บททั้งหมดของ ลับซ่อนชู้: บทที่ 31 - บทที่ 40

62

ตอนที่31 แกอยู่ที่ไหน

“แค่นี้ก่อนนะครับพี่ พอดีผมต้องเดินกลับ” น้ำเสียงเขาฟังดูน่าสงสารมาก ในขณะที่... อัญญาหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูป และไม่ลืมที่จะค้นหาชื่อของผู้หญิงคนนั้น ‘พรรณวิลัย แสงฤดี’ ทายาทหญิงชื่อดังของตระกูลแสงฤดี เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่พอเอ่ยชื่อก็รู้จักกันทั้งประเทศ เธอมองชายหนุ่มพาหญิงสาวขึ้นรถหรูเปิดประทุน ในขณะที่อีกกลุ่มก็แยกย้ายขึ้นรถกันคนละคัน จากที่คิดว่าจะไปหาตรีภพตอนนี้เธอกลับไม่ขยับไปไหน เธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลังอีกครั้ง ความไว้ใจที่พึ่งสร้างขึ้นมานั้นล้วนเป็นคำโกหกทั้งสิ้น มือของเธอเริ่มสั่น หัวใจเริ่มเต้นแรงอีกครั้งรู้สึกเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก เธอหยิบกระเป๋ามาเพื่อหยิบยา มือที่สั่นเทานั้นทำให้เธอเปิดไม่ได้ จนกระทั่งสุดท้ายก็รู้สึกหายใจไม่ออกจริง ๆ เธอหันไปหยิบมือถือขึ้นมาแล้ว โทร.หาปลายสาย อัญชลีกำลังยุ่งกับการป้อนข้าวเด็ก ๆ ได้ยินเสียงมือถือก็หันไปกดรับ“แม่ หนูไม่ไหว” “อะไรนะ แกอยู่ที่ไหน” “ดูเหมือนจะเป็น...” เธอบอกสถานที่รถจอดอยู่ตอนนี้ คนเป็นแม่ก็รีบลุกขึ้นสั่งให้คนออกรถทันที และไม่ลืมที่จะฝาก
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่32 สืบจนรู้ว่า

ตรีภพที่รับรู้ว่าปริตาคิดอะไรอยู่ก็หันมาตะคอกใส่ “คุณอย่ามาหาเรื่อง ผมกับคุณตาเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันเท่านั้น” กินกันไปไม่รู้แค่ไหนแล้วยังมาร่วมงาน เชื่อก็บ้าไปแล้ว เธอส่ายหน้าอย่างเอือม ๆ ไม่ยอมตอบกลับอีก “หลีกไป ฉันจะกลับบ้าน” ตรีภพเห็นก็รั้งกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ไม่ยอมปล่อยเช่นกัน “ปล่อย” “ถ้าคุณกลับคนเดียว ผมก็ต้องถูกคนอื่นมองไม่ดีอีก” เขาห่วงหน้าตามากกว่าห่วงว่าเธอหายดีหรือยัง ตั้งแต่โผล่หน้ามา คำว่าเป็นอะไรหรือป่วยตรงไหน เขายังไม่ได้ถามเธอด้วยซ้ำ แต่กลับมาแสดงให้คนอื่นเห็น ทุเรศสิ้นดี ปริตาเห็นว่าเธอไม่ควรอยู่ จึงออกไปก่อน ระหว่างทางก็สวนกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ใบหน้านั้นคุ้นจนทำให้เธอหยุดเท้า “กวินเหรอ” กวินที่เธอรู้จักเป็นลูกของป้าที่ไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่หลายปีก่อน จำได้ว่าตอนนั้นเกิดคดีความอะไรสักอย่าง ก่อนที่ข่าวจะเงียบไปเพราะป้าของเธอทุ่มเงินปิดปากนักข่าวไว้ ส่วนคู่กรณีก็เหมือนจะถูกส่งเข้าคุกกวินไม่ได้สนใจใคร เขาสืบจนรู้ว่าบ้านแม่อัญญาอยู่ที่ไหน เมื่อไปที่บ้านจึงรู้ว่าเธอป่วยนอนอยู่โรงพยาบาล เขาจึงรีบมาตามหาที
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่33 ไม่อยากนอนกับผมเหรอ

“คุณภพเขาเริ่มสงสัยแล้ว พี่เลยต้องลบออกก่อน กวินโกรธเหรอ ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้พี่จะไปซื้อเครื่องใหม่ดีไหม” เสียงอ่อนหวานนั้นทำให้คนคลุ้มคลั่งสงบลง กวินจับแขนเธอไว้แน่น “จริงหรือครับ ผมคิดว่าพี่จะทิ้งผมไปแล้ว” ทิ้งเหรอ นายคู่ควรให้ทิ้งหรืออย่างไร ไม่คู่ควรที่จะอยู่ใกล้ฉันด้วยซ้ำ “นายกลับไปก่อน รอพรุ่งนี้ค่อยคุยกันที่ร้าน” เธอหายไปนานสิบนาทีได้ ถ้าไม่โผล่หน้าไปที่กล้องวงจรปิดในครัว ตรีภพจะต้องสงสัยเป็นแน่ “ได้ ๆ” กวินรับปากอย่างง่ายดาย แล้วขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป อัญญาก็รีบกลับเข้ามาที่ครัวอีกครั้ง เธอเดินกลับมาให้กล้องเห็นอีกรอบพร้อมกับของว่างในมือ ก่อนนำจานไปล้างให้สะอาด ก่อนจะขึ้นไปด้านบน เพราะมองแต่พื้น พอขึ้นถึงด้านบนก็ชนกับอีกคนทันที ตรีภพมองหญิงสาว “ลงไปทำอะไร” “ฉันหิว” ชายหนุ่มเห็นเศษขนมที่มุมปากก็จะหยิบออกให้ แต่อัญญากลับถอยหนีด้วยความตกใจคิดว่าเขาจะบีบคอเธออีกครั้ง มือบางจับที่คอจนเขารู้ความคิด “ที่ผมทำไปผมขอโทษ ก็ใครใช้ให้คุณดื้อไม่บอกดี ๆ เล่า” ถ้าจะขอโทษแบบนี้ก็เก็บคำขอโท
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่34 เรื่องของผัวเมีย

อัญญาเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วลงไปด้านล่าง เพราะว่ารถของเธออยู่ที่พัทยา เธอจึงเลือกใช้รถแท็กซี่แทน เธอสวมแว่นตาดำเสร็จสรรพ เมื่อขึ้นรถก็บอกปลายทาง “ไปคอนโดของตระกูลแสงฤดีที่เปิดใหม่ตรงสุขุมวิทค่ะ” “ครับ” คนขับแท็กซี่รับคำ อดไม่ได้จะหันมองผู้โดยสาร เมื่อเห็นว่ารถติดก็อดชวนคุยไม่ได้ “คุณจะซื้อคอนโดหรือครับ ได้ยินมาว่าคอนโดนี่ห้องนึงตั้งสิบล้าน” “เปล่า ฉันแค่อยากไปดูเท่านั้น คนแบบฉันจะมีปัญญาซื้อได้ยังไงกัน” นั่นสิ ถ้ามีเงินซื้อคอนโดห้องสิบล้านก็คงไม่เรียกเขามาส่งหรอก คนขับแท็กซี่ชวนคุยอีกสองสามประโยค เมื่อเห็นว่าผู้โดยสารไม่อยากตอบก็เลยไม่พูดอีกจนมาถึงที่หมาย อัญญาลงจากรถก็มองที่ป้ายเปิดงาน หน้าสำนักงานขายตกแต่งด้วยดอกไม้ และป้ายเชิญแขกเข้าไปด้านใน ขาเรียวที่สวมรองเท้าส้นสูงก้าวเดินเข้าไปด้านในทีละก้าวอย่างใจเย็น เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ จนกระทั่งเห็นเป้าหมายยืนอยู่ไม่ไกล คุณหนูพรรณวิลัย แสงฤดี หญิงสาวสวมชุดเดรสยาวสีดำแดงดูหรูหรา ใบหน้าแต้มยิ้มตลอดเวลายามพบแขก และลูกค้าที่สนใจคอนโด “คุณอา” เสียงหวานเรียกคนที่พึ่ง
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่35 ทำดีหวังผล

ธนาธรเข้าบริษัทใจกลางเมืองกรุงเทพฯ เพื่อจัดการเรื่องเอกสารในเครือแสงฤดี คนภายนอกมองว่าเขาเป็นน้องชายของท่านประธานย่อมอาศัยบารมีในการสร้างเงิน แต่ใครจะคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังแผนงานทั้งหมดที่ประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้จะเป็นเขา ชายหนุ่มวางเอกสารแฟ้มสุดท้ายลง แล้วปิดฝาปากกาเสียบไว้ที่กระเป๋าอย่างคุ้นชิน ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เมื่อเปิดออกพบว่าเป็นเลขาของเขา “เมื่อครู่พนักงานต้อนรับด้านล่างส่งขึ้นมาให้ครับ” เลขาหนุ่มวางกล่องของขวัญบนโต๊ะเจ้านาย ในใจก็คิดว่าเจ้านายคงจะมีสาว ๆ มาติดพันเพิ่มเป็นแน่ คนไม่สนใจผู้หญิงมานานเพราะเริ่มหมดศรัทธาความรักหยิบกล่องของขวัญเปิดออก ก็พบว่าด้านในเป็นเสื้อสูทของเขาเอง “แล้วคนล่ะ” “พนักงานแจ้งว่าเธอเอามาให้แล้วก็ไปเลยครับ ไม่ได้อยู่รอ” แค่นี้จริง ๆ เหรอ ชายหนุ่มหยิบเสื้อออกมาก็เห็นว่ามีของอยู่ด้านในอีก เมื่อเปิดออกก็พบว่าเป็นกล่องซาชิมิ มีการ์ดเล็ก ๆ เขียนอยู่“ถือว่าเป็นคำขอโทษค่ะ” เขาหยิบตะเกียบมาคีบอาหารกินทีละคำ ปกติแล้วเขาไม่ค่อยชอบกินเนื้อไม่สุกเท่าไร แต่ว
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่36 อย่าดื้อสิ

“ผมโชคดีจริง ๆ ที่ได้กินฝีมือคุณอัญญา” “ยาค่ะ เรียกยาเฉย ๆ ก็ได้” ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งจึงแนะนำตัวก่อน “ถ้าอย่างนั้นก็เรียกผมว่านุแล้วกัน พวกเราจะได้เสมอกัน” น่าแปลกที่เธอดึงดูดจนทำให้คนที่ถือตัวเช่นเขาอยากรู้จักด้วย อัญญาไม่ได้ทำตัวสนิทสนมเมื่อเขาเปิดใจให้อย่างที่เคยคาดเอาไว้ หญิงสาวขอตัวออกไปด้านนอกเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวเขากับคู่ค้าในการเจรจาธุรกิจ หญิงสาวกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ จนกระทั่งเขาเสร็จธุระ แทนที่หนุ่มใหญ่จะกลับ เขากลับเชิญเธอเข้าไปหาอีกรอบ “พี่ยา คุณธนาธรเชิญพี่เข้าไปดื่มด้วยกันน่ะค่ะ” พลอยใส ผู้จัดการที่คอยรับหน้าแทนมีสีหน้าลำบากใจ ด้วยรู้ว่าที่ผ่านมาเจ้านายไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน เพราะเป็นคนโลกส่วนตัวสูง “พี่ไม่ว่าง ฝากบอกเขาว่าขอโทษแล้วกันนะ” อัญญาไม่คิดจะกลับเข้าไปอยู่แล้ว เธอเลือกจะกลับเข้าไปในห้องทำงานแทน ส่วนหน้าที่ปฏิเสธก็คงไม่พ้นคนมาบอก เมื่อพลอยใสกลับไปบอกธนาธร เขาได้ยินก็มีสีหน้าแปลกใจ ที่ผ่านมาผู้หญิงวิ่งเข้าหาเขาตลอด ใช้ทุกวิธีเพื่อได้ใกล้ชิดเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเปิดใจก่อน แม้หญิงสาวทำเหมือนว่าเขาสำคัญ แต่ในขณะเดียวกันก็ทำเหมือนว่าทำเพราะต้
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่37 ออกรายการ

หญิงสาวปัดเรื่องที่รู้ออกไป แล้วหันไปตั้งใจทำงานต่อ คิดเพียงว่าถ้าเรื่องนี้เป็นความลับต่อไป อย่างไรก็ไม่มีผลต่อร้านอาหารแน่ แต่เมื่อใดที่ความลับถูกเปิดเผย ถึงตอนนั้นคงเป็นเรื่องใหญ่แน่ เมื่อทำงานเสร็จเธอก็เดินไปเคาะบอกเจ้านาย และไม่ลืมบอกเรื่องสำคัญ “จริงสิคะ อาทิตย์หน้ามีรายการอาหารติดต่อมาให้คุณยาไปสาธิตการทำงานที่สตูดิโอพร้อมกับเชฟอีกหนึ่งคน มีการสัมภาษณ์ประวัติส่วนตัวด้วยค่ะ ไม่แน่ใจคุณยาจะตอบรับไหม” พลอยใสคิดว่าคุณอัญญาจะต้องปฏิเสธแน่ “ตอบรับได้เลย ส่วนเชฟที่จะไปก็ให้นายกวินไปแล้วกัน” พลอยใสค่อนข้างตกใจกับคำตอบ แต่ในเมื่อเจ้านายบอกแบบนั้นเธอก็แค่ทำตาม เธอไม่คาดเดาความคิดเจ้านายได้เลย “อาทิตย์หน้ามีนัดสัมภาษณ์รายการทีวีครับ ให้ผมตอบตกลงเลยไหมครับ เมื่อหลายวันก่อนเจ้านายบอกว่าขอคิดดูก่อน” คนที่กำลังตรวจงานขมวดคิ้ว “รายการอะไร” เลขาหนุ่มอธิบายถึงรายการทีวีแบบกึ่งเกมโชว์ มีการนัดผู้บริหาร เจ้าของร้าน หรืออินฟลูฯ ชื่อดังมาออกรายการเพื่อเล่นเกม และโชว์ความสามารถ ธนาธรเงยหน้ามองแล้วขมวดคิ้วมากกว่าเดิม “นายจะให
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่38 ขอให้โชคดี

“หลังจากนี้คุณยังมีเรื่องต้องใช้เงินอีกเยอะ ป้ารับเท่าที่ควรได้ก็พอแล้ว แต่ป้าขอเตือนในฐานะที่อายุมากกว่า สิ่งใดควรยอมก็ยอมเถอะ อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตจนทำให้ทุกอย่างแย่ลง จนทำให้เกิดผลเสียมากกว่าผลดี” อารมณ์ของคุณหมอตรีภพไม่ธรรมดา ที่ผ่านมาบ้านหลังนี้เปลี่ยนพี่เลี้ยงไปนับไม่ถ้วน จนกระทั่งมาเจอเธอถึงอยู่ได้ยาวมาเป็นปี ป้านิลมองกล้องวงจรปิดที่หลบมุมอยู่ก็เบาใจลง “ถ้าอย่างนั้นป้าขอให้คุณโชคดีนะคะ”อัญญาขอบคุณป้านิลที่ช่วยเธอมาตลอดหนึ่งปีนี้ มิตรภาพของพวกเธอไม่ใช่เพียงแค่เจ้านายลูกน้อง แต่หมายถึงญาติคนหนึ่ง เธอกอดป้านิลเป็นครั้งสุดท้าย เพราะไม่รู้ว่าหนึ่งเดือนหลังจากนี้จะมีโอกาสได้พูดคุยกันอีกไหม ป้านิลกลับไปได้ไม่นานตรีภพก็กลับมาพอดี ชายหนุ่มเดินเข้ามาก็กวาดสายตามองโดยรอบ ของที่ควรวางที่เดิมก็ยังวางเหมือนเดิม ในครัวเก็บกวาดอย่างดี ของเล่นที่เด็ก ๆ เล่นก็เก็บเรียบร้อยดีเพราะเตรียมขึ้นชั้นสองเพื่อพาเข้านอนตรงเวลา เขามองไปทางกล้องวงจรปิดอีกรอบก็เห็นว่ามันถูกขยับ เขาขยับแว่นตาแล้วเดินไปปรับกล้องให้กลับมาตรงจุดเดิม ไม่วายที่จะบ่น “คุ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่39 แล้ว?

ธนาธรมองข้อความในมือถือ หลังจากที่อัญญาส่งข้อความมาวันนั้นก็ไม่ได้ส่งอะไรมาอีกเลย เช่นเดียวกับเขาที่แม้จะรอข้อความ แต่ก็ไม่กล้าทักไปก่อน เนิ่นนานเท่าไรแล้วที่ความรู้สึกประหม่าเช่นนี้ไม่เคยมีกับใคร มือหนาเคาะหัวเข่าเป็นจังหวะ ระหว่างนั่งอยู่ในรถเพื่อไปยังสตูดิโอของรายการที่จะร่วมในวันนี้ “ยัยหนูเล็กไปถึงหรือยัง” “คุณพรรณวิลัยส่งข้อความมาว่าถึงแล้วครับ” เลขาหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้ารีบรายงานในขณะที่มองนาฬิกา ก็เห็นว่าจวนใกล้ถึงเวลาที่นัดหมายแล้ว วันนี้รถติดมาก คนในรถก็รู้สึกร้อนใจเช่นกัน “แล้ว” “ผมสอบถามทางรายการแล้วครับ คุณอัญญากับผู้ติดตามยังไม่มาครับ” คนที่รู้ใจเกินไปแล้วรายงานทั้งที่เขายังไม่ทันจะถามจบประโยคด้วยซ้ำ ส่วนเขาก็บ้าไปแล้วที่ไปสนใจผู้หญิงที่มีครอบครัวแล้ว สงสัยจะทำงานหนักเกินไปจริง ๆ ชายหนุ่มหลับตาเพื่อไล่ความรู้สึกที่ผิดออกไปจากหัว แต่พอหลับตากลับมองเห็นหน้าเธอแทน “บ้าฉิบ” “มีอะไรหรือครับเจ้านาย” “ไม่มี” เขาลืมตาอีกครั้ง อาการพวกนี้เขาเป็นมาหลายวันแล้ว ใช่ว่าเขาไม่เ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่40 ยินดีด้วยนะคะ

“กวินพอก่อน พวกเราเหลือเวลาแค่สิบนาทีเท่านั้น” “สิบนาทีก็พอแล้ว ขอผมนะครับ ผมคิดถึงพี่เหลือเกิน”หลังจากแยกกันครั้งก่อน นี่ก็สองอาทิตย์แล้วที่ไม่ได้มีอะไรกัน ตอนนี้เขาแทบบ้าไปแล้ว หากไม่ได้ทำตอนนี้เกรงว่าเขาจะลักพาตัวเธอไปตอนนี้เลย หญิงสาวมองคนดื้อตรงหน้า ยิ่งพูดก็เหมือนสีซอให้ควายฟัง ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เธอเลยพยักหน้าปล่อยให้เขาทำตามใจ นิ้วหยาบจัดการถกกระโปรงขึ้นจนถึงสะโพกอวบอิ่ม เขาปลดกระดุมกางเกงยีนแล้วรูดซิปถกกางเกงชั้นในออก เผยให้ท่อนเอ็นร้อนที่ตุงออกมา ไม่นานมันก็ถูกสอดเข้าไปในร่างกายของหญิงสาว เขาขยับโยกเอวเร็ว และแรงกว่าทุกครั้ง ส่วนเธอก็พยายามปิดปากไม่ส่งเสียงออกไป “เร็ว ๆ” เธอมองนาฬิกาที่เหลืออีกห้านาที ไม่นานก็มีพนักงานมาเคาะประตูเพื่อบอกให้เตรียมตัว “ผมใกล้เสร็จแล้ว พี่ใกล้เสร็จหรือยัง” เธอไม่ได้เตรียมใจจะมาทำอะไรกันที่แปลกตาแบบนี้ ในกายจึงรู้สึกเจ็บเพราะแรงเสียดสีจากร่องรักที่แห้งผาก แต่ก็เขาก็ไม่สนใจเปิดปากแล้วถุยน้ำลายลงไปให้สามารถขับเคลื่อนได้แทนน้ำหล่อลื่น จนกระทั่งตอนใกล้เสร็จ อ
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234567
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status