All Chapters of ลับซ่อนชู้: Chapter 11 - Chapter 20

เด็ก ๆ นอนโรงพยาบาลอีกหนึ่งคืนก็กลับบ้านได้ ดีที่เขาได้ทำหน้าที่พ่อด้วยการมารับพวกเธอกลับบ้าน เมื่อมาถึงเธอคิดว่าเขาจะกลับออกไปอีก แต่ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะอยู่ต่อ “วันนี้คุณไม่มีงานหรือคะ” อัญญาเงยหน้ามองนาฬิกาที่บอกเวลาบ่ายโมงซึ่งควรเป็นเวลาเปิดคลินิกของเขา “ผมปิดคลินิกน่ะ ว่าจะอยู่กับคุณกับลูกสักหน่อย ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อยู่บ้านเลย” เขาอุ้มลูกสาววางบนโซฟาพลางหันมองข้าวปั้นที่เดินไปเล่นของเล่น ป้านิลที่อยู่ในครัวก็ออกมาดูเด็ก ๆ ตรีภพเลยชวนเธอขึ้นไปชั้นสองเหมือนมีเรื่องจะคุย เมื่อเธอกับเขามาอยู่ในห้องนอน ชายหนุ่มก็โอบกอดที่เอวแล้วหอมที่ซอกคอ “ผมคิดถึงคุณเหลือเกิน” อัญญาไม่ได้มีความสุขหรือพิศวาสกับสิ่งที่เขาทำสักนิด“คุณต้องการอะไรอีก” ชายหนุ่มปล่อยวงแขนออกจากเอวเปลี่ยนมาจูงมือเธอมานั่งลงบนเตียง“อีกไม่กี่วันก็วันเกิดลูกแล้ว คุณคิดหรือยังว่าจะจัดงานที่ไหน” “ร้านค่ะ” มีร้านของตัวเองเธอก็ไม่คิดจะไปไหนอยู่แล้ว เธอสงสัยกับการเอาอกเอาใจของเขามากกว่า “อืม ก็ดีเหมือนกัน จะได้ประหยัดค่าจ้

อัญชลีเข้าใจความหมาย “แล้วคุณเอกไปไหนล่ะ” ปกติแล้วเขาต้องอยู่ที่ร้านเสมอ วันนี้เธอไม่เห็น ยังคิดว่าเขากำลังยุ่งอยู่ด้านใน “ไม่ทราบค่ะ โทร.ไปก็ไม่รับสาย” พอได้ยินแบบนี้คนเป็นแม่ก็รีบพูดทันที“แม่ว่าแล้ว ทำร้านอาหารต้องพึ่งคนอื่นมันทำไม่ได้นานหรอก เมื่อไหร่จะทำใจได้ว่าเราไม่เหมาะกับการทำอาหารอีกแล้ว ลูกก็รู้ว่ากระเพาะของลูกไม่ดีไม่ใช่เพราะกินอาหารไม่ดี แต่เพราะ”อัญชลีหยุดพูดเรื่องในอดีต เพราะเรื่องมันผ่านมานานแล้ว เรื่องที่ลูกสาวของเธอกินยาฆ่าตัวตายจนทำให้กระเพาะอาหารถูกทำลาย แถมยังทำให้การรับรู้รสเสียไปด้วย พอมาถึงตอนนี้คนเป็นแม่ก็อดเคืองไม่ได้ “นึกแล้วก็ยังโมโหไม่หาย อย่าให้แม่เจอหน้านะ” เธอทำหน้าไม่พอใจ พออัญญาหันไปมองด้านหลังก็เห็นเขายืนอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าเขามายืนตั้งแต่ตอนไหน ไม่รู้ว่าได้ยินอะไรมากหรือเปล่า เธอหันมาทางแม่ที่ยังบ่นต่อ “แม่ว่าที่สามีเราคิดก็ถูกนะ ลูกขายกิจการไปเถอะ” มาถึงเรื่องนี้เธอก็นึกถึงเรื่องที่คุยกับสามีเมื่อหลายวันก่อน “จริงสิคะแม่ ภพเขาถามถึงที่ดินที่ชลบุรี” อัญชลีก็เหมือนคนแก่อื่น ๆ ที่ผ

นิ้วที่สอดเข้าไปในร่องรักของเธอที่กำลังบีบรัดแน่นจนเสียวสั่นเทาไปทั่วร่าง เสียงกระเส่าของเธอดังอยู่ในลำคอ เพราะตอนนี้เธอกำลังดูดกลืนท่อนเอ็นของเขาอยู่ เมื่ออีกฝ่ายสอดนิ้วเข้าไปในตัวเธอ เธอก็ดูดท่อนเอ็นเขาแรงขึ้นอีก เธอรับรู้ได้ถึงการสั่นของเส้นเอ็นในท่อนลำใหญ่นั้น จนกระทั่งมีน้ำพุ่งแตกออกมาเข้าปากเธอ อัญญาดูดกลืนลงคออย่างกระหาย เช่นเดียวกับเขาที่รับน้ำรักจากร่องของเธอเข้าไปเช่นกัน สุดท้ายแล้วอัญญาก็ลงจากตัวของเขา ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นโอบกอดเธอแล้วจูบพรมอีกครั้งเพื่อเริ่มบทรักใหม่“ผมเสร็จเร็วไปไหม พวกเราเอากันอีกรอบนะ ผมยังไม่ได้ใช้มันกับพี่เลย” เขาอยากเอาท่อนเอ็นใหญ่ร้อนนั้นเข้าไปในกายของเธอ อยากสอดเข้าไปแล้วขยับเร่งเสียดสีกับร่องรัก อยากได้ยินเสียงครางต่ำของเธอ “พักสักเดี๋ยวก่อนเถอะ” เธอรู้สึกขาอ่อนเหมือนจะหมดแรง เพราะไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้นานแล้ว กวินยอมทำตาม เขาก้มลงจูบหน้าผากของเธอ มือไม้ก็เริ่มขยับไปที่หน้าอก อัญญารีบตีมือเขาให้หยุดก่อน แต่เขาก็ไม่ฟัง ยังคงเลื้อยมือไปเรื่อย “นิสัยแบบนี้เมื่อไหร่จะเลิก” อัญญาบ่น แต่กลับชอบใจเพราะรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร

คนเป็นแม่เดินไปนั่งที่โซฟา “ก็แล้วไป นึกว่าแกคิดจะหาเรื่องใส่ตัว” “แม่ว่าอะไรนะคะ” “ก็หาเรื่องไปมีชู้ไง ไม่ใช่ว่าแม่ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้ ตอนพ่อแกนอกใจแม่ แม่ก็เคยมีความคิดที่จะทำแบบนั้น เพราะคิดว่าพ่อแกยังทำได้ทำไมแม่จะทำไม่ได้ บอกเลยว่าถ้าคิดแบบนั้นชีวิตแก ครอบครัวแกพังแน่ ผัวแกน่ะถึงจะไม่ค่อยอยู่บ้าน ไม่ค่อยสนใจ และชอบจับผิดตลอดเวลา แต่เขาก็มีดีตรงที่ขยัน และไม่เคยทิ้งแกตอนที่แกลำบากที่สุด” อัญญาที่หั่นเนื้ออยู่ถึงกับชะงักงัน ความเจ็บปวดในอดีตกลับมาเพราะคำพูดของแม่ ใช่ เธอกำลังทำผิดจริง ๆ แต่โชคดีที่เมื่อคืนยังไม่ถึงขั้นสอดใส่ จะเรียกว่าไม่ถึงขั้นมีก็คงไม่ได้ แต่ความผิดที่เธอทำก็เกือบจะสำเร็จจริง ๆ จะว่าไปเธอกำลังหาข้ออ้างให้ตัวเองดูดี ทั้งที่ตัวเองก็เลวที่นอกใจสามี “ชีวิตแกก็ดีอยู่แล้ว แกจะลำบากไปเปิดร้านอาหารทำไมกัน” เสียงนั้นลอยมาเรื่อย ๆ “ผัวแกก็บอกว่าจะหาเลี้ยงเอง” อัญชลีเดินมาที่หม้ออาหารแล้วตักมาชิม “เค็ม” ก่อนหันไปตักน้ำตาลมาใส่ต่อ คนเป็นแม่เห็นว่าถ้าให้ทำต่อหม้อนี้คงไม่ได้กิน จึงหันไปไล่ลูกสาว “เดี๋ยวแม่ทำต่อเ

เขาจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกัน ก่อนจะแทรกกายเข้ามาอยู่ตรงกลาง ความร้อนจากแก่นกายของเขาสัมผัสกับกลีบเนื้ออ่อนนุ่มที่ยังคงชุ่มฉ่ำของเธอ ทำให้เธอสะดุ้งน้อย ๆ ด้วยความวาบหวาม “ผมจะทำให้พี่ลืมผู้ชายคนนั้น ลืมทุกอย่างที่เขาเคยทำกับพี่” เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ คำพูดหนักแน่นเหมือนคำสัญญา ก่อนที่เขาจะกดสะโพกสอดใส่ตัวตนเข้ามาในร่างกายของเธออย่างช้า ๆ แต่หนักหน่วง “อ๊ะ!” หญิงสาวอุทานออกมาด้วยความจุกเสียด และความรู้สึกที่เต็มตื้น ความคับแน่นที่ไม่ได้ถูกรุกล้ำมานานทำให้เธอรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาด แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกของการถูกเติมเต็มหลังจากที่ว่างเปล่ามานานถึงสามปีก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง กายแกร่งของเขาค่อย ๆ เข้ามาจนสุดทาง เชื่อมต่อร่างกายของทั้งสองให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์ เขาหยุดนิ่งค้างไว้ ให้เธอได้ปรับตัว และซึมซับความรู้สึกนั้น ดวงตาสองคู่สบประสานกันอีกครั้ง ในแววตาของเธอมีทั้งความปรารถนา ความเจ็บปวดจากอดีต และความรู้สึกขอบคุณที่ซับซ้อน ส่วนในแววตาของเขามีเพียงความต้องการที่จะครอบครอง และเยียวยาเธอแต่เพียงผู้เดียว