ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว

ฟอด ฟอด ฟอด 

 "อุ้ย คุณภูมิ พอก่อนค่ะ "

" อืม แก้มหอมจัง คิดถึงที่สุดเลย "

มาริณีดันตัวภาคภูมิออก แต่เขาก็กอดรัดเธอแน่นไม่ยอมปล่อย 

" อือ คุณภูมิฉันทำกับข้าวอยู่ ตัวมีแต่เหงื่อหอมที่ไหนกันเล่า "

" หอมทุกตรงเลย จุ๊บ "

ภาคภูมิจูบปากบดขยี้ มาริณีเผยอปากให้เขาใช้ลิ้นเข้าไปชอนไชหาความหวานในโพรงปาก ก่อนที่เธอจะได้สติผลักเขาออกหันไปมองบนเตาแก๊ส

"อา ก็ว่ากลิ่นอะไรไหม้ๆ คุณภูมินะคุณภูมิ"

มาริณีหันกลับไปปิดแก๊ส ตอนนี้ไข่เจียวในกะทะไหม้ดำปี๋ กินไม่ได้ซะแล้ว เธอหันควับมาถลึงตาใส่เขา ภาคภูมิหัวเราะหึหึ อุ้มเธอออกไปข้างนอก วางเธอลงบนโซฟา ถลกกระโปรงขึ้นถอดกางเกงในออก แหกขาทั้งสองตั้งฉาก เขาแลบลิ้นรัวท่าทางหื่นกาม ตาจ้องมองกลีบอวบอูมชมพูระเรื่อ มาริณีหน้าร้อนผ่าว แม้เธอกับเขาจะมีอะไรกันมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่ชินอยู่ดี ภาคภูมิใช้ลิ้นตวัดรัวที่ติ่งเสียวแล้วลากลิ้นโลมเลียทั่วกลีบอูม ก่อนจะแหย่ลิ้นเข้าไปในรู 

" อาา อูวว คุณภูมิ อาา เสียว อือ"

ภาคภูมิไม่รอช้า ถอดกางเกงของเขาออกจับดุ้นใหญ่ยาวเสียบเข้ารูจนมิด กระหน่ำกระแทกไม่ออมแรง

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

" ซี้ดด อาาาา โอวววว "

เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมเสียงครางของทั้งคู่ ดังระงมออกมาต่อเนื่องอยู่หลายช.ม ถึงเงียบเสียงลง 

" พรุ่งนี้มีงานเลี้ยง ฉันอยากให้เธอไปด้วย เรื่องชุดกับเครื่องประดับฉันเตรียมเอาไว้ให้แล้ว "

ภาคภูมิเอ่ยบอกหลังกินอาหารเสร็จ เขาหยิบน้ำขึ้นมาดื่มแล้วลุกออกจากเก้าอี้ไป มาริณีอยากจะปฏิเสธ แต่เขาก็เดินเข้าห้องนอนไปแล้ว เธอไม่ชอบไปงานเลี้ยง ไม่ชอบสังคมคนรวย เฮ่อ!

มาริณีย้อนคิดถึงเรื่องของเธอกับภาคภูมิ ก่อนหน้าเธอเป็นแค่เด็กกำพร้าที่คุณปู่ของภาคภูมิอุปถัมภ์มาตั้งแต่เด็ก ให้ทุนการศึกษาและเงินเดือนเธอทุกเดือน ในทุกปีเธอจะมีโอกาสได้พบคุณปู่1ครั้ง เมื่อท่านไปเยือนสถานสงเคราห์เด็กกำพร้า จนกระทั่งเธอเรียนจบม6 คุณปู่ก็ไปรับเธอมาอยู่ด้วยที่บ้านหลังใหญ่ และบอกกับทุกคนให้เคารพเธอ ดูแลเธอให้ดีในฐานะหลานของท่านคนหนึ่ง 

วันแรกที่เธอไปมหาลัย คุณปู่กลัวว่าเธอจะหลงทางเพราะพึ่งมาอยู่กรุงเทพ พอดีวันนั้นลุงศักดิ์คนขับรถป่วย จึงขอให้ภาคภูมิหลานคนเดียวของท่านขับรถไปส่งเธอที่มหาลัย ทีแรกเขาปฏิเสธหัวชนฝา แต่พอเห็นหน้าเธอ เราสองคนสบตากันเขาก็เปลี่ยนใจ ระหว่างนั่งอยู่ในรถเธอก็เกร็งไม่กล้ากระดุกกระดิก เขาปรายตามองมาเป็นระยะ พอรถจอดเขาก็เอื้อมมือไปปลดเข็มขัดนิรภัยให้ ลมหายใจแผ่วร้อนรินรดข้างหูกระซิบถามเธอ

" เลิกเรียนกี่โมง "

" บ่าย บ่ายโมงค่ะ "

" รอฉัน "

" คะ "

" ฉันจะมารับ "

เธอหันหน้ามามองเขา ทำให้ตอนนี้หน้าของเธอกับเขาอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ เขาโน้มลงมาฉกชิมริมฝีปากของเธอ จ้วบ จ้วบ บดขยี้กลีบปากของเธอจนแทบละลายไปกับปากของเขา เขาผละออกส่งยิ้มให้ หัวเราะหึหึ

เธอได้สติรีบลงจากรถทันที มาริณีเอามือทาบอก ทำไมหัวใจเต้นแรงแบบนี้นะ เธอหันหลังกลับไปดูก็เห็นเขาเลื่อนกระจกลงยักคิ้วให้ เธอรีบจ้ำอ้าวเดินไปไม่หันกลับมามองอีกเลย 

" บ้าจริง อันตรายต่อหัวใจชะมัด "

ตอนบ่ายเขามารอรับเธออย่างที่พูดจริงๆ แต่เขาไม่ได้พาเธอกลับบ้าน แต่กลับพาเธอมาที่คอนโดของเขา ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาลัยแทน 

" คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม "

" ทำไม กลัวฉันเรอะ "

" ปะ เปล่าค่ะ "

" ถ้าไม่กลัวก็เข้ามา "

เธอเดินตามเขาเข้าไปในห้องอย่างว่าง่าย เขาเดินหายไปในห้องน้ำ เธอมองสำรวจรอบห้อง ที่นี่ทั้งใหญ่ทั้งหรูหรา ลุกขึ้นไปที่ระเบียงมองวิวข้างนอก เห็นตึกสูงละลานตา

" สวยจัง ถ้าเป็นตอนกลางคืนน่าจะสวยกว่านี้ แสงไฟคงจะระยิบระยับเต็มไปหมด "

" ใช่ สวยมาก "

มาริณีหันกลับมาก็เผชิญหน้ากับภาคภูมิ เขากักเธอไว้ในอ้อมแขน ท่อนบนเปลือยเปล่ายังมีหยดน้ำเกาะอยู่ กล้ามอกแน่นๆซิกแพคเป็นลอน ตอนนี้ท่อนล่างเขาพันผ้าขนหนูสีขาวเอาไว้ ตาไม่รักดีดันไปจ้องกลางหว่างขาของเขา อะไรมันดุนดันผ้าออกมา นั่น มันกระดุกกระดิกได้ด้วย 

ภาคภูมิจูบแก้มของเธอซุกไซร้ลงมาที่ซอกคอ จับมือเธอไปกอบกุมหนอนยักษ์ของเขา

" จับดูสิ หนอนตัวใหญ่ ก้มลงไปดูใกล้ๆสิแล้วจะรู้ว่ามันน่ารักขนาดไหน เห็นไหมมันกำลังผงกหัวเรียกเธออยู่ มุดเข้าไปดูสิ"

มาริณีตกใจผละออกรีบวิ่งเข้าห้องไป ภาคภูมิยิ้มชั่วร้ายเดินตามไปทันที มาริณีหันหน้ามาจะบอกว่าเธออยากกลับบ้านแล้ว แต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงไป เมื่อตอนนี้เบื้องหน้าของเธอ ภาคภูมิยืนเปลือยเปล่า มือชักรูดหนอนยักษ์ตัวเขื่อง เดินเข้ามาใกล้เธอ เธอถอยหลังจนชิดโซฟาสะดุดขาล้มลง ภาคภูมิตามประกบ บีบปากเธอให้อ้าออก แล้วจับหนอนยักษ์ยัดเข้าปากเธอ เด้งกระเด้าอย่างเสียวซ่าน

" โอวววอืม อย่างงั้นแหละดี อย่าให้โดนฟันหล่ะ อาาซี้ดดด อืมดี อาา "

เขาดึงหนอนยักษ์ออกจากปากเธอ แล้วกระชากชุดนักศึกษาจนขาด ซุกไซร้หน้าอกอวบใหญ่อย่างหื่นกระหาย

" อืมอืม ใหญ่จริง อาานุ่มสุดๆ นี่มันของแท้" 

น้อยมากที่เขาจะเจอของจริงแบบนี้ ใหญ่ของแท้แม่ให้มา เขาผ่านผู้หญิงมาเยอะกระแทกมาหลายรู ส่วนมากนมใหญ่แต่ก็ของปลอมผ่านมีดหมอทั้งนั้น แต่มาริณีของจริง ตัวเล็กแต่นมโคตรใหญ่

" ไหนดูสิ ตรงนี้ใหญ่รึเปล่า "

เขาเอื้อมมือไปลูบไล้โหนกนูนข้างล่าง 

" อืมไม่ผิดหวังจริงๆ กลีบอูมชะมัด อย่างงี้ต้องเลียให้แตกคาปาก "

พูดจบก็ตวัดลิ้นเลีย 

" แผล่บ แผล่บ แผล่บ ซู้ดดดดด อร่อย น้ำเธอโคตรหวาน "

" อะอาาา อย่าค่ะ อืมมม คุณภูมิอย่าทำค่ะ อาาเสียวว อือ อ้ายยย "

มาริณีกระตุกเกร็งหวีดร้อง ก่อนปล่อยน้ำไหลทะลักออกมา ภาคภูมิเลียกินอย่างเอร็ดอร่อย 

" ซู้ดดดดด อืมหวาน อืมอร่อย แผล่บ แผล่บ แผล่บ ซู้ดดด "

เขาลุกขึ้นมามองหน้ามาริณีที่หายใจหอบถี่ ประกบปากจูบบดขยี้ดูดดื่ม มือบีบขยำเต้าอวบ เลื่อนปากลงมาดูดจุกสีชมพู จ้วบ จ้วบ มืออีกข้างจับหนอนยักษ์จ่อรูกดดันเข้าไป

" อ้ายยย อย่าค่ะ เอาออก ฉันเจ็บ อือเจ็บ "

ภาคภูมิก้มลงไปดู มันเข้าได้แค่หัวมีเลือดไหลออกมาชะโลมหนอนยักษ์ของเขา 

" เธอ ไม่เคยเหรอ เป็นไปได้ไงนี่เธอ18-19 แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมปล่อยให้ตัวเองยังซิงอยู่ "

เขาก้มลงไปเลียอกอวบใหญ่ แผล่บ แผล่บ จ้วบ จ้วบ ถอนหนอนยักษ์ออกแล้วกระแทกเข้าไปเต็มแรงจนมิดด้าม มาริณีเจ็บสะท้านไปทั่วทั้งกาย จนน้ำตาไหลออกมา ที่แท้ที่เขายอมมารับมาส่งเธอ เพราะต้องการให้เธอสนองตัณหาให้เขาแบบนี้ใช่ไหม ถ้าเขาต้องการแบบนั้น งั้นถือว่าเธอตอบแทนให้เขาก็แล้วกัน น้ำตาแห่งความน้อยใจไหลทะลักออกมาไม่หยุด ภาคภูมิเหลือบไปเห็นเธอร้องไห้ก็หยุดกระเด้า โน้มตัวจูบปาก ใช้มือเช็ดน้ำตาให้

" โตแล้วใครๆเขาก็มีผัวกันทั้งนั้นแหละ ผู้หญิงทุกคนเขาก็ต้องโดนแบบนี้กันทั้งนั้น เลิกร้องไห้ได้แล้ว เจ็บแค่นี้แป๊บเดียวก็หาย ต่อไปเธอจะเสียว แล้วเรียกร้องให้ฉันกระเด้าเธอไม่หยุดเลย "

ภาคภูมิจัดการกระเด้าแรงขึ้น ถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำแตก แต่เขายังไม่พอ ยิ่งได้กระเด้าก็ยิ่งติดใจ ความเจ็บหายไปกลายเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทน มาริณีเริ่มตอบสนองครวญครางออกมา ภาคภูมิสอนเธอทุกท่วงท่า พาเธอกระเด้าไปทั่วทุกมุมห้อง และในเวลานี้ เขาก็ยืนซ้อนหลังเธอกระเด้งเอวถี่ๆซอยเธอไม่หยุด มาริณีครางไปก็มองวิวกรุงเทพยามค่ำคืนไป ไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงกี่ยามแล้ว รู้แต่ว่าตั้งแต่เขาไปรับเธอมาจากมหาลัยตอนบ่าย จนมืดแล้วเขาก็ยังไม่หยุดกระเด้าเธอ