All Chapters of ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว: Chapter 1 - Chapter 10

เเสงแดดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาแยงตา มาริณีงัวเงียลุกขึ้น เธอเจ็บระบมไปทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะตรงกลางหว่างขา เจ็บคอก็เจ็บเพราะร้องครวญครางทั้งคืน หันไปมองชายที่นอนคว่ำหน้าอยู่ข้างๆแล้วก็หน้าแดงขึ้นมาเธอยอมรับว่าติดใจในรสรักที่เขาปรนเปรอให้ ยอมรับว่าแอบชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา เธอลุกขึ้นด้วยความยากลำบากไปเข้าห้องน้ำ อาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จออกมาก็ไม่เห็นเขา มีเพียงถุงผ้าวางเอาไว้ เธอเปิดออกดูเป็นชุดเดรสตัวยาวสีขาวสลับชมพู เขาคงให้คนไปหามาให้เธอ แต่งตัวเสร็จก็ออกมาจากห้องนอน แล้วก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อเห็นคุณปู่นั่งหน้าเครียดอยู่ที่โซฟา ส่วนภาคภูมิก็นั่งอยู่ด้วย ทั้งสองมองมาที่เธอสีหน้าเคร่งเครียด" มานั่งนี่สิหนูมายด์ "ปู่การุณส่งยิ้มมาให้อย่างอ่อนโยนเหมือนอย่างทุกครั้ง มาริณีเดินเข้าไปนั่งอย่างเชื่อฟัง" เอาหล่ะ ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว แกก็ต้องรับผิดชอบ "ภาคภูมิหันควับมองการุณด้วยสายตาไม่พอใจ " ทำไม หรือแกจะปฏิเสธ ฉันอุตส่าห์ไว้ใจให้แกไปส่งหนูมายด์ที่มหาลัย แต่แกดันล่อลวงเธอมาขืนใจที่นี่ "" คุณปู่ผมไม่ได้ล่อลวง เธอเต็มใจเข้ามาในห้องนี่เอง ผมไม่ได้บังคับ แล้วเธอก็เต็มใจให้ผมเอาด้วยไม่เ

ช่วงสายของวัน มาริณีกลับออกมาจากโรงพยาบาล ระหว่างที่ยืนรอรถอยู่เธอหยิบมือถือออกมาดูเวลาก็ปรากฏว่าแบตหมด ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บมาริณีเงยหน้าขึ้นดูก็เจอปฐวี ที่เลื่อนกระจกรถร้องถาม" มายด์จะไปไหน ขึ้นรถสิพี่ไปส่ง "มาริณีมองเห็นรถคันหลังจอดติดเป็นแถว ก็รีบเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถ " พี่วีมาทำอะไรที่โรงบาลค่ะ "" พี่มาเยี่ยมเพื่อนหน่ะเมื่อคืนมันท้องเสีย ว่าแต่มายด์หล่ะ มาทำอะไรที่นี่ ไม่สบายเหรอ "" อือ มาเอายาหน่ะ ยาหมด "" อ๋อ "ปฐวีมองหน้ามาริณี หน้าตายังดูซีดเซียวอยู่บ้าง เขาส่งยิ้มอบอุ่นให้ เธอเป็นน้องรหัสของเขา ตั้งแต่เขาเรียนจบก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย" จริงสิ มายด์กินข้าวหรือยัง หิวไหม "" ไม่ค่ะ "เธอปฏิเสธแต่ท้องดังร้อง จ๊อก จ๊อก น่าขายหน้าชะมัด ปฐวีหัวเราะหึหึ มองไปเห็นร้านขายอาหารบนฟุตบาทเรียงรายหลายร้าน จึงหาที่จอดรถ" เอาโจ๊ก2ครับ "" ฝึกงานเป็นไงบ้าง "" ก็ดีค่ะ ใกล้จบแล้ว "" จบแล้วมาทำงานกับพี่ไหม พี่จะล็อคตำแหน่งไว้ให้ "เขาแอบชอบเธอตั้งแต่รู้ว่าเธอเป็นน้องรหัสเขา ตอนนั้นเธออยู่ปี1เขาอยู่ปี3 แม้เขาจะเคยเผยความในใจหลายครั้ง แต่เธอก็ปฏิเสธทุกครั้ง และบอกกับเขาว่าคิดกับเขาแค่พี่

โรงพยาบาลภาคภูมินั่งเครียดอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน อินทุอรนั่งอยู่ข้างๆ ประตูห้องเปิดออก เขารีบลุกขึ้นทันที" หมอ ไอ้ ไอ้นัย "" เออกูเอง ว่าแต่มึงเป็นอะไรกับคนไข้ "" เธอเป็นเด็กรับใช้ในบ้าน เป็นคนที่คุณปู่ของภูมิรับมาจากบ้านเด็กกำพร้า ท่านอุปถัมภ์ให้ทุนการศึกษา ตอนนี้เธอก็กำลังฝึกงานอยู่ที่บริษัทของเรา "อินทุอรตอบแทนดนัยมองทั้งสองสลับไปมา เหมือนมีเรื่องราวที่มากกว่านั้น ถ้าเป็นอย่างที่อินทุอรบอก ทำไมภาคภูมิถึงได้ดูร้อนรน" เธอปลอดภัยแล้ว ไม่มีอะไร แค่เครียดมากไปหน่อย "เขาไม่บอกความจริง เรื่องที่มาริณีเป็นโรคหัวใจอีกทั้งยังท้องอยู่ หากเรื่องที่เขาสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสามคนเป็นจริง เธออาจจะมีอันตรายได้ อินทุอรไม่ใช่คนดีเขาคิดว่าภาคภูมิจะแค่ควงเล่นๆ ไม่คิดว่าจะกลับมากินกันอีก เจ้าหน้าที่เข็นเตียงนอนพามาริณีออกมา เธอฟื้นแล้ว แต่หน้าตายังซีดเซียวอยู่ เขารีบเข้าไปหาเธอ" มายด์เป็นยังไงบ้าง "เธอหันหน้าหนีไม่พูดจากับเขา จนกระทั่งถึงห้องพักพิเศษ ภาคภูมิลากเก้าอี้กำลังจะนั่งลง" ออกไป "" เธอกลับไปก่อน "ภาคภูมิหันไปบอกอินทุอร" แต่ภูมิคะ ฉันกลัวไม่กล้าอยู่คนเดียวคุณกลับกับฉันนะ เธอไม่เ

ภานุส่งเอกสารให้เธอดู ทุกคนลงชื่อเป็นลายลักษณ์อักษรว่าจะชดใช้ให้เธอ คนขับรถเฉี่ยวเธอให้เงินทำขวัญเธอมา1แสน พร้อมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ ที่จริงเขาก็ไม่ได้ผิดอะไร เขาขับรถมาดีๆ เป็นเธอซะอีกที่ไปขวางรถเขา แต่เธอถูกผลักนี่นา ส่วนชายสองคนกับแม่ของเด็กเว้นช่องให้เธอกรอกจำนวนเงินเอง เธอเลยเรียกเงินจากชายทั้งสองคนละแสนและจากหญิงคนนั้นห้าแสนหลังตำรวจกลับไป เธอก็หลับตาลงด้วยความเหน็ดเหนื่อย วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันจริงๆ เหนื่อยทั้งกายทั้งใจ" คุณภูมิครับคุณมายด์ถูกรถเฉี่ยวตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลครับ"ภาคภูมิได้ยินที่ลูกน้องบอกก็รีบหุนหันออกไปทันที เดินไปก็ถามลูกน้องไป" ตั้งแต่เมื่อไหร่"" เมื่อวานครับ"" แล้วทำไมมึงพึ่งมาบอกกูตอนนี้ห๊า"ภาคภูมิหยุดเดินหันมาตะคอกเสียงดังใส่ลูกน้องที่เดินตามหลัง จนพวกเขาพากันก้มหน้าเมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็เห็นมาริณีกำลังเก็บของ" เธอทำอะไร"มาริณีหันมามองก่อนจะหยิบกระเป๋ามาสะพายแล้วเดินออกไปไม่สนใจเขา ภาคภูมิรั้งแขนเธอไว้" ไม่ได้ยินที่ฉันถามหรือไง"" ฉันจะรีบไปทำเรื่องออกจากที่นี่ จะได้รีบกลับไปทำงาน"" ทำงาน เธอเห็นฉันเป็นคนยังไง คิดว่าฉันไม่มีมนุษยธรรรม ถึงขนาด

อินทุอรหันไปมองหน้าการุณ"ถึงคุณไม่ชอบฉัน ฉันก็ไม่สนหรอก ยังไงภูมิก็ทั้งรักทั้งหลงฉัน พอฉันมีข่าวไม่ดีเขาก็รีบหย่ากับหลานสะใภ้คนโปรดของคุณ แล้วมาขอฉันแต่งงานทันที ฮ่าฮ่า"ร.ป.ภเข้ามาจับตัวอินทุอรออกไปจากร้าน เธอพยายามสะบัดแขนออก แต่ร.ป.ภก็ไม่ยอมปล่อยการุณตกใจเมื่อได้ยินคำว่าหย่า หันมามองหน้ามาริณี" ที่เธอพูดจริงรึเปล่า"มาริณีพยักหน้าร้านกาแฟ การุณดูคลิปขอแต่งงานของภาคภูมิแล้วส่ายหัว" คุณปู่คะ เรื่องหย่าที่จริงหนูตั้งใจจะหย่ากับเขาอยู่แล้ว ไม่ช้าหรือเร็วมันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี เขาไม่ได้รักหนูคุณปู่ก็รู้ ใจของเขามีแต่อินทุอร หนูไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้"การุณพยักหน้า" ปู่เข้าใจ เป็นปู่ที่ผิดเอง ความหวังดีของปู่มันกลับทำร้ายหนู ทำให้หนูต้องเสียใจ"" ไม่ค่ะ คุณปู่อย่าโทษตัวเอง คุณปู่ไม่ผิดคุณปู่หวังดีกับหนูหนูรู้ เป็นหนูเองที่ยอมแต่งงานกับเขา หนูรักเขาทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นเสือผู้หญิง รู้ว่าเขาเปรียบเหมือนไฟที่พร้อมจะเผาหนูให้มอดไหม้ แต่หนูก็ยังยอมเขา ตอนนี้หนูคิดได้แล้ว หนูยอมเดินออกมาแล้ว หนูคืนอิสระให้เขา คุณปู่ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูเรียนจบแล้วต่อไปหนูจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ หนูต้องมีชีวิต