All Chapters of ลับซ่อนชู้: Chapter 31 - Chapter 40

ตรีภพที่รับรู้ว่าปริตาคิดอะไรอยู่ก็หันมาตะคอกใส่ “คุณอย่ามาหาเรื่อง ผมกับคุณตาเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันเท่านั้น” กินกันไปไม่รู้แค่ไหนแล้วยังมาร่วมงาน เชื่อก็บ้าไปแล้ว เธอส่ายหน้าอย่างเอือม ๆ ไม่ยอมตอบกลับอีก “หลีกไป ฉันจะกลับบ้าน” ตรีภพเห็นก็รั้งกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ไม่ยอมปล่อยเช่นกัน “ปล่อย” “ถ้าคุณกลับคนเดียว ผมก็ต้องถูกคนอื่นมองไม่ดีอีก” เขาห่วงหน้าตามากกว่าห่วงว่าเธอหายดีหรือยัง ตั้งแต่โผล่หน้ามา คำว่าเป็นอะไรหรือป่วยตรงไหน เขายังไม่ได้ถามเธอด้วยซ้ำ แต่กลับมาแสดงให้คนอื่นเห็น ทุเรศสิ้นดี ปริตาเห็นว่าเธอไม่ควรอยู่ จึงออกไปก่อน ระหว่างทางก็สวนกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ใบหน้านั้นคุ้นจนทำให้เธอหยุดเท้า “กวินเหรอ” กวินที่เธอรู้จักเป็นลูกของป้าที่ไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่หลายปีก่อน จำได้ว่าตอนนั้นเกิดคดีความอะไรสักอย่าง ก่อนที่ข่าวจะเงียบไปเพราะป้าของเธอทุ่มเงินปิดปากนักข่าวไว้ ส่วนคู่กรณีก็เหมือนจะถูกส่งเข้าคุกกวินไม่ได้สนใจใคร เขาสืบจนรู้ว่าบ้านแม่อัญญาอยู่ที่ไหน เมื่อไปที่บ้านจึงรู้ว่าเธอป่วยนอนอยู่โรงพยาบาล เขาจึงรีบมาตามหาที

อัญญาเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วลงไปด้านล่าง เพราะว่ารถของเธออยู่ที่พัทยา เธอจึงเลือกใช้รถแท็กซี่แทน เธอสวมแว่นตาดำเสร็จสรรพ เมื่อขึ้นรถก็บอกปลายทาง “ไปคอนโดของตระกูลแสงฤดีที่เปิดใหม่ตรงสุขุมวิทค่ะ” “ครับ” คนขับแท็กซี่รับคำ อดไม่ได้จะหันมองผู้โดยสาร เมื่อเห็นว่ารถติดก็อดชวนคุยไม่ได้ “คุณจะซื้อคอนโดหรือครับ ได้ยินมาว่าคอนโดนี่ห้องนึงตั้งสิบล้าน” “เปล่า ฉันแค่อยากไปดูเท่านั้น คนแบบฉันจะมีปัญญาซื้อได้ยังไงกัน” นั่นสิ ถ้ามีเงินซื้อคอนโดห้องสิบล้านก็คงไม่เรียกเขามาส่งหรอก คนขับแท็กซี่ชวนคุยอีกสองสามประโยค เมื่อเห็นว่าผู้โดยสารไม่อยากตอบก็เลยไม่พูดอีกจนมาถึงที่หมาย อัญญาลงจากรถก็มองที่ป้ายเปิดงาน หน้าสำนักงานขายตกแต่งด้วยดอกไม้ และป้ายเชิญแขกเข้าไปด้านใน ขาเรียวที่สวมรองเท้าส้นสูงก้าวเดินเข้าไปด้านในทีละก้าวอย่างใจเย็น เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ จนกระทั่งเห็นเป้าหมายยืนอยู่ไม่ไกล คุณหนูพรรณวิลัย แสงฤดี หญิงสาวสวมชุดเดรสยาวสีดำแดงดูหรูหรา ใบหน้าแต้มยิ้มตลอดเวลายามพบแขก และลูกค้าที่สนใจคอนโด “คุณอา” เสียงหวานเรียกคนที่พึ่ง

“ผมโชคดีจริง ๆ ที่ได้กินฝีมือคุณอัญญา” “ยาค่ะ เรียกยาเฉย ๆ ก็ได้” ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งจึงแนะนำตัวก่อน “ถ้าอย่างนั้นก็เรียกผมว่านุแล้วกัน พวกเราจะได้เสมอกัน” น่าแปลกที่เธอดึงดูดจนทำให้คนที่ถือตัวเช่นเขาอยากรู้จักด้วย อัญญาไม่ได้ทำตัวสนิทสนมเมื่อเขาเปิดใจให้อย่างที่เคยคาดเอาไว้ หญิงสาวขอตัวออกไปด้านนอกเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวเขากับคู่ค้าในการเจรจาธุรกิจ หญิงสาวกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ จนกระทั่งเขาเสร็จธุระ แทนที่หนุ่มใหญ่จะกลับ เขากลับเชิญเธอเข้าไปหาอีกรอบ “พี่ยา คุณธนาธรเชิญพี่เข้าไปดื่มด้วยกันน่ะค่ะ” พลอยใส ผู้จัดการที่คอยรับหน้าแทนมีสีหน้าลำบากใจ ด้วยรู้ว่าที่ผ่านมาเจ้านายไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน เพราะเป็นคนโลกส่วนตัวสูง “พี่ไม่ว่าง ฝากบอกเขาว่าขอโทษแล้วกันนะ” อัญญาไม่คิดจะกลับเข้าไปอยู่แล้ว เธอเลือกจะกลับเข้าไปในห้องทำงานแทน ส่วนหน้าที่ปฏิเสธก็คงไม่พ้นคนมาบอก เมื่อพลอยใสกลับไปบอกธนาธร เขาได้ยินก็มีสีหน้าแปลกใจ ที่ผ่านมาผู้หญิงวิ่งเข้าหาเขาตลอด ใช้ทุกวิธีเพื่อได้ใกล้ชิดเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเปิดใจก่อน แม้หญิงสาวทำเหมือนว่าเขาสำคัญ แต่ในขณะเดียวกันก็ทำเหมือนว่าทำเพราะต้

“หลังจากนี้คุณยังมีเรื่องต้องใช้เงินอีกเยอะ ป้ารับเท่าที่ควรได้ก็พอแล้ว แต่ป้าขอเตือนในฐานะที่อายุมากกว่า สิ่งใดควรยอมก็ยอมเถอะ อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตจนทำให้ทุกอย่างแย่ลง จนทำให้เกิดผลเสียมากกว่าผลดี” อารมณ์ของคุณหมอตรีภพไม่ธรรมดา ที่ผ่านมาบ้านหลังนี้เปลี่ยนพี่เลี้ยงไปนับไม่ถ้วน จนกระทั่งมาเจอเธอถึงอยู่ได้ยาวมาเป็นปี ป้านิลมองกล้องวงจรปิดที่หลบมุมอยู่ก็เบาใจลง “ถ้าอย่างนั้นป้าขอให้คุณโชคดีนะคะ”อัญญาขอบคุณป้านิลที่ช่วยเธอมาตลอดหนึ่งปีนี้ มิตรภาพของพวกเธอไม่ใช่เพียงแค่เจ้านายลูกน้อง แต่หมายถึงญาติคนหนึ่ง เธอกอดป้านิลเป็นครั้งสุดท้าย เพราะไม่รู้ว่าหนึ่งเดือนหลังจากนี้จะมีโอกาสได้พูดคุยกันอีกไหม ป้านิลกลับไปได้ไม่นานตรีภพก็กลับมาพอดี ชายหนุ่มเดินเข้ามาก็กวาดสายตามองโดยรอบ ของที่ควรวางที่เดิมก็ยังวางเหมือนเดิม ในครัวเก็บกวาดอย่างดี ของเล่นที่เด็ก ๆ เล่นก็เก็บเรียบร้อยดีเพราะเตรียมขึ้นชั้นสองเพื่อพาเข้านอนตรงเวลา เขามองไปทางกล้องวงจรปิดอีกรอบก็เห็นว่ามันถูกขยับ เขาขยับแว่นตาแล้วเดินไปปรับกล้องให้กลับมาตรงจุดเดิม ไม่วายที่จะบ่น “คุ

“กวินพอก่อน พวกเราเหลือเวลาแค่สิบนาทีเท่านั้น” “สิบนาทีก็พอแล้ว ขอผมนะครับ ผมคิดถึงพี่เหลือเกิน”หลังจากแยกกันครั้งก่อน นี่ก็สองอาทิตย์แล้วที่ไม่ได้มีอะไรกัน ตอนนี้เขาแทบบ้าไปแล้ว หากไม่ได้ทำตอนนี้เกรงว่าเขาจะลักพาตัวเธอไปตอนนี้เลย หญิงสาวมองคนดื้อตรงหน้า ยิ่งพูดก็เหมือนสีซอให้ควายฟัง ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เธอเลยพยักหน้าปล่อยให้เขาทำตามใจ นิ้วหยาบจัดการถกกระโปรงขึ้นจนถึงสะโพกอวบอิ่ม เขาปลดกระดุมกางเกงยีนแล้วรูดซิปถกกางเกงชั้นในออก เผยให้ท่อนเอ็นร้อนที่ตุงออกมา ไม่นานมันก็ถูกสอดเข้าไปในร่างกายของหญิงสาว เขาขยับโยกเอวเร็ว และแรงกว่าทุกครั้ง ส่วนเธอก็พยายามปิดปากไม่ส่งเสียงออกไป “เร็ว ๆ” เธอมองนาฬิกาที่เหลืออีกห้านาที ไม่นานก็มีพนักงานมาเคาะประตูเพื่อบอกให้เตรียมตัว “ผมใกล้เสร็จแล้ว พี่ใกล้เสร็จหรือยัง” เธอไม่ได้เตรียมใจจะมาทำอะไรกันที่แปลกตาแบบนี้ ในกายจึงรู้สึกเจ็บเพราะแรงเสียดสีจากร่องรักที่แห้งผาก แต่ก็เขาก็ไม่สนใจเปิดปากแล้วถุยน้ำลายลงไปให้สามารถขับเคลื่อนได้แทนน้ำหล่อลื่น จนกระทั่งตอนใกล้เสร็จ อ