Semua Bab Bad Trap กับดักรักร้าย: Bab 21 - Bab 30

"อย่าคิดว่าหมาจนตรอกมันจะสู้ไม่เป็นนะ คอยดูเถอะ! สักวันฉันจะเอาคืนนายให้มากกว่าที่นายทำฉันเป็นร้อยเท่าพันเท่า""งั้นเหรอ แล้วฉันจะรอดู หึหึ"ริมฝีปากหนาหยักยกยิ้มอย่างเป็นต่อ ทอดมองร่างสั่นเทิ้มของนางแบบสาวที่กำลังเกรี้ยวกราดทั้งน้ำตาเพียงนิดก่อนยัดนามบัตรใส่ในมือของเธอโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะต้องการหรือไม่"เปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็โทรมา"มือเรียวขยำสิ่งที่อยู่ในมือจนมันกลายเป็นก้อนขยะ ดวงตาวาววับฉายแววเกลียดชังจ้องมองแผ่นหลังของคนเจ้าเล่ห์ที่กำลังเดินจากไปผ่านม่านของน้ำตานิ่งนานกระทั่งบานประตูห้องพักปิดลงอีกครั้ง คนที่แสร้งทำเหมือนเข้มแข็งมานานก็หมดแรง ทรุดฮวบลงนั่งกับพื้นอย่างหมดสภาพหากเขาคิดจะฟ้องเธอ เธอยินดีสู้ ยินดีจ่าย แต่นี่เขากลับเลือกจะเล่นงานพี่เจส ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าอีกฝ่ายมีสภาพเป็นอย่างไร และเธอคงทำใจไม่ได้หากการตัดสินใจของเธอจะสร้างปัญหาให้ผู้มีพระคุณ"เอาวะ! แค่ปีเดียว ไม่ถึงตายหรอก มาลองดูสักตั้งไอ้เลวเอ้ย! ฮึก ๆ แม่งง"ยูกิตะโกนเรียกกำลังให้ตัวเองแล้วตบท้ายด้วยการท้าทายและสบถคำด่าออกมาอย่างสุดกลั้น ฟุบใบหน้าเปื้อนน้ำตาลงบนฝ่ามือแล้วปล่อยโฮเอาความรู้สึกมากมายที่อัดแน่

ทำใจอยู่ร่วมสิบนาทียูกิก็เดินกลับเข้าไปในสถานที่ถ่ายทำ เธอก้มศีรษะให้ทุกคนในห้องแทนคำขอโทษที่ล่าช้า ก่อนจะก้าวไปนั่งประจำที่บนเตียงเพื่อรอถ่ายซีนแรกของวัน"ยูกิพร้อมแล้วค่ะพี่เก่ง"ยูกิสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เพื่อปรับอารมณ์และเรียกสมาธิ ถึงจะชังน้ำหน้าพระเอกหน้าใหม่จนไม่อยากเข้าใกล้ เธอก็ไม่อาจทำให้ใครต้องมาเดือดร้อนเพราะความรู้สึกส่วนตัวของเธอได้ ก็ได้แต่หวังว่าเขาจะไม่กวนประสาทจนทำให้เธอตบะแตกเสียก่อน"โอเค งั้นพี่ขอฉากแรกเลยนะ เดี๋ยวตามบทให้ยูกินั่งรอบนเตียงแล้วคุณปกรณ์นำอาหารไปเสิร์ฟที่เตียงนะครับ""ค่ะ / ครับ"ทั้งสองขานรับก่อนที่ยูกิจะเอนหลังพิงกับหัวเตียงแล้วดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมถึงเอวคอด เธอปรายตามองพระเอกเพียงนิดแล้วหันกลับมาโฟกัสที่กล้องซึ่งจ่ออยู่เบื้องหน้าสามวันเท่านั้น อดทนไว้นะกิ เพื่อพี่เจส เพื่องาน เพื่ออนาคต!"ทุกฝ่ายพร้อมนะ แอคชั่น!"สิ้นเสียงของผู้กำกับอารมณ์และบรรยากาศรอบตัวของนางแบบสาวก็แปรเปลี่ยนไปทันทีริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวาน แววตาสุกใสเป็นประกายช้อนขึ้นมองใบหน้าคมคายของชายหนุ่มราวกับรักใคร่หนักหนา ทำเอาคนถูกมองสตั๊นไปชั่วครู่"คัท!!" เสียงร้องตะโกนของผู้กำก

กว่าจะผ่านไปได้อีกหนึ่งซีน พวงแก้มนุ่มก็ถูกเอารัดเอาเปรียบ​ไปอีกสองรอบถ้วนแววตาขุ่นขวางลอบมองสีหน้ากรุ้มกริ่มของคนฉวยโอกาสแล้วกัดฟันกรอด นึกอยากพ่นไฟใส่ให้มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน​แล้วต่อด้วยการก่นด่าสาปแช่งให้เป็นสัมภเวสีที่ไม่ได้ไปผุดไปเกิดแต่ในความเป็นจริงคือเธอทำอะไรไม่ได้นอกจากทารุณกรรมเขาในจินตนาการ นี่เพิ่งจะวันแรกยังเล่นงานเธอซะน่วมขนาดนี้ กว่าจะครบสามวันเธอไม่ต้องถูกเขาลวนลามไปครึ่งค่อนตัวเลยเหรอฮึ้ย! ถอนตัวก็ไม่ได้ จะหนีไปไหนก็หนีไม่พ้น รู้ซึ้งถึงคำว่าหน้าชื่นอกตรมก็วันนี้แหละ"น้ำค่ะน้องยูกิ""ขอบคุณค่ะ"ยูกิกล่าวขอบคุณทีมงานที่นำน้ำแร่มาเสิร์ฟให้ระหว่างรอทีมงานเซตฉากถัดไป ก่อนจะหันมาสนใจกับการเช็กเพลย์แบคที่เพิ่งส่งเข้ามา ขณะที่มือก็คอยโบกพัดไปมาเพื่อคลายร้อนให้ร่างกายและจิตใจ"ถือว่าเก่งมากเลยนะ สำหรับคนที่ถ่ายงานแรก งานนี้คงเป็นทอร์คออฟเดอะทาวน์น่าดูเลย ที่เจ้าของลงมาถ่ายโปรโมทด้วยตัวเอง ทั้งที่ไม่เคยยอมออกสื่อมาก่อน เป็นคนที่เก่งรอบด้านจริง ๆ""อืม ก็เก่งแหละ"ยูกิพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะตบท้ายด้วยการกลอกตามองบน ถึงจะไม่ชอบขี้หน้าและอคติกับชายหนุ่มแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าภาพออกม

ดวงตากลมโตชำเลืองมองไปทางซีอีโอหนุ่มอีกครั้ง ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเหยียดยิ้มเยาะ​เย้ยเมื่ออีกฝ่ายหันมาสบสายตาเข้าพอดีสะใจจริ้งจริง! คิดเหรอว่าเธอจะยอมเป็นหมูในอวยให้เขาหยอกล้อได้ตามใจชอบ หึหึปึก!"โอ๊ยยย พี่เก่ง ตีกิทำไมเนี้ย"แรงปะทะทำให้ยูกิสะดุ้งโหยง ละสายตาจากใบหน้าคมคายของซีอีโอหนุ่มที่นั่งพักอยู่บนเตียงอาบแดดแล้วหันมามองค้อนใส่เจ้าของม้วนกระดาษ มือก็ยกขึ้นลูบคลำหน้าผากที่ถูกตีป้อย ๆ"อย่าคิดว่าพี่ดูไม่ออกนะ นิสัย!""อะไร๊ ใครทำอะไร๊~"ยูกิย้อนถามเสียงสูง กะพริบตาปริบ ๆ แล้วปั้นหน้าใสซื่อ ทำราวกับไม่เข้าใจในสิ่งที่รุ่นพี่ตำหนิ แต่พอถูกกดดันทางสายตามาก ๆ เข้า เธอก็หัวเราะแห้งแล้วใช้ไม้อ่อนเข้าสู้"โอ๋ ๆ ไม่โกรธกันน้าา ยูกิขอโทษค่ะที่เล่นซนไปหน่อย แต่รอบหน้าสัญญาเลยว่าจะทำให้เนียน ๆ กว่านี่"นางแบบสาวชูสามนิ้วขึ้นสูงในระดับใบหูแล้วทำหน้าตาออดอ้อน ทำเอาผู้กำกับหลุดยิ้มขำ ส่ายหัวให้กับความกระตือรือร้นแบบปลอม ๆ ของเจ้าหล่อน ก่อนจะหันไปมุ่งความสนใจกับการเช็กเทปต่อเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังยุ่ง ยูกิจึงถอยหลบฉากออกมาอย่างรู้งาน ถ้าถามว่าทำไมเธอถึงกล้าเสี่ยงที่จะเอาคืนซีอีโอหนุ่มต่อหน้ากล้

ยูกิฉีกยิ้มกว้าง จ้องหน้าจอที่สว่างวาบท่ามกลางความมืดพลางใช้ปลายนิ้วซูมดูภาพล่าสุดของผู้จัดการที่นางพยาบาลพิเศษส่งมาพร้อมแจ้งอัปเดตเกี่ยวกับการตอบสนองด้วยความตื่นเต้นดีใจอีกไม่นานพี่เจสคงจะมีแรงพูดคุยกับเธอได้แล้ว!ใบหน้าเปื้อนยิ้มแหงนขึ้นรับสายลมที่พัดเข้ามาปะทะแล้วสูดลมหายใจเอากลิ่นอายของทะเลยามค่ำคืนเข้าปอดฟอดใหญ่การต้องเผชิญหน้าความกวนประสาทของคนที่ทำงานร่วมกันนานนับชั่วโมงทำเอาอารมณ์เธอขุ่นมัวไปหมด แต่พอได้รับรู้ว่าผู้จัดการดีขึ้นเรื่อย ๆ แถมมีธรรมชาติช่วยบำบัด ความเหน็ดเหนื่อย​ที่สะสมมาทั้งวันก็ลดลงไปหลายส่วนพลันคิ้วเรียวก็ขมวดมุ่นแน่นเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่ม ๆ คล้ายมีใครบางคนกำลังทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ใต้ต้นมะพร้าวซึ่งอยู่ห่างจากจุดที่เธอยืนเพียงไม่กี่ก้าว"ไม่ใช่...ใช่ไหม"ยูกิลอบกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ การถูกหลอกด้วยเรื่องลี้ลับมาตั้งแต่วัยเด็กทำให้เธอเผลอนึกจินตนาการไปล่วงหน้าไกลโขขาเรียวก้าวถอยหลัง ใจดวงน้อยเต้นแรงเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อสิ่งที่กำลังเพ่งมองมีการเคลื่อนไหว ในวินาทีที่เมฆเคลื่อนผ่านส่งผลให้แสงจันทร์สาดลงมาตกกระทบ ทำให้เห็นว่าเงาวูบไหวนั่นคือชายฉกรร