Semua Bab ดวงใจแสนเสน่หา: Bab 51 - Bab 60

“ก็เธอไม่รับสายเราเลยออกอาการสติแตก” สาวเชยเอ่ยเสียงอ่อย “เราขอโทษที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เธอ พอดีว่าเราลืมเอาไว้ที่ห้อง เมื่อวานเราไปค้างกับพี่มานพมา เขาเห็นว่าเราไม่สบายเลยไม่อยากให้อยู่ห้องคนเดียว” บุปผชาติโกหกเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้ดูเป็นปกติมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยกเอาผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชายมากล่าวอ้าง เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะไม่ถามซอกแซก เนื่องจากมณีญาไม่ได้รู้จักกับมานพเป็นการส่วนตัว ก็แค่เคยเล่าให้ฟังว่าเขาเป็นเหมือนพี่ชายเพียงเท่านั้น “เหรอ ไอ้เราก็นึกว่าเธอโดนนายมาร์โคจับตัวไป” คนฟังถึงกับทำตาโต เพราะแอบเข้าใจพ่อเทพบุตรสุดหล่อผิด อีกทั้งตกใจที่เพื่อนสาวป่วยนอนซมโดยที่ตนไม่รู้เรื่องอะไรเลย “อืม…เราฝากเธอลางานให้หน่อยนะพรุ่งนี้” บุปผชาติบอกด้วยเสียงระโหย แล้วไม่ลืมที่จะฝากมณีญาลางานให้อีกวัน เพราะดูท่าแล้วเธอน่าจะเป็นไข้อย่างที่โกหกเพื่อนไปจริงๆ มันรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวร้อนวูบวาบอย่างไรชอบกล“แก้มเธอเป็นอะไรมากไหม เดี๋ยวเราไปหานะ” สาวเชยเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง“ไม่ต้องหรอก เราเป็นไข้หวัดใหญ่ พี่มานพพาไปหาหมอแล้ว อีกวันสองวันก็น่าจะหาย เธอไม่ต้องมาห

“เอ๊ะ…คุณนี่ มันยังไงกันนะ ฉันบอกให้กลับไปไงเล่า” เห็นคนเอาแต่ใจยืนยันอย่างหนักแน่น สาวน้อยจึงตวาดใส่ด้วยความโมโหที่เขาพูดไม่รู้เรื่อง เธอเพลียและอยากพักผ่อนเต็มทน “จุ๊ๆๆ อย่าดื้อสิจ๊ะคนดี ถ้าดื้อจะเจอผมทำโทษแบบเมื่อวานแน่ หรือว่าชอบ ผมยังมีแรงอีกเหลือเฟือ กับเมียตัวเองแค่ครั้งสองครั้งมันไม่พอหรอกนะจะบอกให้ ถ้ายังไม่รู้ก็รู้ไว้ซะ ว่าผัวคุณน่ะมันหื่นและเซ็กส์จัดขนาดไหน” เห็นเธอทำท่าต่อต้านและผลักไส ชายหนุ่มจึงดึงร่างอ้อนแอ้นมานั่งลงบนตักแกร่ง มิไยต่ออาการขืนกายคล้ายรังเกียจเสียเต็มประดา หนำซ้ำยังซุกใบหน้าคมลงที่ซอกคอหอมกรุ่น แล้วขู่ชิดพวงแก้มสีชมพูระเรื่อ “หยาบคาย…” แม่สาวจอมพยศด่าทอเสียงสั่นไม่เต็มปากเต็มคำมากนัก เพราะตอนนี้สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เมื่อปากและจมูกซุกซนมาคอยป้วนเปี้ยนจูบสะเปะสะปะไปทั่วใบหน้าและลำคอ “ถ้าไม่อยากให้ผมพูดจาหยาบคายก็นอนซะ ผมจะเฝ้าอยู่ใกล้ๆ ไม่ไปไหน แต่ถ้าหากดื้อมากๆ ผมก็จะจับ ‘ฉีดยา’ ชนิดสะเด็ดสะเด่าซักเข็มสองเข็ม แต่ถ้ามันได้ติดลมบนแล้ว ขอบอกว่าคุณอาจจะนับจำนวนเข็มที่ผัว ‘ฉีดยา’ ให้ไม่หวาดไม่ไหวเลยล่ะทูนหัวจ๋า” จอมบงการยักคิ้วหลิ่วตาให้ค

ภาพที่พ่อสุดหล่อมาตามงอนง้อแม่สาวเฉิ่มของบริษัทเป็นภาพที่ชินตาของใครหลายๆ คนไปเสียแล้ว แรกๆ นั้นทุกคนต่างแปลกใจว่ามาร์โคถือดอกไม้ช่อใหญ่มาให้ใคร สาวนางไหนคือผู้โชคดีคนนั้น แต่เมื่อทุกคนรู้ว่าเป็นบุปผชาติก็ยิ่งพากันแปลกใจเข้าไปใหญ่ เพราะไม่คิดว่าหนุ่มเพอร์เฟกต์ที่สาวๆ อยากเขมือบกันค่อนประเทศจะมาตกหลุมรักผู้หญิงธรรมดาๆ แถมยังเฉิ่มไร้รสนิยมอย่างบุปผชาติ จะมีก็แต่มณีญาเท่านั้น ซึ่งรู้ถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ก่อนใครอื่น จากการคาดคั้นบุปผชาติอย่างเอาเป็นเอาตาย สาวเชยตัวแสบยิ้มแฉ่งด้วยความปลาบปลื้มอย่างออกนอกหน้า เพราะแสนปรีดาที่เพื่อนรักได้หัวใจของผู้ชายหล่อเหลือร้ายในโลกหล้าไปครอบครอง “นี่คุณเพื่อน เมื่อไหร่จะใจอ่อนซักทีจ๊ะ ยอมๆ เขาไปเถอะน่า พ่อสุดหล่อเขาน่าสงสารออก” แม่สาวเชยประจำบริษัทเดินถือแฟ้มรายงานเข้ามาสะกิดไหล่เพื่อนซี้ ก่อนจะเอ่ยวาจาก๋ากั่นพร้อมขยิบตาให้ “เอ๊ะ…เธอนี่มันยังไง ตอนแรกที่รู้ว่าเราหายตัวไปยังทำเป็นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แถมยังใจกล้าแจ้นไปเอาเรื่องเขาถึงบ้าน แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงเปลี่ยนมาเชียร์เขาไม่เข้าข้างเพื่อนได้ล่ะ” บุปผชาติเอ่ยอย่างงอนๆ “โอ๋ๆๆ ไม่เอา อย่า

“แหม…ผมก็มีมุมเครียดเหมือนกันแหละน่า” วาจาที่ได้รับฟังทำให้สาวน้อยอดคลี่ยิ้มบางๆ ออกมาไม่ได้ ก่อนที่ทั้งสองจะนั่งคุยงานกันอยู่พักใหญ่ จากนั้นบุปผชาติก็กลับมาทำงานของตัวเอง ทันทีที่หย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้เสียงข้อความจากมือถือก็ดังขึ้นตึ๊ง!‘ห้ามยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นแบบเมื่อกี้อีกนะเบบี๋…นี่ผัวเอง’หลังจากอ่านข้อความจบบุปผชาติก็อ้าปากค้าง อีกทั้งนึกเคืองขุ่น คนบ้า! ว่างมากนักหรือไงถึงได้ส่งข้อความมาก่อกวนเธอ และทันใดนั้นก็ฉุกคิดขึ้นได้ นี่เขาให้คนตามดูเธอเหรอ ฮึ่ย…เขาจะกล้าเกินไปแล้วนะ ก่อนที่สาวน้อยจะทำท่าฮึดฮัด แล้วพิมพ์ข้อความกลับไปมือไม้สั่น ‘ผัวไหนไม่ทราบ?’ ‘ก็ผัวยาหยีไงจ๊ะ น่าน้อยใจชะมัด เพิ่งขึ้นขี่กันอยู่หลัดๆ ลืมกันได้ลงคอ’ ถ้อยคำตัดพ้อต่อว่ากึ่งประณามแบบขวานผ่าซากที่อีกฝ่ายพิมพ์ส่งมาอย่างรัวๆ ทำให้บุปผชาติหน้าร้อนวาบ‘ไอ้คนลามก! ป่าเถื่อน! ไร้อารยธรรม!’‘ผัวก็เป็นทุกอย่างที่เมียยกย่องสรรเสริญนั่นแหละจ้ะยาหยีจ๋า เออ…ว่าแต่ ห้ามยิ้มให้ไอ้หน้าจืดที่ไหนอีกเป็นอันขาดนะ…เข้าใจไหม’ ‘จะยิ้มแล้วจะทำไม’ ‘ถ้าอยู่ใกล้จะดูดปาก แต่ตอนนี้ชักอยากกระทืบไอ้หน้าจืดที่ยาหยียิ้มให้ชะมัด

“ถอดเสื้อให้หน่อยสิคะ แก้มร้อน แต่ถอดเองไม่ไหว มึนหัวมาก” เธอเอ่ยอย่างอ้อนๆ พลางดึงมือใหญ่มาวางแหมะลงบนหน้าอกนุ่มหยุ่น ทำเอาชายหนุ่มถึงกับหลุดสบถ ร้อนซู่ไปทั้งตัว ถ้าจะยั่วกันขนาดนี้จับปล้ำสักทีดีไหม ฉับพลันความคิดชั่วร้ายก็ผุดขึ้นมาในหัวสมองอันชาญฉลาด ทว่าเขากลับทำเพียงบีบขยำเจ้าก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นหนักๆ แล้วรีบละมือห่างด้วยเกรงว่าตนจะอดไจไม่ไหวอีกต่อไป “ไม่เอา ไม่ถอดนะจ๊ะ เดี๋ยวถึงห้องผัวถอดให้” เสียงห้าวทุ้มเอ่ยเป็นเชิงปราม ก่อนจะรวบมือน้อยที่กำลังยุ่มย่ามแถวแผงอกกว้างมาไว้ในอุ้งมือใหญ่ “แต่มันร้อนนี่นา” เธอครางประท้วงเสียงกระเส่า ทำเอาสิ่งที่อยู่ในเป้ากางเกงเขาแข็งขึงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ พับผ่าสิวะ! อยากอึ๊บเมียโว้ย! “อดทนอีกหน่อยนะจ๊ะ เดี๋ยวก็ถึงห้องแล้ว” เขากัดฟันเอ่ยปลอบร่างนุ่มนิ่มที่เสียดสีกันอยู่ ก่อนจะคำรามกลั้วลำคอหนา เมื่อแม่ตัวดีดึงมือออกจนเป็นอิสระ แล้วลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างทรงพลังอย่างไม่เกรงใจ“อืม…กลิ่นโคโลญคุณหอมชื่นใจจัง” สาวน้อยเอ่ยเสียงงึมงำ ขณะซุกไซ้ซอกคอแกร่ง แล้วสูดดมอย่างหลงใหล เล่นเอาคนถูกลวนลามตัวแข็งทื่อ หายใจหอบหนักๆ “ถ้ารู้ว่าให้ดื่มไวน์แ