All Chapters of ดวงใจแสนเสน่หา: Chapter 31 - Chapter 40

“เดี๋ยว…คุณจะรีบไปไหน ไปทานข้าวเย็นกับผมก่อนสิ แล้วผมจะไปส่ง” จอมเผด็จการคว้าหมับเข้าที่ข้อมือกลมกลึงได้ทันพอดี เธอพยายามสะบัดเร่าๆ แต่ไม่เป็นผล หากเขาไม่ยอมปล่อยก็อย่าหวังว่าจะหลุดไปได้ “ไม่ล่ะ ขอบคุณค่ะ” เสียงหวานปฏิเสธทันควัน ตอนนี้เธอรู้สึกเหนื่อยทั้งกายและใจ จนไม่มีความรู้สึกอยากอาหารเลยสักนิด สิ่งที่เธออยากทำมากที่สุดคือการอาบน้ำแล้วนอนหลับให้สบาย “อย่าดื้อน่าเบบี๋…มานี่” คนอยากให้สาวเจ้าไปกินข้าวด้วยมีหรือจะยอม ถ้าไม่ไปดีๆ ก็คงต้องมีฉุดแน่งานนี้ เขาอุตส่าห์ลงทุนหลอกล่อให้เธออยู่ด้วยมาตลอดบ่ายจนถึงค่ำ แล้วเรื่องอะไรมาร์โคจะยอมพลาดโอกาสงามๆ“เอ๊ะ! คุณนี่! พูดไม่รู้เรื่อง ปล่อยนะ!” หญิงสาวเอ็ดเสียงดัง พร้อมทั้งสะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุมของคนเอาแต่ใจ ไม่รู้จะเรื่องมากไปถึงไหน งานก็เสร็จแล้วยังจะเหนี่ยวรั้งเธอไว้กับตนอยู่ได้ “อย่าพูดมาก ตามมาผมหิว เดี๋ยวก็กินแทนข้าวซะเลยนี่” คนบ้าอำนาจยกนิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ แล้วดึงแขนเธอให้ก้าวตาม ท้ายประโยคอดที่จะขู่สำทับไม่ได้ และนั่นก็ทำให้สาวน้อยถึงกับสะดุ้งโหยง เพราะกลัวว่าเขาจะทำอะไรบ้าๆ อย่างที่พูดจริงๆ “บ้า!” เจ้า

ช่วงนี้บุปผชาติกำลังยุ่งกับการวางแผนร่วมกับทีม เกี่ยวกับเจ็ตลำใหม่ที่กำลังจะสร้างขึ้น โดยฝ่ายวิศวกรได้ทำการออกแบบเสร็จสิ้นลงแล้ว จากนั้นก็จะเป็นทีมของเธอที่จะต้องร่วมกันหารือ พิจารณาค่าของแรงเสียดทาน โมเมนตัม แรงเฉือน แรงลม และองค์ประกอบอื่นๆ อีกมากมาย โดยทำการจำลองสถานการณ์ในสภาวะที่อากาศไม่เอื้ออำนวยต่อการบิน แต่เมื่อเครื่องได้ขึ้นไปร่อนอยู่บนท้องฟ้าแล้วจะต้องใช้แรงพวกนี้เท่าไหร่ ซึ่งปัจจัยต่างๆ เหล่านี้จะส่งผลไปถึงการเลือกใช้วัสดุที่เหมาะสมกับการรับแรงดังกล่าว เพื่อให้สามารถรองรับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายได้ และเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินเหนือการควบคุมความเสียหายที่เกิดขึ้นจะต้องน้อยที่สุด เนื่องจากงานยุ่งกองสุมเต็มโต๊ะทั้งอาทิตย์ บุปผชาติจึงไม่ได้ไปหามาร์โคที่บริษัท แต่ก็ไม่ลืมที่จะส่งอีเมล์ไปรายงานเรื่องรถของเขา และเสนออุปกรณ์ที่จะต้องใช้ในรถไปให้ดู ว่าชายหนุ่มต้องการแบบไหน ส่งแบบตัวอย่างไปให้พิจารณาแล้วให้แจ้งกลับมาบอกเธอ แต่มาร์โคกลับส่งเมล์มาบอกว่าหากเธอไม่ไปพบเขา เขาก็จะไม่เลือกอะไรทั้งนั้น ช่างเอาแต่ใจตัวเองเหลือเกิน พ่อเจ้าประคุณกำลังทำให้หญิงสาวหมั่นไส้เหลือกำลัง เพร

“ฉันว่าคนนั้นสวยว่ะ” พ่อเสือซุ่มอย่างราฟาเอลเอ่ยขึ้น ครั้นเห็นว่าสตรีนางนั้นมองมาทางตนพอดีจึงขยิบตาให้ เป็นที่รู้กันว่าเขาสนใจอีกฝ่าย ซึ่งหล่อนก็ทำท่าขวยเขินด้วยมารยาหญิงส่งมาให้เป็นที่ถูกใจชายหนุ่มยิ่งนัก“แต่ฉันว่าเบอร์สามเซ็กซี่กว่า” แดเนียลไม่เห็นด้วยกับราฟาเอล แต่พยักเพยิดไปทางสาวสวยบิกินีแดงที่ตรงสเปกของตัวเอง นัยน์ตาร้อนแรงจ้องอีกฝ่ายนิ่งนาน ส่วนหล่อนเองก็ทำใจกล้าสบตากับเขาไม่ลดละ สื่อเป็นนัยว่าต่างฝ่ายต่างสนใจกัน แถมดูท่าว่าเคมีของทั้งคู่จะตรงกันดีเสียด้วย “ส่วนฉันชอบแม่สาวบิกินีสีดำ หุ่นหล่อนได้ใจจริงๆ ว่ะ พับผ่าสิวะ! แม่คุณเอ๊ย จุ๊ๆๆ นั่นมันนมหรือลูกมะพร้าวเด้งได้กันแน่วะ” พ่อคนห่ามอย่างเคลวินจ้องสาวสวยสุดเซ็กซี่ตาเป็นมัน ขณะเอ่ยวาจาห่ามๆ ออกมา ยิ่งเจ้าหล่อนทำท่าก้มลงจนแลเห็นพุ่มทรวงอวบสล้างไปกว่าครึ่งเต้า ยิ่งทำเอาเลือดในกายหนุ่มเดือดพล่าน พ่อหนุ่มนักรักแทบอยากจะกระชากหล่อนลงมาร่วมเล่นเกมสวาทซะเดี๋ยวนี้ “แล้วแกล่ะวะ ไอ้มาร์ค” แดเนียลหันมาสะกิดคนที่ยังคงนั่งนิ่งไม่แสดงความคิดเห็นใดๆมาร์โคเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายเหมือนคนเพิ่งได้สติ ก่อนจะยิ้มพรายนัยน์ตาพราวระยับ ลึกๆ เขาไ

เช้าวันรุ่งขึ้น บุปผชาตินำเอกสารเกี่ยวกับวัสดุที่จะใช้ประกอบรถสปอร์ตมาให้มาร์โคพิจารณาที่บริษัท ซึ่งชายหนุ่มก็แต่งตัวหล่อเฟี้ยวมาทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะเมื่อคืนนี้พ่อเจ้าประคุณเกิดนอนไม่หลับ เนื่องจากตื่นเต้นที่จะได้พบหน้าสาวน้อย ไม่ได้พบหน้าอีกฝ่ายเพียงแค่อาทิตย์เดียว เขาก็แทบจะทุรนทุรายด้วยความคิดถึงจนเจียนจะบ้า ทำให้ชายหนุ่มต้องลงมารอเธอที่ชั้นล่างของสำนักงาน ทันทีที่ดวงตาคมกริบเหลือบเห็นหญิงสาวผลักประตูเข้ามา เจ้าของร่างทรงพลังก็รีบสาวเท้ายาวๆ ไปเสนอหน้าทันที “สวัสดีจ้ะเบบี๋” มาร์โคฉีกยิ้มกว้างพร้อมเอ่ยทักทายเสียงนุ่มละมุน เขาเดินมาดักหน้าจนคนที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ เกือบสะดุดขาตัวเองล้มหัวคะมำ ก่อนที่บุปผชาติจะช้อนนัยน์ตาหวานมองหน้าอีกฝ่าย “อ้าว…คุณ นี่อย่าบอกนะว่าคุณลงมารับฉัน” หญิงสาวถามไถ่ด้วยความแปลกใจที่ท่านประธานหนุ่มมาโผล่อยู่ต่อหน้าในระยะประชิด “ใช่แล้วจ้ะ บริการนี้สำหรับสาวน้อย ‘ของผม’ เพียงคนเดียวเท่านั้น” ชายหนุ่มค้อมศีรษะล้อเลียนด้วยท่าทางขี้เล่น รอยยิ้มเต็มใบหน้าหล่อลากไส้ “เวอร์!” แม่สาวไร้เดียงสากลบเกลื่อนความเอียงอายด้วยการย่นจมูกใส่พ่อคนช่า

ตกเย็นของวัน บุปผชาติจึงคิดจะโทรศัพท์ไปหาบิดา เมื่อไม่สบายใจบุคคลแรกที่เธอจะนึกถึงคือนายบริรักษ์ เพราะไม่มีใครจะทำให้เธอสงบและเป็นสุขได้มากไปกว่าท่านอีกแล้ว กำลังจะกดโทรศัพท์ข้ามทวีปเบอร์ของบิดากลับโชว์หราที่หน้าจอเสียก่อน ทำให้สาวน้อยถึงกับยิ้มแป้น เพราะถูกใจกับความใจตรงกันของอีกฝ่าย “ฮัลโหล ป๊ะป๋าสวัสดีค่ะ” เสียงใสกล่าวทักทายผู้ที่โทรมาด้วยความดีอกดีใจ“หวัดดีลูก” นายบริรักษ์เอ่ยทักทายเช่นกัน เมื่อได้ยินเสียงของลูกสาวคนเป็นพ่อถึงกับยิ้มกว้างด้วยความคิดถึงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ “ป๊ะป๋าแก้มคิดถึงจังเลย กำลังจะโทรไปหาแต่ป๊ะป๋าก็โทรมาซะก่อน” น้ำเสียงเจื้อยแจ้วมีแววออดอ้อนทำให้บิดาถึงกับหัวเราะด้วยความชอบอกชอบใจที่ลูกสาวยังคงเป็นคนช่างพูดเช่นเคย “คิดถึงก็ลาออกจากงาน แล้วมาทำงานกับป๋าสิลูก” ทั้งที่รู้ว่าบุปผชาติไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่ แต่นายบริรักษ์ก็ยังลองพูดหยั่งเชิงดู เผื่อว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดอาจจะเกิดขึ้น “ไม่เอาหรอกค่ะ แก้มกำลังสนุกเลย” สาวน้อยปฏิเสธเช่นทุกครั้งเมื่อถูกอีกฝ่ายรบเร้าหรือตะล่อม ถึงงานที่เธอกำลังผจญอยู่จะไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไร แต่เมื่อเธอทำงานให้มาร์โคเสร็จสิ้