All Chapters of ความลับของท่านประธาน NC 20+++: Chapter 31 - Chapter 40

"ที่ฉันเปิดโอกาสให้คุณได้เจอกับลูก นั่นมันคือโอกาสเดียวที่ฉันมีให้กับคุณ เพราะอะไรรู้ไหม ที่ฉันต้องยอม ก็เพราะว่าใยไหมขอร้อง เธอพยายามถามหาพ่อตั้งแต่จำความได้ สิ่งที่คุณทำเอาไว้ เด็กคนหนึ่งต้องมีปม เมื่อเธอเกิดมาแล้วไม่มีพ่อเหมือนคนอื่นเขา ฉันไม่รู้ทำไมใยไหมถึงต้องการพ่อเลว ๆ อย่างคุณนักก็ไม่รู้" แพรไหมพูดสะกิดไปที่หัวใจของพายุ เวลานี้เขารู้สึกเจ็บปวดเหมือนมีอะไรมาบีบรัดเอาไว้ มันเจ็บหน่วงไปหมดเมื่อลูกโหยหาเขามาแสนนาน ในขณะที่เขานั้นเอาแต่ทำงานไม่คิดที่จะตามหาแพรไหมอย่างจริงจัง"นับจากวินาทีนี้ไป ผมจะทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุด เท่าที่พ่อคนหนึ่งจะทำได้ ไปอาบน้ำผมจะทำอาหารรอ" พายุพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น ต่อให้แพรไหมผลักไสไล่ส่งเขาไปไหน สิ่งที่เขาจะทำคือการยืนหยัดมุ่งมั่นที่จะอยู่ข้างเธอและลูก "ออกไปได้แล้ว และอย่าคิดพยายามคิดทำในสิ่งที่คุณไม่มีสิทธิ์" แพรไหมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้างเช่นกัน เมื่อเธอนั้นไม่มีทางอภัยให้เขาได้เลยในชีวิตนี้ "จะอาบไหมน้

เมื่อเปิดประตูเข้ามาภายในห้องของท่านประธาน โดยมีโต๊ะทำงานจัดเรียงเอาไว้ใกล้เคียงกัน แพรไม่คิดว่าโต๊ะของเธอน่าจะเป็นโต๊ะที่ใหม่กว่า เพราะดูแล้วน่าจะถูกยกเข้ามาวางไว้ไม่กี่วัน "ไม่รู้ว่าท่านประธาน จะใจดีบ้างไหมนะ จะชอบงานที่เราออกแบบหรือเปล่า เราจะทำงานได้ในแบบที่ท่านประธานชอบหรือไม่ อุดมคติจะตรงกันไหม" แพรไหมนั่งลงที่โซฟากว้างพร้อมกับพูดพึมพำคนเดียวเบาๆ เมื่อมาทำงานวันแรก แพรไหมกลับกำลังรู้สึกไม่ชอบใจท่านประธานเสียแล้ว เมื่อเขาเลยเวลาทำงานมาเกือบครึ่งชั่วโมง ไม่รู้ว่ารับตำแหน่งหน้าที่ความรับผิดชอบนี้มาได้อย่างไรพายุไปส่งลูกที่โรงเรียน กว่าเขาจะกลับมาถึงบริษัทก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมง เนื่องจากรถติดมากและโรงเรียนกับบริษัทนั้นก็อยู่คนละทิศละทางกันเลย พอมาถึงพายุรีบตรงไปที่ห้องทำงานทันที เพราะวันนี้เขาต้องเอาโปรเจกต์ใหม่ไปให้กับลูกค้ารายสำคัญได้ดู ลูกค้าคนนั้นก็คือฝ้าย ที่เธอนั้นต้องการแบบใหม่ๆ จากพายุ แต่ต้องเป็นลายต้นสนเท่านั้น "เดี๋ยวก่อนค่ะท่านประธาน" พายุกำลังจะเปิดประตูเข้าห้องเลขาสาวอย่างญาดาก็เรียกเขาไว้เสียก่อน"เดี

"ส่วนอีกคนแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดนั่นเป็นใคร ฉันไม่ชอบสายตาของหล่อน ดูเหมือนว่าจะจ้องเขมือบแกตลอดเวลา ผู้หญิงอะไรไม่รู้จักสำรวม" คุณหญิงมุกดาวิจารณ์ฝ้ายออกมา อย่างไม่ไว้หน้าลูกค้ารายใหญ่ของลูกชายสักนิด "เธอชื่อฝ้ายเป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทเรา ช่วงนี้พ่อของเธอไม่สบายเลยส่งเธอมาเจรจา และเลือกแบบสินค้าแทน" พายุพยายามอธิบายให้ผู้เป็นมารดาเข้าใจในเรื่องธุรกิจ "เชอะ! หล่อนจะเลือกผู้ชายแบบแกแทนสินค้านะสิไม่ว่า ฉันมองแวบเดียวก็ดูออกแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหล่อนต้องการอะไร" คุณหญิงมุกดาที่อาบน้ำร้อนมาก่อน แน่นอนมารยาหญิงร้อยเล่มเกวียน นางก็คงจะเคยใช้มาเหมือนกันเมื่อคราวเป็นสาว "อย่าคิดมากนะครับแม่ เดี๋ยวแก่เร็วนะ แต่พักนี้ผมอาจจะไม่ได้กลับบ้านบ่อย เพราะต้องออกแบบให้กับลูกค้ารายใหญ่ ถ้าแม่มีธุระสำคัญอะไรก็โทรเข้ามือถือผมได้เลยนะครับ สำหรับคุณหญิงมุกดาผมสแตนด์บายตลอดยี่สิบ

"ไม่เจ็บหรอกค่ะมาดาม ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้เป็นห่วง" ใยไหมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สำนึกผิด"คราวหน้าก็ระวังตัวด้วย รู้ไหมว่ามาดามเขาเป็นห่วงลูกแค่ไหน ป๋าไม่อยากเห็นคนแถวนี้ร้องไห้ขี้มูกโป่ง" ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! คำพูดของพายุทำให้ลูกสาวเขาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ"หยุดเลยนะใยไหม คุณก็ขับรถไป ทำไมรถติดจังกว่าจะไปถึงบริษัท สรุปว่าวันนี้ฉันจะได้ทำงานไหมเนี่ย" แพรไหมเอ็ดสองคนพ่อลูก จากนั้นเธอก็บ่นออกมา เมื่อมาทำงานวันแรกกลับไม่ได้หยิบจับอะไรเลย"พรุ่งนี้ค่อยทำ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะเอาโปรเจกต์ใหม่ไปให้คุณศึกษา ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามได้ ผมยินดีจะอยู่ให้คุณถามทั้งคืนเลย" พายุพูดพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาที่แพรไหม ทำให้เธอนั้นไม่ค่อยพอใจกับคำพูดคำจาของเขา เมื่อใยไหมนั่งอยู่ในรถคันนี้ด้วย แน่นอนลูกโตเป็นสาวแล้วและรู้เรื่องแบบนี้เป็นอย่างดี เมื่อเธอได้สอนลูกเกี่ยวกับเพศศึกษามาอย่างละเอียด เพื่อให้เด็กหญิงสามารถรับมือกับผู้ชายที่มีนิสัยแบบบิดาของเธอได้ในอนาคต

ตลอดทางที่นั่งรถมา ทั้งพายุและแพรไหมต่างคนต่างเงียบไม่พูดจา ในขณะที่ลูกสาวเมื่อเธอกินอิ่มหนังตาก็หย่อน ยิ่งนั่งมาในรถอุณหภูมิที่เย็นฉ่ำนั้น ทำให้ใยไหมค่อยๆ ขดตัวลงนอนที่เบาะหลังแล้วหลับลงอย่างง่ายดาย พอรถมาถึงคอนโดหรู พายุค่อยๆ อุ้มใยไหมที่โตจนจะเป็นสาวออกมาจากรถอย่างทุลักทุเล แต่ก็ไม้พ้นความพยายามของผู้เป็นบิดาไปได้ "ฉันบอกให้คุณปลุกลูก ทำไมต้องอุ้มก็ไม่รู้ เห็นไหมคนมองกันใหญ่แล้ว" แพรไหมบ่นให้กับพายุหลังจากที่ทั้งสองเข้ามาในลิฟต์แล้ว ก่อนจะขึ้นไปยังห้องที่อยู่ชั้นบน แต่แพรไหมก็ยังคงทำสายตาที่ไม่ชอบใจในตัวของพายุออกมาให้เขาเห็นอยู่ดี "ผมรู้สึกว่าใยไหมเริ่มตัวร้อน ลูกจะมีไข้เพราะแผลนั่นหรือเปล่า" พายุพูดออกไป ขณะที่เขาอุ้มลูกสาวออกมาจากลิฟต์ ซึ่งกำลังจะเดินตรงไปที่ห้องของ