงตัญหา ซึ่งช่องเล็กๆ ที่เขาส่องอยู่นั้น สามารถมองเห็น และได้ยินเสียงผู้ที่อยู่บนรถม้า ดวงตาเรียวคู่นั้นเบิกค้าง สองมือเรียวลูบไล้แก่นกายตนที่ยามนี้มันแข็งขันอย่างที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมานานแล้ว เหลียงซานซี ไม่คิดว่าตนจะเผลอไผลทั้งมีความสุขอย่างมหาศาลกับการกระทำชั้นต่ำและน่าอดสู แต่เมื่อมันเกิดขึ้น เขาก็อยากเห็น ต้องการได้ยิน เพื่อปลดปล่อยตนจากสิ่งที่กดทับเอาไว้มานาน ชายหนุ่มยิ้มกว้าง สองมือสาวท่อนเนื้อตนอย่างเร่

และเสียงนางทำให้เหลียงเซียนซีรู้ว่า มีคนแอบมองตน นอกจากเหล่าองครักษ์เงาที่ซ่อนตัวห่างออกไป เมื่อเขาให้คนจับตัวนางมา สวี่อี้เฟยจึงถูกสอบเค้นอย่างหนัก มุมปากนางมีเลือดซึม กลีบเนื้อสาวถูกชายหนุ่มใช้นิ้วสำรวจ ที่เป็นเช่นนั้น เพราะคนอยากเหลียงเซียนซี ไฉนจะมีความสามารถนำพาแท่งหยกของตนเข้าไปโยกคลอนในร่างกายสตรี! “ใครส่งเจ้ามา!” สวี่อี้เฟยหัวเราะอย่างคนเสียจริต แล้วตอบเขา “เป็นข้าที่อยากให้น้องแปดตาย...เหมือนมารดานาง” และสิ่งที่กล่าว เป็นเหตุให้สวี่อี้เฟยหายไปจากโรงเตี้ยมในคืนนั้น และไม่มีใครพบตัวนางอีกเลย **************** แปดปีผ่านไป ณ ตำหนักปักษา วังหลัง หญิงสาวสะดุ้งตื่นกลางดึก สิ่งแรกคือต้องตั้งสติให้ดี จากนั้นก็กวาดตามองรอบตัว จึงเห็นว่าตอนนี้ นางคือสตรีผู้ที่อยู่เหนือผู้คนหลายพันชีวิตในวังหลัง แม้จะรู้เช่นนั้น ทว่าเหตุใดนางกลับระลึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาอยู่เสมอ แท้จริงแล้วนางเป็นใคร ? เสี่ยวปา เด็กน้อยในที่อยู่ในเรือนหลังเขา หยวนหยวน ที่ถูกเลี้ยงดูโดยนายพรานในเมืองจิง ติดกับพื้นที่อาศัยของคนเถื่อนที่ปกครองโดยสกุลฟ่

คืนนี้ฝนตกหนักเหลือเกิน สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ ย่อมแจ้งชัดว่ามีพายุหนักพัดเข้าเมืองหลวง “ข้าไม่ไหว แม่นมหลัว หมอหลวงมาถึงหรือยัง” หยวนหยวนว่า และนางตัวร้อนเป็นอาการของคนมีไข้ ร่างกายอ่อนเพลีย ศีรษะก็ปวดตุบๆ อยู่ตลอด “พระสนม...หมอหลวงกำลังเดินทางมา ผิดแต่ยามนี้ มีสิ่งที่น่ากลัวเหลือเกิน จึงทำให้ทุกอย่างล่าช้าไปบ้าง” “เจ้าหมายถึง...” “ข่าวว่า องค์หญิงเก้ากับราชบุตรเขยสับเปลี่ยนทหารหลายกองในวังหลวง ดูท่าอาจมีความไม่ชอบมาพากล” “เมื่อสามวันก่อนที่ตลาดเกิดการจราจร ที่หอกระจายข่าว และสำนักศึกษาหลายแห่งก็ถูกเผา...” หยวนหยวนทบทวนควาทรงจำของตน เรื่องนี้เซี่ยงอี่เป็นคนมารายงาน “บ่าวคาดว่า คงไม่ใช่แค่นั้น บางทีอาจถึงขั้นมีการก่อกบฏ!” เซี่ยงอี่ขยายความเพิ่ม และสิ่งที่หยวนหยวนรับรู้ไม่ได้เกินจริง ที่ทุกอย่างเดินทางมาถึงจุดนี้ ล้วนเป็นฝ่ายอินปั๋วส่งเสริมให้เหม่ยเหนียงกับสามีนางกระทำแผนร้ายสำเร็จ และราชบุตรเขย ก็คือองค์ชายผู้มาจากแคว้นจื่อ เขาเพิ่งเกี่ยวดองกับเหม่ยเหนียงเมื่อปลายปีก่อน และยามนี้ได้รวบรวมกำลัง และคิดแย่งชิงบัลลังก์จากเหลียงเซียน