Semua Bab Under My Father In-Law's Touch: Bab 331 - Bab 340

Saktong pagkatunog ng bell para sa break, mabilis pa sa alas-kwatro na binuhat ni Justine ang bag niya at sumulyap sa amin sabay tango na parang mastermind ng isang secret operation. Tahimik kaming naglakad nang magkakahiwalay patungo sa likod ng lumang gym—isang abandonadong gilid ng campus na pinaliligiran ng matataas na halaman at bihirang daanan ng mga estudyante. Safe, tahimik, at walang pwedeng makakita.Pagdating ko roon, nakaupo na si Justine sa isang lumang sementadong bench habang may bitbit na plastic ng paborito naming fishball, kwek-kwek, tsaka tatlong malamig na Buko juice sa plastic. Dahil libre nga niya, inaasahan ko ng titipirin niya kami at hindi siya sa cafeteria bibili.Ilang sandali pa, sumulpot na rin si Roxie mula sa likod ng pader, patingin-tingin pa sa paligid para masigurong walang nakasubaybay sa kaniya bago marahang bumagsak ang mga balikat niya sa relief."Oh, kompleto na ang Supremo Team!" malawak ang ngising bati ni Justine sabay abot kay Roxie ng isang

Biyernes ng gabi. Nasa garahe ako ng Casa Eyrie, seryosong nag-aayos ng mga gamit sa likod ng kotse ko para sa biyahe bukas patungong Clark. Naglalagay ako ng ilang extrang bottled water, tissue, at emergency kit sa compartment nang biglang sumulpot si Kuya Gado galing sa loob ng Casa, may bitbit na malaking tupperware."O, Kairo, isama mo na ’tong mga sandwiches na ginawa ko para sa inyo bukas," sabi ni Kuya Gado habang iniaabot sa akin ’yung tupperware. Pero bago ko pa mahawakan, pinakatitigan niya ang mukha ko habang nakataas ang isang kilay. "Aba, kakaiba ang sigla mo ngayon, ah? Halos mapakanta ka na diyan habang nag-aayos ng compartment. Para sa major project lang ba talaga ’yan o dahil kasama mo uli ’yung si Ventura?""Kuya Gado naman, acads lang talaga ’to," natatawang tanggi ko habang inilalagay ang pagkain sa loob."Acads mo mukha mo!" biglang sigaw ni Justine na kabubukas lang ng pinto sa may kusina, may hawak pang platito ng biskwit. Dito na naman natulog ang gago dahil ha

Pagkadating na pagkadating namin sa Clark Eco-Tourism Hub, sinalubong agad kami ng sariwang hangin at ng malalabay na puno. Matapos mag-log in sa information center, agad kaming naghati-hati ng gawain para maging mabilis at efficient ang field research."O, ganito," deklara ni Justine habang may hawak na clipboard at nakasabit ang sunglasses sa t-shirt niya."Kami nina Chloe at David ang mag-i-interview sa mga hub managers at staff doon sa administration office. Kayo naman nina Ventura, dumeretso na kayo sa forest trail at lagoon area para kumuha ng actual photos at mag-analyze ng site blueprint. Para sabay tayong matapos.""Sige, partner. Make sure to note the foot traffic capacity din," pormal na paalala ni Roxie, pero may kasama nang banayad na ngiti."Copy, Madame Ventura!" biro ni Justine sabay salute, tsaka hinila sina Chloe at David patungo sa opisina.Naiwan kaming dalawa ni Roxie na naglalakad sa sementadong pathway patungo sa eco-trail. Hawak ko ang DSLR camera habang siya n

Matapos ang busog na busog na tanghalian sa karinderya, bumalik kami sa eco-hub para sa huling bahagi ng documentation. Dahil medyo natuyo na ang suot ni Justine—salamat sa aircon ng Audi at sa tuwalya ko—ay mas naging kalmado na ang ikot namin. Habang sina Justine, Chloe, at David ay abala sa pag-aayos ng mga huling survey forms sa may souvenir shop area, napagdesisyunan namin ni Roxie na maglakad patungo sa isang mataas na overlooking deck ng hub na may tanawin ng malalawak na kabundukan ng Clark.Umihip ang isang banayad at malamig na hangin. Sumandal si Roxie sa kahoy na handrail ng deck habang nakatanaw sa malayo. Ang mga mata niya, na laging puno ng kalkulasyon at bigat kapag nasa University, ay kalmado at payapa ngayon."Salamat ulit, Kairo," mahinang simula niya, hindi inaalis ang tingin sa malayo. "Hindi ko matandaan kung kailan ako huling naging ganito kasaya. ’Yung walang iniisip na expectations ni Daddy... ordinaryong tao lang."Humarap ako sa kaniya at sumandal din sa han

Ibinaba ko ang bilis ng takbo ng Audi habang binabaybay namin ang huling kahabaan ng kalsada patungo sa gas station. Halos gumapang na kami sa gilid ng daan. Walang sinuman sa amin ang gustong matapos ang gabing ’to."So..." basag ko sa katahimikan, habang nakatitig sa unahan pero ramdam na ramdam ang presensya niya sa tabi ko. "Tungkol doon sa overlooking deck kanina..."Narinig ko ang mahinang pagbuga ng hangin ni Roxie. Lumingon ako nang bahagya at nakitang medyo namumula ang mga pisngi niya sa ilalim ng ilaw ng dashboard. "Gulat ka ba?""Sobra," diretsong amin ko, napapangiti na rin. "Akala ko nga guni-guni ko lang, o dahil sa gutom kaya. Pero... hindi ko inaasahan na si Roxie Ventura ang unang gagawa ng move.""I just... felt free, Kairo," mahinang sagot niya, habang nakatingin sa sarili niyang mga daliri. "For the first time in my life, naramdaman kong hawak ko ang sarili kong desisyon. At nung sandaling ’yun, ikaw lang ang gusto kong makasama. Pero alam kong sa lunes, pagpasok