Bad Trap กับดักรักร้าย

Bad Trap กับดักรักร้าย

last updateLast Updated : 2025-12-03
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
190Chapters
1.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อวันหนึ่ง 'กับดัก'​ ของคนร้าย ๆ กำลังจะกลายมาเป็น 'กับดัก'​ ของความรัก "อึก ช่วย ... ช่วยฉันด้วย" "ช่วย? แล้วฉันจะได้อะไร?" "ทะ...ทุกอย่าง" "ทุกอย่าง?" "จะเอาเท่าไหร่ กะ..ก็บอก ฉัน อึก ฉันยอมจ่าย" เพราะเงินทองเป็นแค่ของนอกกาย จะกี่แสนกี่ล้านยูกิก็ยินดีจ่ายหากมันทำให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของคนหวังดีประสงค์ร้ายไปได้ เธอจึงให้คำมั่นสัญญาไว้ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะเลือนรางลงจนกลายเป็นความดำมืด โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าคำสั้น ๆ คำนั้น จะกลายมาเป็นพันธนาการที่ทำให้เส้นทางชีวิตของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ในเซตมีทั้งหมด 5 คนนะคะ 1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ 2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง 3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ 4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง 5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย สามารถอ่านแยกกันได้ตัวละครมีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้น

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

「おめでとう、妊娠してる!……双子だよ!一条くん、きっと驚くね!」

専属医の三上先生の言葉が何度も頭の中で復唱されている。

「信じられない!嘘?本当に私のお腹に子どもが?しかも二人も!?」

嬉しいというよりも頭の中が真っ白だ。結婚して三年。妊活に励み子どもを授かることを待ちわびていた。ずっと、ずっと待ち望んでいた瞬間が今日、いきなり二倍になってやってきた。

病院からの帰り道、窓の景色を眺めながら私は夫の瑛斗に報告する場面を何度も想像した。彼のくしゃっと笑った顔。少し照れたような心の底から嬉しそうな顔。早くその顔が見たかった。

長年仕えている運転手が私の変化に気づき話しかけてきた。

「華お嬢様、何か良いことでもあったのですか?さきほどからとても幸せそうなお顔で微笑んでいらっしゃいますね。」

「ええ、とっても素敵で幸せなことがあったの。」

夫の一条瑛斗は、一条グループの若きCEO。切れ長の瞳、通った鼻筋、そしていつも自信に満ちた佇まい。初めて見た時、私はその完璧なまでのルックスに息を呑んだ。瑛斗のことを高校の時からずっと好きで初恋の人だった。

神宮寺家の令嬢である私は、父や祖父が決めた相手と結婚をしなくてはいけなかった。いわゆる「政略結婚」だ。家のために自分の気持ちとは関係なく結婚することは絶望的な未来に思えた。しかし、運命は残酷なだけではなかった。

お見合いの席で、一条家の御曹司として瑛斗が現れた時は信じられなくて言葉を失った。まさか初恋の相手が夫になるなんて想像もしていなかった。その夜、喜びと幸せで胸がいっぱいになり興奮して眠れなかった。こうして私たちは夫婦になった。

あれから三年。瑛斗は社長に就任して多忙な毎日を送っているが、私は初恋の相手瑛斗の妻になれたことに幸せを感じながら毎日を過ごしている。

(念願の妊娠だもん。こんな嬉しいニュースは直接伝えて瑛斗の喜ぶ顔が見たい)

病院を出てすぐに電話で報告しようと思ったが直接伝えることにした。

病院から帰ってきてすぐに瑛斗が好きなラザニアを作って帰りを待つことにした。もちろんソースは一から手作りだ。料理長の作るご飯も美味しいが、こんな特別な日は自分で作って瑛斗を喜ばせたかった。

(どんな顔をするだろう。どんな言葉をくれるだろう。)

ソースを煮込みながら、彼の喜ぶ姿とこれから始まる家族4人の生活を想像しながら彼の帰りを待っていた。出来立てを食べて欲しくて帰りが何時になるか連絡したが返事は来ない。ソファで待っているうちにうたた寝をしてしまい、車のエンジン音で目を覚ました時には既に22時を過ぎていた。

瑛斗を出迎えるため慌てて玄関へ向かう。

「おかえりなさい」

「ただいま。」

「なんだか疲れているみたいだけど大丈夫?」

「ああ。……話があるんだ。少しいいかな」

いつもより冷たく沈んだ声で瑛斗が静かに言った。疲れ切った様子の瑛斗だが、大人の男の色香をまとい、疲れた顔さえも魅力的だった。3年たった今でも瑛斗と目が合うとドキドキして胸が高鳴る。

表情がどこか硬い瑛斗の後ろを歩きリビングへ入った。

(仕事で疲れているのかもしれない。でも妊娠のことが分かったら気持ちも変わるかも!)

「先にご飯にする?今日ね、話をしたいことがあって瑛斗の好きなラザニアを作って待っていたんだ。」

「……そうやって機嫌でも取っているつもりなのか。」

「え……?」

瑛斗の言葉に耳を疑った。普段はそんなことを言う人ではない。頭の回転が早く、いつも冷静で落ち着いて、人が不快に思うような台詞は今まで一度も言ったことがないので信じられなかった。

「瑛斗、仕事で何か嫌なことや問題でもあったの?何か疲れている?私に出来ることがあるなら……」

ソファに座る瑛斗に近寄り、膝をついて手を重ねると怪訝そうな顔をしてすぐさま振り払った。

「触るな。もう放っておいてくれ。それよりここにサインをしてくれないか?」

彼は深くため息をついた後、鞄から一枚の白い封筒を取り出した。

何の書類か分からず受け取ったがタイトルを見た瞬間、頭の中が真っ白になった。

(なにこれ……)

【離婚協議書】 彼から渡された書類にはこう記されてあった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
190 Chapters
ตอนที่ 1
ร่างสูงในชุดสูทสีเข้มราคาแพงก้าวเท้าเข้ามาในโรงแรมหรูย่านกลางเมือง ข้างกายถูกห้อมล้อมด้วยเหล่าชายฉกรรจ์อีกสี่ชีวิต ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจที่ดึงดูดทุกสายตาของผู้คนซึ่งอยู่ในบริเวณนั้นได้ไม่ยากใบหน้าคมคายที่ใครหลาย ๆ คนไม่มีโอกาสได้เห็นตามหน้าข่าวสังคม อีกทั้งยังปรากฏรอยยิ้มน้อย ๆ ยามพนักงานก้มโค้งเพื่อทำความเคารพ ยิ่งส่งให้เขาดูมีเสน่ห์น่ามองมากขึ้นทว่าน้อยคนนักที่จะรู้ว่า...ตัวตนที่แท้จริงของเขานั้น อาจไม่ได้ใกล้เคียงกับภาพลักษณ์ภายนอกที่แสดงออกมาให้ทุกคนเห็นสักเท่าไหร่เท้าใหญ่ชะลอความเร็วลงเล็กน้อยพลางปรายตามองไปทางห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม ลีโอ หนึ่งในคนสนิทเห็นดังนั้นจึงขยับเข้ามาแจ้งข้อมูลให้แก่เจ้านายหนุ่มอย่างรู้งานทันที"งานจะเริ่มในช่วงห้าโมงเย็นครับนาย""อืม ส่งคนของเราเข้าไปในงานด้วย""ได้ครับ""รู้ใช่ไหม....ฉันไม่ชอบให้มีพวกแมลงหวี่แมลงวันในโรงแรมของฉัน""ครับนาย"ลีโอรับคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนหันไปส่งสายตาให้ลูกน้องที่เดินตามหลังเป็นเชิงสั่งงานต่อ การติดตามเจ้านายหนุ่มมานานหลายปีทำให้เขาสามารถเข้าใจในจุดประสงค์ของอีกฝ่ายได้แม้ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติมสายตาคมกริบเหลือบไป
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
ตอนที่ 2
เหล่าชายหญิงต่างจับคู่แล้วโยกย้ายเรือนร่างไปตามจังหวะของเสียงเพลงที่ดังกระหึ่ม มีเสียงหัวเราะดังลอยมาเป็นระยะ ๆ ส่งให้บรรยากาศยิ่งดูครึกครื้นสนุกสนาน แต่คงไม่ใช่ทุกคน..."เครื่องดื่มคุณยูกิหมดแล้ว เดี๋ยวผมไปหยิบมาให้นะครับ""ขอบคุณค่ะ"ยูกิกล่าวขอบคุณแล้วส่งยิ้มบาง ๆ ไปให้ รอจนอีกฝ่ายเดินหายไปในกลุ่มคนที่กำลังสนุกสนาน ร่างบางก็เอนกายพิงเข้ากับผนังโซฟา ถอนหายใจพรืดแล้ววางหน้ากากในมือลงชั่วคราวใช่...เธอทั้งเบื่อหน่ายและเหนื่อยล้ากับการต้องมานั่งปั้นหน้ายิ้มแย้มอยู่ท่ามกลางผู้คนที่ต่างก็สวมหน้ากากเข้าหากันเต็มทนนับตั้งแต่มีข่าวฉาวที่ไร้มูลความจริงเผยแพร่ออกไป แต่ละคนก็เข้ามาทักทายถามไถ่ แสดงท่าทีห่วงใย หากแต่สายตานั้นแวววับไปด้วยความปีติยินดีอย่างย้อนแย้งฮึ! วงการบังเทิงอะเนอะ เสแสร้ง จอมปลอมและไร้ความจริงใจสิ้นดี!คณินคือคู่สนทนาที่เจสซี่ ผู้จัดการส่วนตัวขอร้องกึ่งบังคับให้เธอช่วยนั่งร่วมโต๊ะด้วยสักครู่ แม้ว่าใจจะอยากลุกหนีออกไปตั้งแต่ห้านาทีแรก แต่เพราะคำว่า 'พี่ขอร้อง' เธอจึงต้องหักห้ามใจไม่ให้เผลอแสดงกิริยาไม่ดีเธอพยายามพยักหน้าตอบโต้บ้างในบางครั้ง เออออตามน้ำ ทำราวกับตั้งใจฟังสิ่
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
ตอนที่ 3
"เราพักเรื่องสัญญาไปก่อนก็ได้ครับ ผมว่าเรามาดื่มฉลองที่ได้ร่วมงานกันดีกว่า จะได้ไหมครับ""ยินดีค่ะ""เชียรส์""เชียรส์ค่ะ"ยูกิแตะแก้วในมือของตัวเองเข้ากับแก้วของอีกฝ่ายที่ยื่นมารอตรงหน้าตามมารยาทจนเกิดเสียงแก้วกระทบกันเบา ๆ ก่อนจะยกมันขึ้นดื่มจนหมดตามคำเชิญชวนอึก!เธอนิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวที่กำลังแล่นพล่านไปทั่วใบหน้า ดูท่าว่าร่างกายจะเริ่มประท้วงซะแล้วว่าเธอดื่มเยอะเกินไป"อา คุณคณินคะ ยูกิขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ"แววตาฉ่ำหวานหลุบลงมองนาฬิกาข้อมือเพียงนิดก่อนเอื้อมไปหยิบกระเป๋าคลัชท์ใบเล็กมาถือไว้ สองพวงแก้มแดงระเรื่อขึ้นจนสังเกตได้แม้อยู่ใต้แสงสลัว"ไหวไหมครับ ให้ผมเดินไปส่งไหมครับ"ร่างบางสะดุ้งเล็ก ๆ ก้มมองมือสากที่แตะลงบนหลังมือของตัวเองแล้วค่อย ๆ ดึงมือออกจากการเกาะกุมอย่างสุภาพ"ไม่เป็นไรค่ะ ยูกิไปได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ"ยูกิปฏิเสธความหวังดีจอมปลอมด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเป็นปกติ โค้งตัวลงเล็กน้อยก่อนจะผลุนผลันออกมาอย่างรวดเร็ว ความคิดที่จะกัดฟันคุยจนกว่าผู้จัดการส่วนตัวจะกลับมารับถูกโยนทิ้งไว้ที่โต๊ะพร้อมกับคนปากว่ามือถึงทันทีอาร์มเปล่งเสียงหัวเราะเบา ๆ ในล
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
ตอนที่ 4
( ยูกิ : พี่เจสอยู่ไหน!? หนูไม่รอพี่แล้วนะ เจอกันที่คอนโดเลย )กว่าจะพิมพ์จนครบทุกตัวอักษรได้ก็ใช้เวลาไปเกือบนาที ยูกิเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าตามเดิมก่อนผุดลุกขึ้นยืนหวังจะพาตัวเองออกไปด้านนอก เพราะทางเดินหายใจติดขัดจนเธอต้องอ้าปากแล้วหอบเอาอากาศเข้าแทนขาเรียวสั่นเทาค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ใบหน้าซีดเผือดหันซ้ายหันขวาเพื่อหาทางเดินทะลุไปยังลานจอดรถอย่างร้อนรนถึงตอนนี้จะยังไม่สามารถขับรถด้วยตัวเองได้ แต่ด้วยสภาพที่ดูเมามายเสียจนเสี่ยงต่อการถูกเอาข่าวไปใส่สีตีไข่ ดังนั้นการเข้าไปหลบนั่งพักในรถยนต์จนกว่าสติจะครบถ้วนจึงเป็นทางเลือกที่ดีกว่า"คุณยูกิ?"เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลังทำให้ยูกิที่กำลังพาตัวเองออกจากโซนทางเดินชะงักกึก หมุนตัวกลับมามองจึงพบเจ้าของคำทักทายเป็นคู่สนทนาที่เธอตั้งใจหนีหน้ามาพร้อมกับผู้ติดตามด้านหลังอีกสองคนยูกิคลี่ยิ้มหวานพลางล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ซ่อนความวิตกกังวลและตื่นตระหนกไว้ภายในสีหน้าที่ดูเป็นนิ่งสงบ ต่างจากหัวใจที่มันกำลังเต้นแรงไม่เป็นส่ำ"พอดีผมเห็นคุณยูกิออกมานานแล้วยังไม่กลับเข้างาน กลัวว่าจะเจอปัญหาอะไรก็เลยตามมาดูน่ะครับ""อ้อ พอ
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
ตอนที่ 5
สายตากรุ้มกริ่มมองใบหน้าสะสวยของคนในอ้อมแขนแล้วเหยียดยิ้มด้วยความลำพองใจ แต่ในจังหวะที่กำลังจะพาตัวนางแบบสาวออกไปจากทางเดิน เสียงทุ้มของใครบางคนก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน"สวัสดีครับ คุณคณิน"สิ้นเสียงทักทายบรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปในเสี้ยววิพร้อมกับอ้อมแขนที่คลายออกอย่างไม่รู้ตัวยูกิชำเลืองมองสีหน้าเคร่งเครียดของคณินเพียงนิด ก่อนจะอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายละความสนใจจากเธอ รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายสะบัดตัวออกจากการกอดรัดแล้วโผเข้าหาชายผู้มาใหม่แทนอาร์มรีบอ้าแขนรับเอาร่างอ่อนปวกเปียกเอาไว้ได้ทันท่วงทีก่อนที่เธอจะร่วงลงไปกับพื้น สายตาคมกริบตวัดมองคู่แข่งเป็นเชิงปรามเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะก้าวเข้ามาใกล้คณินขบกรามแน่น มองเหยื่ออันโอชะที่กำลังตกไปอยู่ในอุ้งมือของคนอื่นด้วยสายตาไม่พอใจ แต่เพราะอำนาจที่ด้อยกว่าจึงทำให้เขาไม่สามารถงัดข้อกับคนตรงหน้าได้ นอกจากเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงสุภาพ"ผู้หญิงของผมเมามากไปหน่อยเลยเสียมารยาทกับคุณปกรณ์ ผมต้องขอโทษแทนเธอด้วยครับ""มะ...ไม่ใช่" ยูกิเบิกตากว้าง รีบท้วงสถานะที่ถูกยัดเยียดให้อย่างไม่เต็มใจด้วยน้ำเสียงเบาหวิว"อึก ช่วย ... ช่วยฉันด้วย"ดวงตาวาววับเอ่อคลอด้วยหยาด
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
ตอนที่ 6
ใจแกร่งพาลเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงสวบสาบของเสื้อผ้าที่ดังอยู่ด้านหลัง ข่มใจให้ยืนนิ่งอยู่ไม่กี่นาทีทุกอย่างก็เสร็จสิ้น"เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ""เสร็จแล้วก็ออกไป""เจ้าค่ะ"รอจนสาวใช้หอบเอาอุปกรณ์ต่าง ๆ เดินออกจากห้องไปแล้ว อาร์มจึงค่อยหย่อนสะโพกลงนั่งที่ข้างเตียง กายแกร่งเอนตัวลงนอนเคียงข้างแล้วสอดแขนเข้าใต้ร่างนุ่ม จากนั้นจึงค่อย ๆ รั้งให้เธอพลิกขึ้นมาซบอยู่บนแผงอกอย่างระมัดระวังความเย้ายวนตามธรรมชาติดึงดูดให้อาร์มค่อย ๆ โน้มใบหน้าลงไปใกล้ ริมฝีปากหนาหยักยกยิ้มน้อย ๆ ขณะกดปลายจมูกโด่งลงบนเรือนผมเงางามแล้วสูดเอากลิ่นกายหอมละมุนเข้าปอดฟอดใหญ่หอมชะมัด~อาร์มคิดในใจพลางกดใบหน้าให้จมหายเข้าไปในกลุ่มผมมากขึ้น เพียงแค่ได้ใกล้ชิดกับคนที่ปรารถนา กายแกร่งก็สั่นสะท้านและเกิดปฏิกิริยาตอบสนองอย่างง่ายดายเมื่อได้คืบก็คิดจะเอาศอกตามวิสัยเดิม ปลายจมูกโด่งเลื่อนลงมากดฝังเข้าที่พวงแก้มแดงระเรื่ออีกหลายหน ก่อนจะลากลงไปคลอเคลียตามซอกคอขาวผุด พร้อมกับมือไม้ที่เคยวางอยู่ข้างลำตัวก็เริ่มเลื้อยเข้าไปสำรวจผิวกายใต้เสื้อเชิ้ตตัวบาง"ฮืมมม"อาร์มร้องคำรามเบา ๆ ด้วยความรู้สึกดี ความสุขสมที่ได้รับจา
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
ตอนที่ 7
แสงแดด​ส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ตกกระทบลงบนใบหน้าสะสวยไร้เครื่องสำอางเข้าพอดิบพอดี ปลุกให้คนที่กำลังนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในยามเช้า​ของวันใหม่"อื้ออ"เสียงหวานครางเบาหวิวแล้วนิ่วหน้าน้อย ๆ เมื่อความเจ็บปวดตรงเข้าเล่นงานทันทีที่สติสัมปชัญญะกลับคืนมาเธอปรือตามองผ้าม่านอย่างไม่สบอารมณ์นักก่อนจะพลิกตัวหนีแสงไปอีกทางหมายจะนอนต่อ ทว่าศีรษะที่ปวดหนึบก็รบกวนเสียจนหลับต่อไม่ลงยูกิถอนหายใจพรืด กัดฟันหยัดกายลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงียพลางยกมือขึ้นนวดคลึงขมับป้อย ๆ ชำเลืองมองนาฬิกาบนโต๊ะหัวเตียงแวบหนึ่งแล้วกลอกตาทำหน้าเบื่อหน่ายหลังมองเห็นเลขแปดปรากฏอยู่บนหน้าจอติจิตอล"ทีอย่างงี้ละตื่นเช้าเชียวนะยัยยูกิ"เสียงหวานพึมพำบ่นตัวเอง เพราะนอกจะยังเช้าแล้ววันนี้ก็ไม่มีตารางงานไปไหนอีกด้วย ทว่าในจังหวะที่กำลังจะทิ้งตัวลงนอนต่อคนง่วงก็ชะงักหยุดกึกกลางอากาศอะไรบางอย่างสะกิดใจให้ยูกิดึงตัวขึ้นมานั่งหลังตรงตามเดิม เธอกะพริบตาถี่ ๆ นึกแปลกใจแล้วมองไล่สำรวจตั้งแต่ปลอกหมอน ผ้าห่ม ไปจนถึงโคมไฟเหนือหัวเตียงพลันดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นจนแทบเท่าไข่ห่าน"เฮ้ย! ฉะ...ฉัน ฉันอยู่ท
last updateLast Updated : 2025-11-20
Read more
ตอนที่ 8
มือเล็กตวัดผ้าห่มขึ้นแล้วมองลอดเข้าไปสำรวจตัวเอง ดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าเลิ่กลั่กเหลอหลาขึ้นมาทันที"อ๊ายย ไม่ได้! จะให้เขาเข้ามาเจอในสภาพนี้ไม่ได้!"ยูกิหวีดลั่นแล้วลนลานคลานลงจากเตียง เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะใต้เสื้อเชิ้ตที่เธอสวมใส่ มันมีแค่แพนตี้ตัวเดียวไงล่ะร่างอ้อนแอ้นวิ่งมาหยุดยืนอยู่กลางห้อง สองมือพยายามดึงรั้งชายเสื้อที่ปิดสะโพกอย่างหมิ่นแหม่ให้แนบลู่ไปกับต้นขาแล้วกวาดตามองหาทางหนีทีไล่ไปด้วยอย่างตื่นตระหนก"ทำอะไร หาไอ้นี่อยู่เหรอ?"ขาเรียวที่ตั้งท่าจะวิ่งเข้าไปหลบในห้องน้ำชะงักค้างพร้อมกับร่างกายชาวาบไปทุกส่วนหลังได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นจากด้านหลังเธอหยุดยืนอยู่กับที่ไม่ไหวติง ริมฝีปากบางเม้มแน่น สองจิตสองใจว่าควรจะหันกลับไปหรือหันหลังคุยต่อดี"คงไม่อยากได้คืนแล้วสินะ"เสียงแค่นหัวเราะท้ายประโยคทำให้ยูกิชักหงุดหงิด เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เรียกความมั่นใจก่อนจะตัดสินใจหันกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของคำถามตรง ๆสายตาจับจ้องใบหน้าคมคาย แล้วคิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อรู้สึกคุ้นหน้าอีกฝ่ายอย่างประหลาด โดยเฉพาะดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นเหมือน...เคยเห็นที่ไหนนะ?"ตื่นมาก็คิดจ
last updateLast Updated : 2025-11-20
Read more
ตอนที่ 9
"นี่ฉัน...เมาจนถึงขั้นภาพตัดเลยเหรอ บ้าไปแล้ว"ยูกิสบถออกมาอย่างสุดกลั้นพลางกระแทกตัวลงนั่งบนปลายเตียง ในขณะที่สายตาก็คอยเหลือบมองบานประตูเป็นระยะ ๆ ด้วยความหวาดระแวงว่าเขาจะโผล่หน้ากลับเข้ามาทวงบุญคุณอีกหรือไม่ดวงตากลมโตหลุบลงมองเสื้อผ้าเซตใหม่ที่สาวใช้นำมาให้ผลัดเปลี่ยน ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะเป็นได้ถึงขนาดนี้ เมามายแถมยังความทรงจำว่างเปล่าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนมือเล็กขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนของตัวเองแล้วสะบัดหน้าไปมา แววตาฉายแววสับสนระคนกังวลใจออกมาอย่างชัดเจนเมื่อคำที่เขาบอกเล่ายังคงดังก้องอยู่ในหัว'แล้วถ้าผม....ต้องการคุณล่ะ'ประโยคที่เขาพูด สีหน้าที่เขาแสดงออก สิ่งที่เขากระทำกับเธอเมื่อคืน ทุกอย่างล้วนย้อนแย้งสวนทางกันจนไม่รู้ว่าอันไหนคือของจริง อันไหนคือภาพลวงตาแต่ที่เธอรู้สึกได้คือเขาไม่ใช่คนดีแน่!"โอ๊ยย ไม่รู้ด้วยแล้ว!"ยูกิสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน คว้าเอาเสื้อผ้าที่อีกฝ่ายตระเตรียมไว้ให้มากอดแนบอกหวังจะได้ชำระล้างความเหนียวหนะออกจากร่างพวงแก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำหลังแรงกระชากทำให้บางสิ่งที่มีรูปทรงเป็นซองสี่เหลี่ยมขนาดเล็กร่วงลงมานอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นห้อง"
last updateLast Updated : 2025-11-20
Read more
ตอนที่ 10
"อ่า บุญตาจ๊ะ ฉันอยากดื่มน้ำส้มน่ะจ้ะ""ขอโทษค่ะ พอดีนายใหญ่ไม่ได้สั่งไว้ งั้นเดี๋ยวบุญตาไปรินให้นะคะ""เอ่อ ฉันหมายถึงน้ำส้มแบบที่คั้นสด ๆ คือ....พอดีว่า มัน เอ่อ เป็นเมนูที่ฉันต้องทานทุกวันน่ะจ้ะ ได้ไหมจ๊ะบุญตาคนสวย~"เพียงเท่านี้สาวใช้ก็แทบยกหัวใจทั้งสี่ห้องให้กับนางแบบสาวไปเลย ใบหน้าแดงก่ำพยักหน้ารัว ๆ เสหลบสายตาแล้วอ้อมแอ้มพูดด้วยท่าทีขัดเขิน"งั้นคุณยูกิรอสักประเดี๋ยวนะคะ อีฉันจะรีบไปเตรียมให้เลยค่ะ""ขอบใจจ้ะ"ยูกิคลี่ยิ้มหวาน รอกระทั่งสาวใช้ถอยออกไปเตรียมน้ำส้มคั้นตามที่เธอร้องขอในห้องครัวแล้ว เธอก็กระโจนลงจากเก้าอี้แล้ววิ่งตรงไปยังบานประตูที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องนอนส่วนตัวของนายใหญ่ที่ว่ามือเล็กวางครอบลงบนลูกบิด สายตาจับจ้องไปทางทิศของห้องที่สาวใช้เดินเข้าไปพร้อมกับค่อย ๆ บิดข้อมือเพื่อเปิดประตูอย่างช้า ๆแกรกเสียงดีดของกลไกประตูทำเอายูกิตื่นเต้นดีใจจนเกือบหลุดร้องเย่เมื่อพบว่าประตูไม่ได้ล็อก เธอหันซ้ายหันขวาพลางผลักมันให้เปิดออกกว้าง ก่อนจะกระโดดเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วสไตล์การตกแต่งทำเอายูกินิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ทุกอย่างในห้องล้วนเป็นโทนดำเทาทั้งวอลล์เปเปอร์ ชุดเครื่องนอนหรือแม
last updateLast Updated : 2025-11-20
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status